جميع فصول : الفصل -الفصل 30

"หยะ..อย่าทำอะไรหนูเลยนะ หนู..หนูยังเจ็บอยู่" วิรัศยาละล่ำละลักขอร้อง เบ้าตาร้อนผ่าว ดวงตาสั่นไหวระริกเมื่อคิดว่าอะไรจะเกิดขึ้นต่อจากนี้ เธอไม่ใช่เด็กไร้เดียงสาถึงจะไม่รู้ว่าทั้งท่าทางทั้งการถอดเปลื้องผ้าของคนใจร้ายนั้นหมายถึงอะไร มือเล็กกำคอเสื้อแน่นเหมือนกับว่าวิธีนี้จะช่วยให้เธอหลุดพ้นจากน้ำมือคนตัวโตได้ขณะที่น้ำสีใสก็ร่วงหล่นจากดวงตาคู่สวยตกลงมากระทบกับหลังมือบางเมื่อภาพในหัวคิดไปถึงภาพการแนบชิดรุนแรงครั้งก่อน ๆ ภาพแล้วภาพเล่า "มีแรงหนีไปได้ไกลขนาดนั้นฉันว่าเธอคงจะหายแล้วล่ะ ฉันคงต้องตอกย้ำเธอแรง ๆ จะได้ไม่มีแรงไปไหนอีก" ภูผาเอ่ยเสียงดุดันก่อนจะจับข้อเท้าเล็กกระชากลงมาจนคนตัวเล็กเสียหลักนอนหงายไปกับพื้นนุ่ม ร่างกำยำรีบขยับไปคร่อมตัวหญิงสาวไว้แล้วจับรวบสองข้อมือเล็กไว้ด้วยมือข้างเดียวก่อนจะยกไปกดไว้ยังเหนือศีรษะเล็ก แคว่ก! "อ๊าย! ไม่นะ!" เด็กสาวกรีดร้องด้วยความขวัญเสียขึ้นทันทีที่มือแกร่งได้กระชากแนวกระดุมจนมันขาดกระเด็นตกกระจายไปบนที่นอน ยามร่างเล็กดีดดิ้นอกอวบอิ่มสองข้างก็เด้งสั่นไหวแก่งแย่งกันดึงดูดให้สายตาคมมองลงมาเชยชม ภูผาเริ่มปรับลมหายใจให้เป็นปกติไม่ได้อีกต่อไปเมื่อได้เ

ภูผายอมรับว่าตอนนี้เขาติดใจโพรงรักของเธอเสียแล้ว รสสวาทของเด็กสาวไม่เหมือนพวกผู้หญิงที่เขาเคยนอนด้วยสักนิด พวกนั้นยินดีที่ได้นอนกับเขาแต่มันไม่เคยบีบรัดแน่นแบบนี้ ในขณะที่สาวน้อยคนนี้ขัดขืนปฏิเสธท่อนเนื้อของเขาแต่ทางกลับกันช่องรักกลับตอดรัดแก่นกายแรงจนเขาแทบจะปล่อยออกไปในทันทีที่กระแทกใส่ไปได้แค่สองสามที "อ่า.." เสียงทุ้มครางในลำคอเมื่อเสียวซ่านเพิ่มขึ้นมาอีกระดับ เร่งแรงถาโถมเข้าใส่กลางตัวเด็กสาวไม่มีความปรานี ต้องโทษร่องแคบที่ทำให้เขาถึงกับตบะแตกได้ถึงขนาดนี้ "อ๊ะ! อื้อ!" วิรัศยาร้องออกมาแล้วกัดฟันแน่น เธอกลั้นเสียงไม่ให้ครางออกมา กลั้นใจเกร็งหน้าท้องทุกครั้งที่เขาอัดลำท่อนปูดเข้ามา ใจเธอไม่เต็มใจไปกับความรุนแรงแต่ร่างกายไม่รักดีกลับปล่อยน้ำเชื่อมออกมาชะโลมแก่นกายชายหนุ่มจนเลื่อมแวววาวไปหมด เมือกเหนียวสีใสเปรอะเปื้อนไปทั่วต้นขาแกร่งสร้างความเหนอะหนะให้กับคนทั้งคู่"เปลี่ยนท่าหน่อย อา เสียวหัวฉิบ!" ภูผาเอ่ยเสียงชวนหญิงสาวแหบพร่าโดยไม่สนว่าเธอจะยินดีหรือไม่ เขารีบจับขาเรียวขึ้นพาดบ่าส่วนอีกข้างปล่อยให้วางราบไปบนที่นอนนุ่ม ร่างบางจึงต้องหันตะแคงข้างโดยปริยายโดยที่จุดเชื่อมต่อไม

ในเวลาเช้าของวันใหม่ เริ่มมีแสงสว่างซึ่งเป็นแสงแรกของวันได้ค่อย ๆ เคลื่อนขึ้นจากเส้นขอบฟ้าก่อนจะสาดส่องผ่านผ้าม่านเข้ามาในห้องนอน แสงสว่างที่แยงตานั้นทำให้ร่างบางซึ่งกำลังนอนอยู่บนเตียงเริ่มรู้สึกตัวตื่น"เจ็บจัง.." วิรัศยาพูดเสียงแหบพร่าในลำคอขยับตัว ใบหน้าสวยเหยเกเมื่อพบกับความเจ็บแปลบตรงกลางใจสาว รู้สึกถึงความบวมตึงแม้ว่าจะไม่ได้ใช้มือไปสัมผัสโดยตรง"อูย.." หญิงสาวครางออกมาเสียงเบาอีกครั้ง ศึกร่วมรักอันร้อนแรงเมื่อคืนทำให้เธอปวดเมื่อยร้าวระบมไปทั่วทั้งตัว พลันหัวใจที่เต้นสม่ำเสมอแปรเปลี่ยนเป็นเต้นแรงเมื่อรับรู้ถึงสิ่งที่ตัวเองกำลังนอนกอดนี้ไม่ใช่หมอนข้างแต่ทว่าเป็นเนื้อหนังของคนเธอจึงเปิดเปลือกตาขึ้นทันทีแล้วเธอก็พบกับอกเปลือยแน่นไปด้วยมัดกล้ามของคนที่นอนร่วมเตียง รู้สึกหนักอึ้งที่ช่วงเอวทำให้ต้องก้มลงไปมองก็พบว่ามีท่อนแขนแข็งแรงเของชายหนุ่มพาดคาอยู่ ดวงตากลมมองไล่ขึ้นมาตามช่วงแขนใหญ่ที่เต็มไปด้วยมัดกล้าม ไหล่กว้างของเขาช่วยบดบังแสงแดดไม่ให้เข้ามาแยงสายตาเธอ อกแน่นเนื้อที่เคลื่อนไหวแผ่วเบาตามแรงหายใจของเจ้าของทำให้ดวงใจดวงน้อยของเธอเต้นโครมครามขึ้นมาอย่างคุมไม่อยู่ นี่เธอกับเขาน

"อื้อ!" วิรัศยากัดปากล่างแน่นในตอนที่คนตัวโตกระแทกอัดสิ่งใหญ่โตเข้ามา ใบหน้าสวยเหยเกเมื่อรู้สึกเจ็บแสบในโพรงรักเนื่องจากการรุกล้ำของท่อนเนื้ออวบซึ่งใหญ่จนอัดแน่นเต็มร่องรักทำให้แผลรอยเก่าเกิดการแตกปริ เธอพ่นลมหายใจเข้าออกถี่ ๆ เพื่อปรับสภาพร่างกายตนเองให้คุ้นเคยกับสิ่งแปลกปลอมอันใหญ่อันนี้"ซี้ด!" ภูผาสูดลมเข้าอย่างเสียวซ่าน ร่างใหญ่เกร็งสะท้านในตอนที่โดนร่องแคบบีบรัด เลื่อนสองมือไปจับที่เอวคอดแล้วเริ่มขยับสะโพก จากที่ช้าเนิบนาบค่อยเริ่มเป็นเป็นรุนแรงดุดัน ยิ่งเขาสะบัดท่อนเนื้อเข้าใส่ โพรงเนื้อก็ยิ่งดึงดูดเขาแรงจนเขาปวดหนึบ จึงต้องกระแทกอัดเข้าใส่เต็มแรงเป็นการตอบโต้"จะ..จุก หนูจุก เบาหน่อย อึก!" วิรัศยาขอร้องเสียงสั่นพร่า สองมือน้อยเลื่อนยังดันที่หน้าท้องแกร่งเพื่อบรรเทาแรงกระแทกจากเขา เธอเกร็งหน้าท้องทุกครั้งที่เขาถาโถมเข้ามาหารู้ไม่นั่นยิ่งทำให้ร่องเนื้อบีบกระชับรัดลำท่อนใหญ่แน่นขึ้นไปอีก"อ่า.. แน่นฉิบ! เธอตอดฉันจนแทบแตกเลยนะหวาน" ภูผาสบถคำหยาบเสียงแหบพร่าก่อนจะเร่งสับสะโพกแรงขึ้นเมื่อไม่สามารถสะกดกลั้นอารมณ์ป่าเถื่อนของตัวเองไว้ได้ มือใหญ่จับเอวเล็กยกขึ้นให้สะโพกผายอยู่ในตำแหน่ง

เมื่อทั้งคู่เดินทางมาถึงห้างสรรพสินค้าที่ใหญ่ที่สุดบนเกาะ ร่างใหญ่ก็เดินลิ่วนำหน้าวิรัศยาเข้าไปภายในอาคารโดยไม่สนใจว่าคนที่ขาสั้นกว่าจะเดินตามทันหรือไม่ เหล่าบรรดาสาว ๆ ทั้งลูกค้าทั้งพนักงานพากันให้ความสนใจกับชายหนุ่ม เขาเป็นเจ้าของเกาะนี้และเป็นเจ้าของห้างสรรพสินค้าแห่งนี้ด้วยแล้วจะไม่มีใครรู้จักเขาได้อย่างไร ภูผาเป็นคนที่รูปร่างสูงใหญ่ไปตามแบบฉบับคนยุโรป ถึงแม้เขาจะมีสายเลือดของชาวเอเซียแต่ยีนเด่นของบิดารู้สึกจะเด่นกว่ายีนของมารดาทำให้เขาไม่มีรูปร่างลักษณะมาทางไทยเลยแม้แต่น้อย ใบหน้าหล่อเหลาดูเกรียมแดดทำให้ดูมีเสน่ห์ จมูกโด่งเป็นสันรับกับริมฝีบางได้อย่างเหมาะเจาะ ดวงตาสีน้ำตาลอ่อนของเขามีแววดุดัน ยามปรายตาไปยังสาว ๆ ทีไรพวกเธอก็ทำท่าเอียงอายกันถ้วนหน้า ต่างพากันกระซิบกระซาบส่งสายตาอยากเชื่อมต่อความสัมพันธ์กับชายหนุ่มตลอดทางที่เขาเดินผ่าน ก็เขาทั้งหล่อทั้งรวยสาว ๆ คนไหนบ้างล่ะที่จะไม่สนวิรัศยากระตุกยิ้มอย่างประชดให้กับท่าทางทอดสะพานของสาว ๆ เหล่านั้น พวกเธอคงไม่รู้นิสัยจริง ๆ ของชายคนนี้สินะ ทั้งปากร้ายทั้งใจร้ายป่าเถื่อนไม่มีใครเกิน อยากรู้นักว่าถ้ารู้นิสัยของชายใจร้ายคนนี้พวก