วิเวียนตัดสินใจออกมารอแลนซ์บริเวณหน้าทางเข้าตึกศาลาว่าการ นิ้วเรียวกดพิมพ์ข้อความบอกเขาให้รู้ว่าเธอไม่ได้รอที่หน้าห้องอบรมแล้ว เผื่อว่าคนออกจากห้องน้ำมาเธอไม่พบ จะได้ไม่ต้องเสียเวลาเดินหากันให้ลำบาก แต่แล้วความตั้งใจนั้นก็ต้องเป็นอันยุติไปเมื่อร่างสูงของใครบางคนเดินมาหยุดตรงหน้าจนเกิดเงาสูงท่วมศีรษะ เจ้าของเรือนผมหางม้าสีดำหยุดพิมพ์ข้อความแล้วเงยหน้ามองดวงตาสีฟ้าสดใสเมื่อต้องแสงแดดในยามใกล้เที่ยงให้ความรู้สึกเหมือนกำลังมองแดดสะท้อนผืนทะเล ในขณะที่ใบหน้าเฉื่อยชาเข้ากับบุคลิกนิสัยของเจ้าตัวจ้องมายังสาวตัวเล็กโดยไร้ซึ่งคำพูด“เข้าห้องน้ำนาน…ขี้เหรอ?”“ผมเห็นคุณยืนคุยกับคริส ไหนว่าไม่ชอบ” เขาไม่ได้สนใจมุกสัปดนของลูกสาวนายกเทศมนตรี ดวงตาสีฟ้ายังเอาแต่มองหน้าเธอและยืนทื่อรอฟังคำตอบกลับเป็นวิเวียนที่เปลี่ยนท่าทีงุนงงเป็นการกอดอกอมยิ้ม เลือดฝาดบนแก้มแดงกว่าบลัชสีกลีบบัวที่ทามาวันนี้ไปถึงไหนต่อไหน ยัยตัวแสบกัดริมฝีปากล่างกลั้นขำ ก่อนจะย้อนถามกลับคนขี้สงสัยด้วยน้ำเสียงยั่วยวน“ทำไม…หึงเหรอ”มือที่กอดอกตนเองอยู่คลายแล้วยกขึ้นจับแก้มสากสองข้าง หากที่นี่ไม่ใช่สถานท
ปรับปรุงล่าสุด : 2026-06-12
เข้าสู่ระบบ
