جميع فصول : الفصل -الفصل 40

ร่างสูงสง่าของภูผาซึ่งยืนกอดอกพิงผนังรอหญิงสาวหน้าห้องน้ำ ท่อนแขนแกร่งมีถุงกระดาษบรรจุเสื้อผ้าจากร้านดังอยู่หลายถุงสร้างความสงสัยแกมสนใจว่านายหัวของเกาะมายืนรอใครที่หน้าห้องน้ำ การที่เขาปรากฏตัวในลักษณะนี้ต่างไม่เคยเป็นที่พบเห็นของผู้คน เพราะปกติถ้าชายหนุ่มเข้ามาตรวจเอกสารก็จะเดินผ่านหน้าร้านต่าง ๆ เพื่อไปอาศัยลิฟต์เพื่อขึ้นไปยังออฟฟิศชั้นบนสุดของห้างเท่านั้น เมื่อวิรัศยาเปลี่ยนชุดเสร็จเรียบร้อย เธอออกมาพร้อมกับเสื้อผ้าชุดเก่าของชายหนุ่มซึ่งอยู่พับและพาดไว้กับท่อนแขนเรียว ภูผาลมหายใจสะดุดเมื่อมองร่างบางที่เดินออกมาในชุดใหม่ที่เขาเลือกให้ ชุดกระโปรงรัดรูปสีเหลืองอ่อนปล่อยปลายบานพอดีกับเข่า คอเสื้อคว้านกว้างเผยให้เห็นไหปลาร้าขาวของเธอ เอวเล็กเธอคอดกิ่วรับกับสะโพกผายกลม แขนเสื้อเป็นแขนตุ๊กตาพองดูน่ารัก ต้นแขนเธอที่พ้นมาจากแขนเสื้อนั้นขาวกลมกลึงน่าลูบไล้น่าสัมผัส ชายหนุ่มสำรวจรูปร่างของคนตัวเล็กแล้วก็แอบกลืนน้ำลายลงคออย่างฝืดเคือง ชุดเขาที่เธอใส่มาว่าเซ็กซี่แล้ว ชุดนี้ยิ่งเซ็กซี่กว่าหลายเท่า มันน่าจับกดจริง ๆ คิดแล้วความหื่นกระหายที่เขากล่อมให้หลับไหลตั้งแต่อยู่ที่บ้านตอนนี้มันได้เกิดขึ้

ภูผาแทรกลิ้นเข้าไปเกี่ยวตวัดลิ้นน้อยดูดกลืนเอาความหวานจากโพรงปากนุ่มเร่าร้อนรุนแรงเนิ่นนานราวกับจะสูบเอาวิญญาณเธอออกจากร่างอย่างไรอย่างนั้น จนมือน้อยต้องออกแรงดึงทึ้งเสื้อเชิ้ตชายหนุ่มส่งสัญญาณเตือนว่าเธอใกล้หมดลมเต็มทีแต่ทว่าสิงห์ไม่ยอมปล่อยปากรสหวานของกระต่ายน้อย ยังคงดูดกลืนละเลียดเอาความหอมหวานอยู่อย่างนั้น ขณะที่กำลังเพลิดเพลินอยู่กับรสหวานของโพรงปากนุ่ม มือหนาก็ได้เลื่อนไปยังด้านหลังศีรษะเล็กก่อนจะกระชากเอายางมัดผมของคนตัวเล็กออกทำให้ผมยาวสลวยหล่นลงไปสยายเต็มแผ่นหลังบาง "อืม.." ชายหนุ่มครางออกมาอย่างพอใจ ค่อย ๆ ผละริมฝีปากออกมาเชื่องช้าราวกับเสียดายนักหนา น้ำลายที่ติดอยู่ที่มุมปากของหญิงสาวยาวยืดตามติดปากเขาออกมาดูเร้าอารมณ์เป็นที่สุด "แฮก ๆ " วิรัศยาพ่นลมหายใจหอบ สูดลมเข้าออกลึก ๆ หลังจากที่เขาปล่อยปากเธอให้เป็นอิสระแล้ว ดวงตากลมไหวระริกหวาดหวั่นเมื่อได้เห็นไฟราคะในแววตาของคนตรงหน้า เธอเบี่ยงหน้าหนีใบหน้าหล่อที่ก้มลงมาหาทำท่าว่าจะจูบเธออีกรอบทำให้ริมฝีปากเขาพลาดเป้าลงไปหาสันกรามเล็กทันที เมื่อไม่ได้ตามต้องการภูผาก็ไม่แยแส เขาก้มลงไปสูดดมความหอมจากซอกคอระหง ก่อ

"ใครบอกฉันจะพอแค่รอบเดียว ที่ผ่านมายังจำไม่ได้อีกเหรอว่าโดนเอาครั้งละกี่รอบ เธอความจำสั้นเหมือนปลาทองหรือไง" ภูผายันฝ่ามือที่พื้นโซฟายืดแขนให้เป็นเส้นตรงเพื่อดันช่วงอกขึ้นมองส่งสายตาดุไปให้คนด้านล่าง "ไม่อยากทำแล้ว อยากกลับบ้าน" วิรัศยางอแงพร้อมกับความขุ่นเคืองในใจ เมื่อหลุดพ้นจากอารมณ์ปรารถนาเขาก็พ่นคำถากถางใส่เธอทั้งที่เมื่อครู่ยังเอ่ยชมครางเสียงกระเส่าเหนือตัวเธออยู่เลย เขาก็เห็นเธอเป็นเครื่องปลดปล่อยน้ำกามแค่นั้น มือเล็กเลื่อนไปดันแผงอกแกร่งหวังจะให้คนตัวใหญ่ดั่งหินผาหลุดออกไปเมื่อหมดอารมณ์ที่จะยอมให้เขาย่ำยีแล้ว "ได้กลับแน่ แต่ได้กลับแบบขาถ่าง ๆ นะ หึหึ" ภูผาหัวเราะในลำคอเมื่อเห็นคนตัวเล็กขัดขืน จิตใจเขายิ่งฮึกเหิมอยากเอาชนะ แกล้งสะบัดกระแทกลำใหญ่ลงไปหนัก ๆ ตั้งใจจะให้คนใต้ล่างยอมศิโรราบต่อเอ็นเนื้อ น้ำสีขาวปลิ้นย้อนลำออกมาเปรอะเปื้อนไปทั่วก้นงอน "อ๊ะ อ๊ะ พอ..พอแล้ว ไม่..ไม่เอา..แล้ว อื้อ" วิรัศยาพูดเสียงติดขัดตามจังหวะกระแทกกระทั้น มือน้อยพยายามผลักไสไหล่แข็งแต่เขาไม่สะทกสะท้าน กลับก้มหน้าลงมาซุกไซ้ซอกคอ ดูดเม้มจนลำคอขาวเกิดปานแดงหลายจุด "หยะ..อย่าดูด ออกไป.." เสียงหว

ภูผาใช้เวลาในการขับรถจากโรงแรมมาถึงบ้านประมาณสิบห้านาที เมื่อเข้าไปในตัวบ้านได้ ภูผาได้ออกคำสั่งกับวิรัศยาทันทีเพื่อให้เธอไปทำอาหารมื้อเย็น นายหัวหนุ่มถูกความหิวโหยเล่นงานก่อนถึงเวลาอาหารเย็นด้วยซ้ำ เมื่อได้ใช้แรงและเสียของเหลวให้เด็กสาวไปเขาก็รู้สึกหิวขึ้นมาเสียอย่างนั้น "รีบไปทำกับข้าว ฉันหิว" ชายหนุ่มสั่งเสียงเข้ม ไม่สนใจและไม่ได้หันมามองว่าเด็กสาวจะทันได้วางถุงเสื้อผ้าลงแล้วหรือยัง เมื่อสั่งการเรียบร้อยแล้วร่างสูงก็ได้เดินไปยังห้องรับแขก ทิ้งตัวลงยังโซฟาตัวนุ่มอย่างแรงเพราะรู้สึกเมื่อยตัวไปหมด เขาก้มไปหยิบหนังสือพิมพ์ที่วางตรงโต๊ะกระจกด้านหน้ามาอ่านรอเวลาที่เด็กสาวทำอาหาร ภูผาอ่านข่าวสารได้ไม่ถึงครึ่งหน้า โทรศัพท์เครื่องหรูที่อยู่ในกระเป๋ากางเกงก็ได้สั่นครืดขึ้น ร่างใหญ่จึงเอียงตัวไปอีกข้างแล้วล้วงหยิบออกมา สายตาคมจ้องมองชื่อผู้เรียกเข้าเพียงนิดก่อนจะปัดหน้าจอเพื่อรับสาย "ว่าไงพิภพ" ชายหนุ่มกรอกเสียงลงไปทักลูกน้องคนสนิท 'พรุ่งนี้ผมจะเข้ากรุงเทพนะครับ จะไปดูเรื่องการประมูลที่ดินน่ะครับ' เสียงพิภพดังมาตามสายแจ้งธุระแก่เจ้านาย เมื่อได้ยินลูกน้องบอกมาแบบนั้น น

วิรัศยาเดินมาหยุดอยู่หน้าประตูห้องทำงานของเจ้าของบ้าน เธอก้มดูชุดนอนที่สวมอยู่ด้วยความหนักใจ ถึงเนื้อผ้าจะหนากว่าชุดอื่น ๆ แต่ก็ยังถือว่าบางอยู่ดี ทำให้เห็นบราเซียร์ลูกไม้ด้ายในเลือนลาง ไหนจะความอ่อนนิ่มของเนื้อผ้าที่พอเธอก้าวเดิน ก็ทำให้เนื้อผ้านั้นลู่ไปตามซอกกลางหว่างขาทำให้เห็นเนินเนื้อกลางตัวชัดเจน ไม่ได้อยากคิดเข้าข้างตัวเองแต่จากเหตุการณ์ที่ผ่านมาหลาย ๆ ครั้ง ทำให้เด็กสาวรู้สึกหวาดหวั่นว่าคนใจร้ายหื่นกามในห้องจะรังแกเธออีกถ้าได้เห็นเธออยู่ในชุดนี้ เด็กสาวข่มความหวาดหวั่นไว้ภายในก่อนสูดหายใจเข้าลึก ๆ เพื่อเรียกกำลังใจให้ตัวเอง ถ้าหากเธอไม่เข้าไปหาเขาก็จะไม่ได้ใช้โทรศัพท์ อุตส่าห์มีโอกาสแล้วก็ต้องรีบคว้าเอาไว้ถึงจะมีความเสี่ยงกับการจะต้องเสียตัวบ้างก็ตามที ก๊อก ๆ มือน้อยยกเคาะประตูส่งสัญญาณให้คนด้านในได้รู้ว่าเธอมาแล้วก่อนจะหยุดฟังเสียงอนุญาต 'เข้ามา' รอเพียงไม่กี่วินาที วิรัศยาก็ได้ยินเสียงทุ้มห้วนดังมาจากด้านใน เธอจึงได้หมุนลูกบิดเปิดประตูก้าวเข้าในห้องทำงานไป ดวงตาสวยมองสำรวจในห้องด้วยความสนอกสนใจ ในห้องทำงานนี้มีชั้นหนังสือสามหลังเรียงกันเป็นแผงยาวเต็มผนังด้านหนึ่งของ