บททั้งหมดของ ทะลุมิติมาเป็นสะใภ้สู้ชีวิต ยุค 80: บทที่ 81 - บทที่ 85

เฟยห่วงลี่จ้องมองเข้าไปในนัยน์ตาอันเปี่ยมล้นด้วยความปรารถนาของเขาที่คงยังส่องประกายวาววับมาหาเธอ หญิงสาวเองก็มีความปรารถนาไม่ต่างจากเขาเลยสักนิด กว่าจะผ่านเรื่องราวของครอบครัวอดีตสามีมาได้ พอแต่งงานชางตงก็มีงานที่ต้องกลับไปดูทำให้ทั้งสองแทบไม่มีเวลาร่วมเตียงกันเลย ฝ่ามือยกขึ้นมาแนบกับใบหน้านวลของหญิงสาว ปลายนิ้วเกลี่ยปอยผมมาทัดหูของเธอเอาไว้ ชางตงกลืนน้ำลายลงคอ ถ้าเธอไม่พูดมันออกมา เขาจะถือว่าเธอเองก็คิดไม่ต่างจากเขา ชายหนุ่มเฝ้ารอเวลานี้มานานแสนนานไม่ต่างการเฝ้ารอน้ำผึ้งอันแสนหวานที่ตนจะได้ลิ้มลองเมื่อช่วงเวลาของมันมาถึงแล้วเท่านั้นถึงจะได้รสชาติที่หวานหอม ร่างบางส่ายหน้าไปมา ชายหนุ่มมองเงาสะท้อนผ่านนัยน์ตากลมโตของเธอ “ผมขอนะ” ชางตงเอ่ยขอแผ่วเบาทว่าน้ำเสียงนั่นกลับสั่นพร่าไปด้วยความเย้ายวน ริมฝีปากได้รูปของเขาจาบจ้วงจุมพิตริมฝีปากเล็กของเธอทันที เขาค่อย ๆ พะเน้าพะนอเพื่อดื่มด่ำความหอมหวานจากเธอ น้ำตาของเขาไหลเอ่อออกมาจากหางตาด้วยความดีใจระคนเปี่ยมไปด้วยสุข เขารอคอยเวลานี้มานานแสนนาน นานเกินกว่า.....จะบรรยายมันออกมา หลายคนบอก

เฟยห่วงลี่คิดมาตลอดการเกิดใหม่ในบทละครมันทำให้เธอไม่อาจตั้งตัวได้เลยสักนิด พอรู้ตัวอีกทีเธอก็ต้องมาต่อสู้ชีวิตในฐานะลูกสะใภ้แสนทรหด เธอยังไม่ทันทำใจด้วยซ้ำกับการจากโลกเดิมมา ใครจะเข้าใจความรู้สึกของเฟยห่วงลี่อย่างถ่องแท้นอกจากมาเป็นเฟยห่วงลี่เสียเอง สิ่งที่หญิงสาวห่วงใยและรักมากที่สุดก็คือเฟยเยว่เล่อและเฟยเยว่ส่าง และอีกคนที่เปลี่ยนโลกที่เคยมืดหม่นและจืดชืดในอดีตชาติของเธอ คือ ชางตง การเฝ้ารอคอยสตรีเดียวมาตลอดชีวิตของเขานับไม่ง่ายนัก เฟยห่วงลี่ยังนับถือหัวใจเขาเลย หนึ่งปีผ่านไปนั้นช่างเร็วเหลือเกิน หลายคนเล่าว่าถ้าเรารู้สึกเวลาผ่านไปเร็วแสดงว่านั่นคือ ความสุขที่เราไม่อยากให้มันจากไป สายตาของเฟยห่วงลี่ทอดมองไปยังสามีและลูกทั้งสองที่กำลังวิ่งไล่จับกันอย่างสนุกสนาน หลังจากเกิดเหตุการณ์โหดร้ายกับเด็ก ๆ ในอดีตก็ครบหนึ่งปีแล้วสินะ เด็กแฝดทั้งสองยังคงมีสุขภาพจิตที่ดีหลงลืมอดีตไปเสียแล้ว เฟยห่วงลี่ก็เผลอคิดไปเองว่า วัยเด็กเป็นวัยที่ลืมเลือนเร็วเมื่อเจอสิ่งที่สนุกกว่า ถ้าเป็นแบบนั้นก็คงดีต่อเด็กแฝดในอนาคต บางทีลูก ๆ ของเธอพวกเขาคงไม่ต้องการพ่อแท้ ๆ

เฟยห่วงลี่ได้ยินแล้วไม่นึกสงสารแต่อย่างใด สิ่งที่พวกเขาเจอล้วนเกิดมาจากการกระทำของตัวเอง ถ้าเจียงหงไม่คิดโลภมากอย่างได้ของคนอื่นคงไม่มีจุดจบเช่นนั้น ต่างคนต่างอยู่ เจียงหงผู้ไม่เคยปล่อยวางสิ่งใดจนวินาทีสุดท้ายทำให้ครอบครัวต้องพลอยลำบากไปด้วย สุดท้ายทั้งหมดก็สาสมกับสิ่งที่เคยกระทำในอดีต..... ส่วนฟางเฟยลูกพี่ลูกน้องของชางตงก็กลับบ้านเพื่อไปเยี่ยมพ่อแม่หลังจากเสร็จงานแต่งของเธอ ฟางเฟยเองก็หลงเสน่ห์เด็กแฝดไม่แพ้ชางจินหู่อยากอยู่ที่นี่ต่อ....ทว่ามีภารกิจจะต้องไป “แม่ทำอะไรอยู่ครับ” “แม่ทำอะไรอยู่คะ” เสียงของเจ้าของแฝดเอ่ยขึ้นถาม ก่อนใบหน้ากลมป้อมจะโผล่ขึ้นมาตรงหน้าของเธอ เฟยห่วงลี่ปิดสมุดบันทึกเล่มโปรดของตัวเอง เธอเห็นสามีเดินมาเขาส่งยิ้มให้เธอแต่ไกล....ทำให้เธอสุขใจเป็นอย่างยิ่ง “ไม่บอก....” เฟยห่วงลี่ส่ายหน้าไม่บอกเด็กน้อยทั้งสอง เฟยเยว่ส่างและเฟยเยว่เล่อหันหน้ามองกันไปมาราวกับกำลังปรึกษาหาลือกัน “แม่มีความลับกับเยว่เล่อ เยว่ส่าง” เฟยเยว่เล่อทำหน้าหย่นกอดอก “แม่กำลังจดบันทึกอยู่ต่างหาก