Todos los capítulos de Trapped with Mr. Billionaire: Capítulo 211 - Capítulo 220

Lunes na naman. Sa kalendaryo ng mga guro ng San Isidro High School, ang araw na ito ang pinakamabigat. Ito ang araw ng mga mahahabang flag ceremony sa ilalim ng tirik na araw, ang araw ng mga bagong memo galing sa principal, at ang araw kung saan halos lahat ng tao sa faculty room ay mukhang pinagsakluban ng langit at lupa.Pero para kay Regine, ang Lunes na ito ay parang isang eksena mula sa isang Disney movie. Kulang na lang ay may mga ibong umaawit sa bintana at mga nagliliparang paruparo sa paligid ng kanyang desk.Nakaupo si Regine sa kanyang swivel chair, nakatitig sa kawalan habang nakapangalumbaba. Wala siyang ginagawa kundi ang ngumiti. Paminsan-minsan, pasimple niyang hinahawakan ang kanyang ibabang labi, inaalala ang init ng halik ni Jason sa ilalim ng ulan noong Sabado ng gabi. Ang pabangong gamit nito ay tandang-tanda pa ng kaniyang ilong, ang higpit ng yakap nito, at ang seryosong boses na nagsabing mahal siya nito, lahat ng iyon ay naka-replay sa utak niya na parang pa

Dumating ang pinakahihintay at para kay Regine, pinakakinatatakutan na araw sa buong school calendar: ang World Teachers' Day.Ang buong San Isidro High School ay nag-uumapaw sa enerhiya. Rinig na rinig mula sa faculty room ang hiyawan ng mga estudyanteng nag-aabang sa gymnasium. May mga nagpapatugtog ng malalakas na kanta, may mga bitbit na tarpaulin para sa kanilang paboritong guro, at higit sa lahat, lahat ay nag-aabang sa pinakamalaking pasabog ng taon: ang intermission number ng mga guro.Sa loob ng faculty room ng English at Math Department, nagaganap ang isang matinding krisis. Nagliparan ang mga hairspray, nagkalat ang mga foundation brush, at ang amoy ng baby powder ay humalo sa matatapang na pabango. Pero sa gitna ng lahat ng kaguluhang ito, may isang taong nag-o-orchestrate ng lahat nang may perpektong poise.Si Sir Jason Hernandez."Ma'am Lorraine, ano ba 'yan! Sabi ko i-blend mo 'yung eyeshadow, bakit mukha kang sinuntok ni Manny Pacquiao sa kanang mata?!" matinis at nag-

Kung mayroon mang naimbentong time machine sa mundo, malamang ay inutang na ni Regine ang buong sahod niya para lang makabili nito at ibalik ang oras.Linggo ng tanghali. Nakaupo si Regine sa passenger seat ng SUV ni Jason. Malamig ang aircon, tumutugtog ang isang paborito nilang love song sa radyo, at nakangiti ang napakagwapong lalaki sa driver's seat. Dapat sana ay kinikilig siya. Dapat sana ay ninanamnam niya ang kanilang ikatlong opisyal na linggo bilang magkasintahan.Pero sa halip, nanginginig ang mga tuhod ni Regine. Mahigpit ang hawak niya sa seatbelt na parang sasabak siya sa isang roller coaster ride na walang preno.Ngayong araw kasi ang itinakdang panahon para makilala niya ang pamilya ni Jason."Babe, huminga ka nga," natatawang sita ni Jason habang inililiko ang sasakyan papasok sa isang malinis at tahimik na subdivision. Pilit na kinuha ni Jason ang isang kamay ni Regine mula sa pagkakakapit sa seatbelt at marahan itong hinalikan. "Ang lamig-lamig ng kamay mo. Daig mo

Sabado ng umaga. Ang ikalawang araw ng Teachers’ Team Building ay sinalubong ng nakakapasong sikat ng araw at ng maingay na pito ni Ma’am Flora.Kasalukuyang nakapila ang lahat ng guro sa dalampasigan. Karamihan ay nakasuot na ng kani-kanilang rash guard at beach shorts. Si Regine ay nakapulupot pa sa isang tuwalya habang kinukusot ang mga mata dahil sa antok. Sa tabi niya, si Jason ay nakasuot ng isang long-sleeved na neon pink rash guard na bumabakat sa kanyang malalapad na balikat at matitigas na braso. Siyempre, hindi mawawala ang malaking straw hat at oversized sunglasses nito."Good morning, teachers!" sigaw ni Ma’am Flora sa megaphone. "Para sa ating ultimate challenge bago tayo umuwi, magkakaroon tayo ng 'Amazing Race: San Isidro Edition'! Kabilang dito ang pag-crawl sa ilalim ng lambat, pag-akyat sa pader, at ang paborito ng lahat, ang Mud Pit Challenge!"Pagkarinig pa lang ng salitang 'mud' o putik, awtomatikong napahawak si Jason sa kanyang dibdib at nanlaki ang mga mata sa

Nang dahan-dahang humiwalay si Regine mula sa halik, nanatiling magkadikit ang kanilang mga noo. Dinig na dinig niya ang malalim na pag-hinga ni Jason, na tila hinahabol nito ang sariling hininga. Pikit ang mga mata ng binata, ang mahahaba nitong pilik-mata na laging kinaiinggitan ni Regine ay banayad na nakalapat sa makinis nitong balat.Isang matamis na ngiti ang sumilay sa mga labi ni Regine. Ibinaba niya ang kanyang mga kamay mula sa batok ng binata at pinatong ito sa malapad nitong dibdib. Ramdam na ramdam niya ang mabilis na pagtambol ng puso ni Jason, isang patunay na kahit gaano pa ito ka-kalmado at perpekto sa labas, apektadong-apektado ito sa kanya sa loob."Ang bilis ng tibok ng puso mo," pabulong na tukso ni Regine, pilit na binabasag ang nakakabinging katahimikan ng paligid.Dahan-dahang idinilat ni Jason ang kanyang mga mata. Sa ilalim ng nag-aagaw na liwanag ng papalubog na araw at mga bituing nagsisimula nang sumilip, ang mga mata nito ay nag-uumapaw sa lambing."Siyem