บททั้งหมดของ เกิดเป็นนางร้ายไม่ง่ายเลยนะคะ!: บทที่ 11 - บทที่ 20

21

Chapter 10 | พัวพัน

กิ๊งก่อง~!!“คุณชายครับ...”เสียงทุ้มฟังดูมีอายุดังขึ้นหลังหลังจากกริ่งหน้าห้องดังได้ไม่นาน วิเวียนซึ่งกลับมาอยู่ในชุดเดรสสีแดงแรงฤทธิ์ตัวเดิมอาสาเดินไปเปิดประตูเนื่องจาก 'คุณชาย' ที่ว่ายังไม่เสด็จออกมาจากห้องน้ำแล้วมาส่งสายตาตำหนิว่าเธออาบน้ำนาน -_-!แกร๊ก~“= [] =”สีหน้าของพ่อบ้านวัยเลยกลางคนแสดงออกมาว่าตกใจมากขนาดไหนทันทีที่ประตูห้องพักเปิดออก ก็ไม่ใช่เรื่องที่ต้องถามหาเหตุผลหรอก ในเมื่อต้นเหตุที่ทำให้ชายชราตรงหน้าตกใจก็คือตัวเธอนี่แหละวิเวียน วิลกินสันกับคุณชายของบ้านเซอร์ล็อตอยู่ในห้องเดียวกันพูดไปใครจะเชื่อ!“เอ่อ...ขออภัยครับคุณหนู กระผมน่าจะมาผิดห้อง”“แลนซ์อาบน้ำอยู่”“= [] =”เฮือก!!ชายวัยเลยกลางคนในชุดสูทพ่อบ้านประจำตระกูลสไตล์อังกฤษสีขาวดำแสดงสีหน้าตกใจออกมายิ่งกว่าครั้งก่อนหน้า เมื่อได้ยินชื่อเจ้านายตนเองออกมาจากปากของเธอ วิเวียนจึงเป็นฝ่ายหมุนตัวเดินนำเข้าห้องก่อนจะหย่อนสะโพกลงบนเตียงที่ยังคงสภาพยับเยินจากศึกหนักเมื่อคืน ส่วนโรเบิร์ตก็เดินไปยืนประสานมืออยู่มุมด้วยสีหน้ากระอักกระอ่วนใจเธอเห็นเต็มสองตาว่าเขาแอบมองสภาพเตียงหลายต่อหลายครั้ง รวมถึงเรือนร่างงามสะพรั่งของ
last updateปรับปรุงล่าสุด : 2026-06-04
อ่านเพิ่มเติม

Chapter 11 | สารตั้งต้นความชั่วร้าย

คฤหาสน์วิลกินสันจะมีสักกี่คนที่เดินเข้าบ้านตนเองด้วยความประหม่า แม้จะได้รับความทรงจำทั้งหมดจากวิเวียนคนเก่ามาเรียบร้อยแล้ว แต่เธอก็ยังอดกลัวที่จะเจอชาร์ค วิลกินสันไม่ได้ภาวนาให้เขาออกไปทำงาน แม้จะรู้ดีอยู่แล้วว่าคนอย่างชาร์คไม่ชอบทำงานเขาไหว้สวย รวยน้ำใจแค่ตอนใกล้เลือกตั้งเท่านั้นแหละ!ทันทีที่แผ่นใต้รองเท้าส้นเข็มกระทบกับพื้นในบ้าน สาวใช้สามสี่คนก็พากันกรูเข้ามาต้อนรับ ราวกับกลัวว่าหากมาช้าแม้แต่เสี้ยวนาทีจะถูกคนร้ายกาจอย่างเธอจับตัดคอเสียบประจานหน้าคฤหาสน์ก็นะ...ถ้าเป็นยัยคนเก่าคงทำแน่ๆ“คุณหนู นายท่านรอ...”“นังเด็กดื้อด้าน!!!”น้ำเสียงกัมปนาทดังมาจากชั้นสองพร้อมกับร่างสูงใหญ่เกือบสองเมตรของเจ้าบ้านเดินลงมาตามบันไดวนกระทั่งถึงชั้นล่างชาร์ค วิลกินสัน นายกเทศมนตรีสมัยที่แปด เนื่องจากเมืองนี้ไม่ได้มีกฎหมายจำกัดสมัยในการดำรงตำแหน่ง เพียงแต่มีการจำกัดวาระที่ดำรงตำแหน่งให้สิ้นสุดและมีการเลือกตั้งใหม่ทุกสี่ปี ความหยิ่งผยองของชาร์คจึงเพิ่มขึ้นตามจำนวนวาระที่ได้รับความไว้วางใจจากประชาชนในริเวิร์นเดลซิตี้ยิ่งจำนวนปีที่ดำรงตำแหน่งเพิ่มขึ้น นั่นยิ่งแสดงให้เห็นถึงอิทธิพลของชาร์คที่เพิ่มขึ
last updateปรับปรุงล่าสุด : 2026-06-04
อ่านเพิ่มเติม

Chapter 12 | ตัดสัมพันธ์

วิเวียนขับรถคาดิลแลคเปิดประทุนสีแดงชัคเบอร์รี่ผ่านรั้วสูงเข้ามายังคฤหาสน์ตระกูลคลาสันด้วยความรู้สึกกังวลและประหม่า ทุกพื้นที่อาณาเขตภายในคฤหาสน์เหมือนกับนิยายบรรยายเอาไว้ไม่มีผิดเพี้ยนคฤหาสน์สไตล์ร่วมสมัยกินเนื้อที่กว่าหนึ่งในสามของพื้นที่ทั้งหมดในเขตบ้าน ตกแต่งโดยใช้โทนสีหลักเป็นสีขาว สีทอง และน้ำเงิน ซึ่งเป็นสีประจำตระกูลคลาสันเป็นองค์ประกอบหลักลูกสาวนายกเทศมนตรีเลือกที่จะจอดรถหน้าบ้านแทนที่จะเป็นการจอดในโรงรถเช่นทุกครั้งก่อนเปิดประตูและก้าวขาลงจากรถยังไงก็ตั้งใจแค่เอาของขวัญมาโยนทิ้งไว้ตามคำสั่ง ไม่ได้คิดจะอยู่พะเน้าพะนอขอความรักจากคริส คลาสันอย่างที่เคยทำเมื่อก่อน“สวัสดีค่ะ คุณหนูวิลกินสัน”แม่บ้านตระกูลคลาสันตรงเข้ามาต้อนรับด้วยสีหน้าลำบากใจไม่ต่างจากสีหน้าของแม่บ้านที่คฤหาสน์วิลกินสันในตอนที่วิเวียนกลับบ้านตนเองคนตัวเล็กมองแม่บ้านผ่านแว่นกันแดดสีดำ สีหน้าที่ทุกคนแสดงออกต่อเธอราวกับบนหน้าผากสลักคำว่า 'ไม่ต้อนรับ' ตัวโตๆ เอาไว้ทุกครั้งที่ได้พบหน้ากัน โชคดีที่วิเวียนเลือกแต่งกายด้วยสเวตเตอร์รัดรูปแขนยาวสีดำปกปิดร่องรอยที่แลนซ์ทำเอาไว้ มิเช่นนั้นคงถูกนำไปเป็นหัวข้อการสนทนาคล้อย
last updateปรับปรุงล่าสุด : 2026-06-09
อ่านเพิ่มเติม

Chapter 13 | คุณชายบ้านเซอร์ล็อต

เกิดเป็นวิเวียนชีวิตไม่เคยสงบสุข เธอรบรากับบิดาในทุกๆ วันจนไม่แปลกใจว่าอะไรหล่อหลอมให้ยัยนี่กลายเป็นผู้หญิงร้ายกาจได้ขนาดนี้ชาร์คบงการชีวิตเธอตั้งแต่หัวจรดเท้า แม้แต่การตื่นนอนยังไม่สามารถนอนตื่นสายได้ทั้งที่เตียงในห้องของวิเวียนโคตรนุ่มและสบายคนตัวเล็กนั่งไขว่ห้างบนโซฟาห้องนั่งเล่นภายในคฤหาสน์ในวันที่หน้าเบื่อวันหนึ่ง บ้านออกจะกว้างแต่กลับไม่น่าอยู่เลยสักนิดเธอรู้สึกเปล่าเปลี่ยว อ้างว้าง และขาดที่ยึดเหนี่ยวจิตใจเสียงฝีเท้าหนักๆ ดังมาจากชั้นสองของบ้านทำให้วิเวียนเลือกที่จะลุกขึ้นตั้งใจเดินออกไปนั่งในสวน แต่เธอช้ากว่าผู้เป็นพ่อ ชาร์คเดินลงมาพร้อมกับหมวกคาวบอยหนังวัวสีดำคู่ใจและซองเอกสารสีน้ำตาลในมือ“ช่วงนี้แกดื้อนะวิเวียน” เสียงเข้มเอ่ยดักคอลูกสาวที่กำลังจะเดินหนีตนเองไปที่อื่นคนตัวเล็กในชุดเสื้อครอปสีขาวอวดรูปร่าง ท่อนล่างเป็นยีนเดนิมสีฟ้าซีดหันกลับไปมองยังต้นเสียง ตามด้วยการประสานมือเข้าหากันด้วยความประหม่า“ขอโทษค่ะ หนูคิดว่าพ่อแค่จะออกไปข้างนอก”เธอโกหก เพราะจำได้ว่าเมื่อคืนชาร์คพูดตอนกินมื้อเย็นว่ามีงานสำคัญให้เธอทำ และสิ่งที่คนอย่างวิเวียนทำให้พ่อของตนเองได้คงไม่พ้นเรื่องขอ
last updateปรับปรุงล่าสุด : 2026-06-09
อ่านเพิ่มเติม

Chapter 14 | เปลี่ยนลุค

วิเวียนเดินนำคนตัวสูงไปยังร้านขายเสื้อผ้าบุรุษ จูงแขนลากคนตัวโตกว่าเดินตามหลังวนไปวนมาบริเวณชั้นห้าของห้างสองสามรอบเธอกำลังมองหาแบรนด์ที่คิดว่าเข้ากันกับบุคลิกของแลนซ์ อย่างน้อยเขาได้สวมเสื้อผ้าที่เข้ากับลุคตนเองอาจทำให้มีความมั่นใจเพิ่มขึ้นกระทั่งมาหยุดหน้าแบรนด์เสื้อผ้าป้ายหน้าร้านเป็นสีขาวดำหรูหรา สื่อเอกลักษณ์ถึงความทันสมัย เรียบง่าย สะอาด เย้ายวนแต่มีสไตล์แบรนด์นี้แหละเหมาะกับเขา“เสื้อผ้าวันไปงานเลี้ยงใครเป็นคนเลือกให้” ดูจากสภาพที่แต่งตัวมาหาเธอวันนี้แล้ว คืนนั้นเขาไม่ได้เป็นคนเลือกเองแน่ๆเธอถามหลังจากพนักงานพามานั่งรอการเทกแคร์ที่โซฟาหนังสีดำเรียบหรู สีหน้าตื่นเต้นของแลนซ์บ่งบอกว่าไม่เคยชินกับบรรยากาศโดยรอบทั้งที่เป็นถึงเจ้าของห้างสรรพสินค้าแห่งนี้ความจริงเศรษฐีหนุ่มไม่เคยมีโอกาสได้เดินชมร้านค้าที่มาเช่าพื้นที่ในห้างตนเองขายของเลยด้วยซ้ำ เพราะส่วนมากพ่อบ้านเป็นคนจัดการให้ทุกอย่างแม้แต่ตัววิเวียนเองก็แอบตื่นเต้นในตอนแรก กระทั่งมีบางอย่างในตัวทำให้ความตื่นเต้นนั้นค่อยๆ ลดลงไปหลังจากก้าวเท้าเข้ามาด้านในบางทีอาจจะเป็นสัญชาตญาณของวิเวียนคนเก่า ก็ยัยนั่นคุ้นเคยกับของหรูหรามีร
last updateปรับปรุงล่าสุด : 2026-06-09
อ่านเพิ่มเติม

Chapter 15 | ห้องลองรัก (NC20+)

วิเวียนนั่งคุกเข่ากลางหว่างขากว้างของคนตรงหน้า ดวงตาคู่งามจับจ้องส่วนยอดหัวเห็ดสีชมพูชุ่มฉ่ำที่กำลังชูชันท้าทายสายตาราวกับเชิญชวนให้เธอยื่นหน้าเข้าไปหาช้าๆลำคอของเธอแห้งผากแม้จะกลืนน้ำลายซ้ำแล้วซ้ำเล่า กลิ่นหอมสะอาดกับสีน่ารักของมันยั่วยวนใจจนไม่อาจซ่อนความปรารถนาต่อสิ่งล่อตาล่อใจเบื้องหน้าได้อีกต่อไปริมฝีปากสีแดงก้มจูบแนบลงบริเวณรอยหยัก ค่อยๆ บรรจงลากลิ้นเลียเนื้ออุ่นสีชมพูลงมาตามความยาวใหญ่เกือบฟุต กระทั่งลิ้นนุ่มมาหยุดชิดโคนพวงแฝดสองลูกน่าเอ็นดูที่กำลังนอนเบียดกันแน่น“อา...”แลนซ์เอนกายพิงผนังห้องเปล่งเสียงครางแหบแห้งผ่านลำคอกัดกลีบปากล่างจนซีดเซียว หลับตารับความสุขจากริมฝีปากนุ่มที่ตนเองโหยหามานับสัปดาห์ด้วยความรู้สึกลึกล้ำยัยตัวร้ายประจำเมืองกำลังคุกเข่าอม...ให้แบบสุดโคน เอาไปเล่าให้คนอื่นฟังคงถูกหาว่าหลอนยา“อร่อยมาก...”“ดูดเลย อา...”วิเวียนช้อนตาเงยหน้ามองเจ้าของร่างกำยำที่เพิ่งหลุดปลดปล่อยเสียงครางแห่งความสุขเข้ามาในหู ลมหายใจของเขาเป่าออกมาเพียงเพื่อระบายความอัดอั้นในกายเท่านั้น ทว่ากลับอุณหภูมิร้อนของมันกลับแผดเผาร่างเล็กๆ ของเธอให้รุ่มร้อนตามกันไปอย่างยากฉุดรั้งตรงนั
last updateปรับปรุงล่าสุด : 2026-06-11
อ่านเพิ่มเติม

Chapter 16 | ข้อแลกเปลี่ยน (NC20+)

หลังจากพากันหนีออกจากร้านด้วยความอับอาย คาดิลแลคสีแดงก็ขับตรงมายังโรงแรมใกล้ๆ โดยไม่ได้สนใจถามราคาค่าเช่าวิเวียนกลัวว่าหากตัดสินใจช้ากว่านั้นอีกเพียงเสี้ยวนาที เธอกับเขาคงต้องลงเอยด้วยการจอดข้างทาง จากนั้นก็ใช้รถสีแดงคันหรูจากบารมีพ่อเป็นม่านรูดชั่วคราวอย่างแน่นอนหลังจากเช็กอินเข้าห้องก็ไม่พูดพร่ำทำเพลง ชุดคอร์เซ็ตของเธอถูกเขาจับถอดตามด้วยการซุกหน้าเข้าหาหน้าอกอวบด้วยความรู้สึกแสนคิดถึงจากนั้นต่างฝ่ายก็ต่างตักตวงความสุขจากกันและกันแบบไร้จุดสิ้นสุดปึก! ปึก! ปึก!“อื้อ! อ๊ะ ละ ลึกดีจังแลนซ์...”“น้ำคุณออกทุกครั้งที่ผมกระแทกเลย” คนสอบเอวจากด้านหลังบรรยายภาพที่ปรากฏแก่สายตาตนเองพร้อมใบหน้าแดงซ่านยิ่งเห็นอาการร่านรักของเธอยิ่งฮึกเหิมอยากทำรุนแรงขึ้นเรื่อยๆ“อ๊ะ อา...” วิเวียนครางตอบรับประโยคหยาบโลนที่อีกฝ่ายเผลอพูดออกมาปกติเธอไม่ใช่คนชอบพูดเรื่องลามกแบบนี้ แต่พอเป็นเขา...เสียงของเขากลับปลุกเร้าให้เธอมีอารมณ์ร่วมไปกับประโยคลามกเหล่านั้นแลนซ์กระแทกกระทั้น กดร่างอรชรให้ฟุบหน้าลงกับหมอนขนเป็ดของโรงแรม วิเวียนเปล่งเสียงครวญครางออกมาอย่างสุดกลั้น เหตุการณ์และความรู้สึกซ่านกระสันเกิดขึ้นซ้ำ
last updateปรับปรุงล่าสุด : 2026-06-11
อ่านเพิ่มเติม

Chapter 17 | วันรวมญาติ

สภาซิตี้ เมืองริเวิร์นเดล“วิเวียน~!!”เสียงแหลมหนวกหูของใครบางคนเรียกชื่อของเธอทันทีที่เห็นร่างระหงเปิดประตูบานเลื่อนเข้ามาในห้องโถงที่นั่งแบบสโลปห้องนี้ใหญ่เสียจนอาจเรียกได้ว่าเป็นห้องโถงกึ่งห้องประชุมด้วยซ้ำ ที่นั่งสโลปครึ่งวงกลมถูกแบ่งออกเป็นฝั่งซ้ายและขวา มีช่องตรงกลางและขอบซ้ายขวามุมห้องสำหรับเว้นเป็นทางเอาไว้สำหรับเดินขึ้นลงวิเวียนเงยหน้ากวาดตามองหาเจ้าของเสียงน่ารำคาญที่เอาแต่เรียกชื่อตนเองไม่หยุด นอกจากจะน่ารำคาญและยังเป็นการเรียกความสนใจจากคนในห้องให้พุ่งเป้าสายตามาที่เธอด้วย ตาสีนิลมองจากฝั่งขวาติดประตูไปถึงอีกฝั่ง กระทั่งหยุดสายตาบริเวณที่นั่งสโลปฝั่งซ้าย ริชชี่กับแก๊งอีกสองสามคนนั่งบนสโลปเกือบชั้นบนสุด พร้อมใจกันโบกมือเรียกสายตาจากเธอริชชี่นั่งตรงกลางของแก๊ง ประกบซ้ายขวาด้วยเอ็มม่ากับซาร่า และมีโซเฟียนั่งบริเวณที่นั่งด้านหลังของริชชี่อีกที“มานั่งตรงนี้สิควีนของพวกเรา”พูดจบริชชี่ก็ส่งสายตาให้ซาร่าที่นั่งด้านนอกสุดขยับขึ้นไปนั่งข้างบนข้างโซเฟีย ส่วนเธอก็ขยับมานั่งแทนที่ของซาร่า เหลือที่เก่าตนเองให้วิเวียนเข้าไปนั่งตรงกลางแทนน่าอายชะมัด...สรรพนามที่ถูกเรียกว่าควีนนี่มั
last updateปรับปรุงล่าสุด : 2026-06-11
อ่านเพิ่มเติม

Chapter 18 | ต้องมาอยู่แล้ว

ทันทีที่คริสโอบไหล่บันนี่เดินจากไป ริชชี่ก็รีบโน้มตัวเข้ามากระซิบข้างใบหูขวาของลูกสาวนายกเทศมนตรีพร้อมกับเริ่มยุยง“ร้ายมาก...แบบนี้มันอ่อยคริสชัดๆ”เอ็มม่าพยักหน้าเห็นด้วย เอียงหน้าเข้ามาใกล้ใบหน้าสวยอีกฝั่ง ยกมือป้องปากและเริ่มนินทาเช่นเดียวกัน“เมื่อกี้ถ้ายัยนั่นล้ม คริสต้องคิดว่าเธอทำแน่”น่ารำคาญ...ยุยงปลุกปั่นกันไม่หยุดวิเวียนเหล่ตามองทางซ้ายและขวาของตนเองเป็นสัญญาณเตือนอย่างละนิด ริชชี่กับเอ็มม่าก็รีบหุบปากและขยับตัวถอยออกห่างจากหน้าของเธอทันทีเออดี น้ำลายเต็มแก้มเธอหมดแล้วมั้งคนตัวเล็กเลือกที่จะไม่ตอบกลับหรือสนใจยัยพวกนี้ มิหนำซ้ำยังหยิบทิชชูในกระเป๋ามาซับหน้า แสดงออกว่าไม่ชอบและรังเกียจการกระทำของทั้งสองเมื่อครู่นั่นทำให้ริชชี่กับเอ็มม่าหน้าเสียไปเลย คงกลัวว่าจะถูกเธอเรียกไปตบหลังจากจบการอบรมวันแรกสินะครืดดด...ประตูบานเลื่อนถูกเปิดออกพร้อมกับร่างภูมิฐานสมส่วนในชุดสูททางการ ผมสีดำขลับขัดกับอายุที่ย่างเข้าเลขห้า ในขณะที่ดวงตาสีอำพันถูกบดบังด้วยแว่นสายตายาวประธานสภาเทศบาลเดินไปหยิบไมโครโฟนไร้สายที่ทีมงานเตรียมเอาไว้มาจากหลังม่าน จากนั้นทุกคนในห้องเงียบและตั้งใจฟังอย่างให้
last updateปรับปรุงล่าสุด : 2026-06-11
อ่านเพิ่มเติม

Chapter 19 | ตัวหลอกหรือตัวจริง

ตลอดสองชั่วโมงของการเข้าอบรมอาสาสมัครการดูแลภาคธุรกิจของเมือง วิเวียนไม่ได้สนใจฟังเนื้อหาสำคัญเลยแม้แต่น้อย เพราะมัวแต่สนใจมือของตนเองที่ถูกอีกฝ่ายจับแน่นไม่ยอมปล่อยมือข้างที่ว่างนั่งเท้าคางมองดูใบหน้าหล่อเหลาที่วันนี้ไร้กรอบแว่นบดบังนัยน์ตาสีฟ้าอย่างอารมณ์ดี แลนซ์นั่งพิงพนักเก้าอี้สัปหงกตั้งแต่ห้านาทีแรกของการบรรยายด้วยซ้ำ ดีที่เขาไม่ใช่คนนอนกรน ไม่อย่างนั้นคงถูกจิม คลาสันหมายหัวเป็นครั้งที่สองแก้มของเขาในตอนนอนหลับ มันย้วยน่ารักเหมือนมาชเมลโล่ที่เคยบอกว่าไม่ชอบงานอาสาคงไม่ใช่เรื่องโกหก แม้จะรู้สึกแปลกใจเล็กน้อยที่เขาเลือกเดินมาหาเธอแทนการเดินเข้าหาบันนี่ แต่พอคิดอีกทีผู้ชายคนนี้อาจจะเป็นคนประเภทเขินอายเวลาอยู่ต่อหน้าคนที่ชอบซึ่งอีกนัยหนึ่งหมายถึง ‘เขาไม่ได้รู้สึกชอบเธอ’ ไม่เป็นไร เย็ดๆ กันไป เดี๋ยวก็ชอบกันเองแหละ!กระทั่งการอบรมวันนี้สิ้นสุดได้ยินว่าต้องเดินไปรับงานแรกบริเวณหน้าห้องอบรมด้วย แต่เอาไว้ก่อน...ตอนนี้ต้องหาวิธีปลุกเขาให้ตื่นเสียก่อนรอกระทั่งประธานสภาเทศบาลเดินออกจากห้องประชุมไป จากนั้นจึงเอื้อมมือแตะแก้มสากเบาๆ เป็นการปลุก แต่นั่นกลับทำให้คนตัวโตเอนศีรษะลงมาซบไหล่
last updateปรับปรุงล่าสุด : 2026-06-11
อ่านเพิ่มเติม
ก่อนหน้า
123
สแกนรหัสเพื่ออ่านบนแอป
DMCA.com Protection Status