Todos los capítulos de Falling for My Ex-husband Again: Capítulo 121 - Capítulo 130

NEAH’S POVRamdam ko ang titig ni Liam sa akin mula sa likod ko habang pinapalitan ko ang bedsheet. Hindi naman sa marumi at mabaho na. Hindi lang kasi ayon sa kaniya ang kulay ng bedsheet ngayon dito sa guest room. Nang matapos ako ay nilingon ko na siya. Nakasandal siya sa pader habang nakabulsa ang mga kamay niya sa pants niya. “Komportable ka naman na sigurong matutulog dito. Mabuti pang magpahinga ka na muna dahil baka mamaya ikaw pa ang itakbo namin papuntang hospital. Masyado mo ng pinapagod ang sarili mo. Masyado ka pang bata, Liam, para isubsob mo ang sarili mo sa trabaho. Wala ka namang sariling pamilya at masyado ka na ring mayaman para kumayod pa nang kumayod.” Ani ko sa kaniya. Napangiti naman siya sa akin saka niya ako nilapitan. Hinawakan niya ako sa kamay at pinaupo sa gilid ng kama. “Masaya ka na ba ngayon sa piling niya?” Tanong niya. Tipid akong ngumiti. Nasasaktan pa rin ba siya hanggang ngayon dahil hindi siya ang pinili ko? Mahalaga naman siya sa akin pero ma

DAVE’S POV Tapos ko ng sagutin ang lahat ng mga tanong nila pero nakasunod pa rin sila sa akin. Marami pa rin silang mga tanong pero hindi ako huminto ulit para sagutin silang lahat. Sa tingin ko naman ay nasabi ko na ang kailangan kong sabihin. Sana lang ay sunod naman maging maayos ang business na pinaghirapang itayo ni Neah. Hindi kaya ng konsensya ko na wala akong gagawin para bumalik ang mga clients niya. Paglabas ko ng hotel, agad akong sumakay sa sasakyan. Pagkasara ng pinto, napabuga ako ng malalim na hangin. I leaned back against the seat and closed my eyes for a moment.I could already imagine Neah’s reaction. She was going to be angry. Definitely.Hindi dahil ayaw niyang malaman ng mga tao ang tungkol sa amin, kundi dahil hindi ko man lang sinabi sa kaniya na gagawin ko iyon. She probably felt betrayed that I made such a huge decision without telling her. But I had no regrets. I needed to do it.For years, Neah carried the weight of our failed marriage. She carried the p

NEAH’S POVLalo akong nagfocus sa paggawa ng maraming designs ko para ipasa sa kanila. Hindi ko kailangang pumunta ng office nila dahil dito lang ako sa bahay magtatrabaho. Ang gagawin ko lang naman ay ang magpasa ang mga designs ko sa kanila. Hindi sila masyadong mahigpit kaya isa rin yun sa gustong-gusto ko sa kompanya nila. Nang makatanggap na naman ako ng email mula sa kanila ay binasa ko yun. Muli kong natutop ang mga labi ko dahil this time, gusto nilang isali kaagad sa isang Fashion event ang mga designs ko. Para na akong tangang tumatawang mag-isa dito sa hardin. Hanggang ngayon hindi pa rin ako makapaniwala. Ganitong ganito rin ang naramdaman ko noong nagsisimula pa lang ako. Nang unti-unti akong makilala, halos walang mapaglagyan ang kasiyahan na nararamdaman ko. Hindi ko kailangang umattend sa Fashion Event dahil ayaw ko ngang magpakilala sa kanila. Gusto kong makilala lang nila ako bilang si Aurora. Mas lalo akong ginaganahan na magtrabaho kung puro good news ang nakik

NEAH’S POVNandito pa ako sa room namin habang si Dave nasa sala na. Hinihintay niya na lang akong matapos na makapaggayak para makapunta na kami sa date namin. Napapangiti na lang ako sa sarili ko sa salamin. Hindi ko akalain na makikita ko ulit ang sarili ko na masaya. Nakangiti ng dahil sa kaniya.Pakiramdam ko tuloy bumalik kami sa pagiging teenager. Para bang bago pa lang namin nakilala ang isa’t isa kaya ganito pa ang nararamdaman ko.Isinuot ko na ang kwintas na ako rin ang gumawa. Hindi na ako naglagay ng hikaw dahil ayaw ko ng maraming alahas sa katawan ko. Okay na ang kwintas at bracelet sa akin.Nang sa tingin ko ay okay na ang make-up ko tumayo na ako. Tiningnan ko naman ang kabuuan ko sa salamin.Bumuga ako ng hangin.“Bakit ba kinakabahan ako sa iisipin niya sa sarili ko? Mag-ayos man ako sa sarili ko o hindi, nagagandahan pa rin naman siya sa akin.” Usal ko sa sarili ko. Kinuha ko na ang purse ko at bumaba na.Ayan na naman ang bilis ng tibok ng puso ko. Para bang ito an

NEAH’S POVNakangiti akong nakatitig sa kisame. Kahit na madaling araw na akong nakatulog kagabi pakiramdam ko kompleto pa rin ang tulog ko. Ang ganda ganda ng pakiramdam ko ngayon. Tiningnan ko si Dave na mahimbing pa ring natutulog at para bang napagod sa mga ginawa namin kagabi. Of course, after his proposal, papayag ba siya na walang mangyayari sa aming dalawa? Itinaas ko ang isang kamay ko kung saan nakasuot ang engagement ring ko. Ang ganda ganda at ang laki ng diamond niya. Bagay na bagay sa daliri ko. Hindi man kasing bongga ng proposal niya ngayon ang proposal niya noon pero pareho pa rin akong naging masaya. Hindi man kasing mahal at kasing ganda ng singsing na ibinigay niya sa akin noon pero iisa pa rin ang nararamdaman ko. Iisa pa rin ang naging sagot ko sa kaniya. Tanghali na pero ayaw ko pa ring bumangon. Lumapit ako sa kaniya at niyakap siya. Nakahubad pa rin siya at wala pa rin siyang suot kahit na anong saplot. Nang maramdaman niya ako ay niyakap niya ako kahit n