เสียงเอะอะโวยวาย เสียงเด็กร้องงอแง เสียงคนพูดคุยกัน ปลุกคนที่นอนหลับเมื่อค่อนสว่างให้ตื่นขึ้น ร่างสูงขยับตัวอย่างเมื่อยขบ มองไปรอบๆห้องก่อนจะถอนหายใจออกมาดังๆ เมื่อคืนเขานอนค้างที่บ้านของพิชญา นอนในห้องของเธอ และรอเธอจนค่อนสว่างแต่ไร้เงาของหญิงสาว เธอไม่กลับมาที่ห้องอีกเลย หลังจากที่เขาแอบคิดว่าคืนนี้คงได้นอนกอดเธอ บารมีเดินลงมาชั้นล่างในชุดเดิม เขาไม่ได้อาบน้ำเพราะขี้เกียจเดินลงมาชั้นล่าง ตาคู่คมมองเห็นพิชญาคุยกับจอมทัพในครัว จึงหลบอยู่แค่หน้าห้องเพื่อฟังว่าสองคนนั้นคุยอะไรกัน ยังไม่เชื่อสนิทใจว่าสองคนนี้เป็นพี่น้องกันจริงๆ"พี่จ๋าจอมได้งานพิเศษทำแล้วนะ ร้านกาแฟหน้ามหาลัยน่ะพี่""ไหวเหรอ"คำถามของพี่สาวทำให้ชายหนุ่มยิ้มกว้าง"ไหวสิพี่แค่ชงกาแฟ""แล้วกลับดึกไหม""ไม่ดึกหรอกพี่ ร้านปิดสามทุ่มถึงบ้านก็สี่ทุ่มสบายมาก""จอมพี่ว่า...""อย่าห้ามจอมนะพี่ จอมโตแล้วทำงานหาเงินได้แล้ว จอมอยากเก็บเงินจะได้ไปไถ่บ้านเราคืนเร็วๆ""จอม...""พี่จ๋าเลิกทำงานที่ผับเถอะพี่ กลับบ้านดึกๆจอมเป็นห่วง บ้านเช่าหน้าปากซอยมีคนแปลกหน้ามาอยู่หลายคน จอมไม่สบายใจเลยพี่ ออกเถอะนะพี่ทำแค่ขนมก็พอ จอมทำงานแล้วจอมดูแลตั
Leer más
INICIAR SESIÓN
