Semua Bab DYING TO HOLD YOU: Bab 11 - Bab 20

“BAKIT lilipat pa kayo ng tirahan? Malaki ang silid mo. Kung hindi ka pa rin sanay na may kasama, marami pang bakanteng kwarto sa itaas na p'wede mong ipagamit sa mga anak mo.” Saglit na tinapunan ng tingin ni Rinoah ang amang nakaupo sa kabesera ng dining table bago ibinalik ang atensiyon sa paglalagay ng pagkain sa pinggan ng kambal na nakaupo sa magkabilang gilid niya. “My kids are carefree, Pa. They know how to listen, but that's not guarantee that they could stay silent all the time. And I know you, you don't like kids,” paliwanag niya rito. “We have plenty of maids here, hija. At least here, there's someone who could look for them,” sabad naman ni Rosita na nasa kanang bahagi ng mesa, malapit sa ama ni Rinoah. “It's okay, Tita. Mas prefer ko rin na malapit sa RME building ang tutuluyan namin.” “Are we going to live with daddy now, Mommy?” kumikislap ang nandidilat na mga matang tanong ni Claudine.

Kinagat-kagat ni Rinoah ang pang-ibabang labi habang nakatingala sa floor indicator ng elevator at binabasa sa isip ang mga bilang na nagpapalit kada palapag. Magkikita na naman sila ni Joaquin, at hindi niya alam kung bakit parang kinakabahan siya. Bakit? Apat lang silang nasa loob ng elevator. Hindi niya alam kung masiyado lang ba siyang maaga o late na siya? Pero quarter to eight palang. Eight nang umaga ang binigay na oras sa kaniya ni Joaquin. Bumukas ang pintong metal nang tumigil ang elevator sa 15th floor, sabay-sabay na bumaba ang tatlo na ikinagitla ni Rinoah. Gusto niyang humabol sa paglabas pero sumara na ang elevator. Napahawak siya sa handrail na nasa kanan niya nang bumilis ang tahip ng dibdib niya. Kinalma niya ang sarili, mariing ipinikit ang mga mata at kinontrol ang paghinga. Sampung palapag na lang, Noah. Siyam... eight... seven... Ang higpit nang pagkakakuyom niya sa mga kamay. Pilit pa rin

Nang sabihin ni Joaquin na mag-uumpisa na si Rinoah sa trabaho kahit hindi pa siya nakakapirma ng kontrata, hindi nga nagbibiro ang binata. Nang oras ding iyon, lumipat sila ng opisina—dinala ni Joaquin ang dalaga sa RME Production building. Hindi mapigilan ni Rinoah na hindi libutin ng tingin ang gusaling pinasok nila—gusaling dating naging tahanan at playground niya, gusaling kinalimutan niya simula nang lisanin ng mama niya ang mundo. Pero alam niyang kahit anong gawin niyang pagkalimot sa lugar na 'yon, mananatili ang alaalang mayroon siya sa lugar na iyon. “Hi, Joaquin.” “Good morning, Joaqui.” “Hey, Jacq! May taping ka?” “Wala, meeting lang.” Kaliwa't kanan ang bumabati kay Joaquin, iba-iba rin ang tawag sa binata—pero ni isa, wala siyang narinig na bumati rito bilang si Mr. Rivero. Nasa kanan siya ni Joaquin, katabi naman nito si Billy sa kaliwa, at si Rocky nasa gawi niya at dinadaldal siya. “Miss Noah, bakit takot si 6 kay 7?” seryosong tanong ni Rocky kay Rin

Hindi mapaniwalaan ni Rinoah na hawak niya ang draft ng script na siya ang sumulat. Isinulat niya iyon bago pa mamatay ang mama niya. Isinali niya sa movie scriptwriting contest under a pseudonym Luna Margarette as a tribute to her deceased mother. It didn't win, though. And she got frustrated. Lalo na nang may bumulong sa kaniya na ang winner that time was one of the judges' son. Pero hinayaan na lang niya. Dahil kung siya ang mananalo at malalaman din ng iba na heiress ng RME Productions ang nasa likod ng pseudonym na Luna Margarette, siya naman ang mai-issue. Muli niyang sinulyapan si Joaquin, nasa script na hawak na ang atensiyon nito. May sinasabi si Direk Palma na hindi masundan ni Rinoah dahil pakiramdam niya, ang gulo-gulo at ang ingay-ingay sa loob ng utak niya. Pero nang tawagin ng direktor ang head writer ng RME Productions na si Jessica Robles para sabihin ang tungkol sa script at sa mga pagbabagong ginawa nito, at banggitin ang scriptwriter—nakuha ang atensiyo

“Did you enjoy the movie?” “Yes po, Fairygodmom! Thank you!” “You're welcome, fairy baby Clau.” Sa isang mall sa Ortigas dinala ni Alma ang kambal pagkahatid nila kay Rinoah. Katatapos lang ng pambatang movie na pinanood nila, at kalalabas lang nila ng sinehan. “So, where do you want next?” tanong niya sa dalawang paslit na kasama. “Can we ice skate, fairygodmom?” Wala pa man halata na sa mukha ni Claudine ang excitement nang humarap kay Alma. “Oh, do you ice skate in Westly?” Sunod-sunod na tango ang isinagot ni Claudine. Huminto siya sa paglalakad, itinaas ang dalawang braso at idinipa sa magkabilang gilid. Itinaas niya patalikod ang kaliwang paa, at saka nagpakitang gilas sa pag-aktong nag-a-ice skating siya. Pinalakpakan naman ni Alma ang ginawa ng inaanak. “Ang galing-galing naman ng baba fairy na 'yan,” puri niya rito. Kinuha niya ang kanang kamay nito para hawakan na, saka niya nilingon si Cloude. “How about you?” Tiningala ni Cloude ang