Semua Bab ทะลุมิติมาเป็นสะใภ้สู้ชีวิต ยุค 80: Bab 31 - Bab 40

“ไม่คิดเลยว่าลีลี่ของผมจะตอบโต้พวกนั้นได้อย่างเจ็บแสบขนาดนี้ ผมก็คิดอยู่ว่าเอกสารที่ลีลี่ถือแน่นเชียวก็คงเป็นโฉนดที่ดินล่ะสิ” ชายหนุ่มผู้รู้ทันหญิงสาวไปทุกอย่างเอ่ยทัก หลังจากที่ชางตงขับรถไปส่งเจ้าหน้าที่ทั้งสองที่เขตพร้อมกับให้สินน้ำใจเล็ก ๆ น้อย ๆ เป็นค่าตอบแทน ชางตงฉลาดและรู้เท่าทันเหตุการณ์เสมอ เฟยห่วงลี่ยู่ปากเล็กน้อยไม่คิดว่าเขาจะเดาแผนการของเธอออก “แล้วตงตงต้องให้ฉันทำยังไงล่ะ ตั้งแต่มีลูกฉันก็ต้องเลี้ยงดูเฟยเยว่เล่อและเฟยเยว่ส่างมาตลอด ฉันต้องทนก็เพื่อลูก ที่อดีตพ่อสามีเอ็นดูฉันก็เพราะรู้ว่าฉันเป็นเจ้าของที่ดินผืนนั้น เขาเป็นเพื่อนสนิทกับพ่อของฉันก็จริง เมื่อก่อนฉันเห็นแก่หน้าอดีตพ่อสามี และเพราะความอ่อนแอของฉันที่ไม่กล้าลุกขึ้นสู้ หวังเพียงให้ทุกคนเอ็นดูฉัน ทว่าความคิดนั้นกลับเป็นสิ่งที่ผิดมาตลอด ต่อให้ฉันทำดีแค่ไหนฉันก็ไม่อาจซื้อใจคนในครอบครัวนั้นได้” เฟยห่วงลี่เล่าถึงอดีตที่ผ่าน มันอาจจะไม่ใช่อดีตของเธอโดยตรง แต่ประสบการณ์การเป็นนักแสดงและอ่านบทละครมากพอจนเข้าใจว่าที่ผ่านมา เฟยห่วงลี่ ก็คงทุกข์ใจไม่น้อย แล้วการที่เ

เจียงเฟยอวี่สูดลมหายใจการมีสตรีคอยเอาใจทำให้ชายหนุ่มรู้สึกผ่อนคลายจากความเครียด และหลงลืมความรักที่มีต่อลูก ๆ ของเขา จากคราแรกเขาไม่มีแม้อารมณ์จะทำเรื่องบนเตียง ตอนนี้เขานึกอยากหลงในอารมณ์ราคะขึ้นมา แม้จะเป็นวันเหนื่อยหล้าทั้งกายทั้งใจ พอกลับบ้านหลังใหญ่ของชายหนุ่มมา เฟยห่วงลี่เห็นเด็กน้อยทั้งสองยืนรอเธออยู่บ้าน เฟยเยว่ส่างและเฟยเยว่เล่ออยู่ในบ้านหลังใหญ่จนเบื่อ ปากน้อย ๆ ก็กินขนมที่มีคนในบ้านของชางตงหามาให้ พอกินอิ่มก็บ่นอยากเจอหน้ามารดา เด็กน้อยทั้งสองไม่เคยห่างจากมารดาเกินหนึ่งวันเลยด้วยซ้ำ เด็กทั้งสองก็เอ่ยปากถามหาแม่อยู่ตลอด จนพี่เลี้ยงชั่วคราวปวดหัว คนในบ้านของชางตงไม่รู้จะทำเช่นไร ก็บอกว่าคุณเฟยห่วงลี่อีกหน่อยก็จะมาแล้ว เด็กน้อยก็นั่งรอหน้าบ้านจนบรรยากาศเริ่มค่ำ กว่ารถยนต์คันคุ้นตาจะวิ่งเข้ามาในบ้าน เฟยเยว่ส่างและเฟยเยว่เล่อกระโดดโลนเต้นกันใหญ่เมื่อเจอมารดาลงมาพร้อมกับคุณลุงตงตง “เย่ เย่ แม่มาแล้ว” เด็กน้อยทั้งสองร้องดีใจ ก่อนร่างกลม ๆ วิ่งดุ๊กดิ๊กเข้าสวมกอดมารดา “แม่หายไปนานจังค่ะ”

“เออ....คุณไม่รังเกียจฉันหรือไง ฉันมีลูกสองคนแล้วนะ เป็นหญิงที่มีสามีมีลูกมาก่อนแล้ว” เฟยห่วงลี่เอ่ยถามด้วยความประหม่า พอคิดเรื่องราวที่จะต้องตามมามันก็ทำให้เธอกังวลไม่น้อยทีเดียว เธอหลงลืมไปชั่วขณะว่าตัวเธอนั้นเป็นผู้หญิงผ่านการมีสามีมาแล้ว ถ้าอยู่ในโลกปัจจุบันเรื่องราวพวกนี้คงกลายเป็นเรื่องธรรมดาไปแล้ว ปัญหาหย่าร้างในครอบครัวเกิดขึ้นได้เสมอ แต่ยุคนี้กลับไม่ใช่เธอย้อนกลับมาในอดีตห่างจากโลกใบเดิมหลายสิบปี “ไม่เลย ลีลี่ ผมชอบคุณมานาน ไม่ใช่! ผมไม่ได้แค่ชอบ ผมรักคุณเลยต่างหากล่ะ ผมเคยเสียคุณให้ไอ้สารเลวแบบนั้นไปแล้ว ผมจะไม่ยอมเสียคุณไปอีก ไม่ต้องห่วงนะเรื่องของเจ้าแฝด ผมไม่เร่งรัดพวกเขา ผมรู้ว่าผมไม่ใช่พ่อของเด็ก ๆ แต่ถ้าลีลี่ยอมให้ผมได้ดูแลคุณและลูก ผมขอสาบานเลยว่าผมจะไม่ทำให้ลีลี่ต้องเสียใจ” เฟยห่วงลี่ฟังคำพูดแสนหวานพาเอาหัวใจดวงน้อยสั่นไหว โธ่...พ่อคุณ “แม่ค่า....” “แม่คับ....” เสียงใสกังวานของเด็กน้อยทั้งสองดังมาตั้งแต่ยังไม่เห็นตัว พร้อมกับเสียงฝีเท้าตึก ๆ ตัก ๆ เฟยห่วงลี่รีบหันไปมอง เด็กน้

บ้านตระกูลเจียงตอนนี้เต็มไปด้วยความวุ่นวายเนื่องจากข่าวลือที่เจ้าของคนใหม่ของที่ดินที่ปล่อยเช่าคือ เฟยห่วงลี่ ไม่ใช่ของตระกูลเจียงอีกต่อไป ลูกคนโตและลูกชายคนเล็กต่างก็นำปัญหานี้มาปรึกษากับผู้เป็นมารดาอย่างเจียงหง พอยายแก่ได้ยินถึงกลับควันออกมาจากหู เป็นอย่างที่คิดเอาไว้ไม่มีผิดว่านางเฟยห่วงลี่มันร้ายกาจนัก มันกล้าปล่อยข่าวออกมาอย่างนั้นหรือ “นังเฟยห่วงลี่มันช่างเป็นผู้หญิงต่ำช้าเหลือเกิน กล้าดียังไงจะมาเอาที่ดินที่สามีของฉัน” เจียงหงกำหมัดแน่น น้ำเสียงเต็มไปด้วยความโกรธแค้น จนถึงบัดนี้เธอไม่อาจทำใจให้เชื่อว่าที่ดินทำกินผืนนั้นจะเป็นของบิดาอดีตสะใภ้รองอย่างเฟยห่วงลี่มาก่อน มันเป็นของสามีเธอ..... เจียงหงเริ่มสงบสติอารมณ์ของตนเองได้บ้างก็เรียกลูกสะใภ้และลูกชายทั้งหมดมารวมตัวกัน เธอจะไม่ยอมให้เฟยห่วงลี่มันได้ที่ดินผืนนั้นไปโดยเด็ดขาด เจียงหงสั่งให้ลูกสะใภ้ทุกคนปล่อยข่าวว่านางเฟยห่วงลี่มันลอบเล่นชู้กับชางตง และร่วมกันวางแผนเพื่อฮุบที่ดินของสามีเธอ “แม่ครับ ทำแบบนี้มันจะไม่มากเกินไปหรือ เฟยห่ว

“ตงตง” เฟยห่วงลี่อุทานออกมาด้วยความตกใจ “ลุงตงตงทำอะไรหรือครับ” “ตงตงทำอะไรกับแม่หนู” เจ้าก้อนแฝดทั้งสองนั่งลงกับพื้นตามลุงตงตง ก่อนเงยหน้ามองแม่สลับกัน ชางตงหัวเราะหึ ๆ ในลำคออย่างถูกใจ ก่อนใช้มือถอดรองเท้าของหญิงสาวออกมาอย่างแผ่วเบา “จะนวดให้แม่ของหนู ๆ ยังไงล่ะครับ” ชางตงตอบเด็กน้อยทั้งสอง “หนูเล่นด้วย” เฟยเยว่เล่อหัวเราะกำลังจะเอามือน้อย ๆ จุ่มลงน้ำในถัง แต่กลับถูกมือหนารั้งเอาไว้ “ไม่เอาครับ เดี๋ยวเยว่เล่อ และเยว่ส่างอยากเล่น ตงตงจะให้คนเอาถังน้ำอันใหม่มาให้” ชางตงก็ใช้มือกวักเรียกเด็กในบ้านยกถังน้ำอันใหม่มาให้เด็ก ๆ เล่นทันที เฟยเยว่เล่อและเฟยเยว่ส่างเคารพชางตงพอควร เด็กน้อยยอมฟังทำตามอย่างว่าง่าย ปกติเด็กน้อยทั้งสองมักจะงอแงกับผู้เป็นแม่เวลาไม่ได้ดั่งใจ “เย่ เย่” พอถังน้ำมาอยู่ตรงหน้า เจ้าก้อนแฝดก็ร้องดีใจเอามือน้อยจุ่มลงไปตีในน้ำ เฟยห่วงลี่ยิ้มกว้าง หลังจากแบกรับความหนักใจมาตลอด ทั้งวัน เห็นรอยยิ้มของลูกทั้งสองก็ทำให้เธอใจชื่นขึ้นมาบ้าง ชางตงเอาเท้าเปลือ