All Chapters of ข้ามภพมาสยบรักสามีร้าย: Chapter 11 - Chapter 15

ชิงเหนี่ยวจีบปากจีบคอกลับขาวเป็นดำทันทีทั้งที่ความจริงแล้วซ่งไฉ่หนิงนั้นไม่รู้เรื่องรู้ราวอันใดสักสิ่งแต่เพราะอยากใส่ความให้คนในตำหนักผิงอันที่ฉู่อ๋องพักอาศัยอยู่ในเมืองหลวงนั้นชิงชังซ่งไฉ่หนิงยามใดที่อีกฝ่ายไปอยู่จะได้ยากลำบากจนทนไม่ไหวแล้วหนีกลับวังหลวงคราวนี้ผู้เป็นนายหญิงของนางก็จะได้โอกาสอีกครั้งที่จะแต่งงานกับฉู่อ๋องเสียที“จริงหรือนี่?!”เหวินจิ่งตกใจถึงกับยกมือตบหน้าอกตนเองใบหน้าก็ซีดขาวเนื่องจากไม่คิดว่าหลิงเซียงองค์หญิงนั้นจะไม่อยากแต่งงานออกมากับผู้เป็นนายของตนเองถึงเพียงนี้“ก็จริงน่ะสิผู้ใดจะกล้าเอาเรื่องไม่จริงมาบอกเล่ากันท่านเหวินกงกงข้าก็กลัวตายเช่นกันนะ”ชิงเหนี่ยวรีบสำทับไปด้วยน้ำเสียงและสีหน้ายิ่งกว่าจริงจัง เหวินจิ่งถึงจะอายุมากกว่าสาวใช้ของหลินซีเหยาก็จริงแต่คงเพราะตนเองนั้นมีอคติกับซ่งไฉ่หนิงไปแล้วจึงคล้อยตามอีกฝ่ายไปโดยง่ายไม่คิดสงสัยอันใดอีกต่อไป และเมื่อหลินซีเหยาที่ได้รับสัญญาณจากสาวใช้ของตนเองสุมเพลิงให้ขันทีคนสนิทของฉู่อ๋องเรียบร้อยแล้วนางจึงขอตัวกลับด้วยกิริยาอ่อนหวานแววตาแสนเศร้า มองไปที่บุรุษหนุ่มวัยยี่สิบเอ็ดหนาวด้วยสายตาอาลัยอาวรณ์แต่ก็แค่เพียงวูบเดียว

ราตรีนี้คือคืนก่อนวันสมรสหลังยามจื่อซ่งไฉ่หนิงถูกพาไปยังตำหนักบรรพชนสกุลซ่งเพื่อทำพิธีอำลาสกุลเดิมซึ่งกว่าจะเสร็จเรียบร้อยก็ใช้เวลาจนถึงต้นยามอิ๋นหญิงสาวทั้งเหนื่อยทั้งเพลียและรู้สึกว่าการแต่งงานในยุคโบราณของดินแดนต้าเหลียงนี้ทั้งยุ่งยากและเคร่งครัด หากต้องแต่งงานอีกครั้งนางสัญญากับตนเองว่าจะต้องรักบุรุษผู้นี้มากกว่าชีวิตหาไม่นางจะไม่มีวันแต่งงานอีกเด็ดขาด!พอตกถึงปลายยามอิ๋นเจ้าบ่าวของนางเช่นกงหยวนฉีก็ปรากฏกายขึ้นตามธรรมเนียมรับตัวเจ้าสาวไปบ้านของฝ่ายชาย ซึ่งนางก็แทบไม่มีเวลาแม้แต่จะชื่นชมพระเอกที่เป็นตัวละครที่นางรักมากอีกคนไม่ต่างจากหลินซีเหยาเพราะพิธีมากมายและยุ่งยากยังดีว่ามีขันทีจากฝ่ายพิธีการคอยประกบเคียงข้างบอกบทนางอยู่หนึ่งคนนอกจากจงอี้ผิงและกู่หลีจิ้ง หาไม่นางคงจำทุกขั้นตอนไม่หมดเป็นแน่“เชิญคู่บ่าวสาวคำนับลาป้ายบรรพชนสกุลเดิมของเจ้าสาว” กว่าจะถึงขั้นตอนนี้ซ่งไฉ่หนิงก็ร้องหาสวรรค์ไปพันกว่ารอบ“เชิญคู่บ่าวสาวคำนับลาบิดาและมารดาของฝ่ายเจ้าสาว” บิดาของเจ้าสาวนั้นก็คือฮ่องเต้ ส่วนมารดาของเจ้าสาวนั้นแน่นอนว่าเป็นหลินฮองเฮา“คู่บ่าวสาวยกน้ำชาให้บิดาและมารดาของเจ้าสาว”เป็นจบพิธีภา

ในที่สุดทุกสิ่งก็เสร็จสิ้นจนมาถึงพิธีส่งตัวเข้าหอ ซ่งไฉ่หนิงรู้สึกโล่งสบายราวกับตนเองหลุดพ้น ร่างกายเบาสบายที่สุดนับตั้งแต่ข้ามภพมาอยู่ในร่างของสาวน้อยโฉมงามแต่นิสัยไม่งามนามซ่งไฉ่หนิงผู้นี้เลยก็ว่าได้แอด...คราวนี้รออยู่ไม่นานผู้เป็นเจ้าบ่าวก็ตามเข้ามา ติดตามด้วยนางกำนัลอาวุโสกับขันทีบอกพิธีการ เริ่มขั้นตอนเข้าหอตามธรรมเนียมของชาวต้าเหลียงอีกราวสองเค่อก็จบสิ้นทุกคนต่างออกไปให้คู่บ่าวสาวได้อยู่กันเพียงลำพัง“คืนนี้ห้องนี้และเตียงนั้นเป็นของเจ้าเพราะตัวของเปิ่นหวางต้องไปดูแลเหยาเอ๋อร์ เจ้าคงรู้แล้วว่านางไม่สบาย”หากเป็นสตรีอื่นได้ฟังคงร้องไห้วิงวอนไม่ให้ผู้เป็นเจ้าบ่าวจากไปและหากเป็นซ่งไฉ่หนิงคนเดิมก็คาดว่านางจะต้องอาละวาดจนตำหนักผิงอันแห่งนี้ลุกเป็นไฟแล้วเป็นแน่หากแต่นี่คือดวงจิตของหญิงสาวที่มาจากยุค2024และมีความทรงจำของคนอายุสามสิบห้าซึ่งมากกว่าบุรุษตรงหน้าอยู่หลายปีย่อมไม่รู้สึกอันใดนอกจากยินดีอย่างยิ่งเท่านั้นยิ่งเขาไม่อยากเข้าใกล้นางยิ่งยินดี“ตามสบายเถอะเปิ่นกงจู่ไม่ขัดขวางหากแต่...”กล่าวเพียงเท่านั้นแล้วซ่งไฉ่หนิงหยิบเอากระดาษสาที่ตนเองนั่งร่างมันอยู่หลายวันตรวจทานมาอย่างรอบคอ