Todos los capítulos de Trapped with Mr. Billionaire: Capítulo 171 - Capítulo 180

Paglabas nila ng banyo, pareho na silang nakabalot lang ng tuwalya. Basang-basa pa ang buhok ni Lorraine, at ang totoo ay kailangan na talaga niyang magbihis kung ayaw niyang ma-late.Pero bago pa man siya makapunta sa closet, naramdaman na niya ang malalakas na braso ni Tyron na pumulupot sa kaniya. Sa isang iglap, pabagsak siyang inihiga ng binata sa gitna ng malambot na kama."Tyron, baka ma-late na talaga ako," natatawang suway niya, kahit ang totoo ay wala na siyang lakas para itulak ito palayo."I'll drive fast. Wag mo 'yong isipin," paos na bulong nito. Ang mga mata ni Tyron ay madilim at punong-puno ng pagnanasa habang nakatitig sa kaniya.Walang kahirap-hirap na inalis ni Tyron ang tuwalyang nakabalot sa kaniya, tuluyang inilalantad ang katawan niya sa malamig na hangin ng aircon. Ngunit hindi siya nakaramdam ng lamig, dahil agad iyong napalitan ng nag-aapoy na mga labi ng binata.Nagsimula ang mga halik nito sa labi niya, pababa sa leeg niya, sa collarbone, hanggang sa marat

Mabilis at naging productive ang umaga ni Lorraine sa school.Pagkatapos i-dismiss ang kaniyang first subject, dumiretso siya pabalik sa faculty room para kunin ang ilang lesson plans na gagamitin niya sa susunod niyang klase. Abala ang karamihan sa mga co-teachers niya, kaya tahimik siyang naupo sa kaniyang cubicle at nagsimulang mag-ayos ng mga gamit.Normal lang ang lahat sa araww na iyon at sobrang payapa.At iyon ang paborito niyang pakiramdam. Walang drama, walang gulo. Wala siyang gustong isipin kundi ang pagiging teacher niya, ang mga estudyante, at ang inaabangan niyang pag-uwi mamaya.Lalo na’t alam niyang susunduin siya ni Tyron.Hindi niya napigilang mapangiti nang maalala ang guwapong mukha nito. Just the thought of him waiting for her, siguro ay nakasandal na naman sa kotse nito habang nakangiti nang matipid, ay sapat na para mag-init ang mga pisngi niya.Kinuha niya ang phone niya sa ibabaw ng desk at mabilis na tiningnan ang screen. Umaasa siyang may sweet message sana

Bumilis ang tibok ng puso ni Lorraine sa huling sinabi ng binata. Ang init ng palad ni Tyron sa kaniyang hita ay tila nag-iwan ng apoy na patuloy na gumagapang sa buong sistema niya. Pero sa kabila ng pagkalasing sa mga halik nito, isang maliit na bahagi ng kaniyang isip ang muling ginambala ng mga salitang bumagabag sa kaniya kanina.You really think you know everything about him?Dahan-dahang hinawakan ni Lorraine ang kamay ni Tyron na nakapatong pa rin sa kaniyang hita. Nanginginig nang bahagya ang kaniyang mga daliri pero pinilit niyang maging mahinahon."Tyron..." mahinang tawag niya, pilit hinuhuli ang mga mata nitong nagliliyab pa rin sa pinaghalong pagnanasa at kung hindi siya nagkakamali, matinding galit o takot."May nangyari ba?" tanong niya, bakas ang pag-aalala sa kaniyang tinig. "Bakit parang... bakit parang may bumabagabag sa 'yo?"Natigilan ang binata. Tila biglang natauhan ito mula sa malalim na pag-iisip. Dahan-dahang lumuwag ang pagkakahawak nito sa kaniyang hita ba

Napatitig lang si Lorraine kay Tyron. Parang ilang segundo siyang nawalan ng kakayahang huminga o magsalita matapos marinig ang pakiusap mula sa lalaki."At hindi ko kakayanin kung pati ikaw, lalayo sa akin."Hindi iyon ang Tyron na nakasanayan niya. The Tyron she knew was confident, controlled, and almost impossible to intimidate. Kahit sa pinakamagulong sitwasyon o sa gitna ng matitinding krisis, palagi itong may paraan para manatiling kalmado, parang walang anumang problemang kayang gumiba sa matibay nitong composure.Pero ngayon? Nakita niya ang malinaw na bahid ng takot at pagiging marupok sa malalalim nitong mga mata. At iyon ang mas nakapagpakaba sa kaniya kaysa sa galit na ipinakita nito kanina.Dahan-dahan niyang itinaas ang kaniyang kamay at dinala iyon sa pisngi ng binata. Ramdam niya ang bahagyang panginginig ng panga nito."Tyron..."Hindi ito gumalaw. Nanatili lamang itong nakatitig sa kaniya, para bang nakabitin ang hininga habang hinihintay kung ano ang magiging reaksy

Tatlong taon na niyang pilit inililibing sa limot ang gabing iyon. Pero ngayon, habang nakaupo si Tyron sa loob ng tahimik niyang sasakyan at nakatitig sa glass window ng café kung saan naghihintay si Emelyn, pakiramdam niya ay muling umaalon pabalik ang lahat.Ang galit, ang pakiramdam ng pagtataksil, at ang mismong gabi na tuluyang sumira sa buhay niya noon.Mahigpit niyang hinawakan ang manibela. Nangibabaw sa isip niya ang mukha ni Lorraine, ang maamo nitong ngiti at ang takot sa mga mata nito nitong mga nakaraang araw. Hindi niya kayang hayaang madamay si Lorraine sa gulong matagal na niyang iniwan sa nakaraan.Kailangan na niya itong tapusin. Once and for all.Pagpasok niya sa café, tumunog ang maliit na bell sa pinto. Agad na hinanap ng mga mata niya si Emelyn, at nakita niya itong nakaupo sa isang medyo tago at tahimik na sulok. Nang magtagpo ang mga paningin nila, kapansin-pansin ang kaba na dumaan sa mukha ng babae. Umayos ito ng upo."Tyron."Wala ni isang bakas ng ngiti sa