LOGINเป็นนักเขียนอยู่ดีๆ ตื่นมาอีกทีดันกลายเป็นนางร้ายที่ต้องตายตอนกลางเรื่องเสียได้ วายป่วงจริงๆเลยชีวิตฉัน!
View Moreในที่สุดทุกสิ่งก็เสร็จสิ้นจนมาถึงพิธีส่งตัวเข้าหอ ซ่งไฉ่หนิงรู้สึกโล่งสบายราวกับตนเองหลุดพ้น ร่างกายเบาสบายที่สุดนับตั้งแต่ข้ามภพมาอยู่ในร่างของสาวน้อยโฉมงามแต่นิสัยไม่งามนามซ่งไฉ่หนิงผู้นี้เลยก็ว่าได้แอด...คราวนี้รออยู่ไม่นานผู้เป็นเจ้าบ่าวก็ตามเข้ามา ติดตามด้วยนางกำนัลอาวุโสกับขันทีบอกพิธีการ เริ่มขั้นตอนเข้าหอตามธรรมเนียมของชาวต้าเหลียงอีกราวสองเค่อก็จบสิ้นทุกคนต่างออกไปให้คู่บ่าวสาวได้อยู่กันเพียงลำพัง“คืนนี้ห้องนี้และเตียงนั้นเป็นของเจ้าเพราะตัวของเปิ่นหวางต้องไปดูแลเหยาเอ๋อร์ เจ้าคงรู้แล้วว่านางไม่สบาย”หากเป็นสตรีอื่นได้ฟังคงร้องไห้วิงวอนไม่ให้ผู้เป็นเจ้าบ่าวจากไปและหากเป็นซ่งไฉ่หนิงคนเดิมก็คาดว่านางจะต้องอาละวาดจนตำหนักผิงอันแห่งนี้ลุกเป็นไฟแล้วเป็นแน่หากแต่นี่คือดวงจิตของหญิงสาวที่มาจากยุค2024และมีความทรงจำของคนอายุสามสิบห้าซึ่งมากกว่าบุรุษตรงหน้าอยู่หลายปีย่อมไม่รู้สึกอันใดนอกจากยินดีอย่างยิ่งเท่านั้นยิ่งเขาไม่อยากเข้าใกล้นางยิ่งยินดี“ตามสบายเถอะเปิ่นกงจู่ไม่ขัดขวางหากแต่...”กล่าวเพียงเท่านั้นแล้วซ่งไฉ่หนิงหยิบเอากระดาษสาที่ตนเองนั่งร่างมันอยู่หลายวันตรวจทานมาอย่างรอบคอ
นั่งรออยู่นานเสียงเตะเกี้ยวก็ยังไม่บังเกิดซ่งไฉ่หนิงจึงขยับพัดบังใบหน้าเมียงมองว่าเหตุใดฉู่อ๋องจนไม่มาทำพิธีสักคราก่อนจะเห็นว่าไกลออกมาคนกลุ่มหนึ่งกำลังวุ่นวายอยู่“อี้ผิงเกิดอันใดขึ้น”โกลาหลอลหม่านเช่นนั้นจะเกิดเรื่องร้ายขึ้นอีกหรือไม่หญิงสาวใจคอเริ่มไม่ดีจึงถามนางกำนัลคนสนิท จงอี้ผิงนั้นไม่สะดวกจะไปดูด้วยตนเองจึงเป็นหน้าที่ของกู่หลีจิ้งที่ต้องวิ่งไปดูเหตุการณ์แต่เขายังไม่ทันกลับมาซ่งไฉ่หนิงก็เห็นว่าเจ้าบ่าวที่สมควรมารับนางลงจากเกี้ยวเจ้าสาวหลังโตโอ่อ่านี้กำลังอุ้มสตรีนางหนึ่งเข้าตำหนักไปเสียแล้วหญิงสาวกะพริบตาปริบ ๆ แต่ก็ทำสิ่งใดมิได้นอกจากนั่งรออยู่ในเกี้ยวเจ้าสาวไปอย่างสงบ“กราบทูลองค์หญิง”กู่หลีจิ้งกลับมาแล้วแต่เขาดูลำบากใจอย่างยิ่งที่จะแจ้งแก่นางว่าเกิดอันใดขึ้นคาดว่าคงหวาดเกรงว่าพิธีแต่งงานอาจจะพังทลายหากนางทราบเรื่องแล้วเกิดอาละวาดขึ้นมา“กล่าวมาเถอะเปิ่นกงจู่ไม่สร้างปัญหาทำลายหน้าตาและศักดิ์ศรีของตนเองหรอก”หญิงสาวเอ่ยออกไปเสียงเรียบเพราะอันที่จริงหญิงสาวก็พอจะทราบแล้วว่าที่ฉู่อ๋องอุ้มกันเข้าตำหนักข้ามหน้าข้ามตานางที่เป็นเจ้าสาวนั้นเป็นสตรีนางใด นางไม่ได้ไร้สติปัญญาถึงเพียง
ราตรีนี้คือคืนก่อนวันสมรสหลังยามจื่อซ่งไฉ่หนิงถูกพาไปยังตำหนักบรรพชนสกุลซ่งเพื่อทำพิธีอำลาสกุลเดิมซึ่งกว่าจะเสร็จเรียบร้อยก็ใช้เวลาจนถึงต้นยามอิ๋นหญิงสาวทั้งเหนื่อยทั้งเพลียและรู้สึกว่าการแต่งงานในยุคโบราณของดินแดนต้าเหลียงนี้ทั้งยุ่งยากและเคร่งครัด หากต้องแต่งงานอีกครั้งนางสัญญากับตนเองว่าจะต้องรักบุรุษผู้นี้มากกว่าชีวิตหาไม่นางจะไม่มีวันแต่งงานอีกเด็ดขาด!พอตกถึงปลายยามอิ๋นเจ้าบ่าวของนางเช่นกงหยวนฉีก็ปรากฏกายขึ้นตามธรรมเนียมรับตัวเจ้าสาวไปบ้านของฝ่ายชาย ซึ่งนางก็แทบไม่มีเวลาแม้แต่จะชื่นชมพระเอกที่เป็นตัวละครที่นางรักมากอีกคนไม่ต่างจากหลินซีเหยาเพราะพิธีมากมายและยุ่งยากยังดีว่ามีขันทีจากฝ่ายพิธีการคอยประกบเคียงข้างบอกบทนางอยู่หนึ่งคนนอกจากจงอี้ผิงและกู่หลีจิ้ง หาไม่นางคงจำทุกขั้นตอนไม่หมดเป็นแน่“เชิญคู่บ่าวสาวคำนับลาป้ายบรรพชนสกุลเดิมของเจ้าสาว” กว่าจะถึงขั้นตอนนี้ซ่งไฉ่หนิงก็ร้องหาสวรรค์ไปพันกว่ารอบ“เชิญคู่บ่าวสาวคำนับลาบิดาและมารดาของฝ่ายเจ้าสาว” บิดาของเจ้าสาวนั้นก็คือฮ่องเต้ ส่วนมารดาของเจ้าสาวนั้นแน่นอนว่าเป็นหลินฮองเฮา“คู่บ่าวสาวยกน้ำชาให้บิดาและมารดาของเจ้าสาว”เป็นจบพิธีภา
ทว่าซ่งหลิงจูที่ริษยาน้องสาวต่างมารดาผู้นี้ยิ่งกว่าอะไรก็นำข่าวดังกล่าวคิดไปเย้ยหยันซ่งไฉ่หนิงให้อีกฝ่ายอาละวาดจะได้ถูกฮ่องเต้มองว่าเป็นคนไม่ดีเพิ่มขึ้นไปอีก!“น้องสาว…”เสียงหวานที่ปั้นแต่งของซ่งหลิงจูทำเอาซ่งไฉ่หนิงขนลุก แต่ก็ยังวางกิริยาเรียบเฉยได้แนบเนียนผิดไปจากซ่งไฉ่หนิงคนเก่าไปหลายส่วนแต่คงเพราะหลายวันนี้นางเหนื่อยเกินไปจึงไม่อยากจะฝืนปั้นแต่งเป็นผู้อื่นอีกต่อไปเพราะคิดให้ดีคนเราปั้นแต่งไปตลอดชีวิตไม่ไหวหรอกนางเองก็เช่นกันตนเองเคยเป็นเช่นไรทุกวันนี้จึงเป็นเช่นนั้นไป“หนิงเอ๋อร์คารวะพี่สาวเพคะ”พออีกฝ่ายเข้ามาทรุดนั่งภายในห้องพักผ่อนโดยไม่ได้รับเชิญนางที่อ่อนวัยกว่าก็ลุกขึ้นคารวะไปตามมารยาทเท่านั้น ซ่งหลิงจูอึ้งไปครู่หนึ่งเพราะปกติน้องสาวตัวดีไม่เคยอ่อนข้อหรือคารวะตนเองมาก่อนหากบิดาไม่กำชับนั่นเอง แต่เพียงครู่คนด้อยสติปัญญาเช่นนางก็คิดไปว่าซ่งไฉ่หนิงคงตกน้ำไปจนสติฟั่นเฟือนเป็นแน่“ดูเจ้าคงวุ่นวายน่าดูนะหนิงเอ๋อร์”“เพคะพี่สาว”“เฮ้อ! เจ้าก็มัวแต่ยุ่งวุ่นวายกับงาน แต่เจ้าคงไม่รู้ว่าหลินซีเหยามันไปยั่วยวนฉู่อ๋องที่กรมอาญาแทบจะทุกวัน”ถึงจะไปเพียงวันเดียวแต่นางอยากให้น้องสาวอกแตกตา











