All Chapters of Falling for My Ex-husband Again: Chapter 31 - Chapter 40

NEAH’S POVNakatulala akong nag-aayos ng mga gamit ko. Wala na bang ibang paraan para hindi ko makasama si Dave? Ilang beses ko nang hinihiling na sana ay magkaroon siya ng emergency sa iba niyang project para iba na lang ang makasama ko pero hanggang ngayon wala pa ring nangyayari.Dalawang oras na lang ay aalis na kami pero wala pa rin akong naririnig na balita na may emergency siya. Isang malalim na buntong hininga ang pinakawalan ko. Pakiramdam ko, ito ang magiging pinakamatagal na araw para sa akin.“Mommy, are you okay?” napatingin ako sa anak ko nang magsalita ito. “Kanina mo pa mahigpit na hinahawakan ang gamit mo.” Dagdag ng anak ko. Napatingin ko sa folder na hawak ko. Lukot lukot na ito dahil sa pagkakahawak ko.“Magpapakabait ka kay Auntie Claire, okay?” habilin ko sa anak ko kahit na araw-araw ko nang sinasabi sa kaniya yun.“Opo mommy, don’t worry po.” Nakangiti niyang sagot.Nagpaalam na ako sa anak ko at umalis na para pumunta ng Sy Elite dahil dun kami magkikita ni Da

DAVE’S POVBahing ako nang bahing nang makapagbihis ako. Masyadong malamig kanina nang mabasa ako ng ulan. Tinitiis ko lang na hindi manginig para hindi makita ni Neah. Matapos kong magbihis ay lumabas na ako sa bathroom. Nakapagbihis na rin si Neah. Nakaupo siya sa single sofa, yakap-yakap ang mga tuhod niya. Para siyang batang takot na takot. Nagbago man siya pero yung mga bagay na kinatatakutan niya, hindi niya pa rin naalis. Mukhang takot pa rin siya sa dilim lalo na kapag malalakas na kulog at matatalim na kidlat.“Stay here, magtitingin ako ng pwede kong lutuin sa kusina.” Saad ko sa kaniya pero mabilis siyang tumayo.“Sasama ako sayo.” Like what I thought, takot siyang maiwan dito ng mag-isa. Nauna na akong lumabas ng kwarto habang nakasunod siya sa likod ko. Nang tumigil ako sa paglalakad ay bumangga siya sa likod ko dahil sa sobrang lapit niya sa akin.“I’m sorry,” usal niya. Hinarap ko siya at hinawakan ang isang kamay niya. “Ano bang ginagawa mo?” inis niya na namang tanong

NEAH’S POVLumabas na kaming dalawa ng kwarto para makapagluto ng kakainin at para malaman na rin ang kalagayan sa labas. Umuulan pa rin pero hindi na kasing lakas kagabi. Hindi na rin kumukulog at kidlat.“Bakit wala pa ring signal?” usal ko habang nakatingin sa cellphone ko. Hindi ko na alam kung kumusta na ba ang anak ko. Alam ko namang hindi pababayaan ni Claire ang anak ko pero hindi ko maiwasang hindi mag-alala. I’m sure hinahanap niya na ako.“Good morning ma’am, good morning sir.” Napaangat ako ng tingin para tingnan ang isang staff ng villa na dumating.“I came here to let you know that no staff will be able to come today. I only stopped by to inform you. The storm last night caused too much damage. Your car, sir, is still stuck on the road because more than one tree fell. The vehicle is fine, though, just a few scratches in the front. We need the rain to stop before cleanup can begin. You still won’t be able to cross the bridge because the water got too high last night, and

NEAH’S POVTahimik lang kami ni Dave habang kumakain. Wala pa ring balita kung makakaalis na ba kami sa lugar na ito. Hanggang ngayon wala pa ring signal. Hindi ko man lang matawagan ang anak ko. I’m sure nag-aalala na iyun sa akin. Namimiss ko na rin siya. Gusto ko na siyang makita at mayakap ulit. Ito ang unang pagkakataon na napalayo ako sa anak ko.Nang maramdaman kong nakatitig sa akin si Dave ay tiningnan ko ito. Seryoso siyang nakatingin sa akin. Kita ko ang halo-halong emosyon sa mga mata niya. Hindi ko alam kung paniniwalaan ko ba ang mga sinabi niya. Alam ko sa sarili ko na nagmessage ako sa kaniya ng maraming beses. Tumawag ako pero hindi siya sumasagot kahit na nagriring ito.Nang matapos akong kumain ay nagtungo lang ako sa living room. Nakatingin sa kawalan. Napakatahimik ng paligid. Wala man lang akong magawa. Fullbar ang cellphone ko pero wala naman akong magawa dun.“Good afternoon, ma’am.” Napalingon ako sa lalaking staff ng private villa. “I brought freshly slaughter

NEAH’S POVBuong byahe namin hindi na ako kinausap ni Dave. Tahimik lang siyang nagdadrive hanggang sa makarating kami sa kompanya.Pagbaba ko ng sasakyan ay nakita ko naman kaagad si Liam. Sinalubong niya ako nang mahigpit na yakap.“Mabuti naman at ligtas ka. Tinakot mo ako, Neah.” Bakas pa ang takot sa tinig niya. Nginitian ko siya saka ko tiningnan si Dave. Matigas ang panga nito na para bang hindi niya nagugustuhan ang nakikita niya.“Thank you, Dave. Bukas na lang ako ulit papasok. Gusto ko munang umuwi.”“Go on,” malamig niyang sagot saka siya pumasok sa loob ng kompanya. Hinarap ko naman na si Liam at nginitian siya.“Let’s go,” iginiya na ako ni Liam sa sasakyan niya. Tiningnan ko pa si Dave na papalapit na sa elevator. Hindi ba siya uuwi muna para makapagbihis? Masyado talagang importante sa kaniya ang trabaho niya.“Ano bang nangyari? Bakit natrap kayo?”“Paalis na sana kami nang harangin kami ng isang residente doon at sinabi na mataas na ang tubig sa tulay. Pabalik na san