All Chapters of สาวเนิร์ดย้อนเวลา กลับมาเป็นดาวมหาลัย ยุค 90: Chapter 191 - Chapter 200

แสงอาทิตย์ยามสายของมหานครปักกิ่งในช่วงฤดูเหมันต์พยายามสาดส่องทะลุม่านเมฆสีเทาหม่นลงมาเบื้องล่าง ทว่าความอบอุ่นอันน้อยนิดนั้นไม่อาจปัดเป่าความหนาวเหน็บที่แผ่ซ่านไปทั่วทุกอณูของเมืองหลวงได้เลย ลมเหนือยังคงพัดกรรโชกแรงจนเกล็ดน้ำแข็งที่เกาะอยู่ตามกิ่งไม้ร่วงหล่นลงมาสู่พื้นดิน ทว่าสำหรับถงฮั่นสยง ทายาทเพียงคนเดียวของประธานสถานีโทรทัศน์มังกรทอง อากาศภายนอกจะหนาวเย็นเพียงใดก็ไม่อาจดับความร้อนรุ่มและความฮึกเหิมที่กำลังลุกโชนอยู่ภายในจิตใจของเขาได้ ชายหนุ่มเพิ่งก้าวลงจากรถยนต์ซีดานหรูหรานำเข้าคันโปรดที่จอดเทียบหน้าอาคารสำนักงานของบริษัทซิงเฉินเอนเตอร์เทนเมนต์ รองเท้าหนังขัดมันวาววับเหยียบย่ำลงบนพื้นคอนกรีตด้วยจังหวะที่หนักแน่นและเปี่ยมไปด้วยความโอหัง เขาสวมเสื้อโค้ตผ้าขนสัตว์สีเข้มทับชุดสูทที่ตัดเย็บอย่างประณีต แผ่นหลังกว้างเหยียดตรง คางเชิดขึ้นสูง แววตาคมกริบกวาดมองป้ายชื่อบริษัทคู่แข่งด้วยความรู้สึกภาคภูมิใจราวกับว่าสถานที่แห่งนี้คืออาณาจักรส่วนตัวที่เขาเพิ่งพิชิตมาได้ความสำเร็จอย่างถล่มทลายของละครสั้นและงานแถลงข่าวที่เพิ่งผ่านพ้นไป ทำให้ถงฮั่นสยงหลงระเริงจนหน้ามืดตามัว ภายในสมองอันเ

บรรยากาศภายในห้องประชุมใหญ่บนชั้นสูงสุดของอาคารสำนักงานสถานีโทรทัศน์มังกรทองในเช้าวันนี้ แตกต่างไปจากทุกวันอย่างสิ้นเชิง ความโอ่อ่าหรูหราของสถาปัตยกรรมที่ถูกออกแบบมาเพื่อสะท้อนถึงอำนาจอันไร้ขอบเขต บัดนี้กลับถูกกดทับด้วยความหนักอึ้งของมวลอากาศที่เย็นยะเยือกและน่าสะพรึงกลัว โต๊ะประชุมไม้สักตัวยาวที่เคยเป็นสถานที่ประกาศชัยชนะและเฉลิมฉลองผลกำไรมหาศาล บัดนี้กลับกลายเป็นลานประหารที่ไร้ซึ่งเสียงพูดคุยใดๆ มีเพียงความเงียบงันที่ดังกึกก้องอยู่ในโสตประสาทของผู้บริหารระดับสูงนับสิบชีวิตที่นั่งเรียงรายกันอยู่รอบโต๊ะ แสงไฟสว่างจ้าจากโคมระย้าเบื้องบนสาดส่องลงมากระทบกับใบหน้าที่ซีดเผือดไร้สีเลือดของพวกเขา หยาดเหงื่อเย็นเยียบผุดพรายขึ้นตามไรผมและกรอบหน้า แม้ว่าเครื่องปรับอากาศภายในห้องจะทำงานอย่างเต็มประสิทธิภาพเพื่อต่อสู้กับความหนาวเหน็บของฤดูเหมันต์ภายนอกหน้าต่างก็ตามสายตาทุกคู่ภายในห้องประชุมต่างจดจ้องไปที่หน้ากระดาษรายงานผลประกอบการประจำเดือนที่ถูกแจกจ่ายวางอยู่ตรงหน้า ทุกคนมองดูเส้นกราฟสถิติที่เคยพุ่งทะยานขึ้นสู่จุดสูงสุดบนแผ่นกระดาษขาวสะอาด บัดนี้เส้นกราฟเหล่านั้นกลับหักหัวดิ่งลงสู่เบื้อ

ความเงียบสงัดที่น่าสะพรึงกลัวเข้าครอบงำห้องทำงานอันกว้างใหญ่ของประธานสถานีโทรทัศน์มังกรทองบนชั้นสูงสุดของอาคารผู้บริหาร บรรยากาศภายในห้องที่เคยโอ่อ่าและเต็มไปด้วยมนต์ขลังแห่งอำนาจ บัดนี้กลับถูกแทนที่ด้วยความหนักอึ้งและมืดมิดประดุจพายุร้ายที่กำลังตั้งเค้า ท้องฟ้าเบื้องนอกกระจกบานกว้างยังคงเป็นสีเทาหม่นของฤดูหนาวที่เยือกเย็น ทว่าความหนาวเหน็บเหล่านั้นกลับไม่อาจเทียบเคียงได้กับความเย็นยะเยือกที่เกาะกินหัวใจของผู้เป็นนายใหญ่แห่งตระกูลถง ชายวัยกลางคนผู้ทรงอิทธิพลที่สุดในวงการสื่อสารมวลชนกำลังยืนหันหลังให้กับประตูห้อง สองมือของเขากำแน่นไพล่ไว้เบื้องหลัง แผ่นหลังที่เคยตั้งตรงและเย่อหยิ่งบัดนี้สั่นสะท้านอย่างรุนแรงด้วยแรงอารมณ์ที่พุ่งทะยานจนถึงขีดสุดบนโต๊ะทำงานไม้เนื้อแข็งที่ขัดเงาจนมันปลาบ กองเอกสารรายงานการสืบสวนและหลักฐานความพินาศของสถานีวางแผ่หลาอยู่ ทุกตัวอักษรและทุกลายเซ็นบนหน้ากระดาษเหล่านั้นเปรียบเสมือนใบมีดแหลมคมที่กรีดเฉือนลงบนใบหน้าและศักดิ์ศรีของเขาซ้ำแล้วซ้ำเล่า ความโกรธแค้นที่สั่งสมอยู่ภายในอกปะทุขึ้นมาราวกับภูเขาไฟที่หลับใหลมานานนับศตวรรษ เลือดในกายของเขาสูบฉีดอย่างบ้าค

ท่ามกลางแสงไฟนีออนที่กะพริบถี่จากตึกสูงระฟ้าใจกลางกรุงปักกิ่งในปี 1996 เสียงเครื่องปรับอากาศตัวเก่าส่งเสียงครางหึ่งๆ อยู่ในมุมห้อง แต่กลับไม่สามารถกลบความเงียบงันอันหนักอึ้งที่ปกคลุมไปทั่วสำนักงานประธานบริหารของซิงเฉินเอนเตอร์เทนเมนต์ได้เลย บรรยากาศภายในห้องถูกโอบล้อมด้วยกลิ่นหอมอ่อนๆ ของชาดอกมะลิที่เพิ่งชงเสร็จใหม่ๆ ผสมผสานกับกลิ่นหมึกพิมพ์จากเอกสารกองโตบนโต๊ะไม้โอ๊คขัดมันโม่หย่าถิงนั่งไขว่ห้างอยู่บนเก้าอี้หนังแท้ตัวใหญ่พนักพิงสูงส่ง เธอไม่ได้นั่งตัวตรงเหมือนนักศึกษาที่เพิ่งก้าวเข้าสู่รั้วมหาวิทยาลัยเมื่อหลายปีก่อน ท่วงท่าของเธอในเวลานี้เต็มไปด้วยความมั่นคงและทรงพลัง แววตาของเธอที่เคยทอประกายแห่งความอ่อนหวาน ใสซื่อ หรือแม้แต่ความหวั่นเกรงในอดีตได้มลายหายไปสิ้นหลงเหลือเพียงดวงตาสีนิลที่นิ่งสนิทราวกับผิวน้ำในบ่อลึกที่ไม่เคยสะท้อนแสงจากสิ่งใด กรอบแว่นตาที่เธอเคยสวมใส่เพื่อปกปิดความโดดเด่นบัดนี้ถูกถอดออกวางไว้ข้างแก้วชา เผยให้เห็นดวงตาที่คมปลาบราวกับใบมีดที่ถูกลับมาอย่างดี ทุกการขยับนิ้วเรียวสวยที่เคาะลงบนที่วางแขนเก้าอี้เป็นจังหวะสม่ำเสมอ บ่งบอกถึงหัวใจที่เต้นอย่างเป็นระเบียบและ

ภายในห้องทำงานที่เคยเป็นสนามรบทางความคิดและความแค้น บรรยากาศยามนี้เปลี่ยนเป็นความเงียบงันที่เย็นเยียบและเยือกแข็ง ถงฮั่นสยงยืนนิ่งราวกับรูปปั้นที่ถูกสาปแช่ง มือขวาของเขากำเช็คเงินสดใบนั้นไว้แน่นจนขอบกระดาษยับยู่ยี่และแทบจะฉีกขาดคามือ ความรู้สึกอัปยศอดสูแล่นพล่านไปทั่วร่างเหมือนพิษร้ายที่กำลังกัดกินความมั่นใจที่เหลืออยู่เพียงน้อยนิด เขาไม่เคยคาดคิดมาก่อนว่าชีวิตที่เพียบพร้อมและอยู่บนจุดสูงสุดในฐานะทายาทสถานีมังกรทอง จะต้องมาตกต่ำถึงขีดสุดในห้องทำงานของผู้หญิงที่เขาเคยเรียกว่า เด็กสาวที่โง่เขลาใบหน้าของเขาซีดเผือดก่อนจะเปลี่ยนเป็นสีแดงก่ำด้วยความโกรธแค้นที่ผสมปนเปกับความละอายใจ สายตาของเขาเหลือบมองโม่หย่าถิงที่นั่งนิ่งอยู่หลังโต๊ะทำงานด้วยท่าทีสงบและเฉยเมยราวกับคนแปลกหน้า ความเงียบของเธอยิ่งตอกย้ำให้เขารู้สึกว่าตนเองเป็นเพียงตัวตลกที่เดินเข้ามาติดกับดักที่เธอวางไว้อย่างประณีตบรรจง ถงฮั่นสยงไม่อาจทนอยู่ท่ามกลางความอึดอัดนี้ได้อีกต่อไป เขาหมุนตัวกลับอย่างรวดเร็วด้วยแรงโทสะที่พุ่งพล่าน เสียงฝีเท้ากระแทกหนักๆ ลงบนพื้นไม้ดังสะท้อนก้องไปทั่วห้องทำงานราวกับเสียงกลองแห่งความพ่ายแพ้ เขาเ