Tous les chapitres de : Chapitre 1 - Chapitre 5

“ชื่ออะไรคะ?” พนักงานโรงแรมแมวถาม ขณะที่รับกรงแมวจากมือของดวงพร “เจ้าของชื่อดวงพร แมวชื่ออาคิรา” “เพราะจัง” แน่นอนว่าพนักงานคนนั้น ไม่ได้ชมชื่อเจ้าของแมว แต่เป็นชื่อของแมวที่ดวงพรตั้งให้ “พี่เอาอาหารมาให้ด้วย ฝากน้องดูแลด้วยนะคะ พี่ไม่เคยห่างกันเลย เพิ่งจะห่างครั้งนี้เป็นครั้งแรก” สาวใหญ่วัยห้าสิบยื่นกล่องใส่อาหารให้เจ้าหน้าที่ เธอเสียงสั่นเครือ อดคิดไม่ได้ว่า หากการผ่าตัดวันพรุ่งนี้ไม่ราบรื่น ทำให้ดวงพรกลับมารับแมวไม่ได้คิดไม่ออกเหมือนกันว่า ‘อาคิรา’ แมวดำตัวนี้จะอยู่อย่างไรต่อไป แต่ดวงพรจะสู้กับโรคภัย เพื่อมีชีวิตรอดกลับมารับเพื่อนสนิทตัวนี้ไปดูแลอีกครั้ง ในกล่องที่ยื่นให้พนักงาน มีทั้งอาหารแมวแบบเม็ดและอาหารเหลวจำนวนมาก ที่สำคัญเธอไม่ลืมแนบซองจดหมายสั่งเสีย หากเลยวันที่วางเงินมัดจำแล้ว ดวงพรไม่กลับมารับอาคิรา ให้เจ้าหน้าที่ติดต่อเพื่อนที่ทำคาเฟแมว มารับแมวของเธอไปอยู่ด้วย “ถ้าพี่ไหว พี่จะโทรศัพท์กลับมานะ น้องถ่ายรูปคุ้ง...เอ่อ...อาคิราให้พี่ดูหน่อยนะ พี่จะได้มีกำลังใจในการรักษาตัว” ดวงพรเผลอเรียกชื่อเล่

แพทย์วิสัญญีเข้ามาในห้องเตรียม ในนั้นมีคนไข้นอนมองหน้าตาปริบ ๆ นี่เป็นห้องดมยารวมเพื่อแยกย้ายคนไข้เข้าห้องผ่าตัด ดวงพรไม่ใช่คนไข้พิเศษ ถึงจะมีประกันชีวิตและประกันสังคม แต่มันมีหลายอย่างที่ไม่ครอบคลุมการรักษา อะไรประหยัดได้ก็ทำไปก่อน ไม่อยากให้เป็นภาระตัวเองหากพ้นช่วงเวลานี้ หมอครอบหน้ากากที่ต่อท่อดมยา ครอบใบหน้าคนไข้ไล่ตามเตียงเป็นลำดับ พอคนไข้บนเตียงสลบแล้ว จะเข็นเตียงคนไข้ไปห้องผ่าตัดที่แจ้งไว้ในชาร์ตเหล็กที่ปลายเตียง ก่อนจะถึงคิวของดวงพร เธอรีบบอกกับหมอที่ถือหน้ากากและพยาบาลผู้ยืนข้าง ๆ “ถ้าพี่ตายระหว่างผ่าตัด ไม่ต้องปั๊มนะคะ” ดวงพรหมายความอย่างนั้นจริง ๆ ชีวิตเธอมีแต่หนี้สิน แทบไม่มีเงินกินเงินใช้ ที่ผ่านมาเธอต้องตามใช้หนี้ให้พี่ชาย ทรัพย์สินที่พอมีพ่อก็ให้กับแม่เลี้ยงและลูกทางฝั่งนั้นไปทั้งหมด ทุกอย่างต่อรองด้วยคำว่ากตัญญูแล้วจะเจริญ ตลอดชีวิตของดวงพร เธอเป็นเครื่องจักรที่ทำงานแบบบ้าคลั่ง ทำงานทำเงินเลี้ยงดูพ่อที่ฟื้นจากเส้นเลือดในสมองแตก ชำระหนี้ให้พี่ชายตามที่พ่อร้องขอด้วยท่าทีที่น่าเวทนา ดวงพรทำตามที่พ่อขอทุกประการ เพื่อให้พ่อ

ดวงพรเดินเข้าบ้านจากปากซอยด้วยสองขาของตัวเอง เธอตื้นตันที่ได้สัมผัสกับภาพเก่าเมื่อยี่สิบห้าปีก่อน ตลอดเส้นทางมันดูเปลี่ยว บ้านของเธออยู่สุดซอยบนถนนลาดพร้าว เข้าซอยนี้จะทะลุอีกซอยหนึ่งที่เป็นรูปตัว U ได้ บ้านของดวงพรอยู่ซอยลาดพร้าวเลขคู่ ไม่ห่างจากตะวันนามากนัก สามารถเดินออกกำลังแบบเหนื่อยหอบนิด ๆ ไปชอปปิงที่นั่นได้ แล้วเดินกลับแบบไม่ต้องนั่งรถให้รำคาญใจ พอมาถึงหน้าบ้าน ดวงพรยังไม่เข้าไป เธอกวาดสายตามองไปรอบ ๆ ทุกอย่างยังเหมือนเดิม ก่อนที่เธอจะกลับมาเป็นสาวเบญจเพส บ้านหลังนี้เป็นชื่อของแม่ หลังจากแม่ตายได้ไม่นาน พ่อกับพี่ชายตัดสินใจขายเพื่อใช้เงินรักษาอาการป่วยของพ่อ พี่ชายได้ส่วนแบ่งตามมา ส่วนดวงพรได้เงินจำนวนหนึ่งแค่พอซื้อคอนโดฯ มือสามมือสี่ เธออยู่ที่คอนโดฯ นั่น เพราะแม่เลี้ยงพาพ่อไปอยู่บ้านหลังใหม่ในหมู่บ้านจัดสรร และไม่อยากให้ดวงพรมีชื่อในทะเบียนบ้านหลังใหม่ จากนั้นที่ดินตรงนี้ก็ใช้ก่อสร้างอะพาร์ตเมนต์เพื่อรองรับการเติบโตของคนย่านลาดพร้าว ส่วนคอนโดฯ ที่เคยอยู่ ดวงพรขายเพราะพี่กั้ง-พชรเมาแล้วขับขับรถชนคนตาย จึงเอาเงินจากการขายคอนโดฯ ไปใช