Library

Home / Romance / Ang mga lalaki sa buhay ni Alexandra / Kabanata 221 - Kabanata 230

Lahat ng Kabanata ng Ang mga lalaki sa buhay ni Alexandra : Kabanata 221 - Kabanata 230

255 Kabanata

side chick

Elara’s POV Hindi ko alam kung tama ba talaga ang ginawa ko, o kung naging makasarili lang ako. Pero sa puntong 'to, wala na akong ibang iniisip kundi ang pagsasama namin ni Kelly. Ang kasal namin. Ang pamilyang sinusubukan naming buuin. Ginawa ko lang 'yung tingin ko ay tama—'yung tingin ko ay kailangan para protektahan kami. Nang makita ko si Elisse kanina, nakangiti pa sa harap ko, parang walang milagrong tinatago, parang may karapatan siyang maging masaya sa loob ng opisina ng asawa ko... hindi ko na mapigilan ang sarili ko. Hindi ako ganung klase ng babae na maghihintay lang na unti-unting sirain ang buhay niya nang tahimik. May pinaglaban ako. May ipinagtatanggol ako. At kailangan kong alisin ang anay dito sa opisina ng asawa ko. Alam kong siguro sa paningin ng iba—sa paningin ni Kelly, o kahit sa kaniya—masama ako. Ako 'yung kontrabida na humahadlang sa kanila. Pero bakit? Bakit kailangang ako pa ang magmukhang mali? Ako ang asawa. Ako ang pinakasalan niya sa harap ng Diy

Mistress

Wala nang hawak na posisyon si Elisse sa kumpanya, pero sa halip na maputol ang ugnayan nila ni Kelly, lalo lang siyang naging desidido. Mas malaya na siya ngayon—hindi na kailangang magtago sa loob ng opisina, hindi na kailangang magpanggap na simpleng empleyada lang. Ang tanging layunin niya ngayon: bawiin si Kelly, kahit anong paraan.Araw-araw, hindi siya pinapagod magpadala ng mensahe. Mga litratong sadyang kinuha para pukawin ang atensyon ni Kelly—mga sexy photos na ipinapadala niya sa oras na alam niyang gising pa ito, nagpapahinga, o kaya ay kasama ang asawa. She knows his weakness. At siya ang kahinaan ni kelly kahit may asawa na ito. Minsan sa madaling araw, minsan sa tanghali. Palaging may kasamang maikling mensahe na puno ng pang-aakit, paalala na nandiyan pa rin siya, naghihintay, handang ibigay ang lahat ng hindi marahil nararanasan ni Elara.“Namimiss mo ba ako? Alam kong iniisip mo pa rin ako kahit katabi mo siya…”“I wish you were here. I badly needed you now.”Paulit

payapa

Elara’s POV Nanginginig ang buong katawan ko habang binabasa ko nang paulit-ulit ang mensahe sa screen. Parang bawat salita ay kutsilyong tumutusok sa dibdib ko. “Iwan mo na ang asawa mo…” Parang ganoon lang kadali sa kaniya ang lahat? Parang wala lang ang kasal namin, wala lang ang lahat ng pinagdaanan namin? Anong klase siyang babae? Bigla akong napabugtong-hininga, at bago ko pa mapigilan, tumulo na ang luha ko. Tahimik lang yung pag iyak ko noong una, pero habang tumatagal, lalong bumubuhos. Hindi ko na kinaya. Ang sakit-sakit isipin na habang nandito kami, may ibang babae na naghihintay na palayain ko siya.Ilang sandali pa, sa gitna ng paghagulgol ko, ramdaman ko ang paggalaw niya sa tabi ko. Nagising siya dahil sa ingay ko. "Elara? Babe? Bakit? Why are you crying? Anong nangyari?" boses niya, paos pa sa pagkagising, pero puno ng pag-aalala. Agad siyang umupo at hinawakan ako sa balikat. "Tell me, what's wrong? Did I do something?" Humarap ako sa kaniya, halos hindi ma

responsibilidad

Elisse’s POV Dalawang buwan. Dalawang buwan na ang lumipas mula noong itinaboy niya ako na parang isang basura sa labas ng buhay niya. Dalawang buwan na wala siyang sagot sa mga tawag ko, wala siyang tugon sa mga mensaheng pinadala ko sa kanya. Sa loob ng dalawang buwang iyon, pinilit kong sabihin sa sarili ko na ayos lang, na makakayanan ko, na makaka-move on din ako balang araw. Pero paano ko gagawin iyon kung sa loob-loob ko, ilang buwan na akong hindi dinadatnan. Nakatayo ako sa harap ng salamin sa banyo, hawak-hawak ko ang maliit na puting plastik na lalagyan. Dalawang linya. Paulit-ulit kong tinitignan ang resulta kahit alam ko naman kung ano ang sasabihin nito. Tatlong beses akong nag-test. Pare-pareho ang sagot. Hindi na ito pagdudahan pa. Buntis ako. Napalapat ko ang kamay ko sa tiyan ko, dahan-dahan, parang may takot na hawakan ito nang masyadong mahigpit. Wala pang halong pagbabago ang katawan ko sa paningin ng iba, pero alam ko. Nararamdaman ko. May puso na tumitibok sa

TANGA

Elara’s POVIlang linggo na rin ang lumipas mula noong harapin namin si Elisse. Noong una, akala ko ayos na ang lahat. Akala ko talaga tapos na ang gulo. Pero nitong mga nakaraang araw... parang may nagbabago ulit.Madalas siyang sabihing may meeting, may overtime, may kailangang puntahan sa labas ng opisina. Minsan, mqg-tetext lang ng — "Huwag mo na akong hintayin, uuwi ako nang madaling araw." O kaya naman ay "Dito na ako matutulog sa condo ng kaibigan, masyado nang late."Dati, naniniwala ako. Dati, pilit kong pinapaniwala ang sarili ko na trabaho lang talaga ang dahilan. Pero ngayon... hindi na maiiba ang pakiramdam ko. Ang dalas ng pag-alis niya, ang pagiging mailap niya kapag magkasama kami sa kama, ang pagtago niya ng cellphone kapag lumalapit ako... parang pamilyar na naman ang mga senyales na ito. Ang mga senyales na akala ko hinding-hindi ko na muling mararanasan.Isang gabi, hanggang alas-dos ng madaling araw hinihintay ko siya. Hindi siya umuwi. Wala ring text. Kinabukasa

Sobrang tanga

Kelly’s POVWala na akong ibang mapupuntahan. Wala na. Sobra-sobra ko na siyang nasaktan. Wala ng kapatawaran ang kasalanan ko. She doesn’t deserve me anymore!Sa isip ko, pagkatapos ng lahat ng nangyari, wala na akong babalikan. Wala nang tatanggap sa akin bukod kay Elisse. Kaya doon ako dumiretso — sa condo niya. Pagbukas niya ng pinto, nakita niya akong bitbit ang bag, pagod, lugmok, parang basag na basag ang pagkatao ko. Pero hindi niya ako tinanong kung bakit. Hinayaan niya akong pumasok, niyakap niya ako nang mahigpit, at tinanggap ako nang buong puso."Alam kong darating ang oras na ito, kelly. Huwag kang mag-alala... Nandito ako," sabi niya.Salamat sa kanya, dahil sa sandaling iyon, siya lang ang may bahagi sa akin. Pero sa kabila ng pagtanggap niya, alam ko sa sarili ko — nawala na ang lahat. Nawala ko ang tiwala, nawala ko ang respeto, at halos nawala ko na rin ang dignidad ko. Kinabukasan, akala ko wala na akong pupuntahan sa opisina. Tanggap ko na na babawiin din kaagad

Desperado

Elisse’s POVNagtataka talaga ako. Nitong mga nakaraang linggo, parang lalong dumadami ang oras na binibigay niya sa akin. Madalas siyang pumupunta sa condo — minsan may dalang pagkain, minsan may dala ng pera para sa mga kailangan ko para sa bata. Minsan, mananatili pa siya hanggang gabi. At ang pinaka-nakakapagtaka... parang walang anumang hinala si Elara. like tanga ba talaga siya? Araw-araw umaalis ang asawa niya tapos wala man lang siyang text na nagtatanong kung nasaan siya, hindi niya rin ako inaaway sa phone. Nakakapagtaka lang talaga. Poor her. Wala siyang ideya na may batang lumalaki sa sinapupunan ko. Parang okay lang sa kanya na palagi wala ang asawa niya sa bahay.Napapaisip ako... paano nangyayari 'to? Siguro nga hindi talaga siya masyadong mahal? O baka naman sobrang sunud-sunuran lang siya kay Kelly kaya wala na siyang magawa? Kahit ano pa man ang dahilan, naisip ko — kung pupuntahan ko siya mismo at sasabihin ko sa kanya ang totoo, siguradong magkakagulo na 'to. Sig

Shame on him

KELLY’S POVPagbukas ko pa lang ng pinto ng kwarto, something inside me already told me something was wrong. Tahimik ang buong bahay, pero dito sa loob, there was this heavy, suffocating silence that hit me the moment I stepped in.Nakaupo siya sa gilid ng kama, nakayuko, shoulders trembling—yung pag-iyak na pinipigilan mong marinig ng iba, yung quiet sobs na parang ayaw niyang maging pabigat kahit sa sarili niyang sakit. Her hands were clutching the edge of the pillow so tight, knuckles almost white, like she was trying to hold herself together so she wouldn’t completely fall apart.Lumapit ako agad, my heart pounding fast. "Elara? Babe? Why are you crying? What happened?"Hindi siya agad sumagot. Took a deep breath, parang pinipilit ayusin ang boses niya bago tumingala sa akin. Her eyes were red and swollen, and there was this exhaustion on her face—yung pagod na hindi nawawala kahit gaano pa katagal ang tulog."Dumating siya kanina..." she said softly, voice cracking.I knew who sh

Waiting

Elara’s POV Ewan ko na talaga kung tama pa ba 'tong ginagawa ko. Sometimes I ask myself over and over again—am I foolish for giving him another chance? Am I just being weak? Or am I just holding on to something that’s already broken beyond repair? Tinanggap ko na buntis si Elisse. Tinanggap ko yung katotohanan na may nangyari sa kanila, yung kataksilan na kahit kailan ay hindi naman niya direktang inamin sa akin. I swallowed every painful truth, bit my tongue, and chose to stay. Sabi ko sa sarili ko, mahal ko naman kasi siya. Asawa ko siya. Hindi ko kayang isipin ang buhay na wala siya. So as long as he wants to stay by my side, I told myself I’ll forgive him. Again and again. Kahit ilang beses pa akong masaktan. Pero ang hirap. Sobrang sakit talaga. Sa umaga, kapag kasama ko siya, parang okay naman lahat. He’s trying—really trying. Bumabawi naman siya ngayon. He brings me coffee in the morning, asks how my day was, holds my hand like he’s scared I’ll slip away. Araw-araw, gabi-ga

sorry always

KELLY’S POVI know today’s Elara’s dad’s birthday. Alam kong maraming tao ang naghahanap sa akin doon. Alam kong hinihintay nila ako—lalo na ang asawa ko. She’s probably standing there, smiling for everyone, making excuses for me, covering my absence like she always does. And the thought alone weighs heavy on my chest.Pero nandito ako ngayon sa ospital, sa tabi ni Elisse. Sinugod ko siya dito kanina kasi dinugo siya nang malala. The doctor said her pregnancy is delicate. Too much stress, and the baby’s not holding on strong. They advised to confine her for close monitoring."Don’t go… huwag mo akong iiwan mag-isa dito, Kelly. Natatakot ako," she said, voice trembling, hand clinging tight to mine.I let out a long, heavy sigh. Ano pa nga ba ang magagawa ko? I can’t just walk away when she’s scared, when the baby’s at risk. She needs me here. But God knows Elara needs me too. Kailangan din ako doon.I wanted to be in two places at once. Gusto kong tumakbo sa handaan, humingi ng tawad k

PREV

...

21 22 23 24 25 26

NEXT

I-scan ang code para mabasa sa App

DMCA.com Protection Status