ฤดูเหมันต์อันหนาวเหน็บและโหดร้ายค่อยๆ กลืนหายไปกับกาลเวลา เกล็ดหิมะที่เคยทับถมหนาเตอะบนหลังคาจวนรุ่ยอ๋องเริ่มละลายกลายเป็นหยดน้ำ ทิ้งไว้เพียงความเยือกเย็นที่ยังคงเกาะกุมอยู่ในหัวใจของจ้าวหลินเฟย กาลเวลาล่วงเลยผ่านไปถึงสามเดือนเต็ม... สามเดือนที่ไร้ซึ่งข่าวคราวจากสมรภูมิแดนเหนือ สามเดือนที่จวนรุ่ยอ๋องถูกปิดตายจากโลกภายนอกโดยสมบูรณ์ ทหารองครักษ์เสื้อแพรของฮ่องเต้ยังคงยืนเฝ้าอยู่หน้าประตูจวนอย่างแน่นหนา ราวกับต้องการกักขัง 'พระชายาของอ๋องต้องโทษ' ให้อยู่ในกรงทองที่รอวันเชือด ภายในห้องนอนที่เคยอบอวลไปด้วยไออุ่นและกลิ่นอายของบุรุษผู้เป็นที่รัก บัดนี้เหลือเพียงความเงียบเหงา จ้าวหลินเฟยที่กลับมารออยู่จวน นั่งอยู่หน้ากระจกทองเหลืองบานใหญ่ ใบหน้างดงามที่เคยสดใสบัดนี้ซูบซีดลงเล็กน้อย ทว่าแววตาหงส์กลับยิ่งทอประกายเด็ดเดี่ยวและเยือกเย็นยิ่งกว่าเดิม ติ๊ด... ติ๊ด... เสียงอิเล็กทรอนิกส์ดังขึ้นในโสตประสาท ก่อนที่หน้าจอโปร่งแสงสีฟ้าจะปรากฏขึ้นเบื้องหน้า มันไม่ใช่คำเตือนสีแดงเลือดเหมือนในคืนนั้น ทว่ามันคือตัวเลขดิจิทัลที่กำลังนับถอยหลังอย่างช้าๆ... [ สถานะภารกิจหลัก: เข้าสู่ช่วงโค้งสุดท้าย 99% ]
Read more
LOGIN
