Lahat ng Kabanata ng เกิดเป็นนางร้ายไม่ง่ายเลยนะคะ!: Kabanata 21 - Kabanata 30

วิเวียนตัดสินใจออกมารอแลนซ์บริเวณหน้าทางเข้าตึกศาลาว่าการ นิ้วเรียวกดพิมพ์ข้อความบอกเขาให้รู้ว่าเธอไม่ได้รอที่หน้าห้องอบรมแล้ว เผื่อว่าคนออกจากห้องน้ำมาเธอไม่พบ จะได้ไม่ต้องเสียเวลาเดินหากันให้ลำบาก แต่แล้วความตั้งใจนั้นก็ต้องเป็นอันยุติไปเมื่อร่างสูงของใครบางคนเดินมาหยุดตรงหน้าจนเกิดเงาสูงท่วมศีรษะ เจ้าของเรือนผมหางม้าสีดำหยุดพิมพ์ข้อความแล้วเงยหน้ามองดวงตาสีฟ้าสดใสเมื่อต้องแสงแดดในยามใกล้เที่ยงให้ความรู้สึกเหมือนกำลังมองแดดสะท้อนผืนทะเล ในขณะที่ใบหน้าเฉื่อยชาเข้ากับบุคลิกนิสัยของเจ้าตัวจ้องมายังสาวตัวเล็กโดยไร้ซึ่งคำพูด“เข้าห้องน้ำนาน…ขี้เหรอ?”“ผมเห็นคุณยืนคุยกับคริส ไหนว่าไม่ชอบ” เขาไม่ได้สนใจมุกสัปดนของลูกสาวนายกเทศมนตรี ดวงตาสีฟ้ายังเอาแต่มองหน้าเธอและยืนทื่อรอฟังคำตอบกลับเป็นวิเวียนที่เปลี่ยนท่าทีงุนงงเป็นการกอดอกอมยิ้ม เลือดฝาดบนแก้มแดงกว่าบลัชสีกลีบบัวที่ทามาวันนี้ไปถึงไหนต่อไหน ยัยตัวแสบกัดริมฝีปากล่างกลั้นขำ ก่อนจะย้อนถามกลับคนขี้สงสัยด้วยน้ำเสียงยั่วยวน“ทำไม…หึงเหรอ”มือที่กอดอกตนเองอยู่คลายแล้วยกขึ้นจับแก้มสากสองข้าง หากที่นี่ไม่ใช่สถานท

ไมอามี่ บีช, รัฐฟลอริดาคาลดิแลคสีแดงขับมาจอดบริเวณจุดจอดรถของโรงแรมในช่วงเที่ยง โชคดีที่พื้นที่ของริเวิร์นเดลเองก็อยู่ในฟลอริดาเช่นเดียวกับไมอามี่ จึงใช้เวลาในการเดินทางเพียงสามชั่วโมงก็มาถึงที่พักโดยสวัสดิภาพที่นี่คือศูนย์กลางธุรกิจเรือสำราญที่สำคัญของโลก เรือสำราญเกือบทุกที่มีปลายทางเป็นหาดแห่งนี้รองลงมาจากมหานครนิวยอร์ก ดังนั้นจึงไม่แปลกในเลยว่า ทำไมตลอดเวลาที่ขับรถเลียบหาดความยาวกว่าสิบสองกิโลเมตร จึงเห็นเรือสำราญขนาดต่างๆ ที่ถูกใช้ในเชิงรับนักท่องเที่ยวและเชิงพาณิชย์ เช่น การขนส่งสินค้า จอดเทียบท่าชนิดสุดลูกหูลูกตานอกจากนี้ที่มีเป็นถิ่นชนกลุ่มน้อยอย่างพวกละตินและฮิสแปนิก สภาพอากาศร้อนชื้นบวกกับลมทะเลทำให้ผิวสีแทนของคนที่นี่มันวับเร้าใจ ขนาดในตอนที่วิเวียนลากกระเป๋าเดินสวนกับหนุ่มละตินตัวสูง ยังอดไม่ได้ที่จะเอี้ยวศีรษะมองกล้ามหน้าท้องเงางามด้วยความสนใจ“หันไปมองทั้งตัวก็ได้ ผมกลัวคุณคอเคล็ด” แลนซ์เอ่ยออกมาด้วยน้ำเสียงเนิบนาบหลังจากเดินเข้าลิฟต์ขึ้นห้องพร้อมกันนัยน์ตาสีฟ้าใต้คอนแท็กเลนส์มีประกายขุ่นมัวเล็กน้อย ชวนให้รู้สึกเอ็นดูมากกว่ารำคาญ เขาทำตัวเหมือนห

“เล่นน้ำกัน...”คนถูกชวนเม้มริมฝีปากเข้าหากันด้วยความตื่นเต้น ไม่ทันได้ตอบรับหรือเอ่ยปากปฏิเสธ หมาน้อยตัวโตก็จู่โจมด้วยการเข้างับซอกคอขาวจนเผลอห่อไหล่สยิวไปทั้งร่าง คนถูกต้อนจนติดผนังทำอะไรไม่ได้นอกจากหลับตาพริ้มและปล่อยใจแลนซ์แสดงออกว่าต้องการเธอผ่านฟันซี่คมที่เข้ามากัดเม้ม“ซี้ดดด... อื้อ~” เสียงครางด้วยความเจ็บปวดปะปนกับความหวามไหวทำเอาหัวใจเต้นแรงยิ่งกว่าเดิมวิเวียนรักสัมผัสวาบหวิวที่เขามอบให้ เพราะหลังจากรับความเจ็บปวดแทบทนไม่ไหว เขาจะปลอบใจด้วยการใช้ลิ้นเลียรอยฟันปิดท้ายทุกครั้งเซ็กซี่มาก...ไปเรียนเทคนิคนี้จากไหนกัน“อื้มมม~”เจ้าของริมฝีปากแดงเซ็กซีรู้สึกดีจนไม่อาจฝืนทนความต้องการตนเองต่อไปได้ ยิ่งในตอนที่ถูกเขาลากลิ้นผ่านชุดว่ายน้ำ หน้าเนือยๆ ของแลนซ์หยอกล้อด้วยการฟัดกับกึ่งกลางหน้าอก ก่อนจะอ้าปากดูดดุนยอดอกชูชันผ่านผ้ายืด“อ๊ะ อ๊าา”“วิเวียน...” เขาจงใจเรียกชื่อเธอปลุกเร้าความต้องการของเธอให้ลุกฮือขึ้นยิ่งกว่าเดิม“อ๊ะ อาา...”เสียงครางกระเส่ายิ่งแผดดังออกมาราวกับพึงพอใจในรสชาติแปลกใหม่ที่ตนเองได้รับ“ชอบไหม...” เขาคลายริมฝีปากเงยหน้าถามคนตัวเล็กปรือตาก้มหน้าสบตากันและพย

วันที่ห้าของการพักผ่อนในไมอามี่ วิเวียนใช้เวลาร่วมกับแลนซ์แทบจะตลอดยี่สิบสี่ชั่วโมง เธอเรียนรู้อะไรหลายๆ เรื่องจากการมีโอกาสได้มาค้างคืนด้วยกันสองต่อสองอย่างแรกคือเรื่องนิสัยหึงแรง ไม่ชอบให้เธอไปมองใครขณะใช้เวลาร่วมกับเขา แม้ภายนอกจะดูเหมือนเป็นเพียงการแง่งอนทั่วไป แต่แลนซ์จะแสดงความโกรธที่เก็บสะสมในเวลาที่เขามีอำนาจเหนือกว่าเสมออย่างที่สองเขาต้องออกกำลังกายทุกเช้า ย้ำว่าทุกเช้า! บ่อยครั้งที่เธอตื่นเช้ามาไม่มีเขานอนกอด แต่ทันทีที่นาฬิกาขึ้นเลขสิบ แลนซ์จะกลับเข้าห้องมาพร้อมกับสภาพเหงื่อโชกทั้งตัวแล้วอุ้มเธอไปอาบน้ำด้วยกัน ไม่ว่าตอนนั้นวิเวียนจะเพิ่งตื่นนอนหรือนอนน้ำลายไหลอยู่ก็ตามแลนซ์ใช้สิ่งอำนวยความสะดวกในโรงแรมได้โคตรคุ้มค่าราคาห้องพัก เพียงแค่เข้าวันที่ห้า เครื่องเล่นในฟิตเนสของทางโรงแรมห้าดาวก็ถูกเจ้าหมาหนุ่มใช้ครบทุกชิ้น และดูเหมือนแลนซ์จะชอบที่นี่มากถึงขนาดอยากซื้อห้องเก็บไว้ เพราะหลังจากที่จบมื้อเช้า วิเวียนเห็นเขาเดินไปสอบถามพนักงานหน้าฟรอนต์เรื่องของซื้อห้องที่เรากำลังพักอยู่ -_-;ขอบคุณที่ทางโรงแรมไม่มีนโยบายขายห้องให้ลูกค้า เจ้าหน้าที่ตอบกลับมาด้วยการเสนอให้เขาจองทั้งปีแ

วิเวียนตื่นขึ้นมาในช่วงสายของอีกวันพร้อมกับใบหน้าแดงก่ำด้วยความอาย เมื่อคืนเธอจำได้สลบคาอกเขาหลังจากรับบทจ็อกกี้สาวกว่าหนึ่งชั่วโมงขอบคุณที่สภาพน้องกีกี้ปกติดีทุกอย่าง ไม่อย่างนั้นวิเวียนต้องทรมานตลอดสามชั่วโมงของการขับรถกลับริเวิร์นเดลซิตี้แน่นอน“แลนซ์ เราจะกินมื้อเช้าที่โรงแรมก่อนกลับ หรือนายอยากแวะกินระหว่างทาง” คนกำลังยืนก้มสวมต่างหูหน้าโต๊ะกระจกเอ่ยถามอีกคนที่กำลังเก็บเสื้อผ้าลงกระเป๋ารอยยิ้มชื่นชมปรากฏบนใบหน้าสวยเมื่อเสมองตาคู่งามเห็นว่าแลนซ์กำลังทำอะไรอยู่เขาน่ารักอีกแล้ว แลนซ์ตื่นมาเก็บกระเป๋าให้เธอก่อนที่จะเก็บกระเป๋าตนเองด้วยซ้ำ“แล้วแต่คุณ”คำตอบผ่านน้ำเสียงราบเรียบทำเอาคนกำลังสวมเครื่องประดับชะงักมือ วิเวียนรีบสวมต่างหูห่วงเงินอีกข้าง จากนั้นจึงหันกลับไปดูอาการว่ากำลังถูกเต้าหมาน้อยงอนหรือเปล่าแต่นอกจากแลนซ์จะไม่ได้แผ่รังสีแห่งความแง่งอนใส่ดังเช่นที่ผ่านมา เขายังดูรีบร้อนสวมรองเท้าผ้าใบรอเธอ และไม่ลืมที่จะหยิบรองเท้าของเธอมาวางข้างเตียง“แต่งตัวเสร็จก็มาสวมรองเท้า ผมจะผูกเชือกให้”ก็ปกติ...เจ้าของร่างงามจึงเดินไปนั่งบนเตียงแล้วสอดเท้าที่สวมถุงเท้าอยู่ก่อนแล้วเข้าไปใน