Todos los capítulos de พนันร้อน(ซ่อน)รัก: Capítulo 41 - Capítulo 50

ทุกอย่างประจวบเหมาะเหมือนมีใครกะเกณฑ์ เมื่อจอมทัพรับปากมางานวันเกิดของสลิสาอย่างง่ายดาย หัวใจของเด็กสาวเต้นคร่อมจังหวะ เมื่อมันง่ายกว่าที่คิด เธอคิดว่าจอมทัพจะปฏิเสธ ที่ผ่านมาเขาไม่เคยสนใจและจดจำเรื่องของเธอ เขามางานวันเกิดเธอทุกปีก็จริง แต่ไม่เคยใส่ใจว่าเธอเกิดวันไหน ขนาดเธอโกหกเขาก็ยังเชื่อสนิทใจ ป้านางกับดาหวันวางแผนอย่างรัดกุม เหตุผลที่นางเลือกดาหวันเพราะเป็นคนหน้าตาดี และคิดว่าหนึ่งฤทัยคงไม่รู้จัก จึงง่ายถ้าจะสร้างเรื่องว่าจอมทัพคบซ้อน จอมทัพเดินทางมาบ้านป้านางตามคำชวนของสลิสา เขารู้ว่าเด็กสาวโกหกเพราะเขาจำวันเกิดของเธอได้ เขาเพิ่งให้ของขวัญเธอเมื่อไม่นานมานี้ ที่สลิสาทำแบบนี้ก็คงหาเรื่องให้เขามาหา และที่เขามาก็เพราะไม่รู้จะไปไหน หลายวันมานี้มีเหตุการณ์หนักๆเกิดขึ้นกับชีวิตเขามากมาย ได้กลับมาอยู่กับบรรยากาศเดิมๆก็อาจจะทำให้ดีขึ้น ทั้งๆที่เคยประกาศว่าจะไม่ขอเจอหน้ามะนาวอีก แต่พอถูกเด็กสาวอ้อนก็ใจอ่อนอีกตามเคย มะนาวเป็นเด็กที่น่าสางสาร ภายนอกอาจจะดูก้าวร้าวแต่แท้จริงแล้วเธอก็เป็นแค่เด็กผู้หญิงคนหนึ่ง ที่น่ารักสมวัยของเธอมะนาวรับของขวัญที่จอมทัพนำมาให้ รู้สึกผิดอยู่ในใจ หลายครั้ง

"ตื่นแล้วเหรอจอม"คำทักทายจากเจ้าของบ้านเช่าที่กำลังคุมลูกน้องทำความสะอาด ทำให้หัวคิ้วเข้มขมวดเข้าหากัน ตาคมเข้มมองไปรอบๆ เมื่อเห็นแต่ความว่างเปล่าก็หันไปหาเจ้าของบ้าน"งงล่ะสิ อีนางกับอีนาวมันไปตั้งแต่เมื่อเช้ามืดแล้ว มัวนอนอยู่ละสิเลยไม่รู้อะไร""ย้ายไปแล้วเหรอครับ!""เอ็งไปอยู่ที่อื่นเลยไม่รู้ ว่าอีนาวมันได้ผัวรวย คงย้ายไปอยู่กับผัวมันนั่นแหละ ลูกไม้หล่นไม่ไกลต้นจริงๆ แม่เป็นไงลูกก็เป็นงั้น""เออ...ครับ"จอมทัพรับคำแบบงงๆก่อนจะเดินออกมาจากบ้าน มะนาวกับป้านางทำแบบนี้ทำไม คำถามมากมายผุดขึ้นมาในหัว มะนาวมีผัวแล้วนี่เป็นอีกเรื่องที่ทำให้เขาตกใจ จะเป็นไปได้ไหมที่เด็กนั่นแค้นเขา จึงวางแผนทำให้เขากับหนึ่งฤทัยเลิกกัน จะเหตุผลอะไรก็ตามแต่สุดท้ายเขาก็เลิกกับหนึ่งฤทัยแล้วจริงๆ "พี่จ๋าจอมจะไม่กลับบ้านสักพักนะพี่"โทรบอกพี่สาวเมื่อหาทางออกให้ตัวเองไม่เจอ บารมีก็คงเกลียดเขาด้วย ทุกคนคงคิดว่าเขานอกใจและทำให้หนึ่งฤทัยเสียใจ อีกไม่กี่เดือนเขาก็จะเรียนจบ การเรียนคือสิ่งที่สำคัญที่สุด หลังจากนั้นเขาคงไปอยู่ที่ไหนสักที่ ไปให้พ้นจากความเจ็บปวดตรงนี้ พิชญาเข้าใจและเชื่อใจเขา ใครจะมองเขายังไงก็ชั่ง ขอแค่พี

ดาหวันมองเงินที่ยื่นมาตรงหน้า สลับกันไปมากับใบหน้าของคนที่ส่งมาให้ เธอแน่ใจว่าไม่เคยรู้จักผู้หญิงคนนี้แน่นอน แล้วผู้หญิงคนนี้จะให้เงินเธอทำไม"คุณให้เงินฉันทำไมคะ"จากตอนแรกที่งงหนักที่มีคนชวนมาดื่มกาแฟ กับต้องงงมากขึ้นเมื่อเห็นเงินจำนวนนี้"ฉันมีเรื่องจะถามคุณน่ะค่ะ""เรื่องอะไรเหรอคะ"ดาหวันถามอย่างร้อนรน เพราะนึกยังไงก็นึกไม่ออกว่าเคยรู้จักหรือเห็นหน้าเธอคนนี้ที่ไหน "เมื่อหลายปีก่อน คุณเคยทำให้ฉันเลิกกับแฟน คุณจำได้ไหมคะ""แฟนคุณใครเหรอคะ"เพราะอาชีพที่ทำต้องคบผู้ชายไม่ซ้ำหน้า ดาหวันเลยไม่รู้ว่าทำให้ใครต้องเลิกกันไปแล้วกี่คู่"จอมทัพ ฉันเป็นแฟนจอมทัพ"ตากลมโตของว่าที่คุณแม่ จ้องหน้าคนตรงข้ามเขม็ง เมื่อต้องรื้อฟื้นเรื่องที่อยากลืม ความเจ็บปวดกลับเข้ามาในหัวใจอีกครั้ง เมื่อต้องพูดถึงคนรัก"จอมทัพ...อ๋อไอ้จอมนะเหรอ!"คำพูดของดาหวัน ทำให้คิ้วเรียวขมวดเข้าหากัน"คุณเป็นแฟนจอมทัพใช่ไหมเหรอคะ"หนึ่งฤทัยถามคำถาม แปลกใจกับท่าทางของคนตรงหน้า เธอทำเหมือนไม่รู้จักกับเขาอย่างนั้น"เรื่องมันผ่านมานานแล้ว อาชีพฉันก็คบคนไปเรื่อย ก็มีแต่ไอ้จอมนี่แหละที่ฉันไม่ได้นอนกับมัน มีคนจ้างฉันให้ไปจัดฉากอะไรแบบนั้

"พาไปไว้ในกระท่อม มัดมือมัดขาไว้ให้ดีแล้วกลับกันไปได้เลย ถ้าพ่อกูถามก็บอกอย่างที่เคยบอก"สั่งลูกน้องเมื่อพารถเข้ามาจอดหน้ากระท่อมกลางป่า จอมทัพคุ้นเคยกับที่นี่เป็นอย่างดี เพราะยังอยู่ในเขตไร่ของคุณแสงทอง "ครับ"ลูกน้องรับคำก่อนจะทำตามคำสั่งแล้วรีบกลับกันออกไป จอมทัพเดินเข้ามาในห้อง มองภาพหญิงสาวที่หลับอยู่บนที่นอนด้วยความรู้สึกหลากหลาย จากที่ตอนแรกตั้งใจไว้อีกอย่าง แต่เมื่อเวลานั้นมาถึงเขาก็ทำไม่ลง สลิสาเคยวางยาเขา ใจเธอทำด้วยอะไรถึงได้ทำร้ายเขาได้อย่างเลือดเย็นที่สุด "อย่าเพิ่งหนีตายไปก่อนล่ะ อยู่รอรับความทรมานจากฉันก่อน"ตาคมเข้มกวาดมองไปทั่วเนื้อตัวของหญิงสาว สลิสาเปลี่ยนไปมากจริงๆ อกอวบขึ้นสะโพกผายรับกับช่วงขาเรียวที่โผล่พ้นกระโปรงออกไป ใบหน้านั่นก็อีกแก้มที่เคยป่องย้อย ตอนนี้ดูเรียวกระชับสวยงาม ถ้าเธอไม่ทำร้ายเขาก่อน ก็ไม่ต้องมามีจุดจบแบบนี้ มือหนากระชากเสื้อนักศึกษาออกจากช่วงตัวของหญิงสาว ตามติดด้วยกระโปรงสั้นเหนือเข่า กวาดตามองร่างคนหลับสนิทอีกครั้ง ก่อนจะเดินออกไปข้างนอก ให้นอนในสภาพนั้นก็ดีแล้ว อากาศหนาวปอดบวมตายไปได้ยิ่งดี เขาจะได้ไม่ต้องลงมือให้เสียเวลาร่างบางห่อตัวเข้าห

"ลุกขึ้น!"เสียงที่ดังมาพร้อมกับแรงกระชาก ปลุกคนที่หลับให้ตื่นขึ้น สลิสาลุกขึ้นแขนเรียวกอดตัวเองด้วยความเหน็บหนาว"พี่จอม..."เพราะความงัวเงีย หญิงสาวจึงเรียกเขาด้วยน้ำเสียงอ่อนโยน จอมทัพมองหน้าเธอก่อนจะออกแรงลากอีกครั้ง ต้องการปลุกให้เธอตื่นเต็มตา"ลุกขึ้น!"ชายหนุ่มย้ำคำพูดเดิมอีกครั้ง "จะพาฉันไปไหน!"เมื่อได้สติน้ำเสียงที่อ่อนโยนในตอนแรกก็แข็งกร้าวขึ้น "เลิกแสดงแล้วเหรอ""ฉันไม่ได้แสดง ปล่อย! พี่จะพาฉันไปไหน""คิดว่าฉันอยากนอนกับขยะเน่าๆอย่างเธอหรือไง"คำพูดของเขาทำให้หัวคิ้วเรียวขมวดเข้าหากัน แล้วใครอยากให้เขามานอนด้วย"ไปอาบน้ำ!"จอมทัพออกคำสั่ง แล้วคว้าลงที่ข้อมือบาง"ฉันไม่อาบ!"ตวาดกลับพร้อมกับสะบัดแขนออกจากมือแกร่ง ถึงแม้จะเหนียวเหนอะหนะไปทั้งตัว แต่เธอก็ไม่อยากทำตามคำสั่งเขา"เมื่อไหร่พี่จะพาฉันกลับ ป่านนี้แม่คงเป็นห่วงฉันมาก""พูดเหมือนเธอไม่เคยออกจากบ้าน พอชุบตัวเป็นคนรวยเข้าหน่อย ลืมกำพืดเดิมเลยเหรอ คุณหนูมะนาวลูกสาวแม่เลี้ยงนัยนา ลืมไปแล้วเหรอว่าเธอมาจากไหน""เลิกขุดคุ้ยอดีตได้แล้วพี่ ฉันไม่อยากพูดถึงมันอีก""ฉันจะพูดเธอจะทำไม""ก็เพราะมันไม่มีประโยชน์ไงพี่ ฉันทำให้พี่เลิกกับ