Semua Bab เกิดเป็นนางร้ายไม่ง่ายเลยนะคะ!: Bab 41 - Bab 49

ปึก! ปึก! ปึก!“อื๊อ... อ๊ะ อ๊ะ!!”แลนซ์ตอกตรึงร่างแน่งน้อยแข่งกับเสียงฟ้าร้อง ดวงตาเหม่อลอยมองผ่านประตูระเบียงห้องออกไปพบเพียงความมืดครึ้มของก้อนเมฆ และเม็ดฝนแน่นหนากำลังตกลงมาจนเห็นเป็นฝ้าสีเทาพื้นที่ของไมอามี่ตั้งอยู่ในเขตสภาพภูมิอากาศแบบร้อนชื้น อีกทั้งยังมีพื้นที่ตั้งอยู่บนคาบสมุทรฟลอริดาซึ่งยื่นออกไปทางมหาสมุทรแอตแลนติกทางฝั่งทิศตะวันออก และมีพื้นที่ติดกับอ่าวเม็กซิโกทางด้านทิศตะวันตก ดังนั้นในทุก 2-3 ปี ไมอามี่มักจะประสบกับพายุโซนร้อนครืนนน... ครืนนน...พายุข้างนอกไม่มีทีท่าว่าจะหยุดตกเลยสักนิดแถมยังได้ยินเสียงลมแรงชัดยิ่งกว่าเดิม เช่นเดียวกับรสรักถึงพริกถึงขิงของแลนซ์ที่ประเคนใส่ร่างเธอไม่ยั้งพายุรักที่มีในกายคงหยุดลงพร้อมกับพายุวันพรุ่งนี้“ผมเสียวมาก...”“ฉะ ฉันด้วย อ๊า...”ข้างห้องต้องรู้แน่ว่ากำลังทำเรื่องลามกอะไรกัน แต่แทนที่วิเวียนจะห้ามปรามคนด้านหลัง กลับสมคบคิดเกร็งหน้าท้องให้ร่องรักบีบสู้เขาจนถูกเอวสอบกระแทกหนักเอาคืนจุกไปทั้งตัวเธอรับรู้ความรู้สึกของแลนซ์ที่โถมเข้าใส่ เสียดเสียวจนต้องงอเท้าไปด้านหลังในขณะถูกเขาถูกอุ้มลอยเนื้อพื้นแล้วกระแทกความปรารถนาใส่ไม่ยั้งเธ

เป็นเช้าแรกในคฤหาสน์เซอร์ล็อตที่เธอตื่นมาไม่เจอกับแลนซ์ ทั้งที่มั่นใจว่าไม่ได้ตั้งนาฬิกาปลุกผิด และเข็มสั้นของนาฬิกาหัวเตียงยังชี้ที่เลขแปดไม่มีผิดเพี้ยน แต่ที่นอนข้างเธอกลับไม่มีคนขี้เซานอนรอเธอปลุกดังเช่นหนึ่งเดือนเต็มที่ผ่านมา แถมเมื่อเอามือลูบบนฟูกก็ยังเย็นชืดราวกับเจ้าตัวลุกขึ้นจากตรงนี้ไปตั้งแต่เช้ามืดวิเวียนรีบอาบน้ำแต่งตัวด้วยความเร่งรีบ สับฝีเท้าลงจากบันไดเผื่อว่าเขามีธุระสำคัญที่ต้องทำแต่เกรงใจไม่ยอมบอกกัน ทว่าเมื่อมาถึงห้องอาหารกลับพบเพียงสาวใช้ในบ้านเท่านั้น“แลนซ์ล่ะ”“คุณชายบอกว่าจะมารับคุณวิเวียนตอนหกโมงเย็นค่ะ จะรับมื้อเช้าเลยไหมคะ”วิเวียนยังไม่ยอมให้คำตอบ โทรศัพท์ในมือถูกกดโทรออกหาเจ้าของคฤหาสน์ แต่เขากลับปิดเครื่องหนีราวกับรู้ทันว่าเธอจะต้องโทรหาร้ายมาก…ร้ายกาจขึ้นทุกวันคนถูกทิ้งให้อยู่บ้านลำพังสับสนไปหมด ปกติเขาติดเธอแจเป็นเงาไม่ยอมห่าง แต่วันนี้กลับกล้าปล่อยให้เธออยู่บ้านเพียงลำพังหึ! คนอย่างแลนซ์ เซอร์ล็อตทันไม่ได้หรอก ไม่เกินสิบโมงเดี๋ยวก็ต้องโทรหา ถึงเวลานั้นเธอจะแกล้งงอนให้เข็ดกันไปข้าง“เขาไปไหน ได้บอกไว้หรือเปล่า?”“…”สาวใช้ยืนเงียบไม่ยอมตอบ นั่นทำให้คน

งานแต่งถูกจัดเตรียมอย่างพิถีพิถันกว่าสองเดือน กระทั่งถึงกำหนดวันที่ร้านตัดชุดแต่งงานนัดทั้งคู่ไปลองชุดเป็นครั้งสุดท้ายหลังปรับแก้วิเวียนขับรถเข้ามาจอดยังลานจอดรถผู้บริหารภายในตึกซึ่งเป็นที่ตั้งสำนักงานห้างสรรพสินค้าเซอร์ล็อตติดกับตัวห้าง โดยมีเจ้าของห้างหนุ่มยืนยิ้มแฉ่งรออยู่ก่อนแล้วแลนซ์ไม่เคยปล่อยให้เธอรอ แม้ว่าเขาจะยุ่งขนาดไหนก็ตาม คนตัวสูงในชุดสูทสีกรมท่ายืนรอเธอที่จุดจอดรถที่ประจำอยู่ก่อนแล้ว และทันทีที่ได้ยินเสียงประตูข้างคนขับปลดล็อก คู่หมั้นหนุ่มก็รีบสอดตัวเข้ามาพร้อมกับหันหน้ามาหาเตรียมพูดประโยคบางอย่าง“หิว~” วิเวียนชิงทำเสียงเล็กเสียงน้อยเลียนแบบเขา ตามด้วยการหยิบถุงผ้าจากเบาะหลังมาวางบนตักแกร่งข้างในมีสปาเกตตีและผลไม้ปอกแช่เย็นเตรียมมาจากบ้านพร้อมรับประทาน แถมยังมีน้ำดื่มและผ้าเช็ดปากเตรียมไว้ให้เสร็จสรรพ“ใช้สาวใช้เตรียมไว้แล้ว เพราะฉันจำได้ว่านายมีประชุมตั้งแต่เช้า เลยคิดว่าคงยังไม่ได้กินอะไร”แลนซ์ยิ้มกริ่มก้มมองถุงผ้าบนตักด้วยความซาบซึ้งใจ โน้มตัวยื่นริมฝีปากมาจูบแก้มหอมแทนการขอบคุณ“ขอบคุณครับ”แลนซ์กลับไปนั่งคาดเข็มขัดนิรภัยตามเดิม ทว่าเพียงแค่เปิดถุงหยิบอาหารขึ้น

หลายเดือนต่อมาวันนี้วิเวียนมีนัดตรวจอัลตราซาวด์ดูพัฒนาการของลูกในท้อง แต่สิ่งที่ทำให้คุณแม่ยังสาวรู้สึกวิตกกังวลกลับไม่ใช่สุขภาพของลูก แต่ห่วงความปลอดภัยของตนเองระหว่างเดินทางไปโรงพยาบาลต่างหากก็วันนี้น่ะ สามีของเธอทำหน้าที่ขับรถพาไปด้วยตัวเอง แถมยังไม่ยอมให้พ่อบ้านตามไปประกบอีก“เอ่อ...ปะป๊า หม่าม้าว่าเราให้โรเบิร์ตขับรถให้ดีไหม”“จริงด้วยครับคุณชาย กระผมเกรงว่านายน้อยจะได้รับอันตราย” พ่อบ้านอาวุโสพยักหน้าสำทับ ยกผ้าเช็ดหน้ามาซับเหงื่อบนหน้าตนเองไม่หยุดอย่างที่รู้กันดีว่าเขาเป็นพวกย้ำคิดย้ำทำ นับตั้งแต่สอบได้ใบขับขี่มาร่วมเดือน วิเวียนรู้สึกว่าสามีของเธอกลายเป็นคนมีความมั่นใจแบบผิดๆ สาเหตุก็เนื่องจากเขาสอบเพียงรอบเดียวก็ผ่านฉลุย ได้ข้อเขียนเต็มไม่พอ ครูสอนขับรถยังเอ่ยชมว่าเขามีพรสวรรค์ด้านการขับรถ ซึ่งวิเวียนไม่ค่อยมั่นใจว่าถูกชมเพราะสามีมีพรสวรรค์จริงๆ หรือเป็นการชมตามมารยาทเนื่องจากแลนซ์ใช้เวลาฝึกขับรถกว่าสองเดือนเต็มจึงยอมเข้ารับการสอบสีหน้าของครูฝึกสอนวันนั้นเหมือนอยากให้เขารีบสอบรีบกลับไปเสียที และไม่ต้องมาอีก -_-;“ไม่ต้องหรอกหม่าม้า ผมเคยขับรถพาคุณไปซูเปอร์มาแล้ว จำได้ไหมเ

วิเวียนปล่อยให้แลนซ์เล่นกับลูกสาวตอนหลังจบมื้ออาหาร เป็นธรรมเนียมปกติของบ้านที่สามีจะเป็นฝ่ายอาบน้ำก่อนในขณะที่เธอทำหน้าที่อาบน้ำให้วีร่า หลังจากนั้นแลนซ์จะผลัดเวรมารับลูกไปดูแลระหว่างที่ปล่อยให้เธอได้ใช้เวลาส่วนตัวในห้องน้ำฟื้นฟูความเหนื่อยล้าตลอดทั้งวันและเมื่อลูกสาวเข้านอนเมื่อไร เวลานั้นจะเป็นเวลาของผู้ใหญ่คนตัวเล็กนอนพิงหัวเตียงอ่านหนังสือคู่มือเลี้ยงเด็กรอสามี เธอรอเขากว่าสองชั่วโมงเข้าไปแล้วแต่แลนซ์ยังไม่มีทีท่าจะเปิดประตูกลับมาในห้องเหมือนทุกวันหรือหลับที่ห้องของลูกอีกแล้ว?ไม่ได้สิ... เขาที่สูงตั้งร้อยเก้าสิบจะนอนเตียงยาวแค่ร้อยหกสิบเซนติเมตรได้ยังไงคิดได้ดังนั้นจึงวางหนังสือกับหัวเตียง กระชับเสื้อคลุมผ้าซาตินเข้าเซตกับชุดนอนด้านใน เปิดประตูออกจากห้องนอนตั้งใจจะมุ่งหน้าไปห้องของวีร่าแกร๊ก~เฮือก!!เสียงเปิดประตูจากห้องทำงานของสามีติดกับฝั่งซ้ายของห้องนอนทำให้คนตัวเล็กสะดุ้ง เธอรู้อยู่แล้วว่าต้องเป็นเขา แต่แค่ไม่คิดว่าจะเข้าไปทำงานเวลานี้“งานด่วนเหรอคะ” ร่างแน่งน้อยเอ่ยถามสามีเมื่อเขาเดินมาหยุดตรงหน้าแลนซ์ส่ายหน้าปฏิเสธแทนคำตอบ เอื้อมมือเปิดประตูห้องนอนที่เพิ่งถูกปิดลงห