جميع فصول : الفصل -الفصل 153

ภูผาที่ได้ลุกเดินกลับไปโต๊ะทำงานและพิภพที่เดินเข้ามาเพื่อที่จะรับงานจากเจ้านายถึงกับพากันชะงักเท้าฉับพลัน นายหัวหนุ่มรีบหันหลังกลับเดินมาหาลูกเมียตรงโซฟาด้วยความรวดเร็ว "หวานเป็นอะไร?" ภูผาทิ้งตัวลงนั่งในตำแหน่งเดิมที่เพิ่งลุกออกไปเมื่อครู่ มือหนายื่นไปบีบต้นขานุ่มอย่างห่วงใย ตงิดใจว่าภรรยาอาจจะได้เวลาคลอด แม้ว่าวันครบกำหนดนั้นจะเป็นสัปดาห์หน้าก็ตามที "เจะ..เจ็บท้องค่ะ สงสัยจะคลอดแล้ว" เป็นเพราะมีประสบการณ์จากลูกคนแรกเลยทำให้คุณแม่ยังสาวรู้ว่านี่คือสัญญาณการเจ็บท้องคลอด "ผมไปเตรียมรถรอนะครับ" พิภพรีบอาสาทันทีที่ได้ยินว่าเจ้านายตัวน้อยกำลังจะถือกำเนิดแล้ว พูดจบผู้ช่วยหนุ่มก็ผลุนผลันออกจากห้องไป "แม่จ๋า.." หนูน้อยเวอรีนส่งเสียงเรียกแม่เสียงสั่น เธอไม่รู้ว่าแม่เป็นอะไร ทำไมถึงได้ดูเจ็บปวดทรมานขนาดนั้น มืออวบเกาะแขนเรียวผู้เป็นแม่ไว้แน่น ความกลัวเกาะกินหัวใจเด็กญิงกลัวว่าแม่จะเป็นอะไรไป "น้องจะออกมาหาหนูแล้วไงลูก แม่ต้องไปโรงพยาบาล หนูก็ไปด้วยกันนะ ไปรอน้อง" ถึงแม้ว่าวิรัศยาจะถูกความเจ็บจะเล่นงานที่ท้องเป็นระยะ แต่ด้วยความเป็นแม่เธอจึงเป็นห่วงความร

หลังจากรับประทานอาหารเย็นอิ่มแล้ว สี่พ่อแม่ลูกก็ได้มานั่งย่อยอาหารกันที่ห้องนั่งเล่น ภูผาได้เปิดรายการการ์ตูนให้ลูกทั้งสองดู เด็กหญิงและเด็กชายตัวป้อมนั่งคู่กันที่พื้นบนแผ่นรองนั่งหน้าโซฟาจ้องมองไปยังจอโทรทัศน์จอใหญ่เบื้องหน้า การตั้งอกตั้งใจมองภาพเคลื่อนไหวด้านหน้าของเด็กทั้งสองตกอยู่ในสายตาของผู้เป็นพ่อและผู้เป็นแม่ที่นั่งอยู่บนโซฟาเบื้องหลัง ภูผาดึงร่างนุ่มของเมียสาวให้มาพิงยังไหล่แข็งด้วยความรู้สึกสุขใจอยู่เต็มเปี่ยม นายหัวกดจมูกโด่งสูดดมผมดำของคนในอ้อมแขนอย่างหลงใหล ตั้งแต่ที่รู้ใจตัวเองว่ารักหญิงสาวเมื่อสี่ปีก่อน เขาก็ไม่เคยหมดความหลงและความใคร่ต่อเธอเลยสักนิด มีแต่ยิ่งนับวันจะมีเพิ่มขึ้นเรื่อย ๆ ด้วยซ้ำไป ไม่คิดเลยว่าตัวเองจะมอบความรักให้กับลูกสาวของชายคนที่ทำร้ายพี่สาวได้ถึงมากขนาดนี้ "คืนนี้ขอเอาสักสองสามน้ำนะ" ขณะที่นั่งคลอเคลียกันอยู่นั้น จู่ ๆ ภูผาก็พูดเรื่องลามกขึ้นมาอย่างไม่มีปี่มีขลุ่ย และน้ำเสียงที่เปล่งออกมานั้นก็ไม่ได้เบาเท่าไรนัก "พี่ภู เดี๋ยวลูกได้ยิน" วิรัศยาต่อว่าเสียงกระซิบ ขืนตัวออกห่างก่อนจะทุบกำปั้นลงไปที่แผงอกแข็งเป็นการทำโทษ