Todos los capítulos de Falling for My Ex-husband Again: Capítulo 131 - Capítulo 140

NEAH’S POVHuminga ako ng malalim nang hawiin na ng mga staff ng boutique ang mga kurtina. Nakatingin naman kaagad sa akin si Dave at napangiti habang pinagmamasdan niya ang kabuuan ko.Kita ko rin ang sarili ko sa isang human size mirror na parehong nasa gilid ko.“You’re so beautiful, babe. Ikaw ang pinakamagandang babae sa mundo ang nakita at nakilala ko and I’m so lucky that I’m the one you chose to be your husband.” Papuri niya kaya natatawa na lang ako.“Ma’am is so lucky. Her future husband is so hands-on,” Rinig kong bulungan ng dalawang staff pero hindi ko sila nilingon. Nakatingin lang ako kay Dave.“You look so beautiful po, Mommy. You’re the most beautiful mommy in the world.” Panggagaya naman ni Kaiden sa daddy niya kaya natawa ako.“High five, son,” Sambit ni Dave. Nag-apir silang dalawa dahil iisa lang ang sinabi nila.“Marami pa akong isusuot na mga gowns saka kayo magdesisyon kapag naisuot ko na lahat.” Wika ko sa kanila. Muling isinarado ng mga staff ang mga kurtina.

NEAH’S POVNagstay ako sa tabi ni Liam habang nakaconfine siya sa hospital. Hindi naman ako pinauwi ni Dave. Hinahatiran niya rin ako ng pagkain. Alam kong naiintindihan niyang kailangan kong bantayan at samahan si Liam habang nakaconfine ito. Alam niya naman na walang pamilya si Liam dito. Busy din naman sa mga trabaho nila ang mga kaibigan niya.“How is he?” Tanong ni Dave nang hatiran niya na naman ang pagkain ko. Tulog naman si Liam.“Okay naman na siya pero kailangan pa niyang magpahinga. May mga maliliit ng pasa sa mga katawan niya dahil hindi na sapat yung tulog niya. Mas mahaba yung gising siya kaysa sa tulog siya. Ang sabi naman ng kaibigan niya ring doctor anytime soon madidischarge na rin siya pero minomonitor pa rin siya hanggang ngayon.” Sagot ko sa kaniya. Napatango-tango naman si Dave.“Huwag mong papagurin ang sarili mo ha? Magpahinga ka rin. Kapag tulog si Liam, matulog ka rin para hindi naman ang katawan mo ang bumagsak, okay?” Ngumiti at tumango naman ako sa kaniya.

DAVE’S POVNapapangiti na lang ako habang tinitingnan kong okay na ang lahat sa preparation ng kasal namin ni Neah. Ang gagawin na lang namin kapag nakauwi na siya ay ang mamili ng theme na gusto niya, ang tikman ang mga pagkain na ihahanda namin sa mga bisita namin. Mga kilalang kaibigan lang ang imbitado para mas maramdaman namin ang magic sa kasal namin. Nang magring ang cellphone ko ay tiningnan ko iyun. Kita ko naman ang pangalan ni mommy sa screen ko. Dalawang linggo na siyang hindi tumatawag sa akin. Alam kong narereceive niya rin ang mga perang ipinapadala ko sa kaniya at dahil hindi na masyadong malaki ang sahod ko gaya ng sinasahod ko noong nasa Sy Group International pa lang ako, kinailangan kong bawasan ang ibinibigay ko sa kaniya. Wala naman akong narinig na reklamo dahil simula nang huli siyang nagpunta rito sa bahay ni Neah, wala na akong balita sa kaniya. Hindi ko na sana sasagutin ang tawag niya pero tawag pa rin siya ng tawag. Nag-aalala naman ako na baka emergency

NEAH’S POVKanina ko pa tinitigan ang screen ng cellphone ko. Pinag-iisipan ko kung tatawagan ko ba si Cassandra para imbitahan siya sa kasal namin ni Dave. Naging parte rin naman siya ng buhay ko lalo na sa buhay ni Dave. Itinuring ko naman siyang kaibigan pero hindi ako sigurado kung ganun din ba siya.Isang malalim na buntong hininga ang pinakawalan ko saka ko ibinaba ang cellphone ko. Sa tingin ko naman ay hindi pa rin siya pupunta kahit na inimbitahan ko siya. Mahal niya si Dave at baka masaktan pa siya kapag nakita niya kami.Siguro ay mas mabuting makapagpahinga na muna siya. Hanggang ngayon hindi pa rin siya bumabalik sa Sy Elite. Hindi rin ako sigurado kung nasa New York pa ba siya o kung nagbabakasyon siya ngayon sa ibang bansa para makapagpahinga pagkatapos ng mga nangyari sa amin lalo na sa engagement nila ni Dave.“Hi love, may mga niluto akong snacks natin. I want you to taste it.” Nakangiting saad ni Dave nang puntahan niya ako rito sa hardin. Weekend ngayon kaya wala s

NEAH’S POVMakalipas lang ng ilang minuto simula nang umalis si Liam ay sumunod na rin kami. Pinagbuksan na ako ng pintuan ng organizer. Pumasok naman na ako sa backseat at iniaayos nila ang gown ko para hindi ito maipit sa pintuan.“We’ll go ahead to the church so we can arrange everything there.” Pagpapaalam ng organizer na ikinatango ko na lang. Muli akong napabuntong hininga. Tiningnan ko ang isang sasakyan na nasa unahan namin. Dun sumakay ang mga naiwang organizer saka sila umalis.Siguradong ako na lang ang natitira rito sa hotel. Ako naman talaga ang huling papasok ng simbahan. Hindi ko maintindihan ang sarili ko. Umihi ako bago lumabas ng kwarto ko kanina pero dahil sa kaba na nararamdaman ko naiihi na naman ako. Hindi ko maintindihan ang nararamdaman ko. Para akong natatae na parang naiihi.Bakit ba mas lalo akong kinabahan? Kaunti lang naman ang mga bisita namin. Mga kilala lang namin ang aattend dahil mas feel namin ang magic ng kasal namin kung mga taong may totoong malas