Semua Bab เกิดเป็นนางร้ายไม่ง่ายเลยนะคะ!: Bab 1 - Bab 10

สภาพแวดล้อมขาวโพลนราวกับหมอกในตอนกลางวัน ทำเอาแอนนาเกิดความสับสนชั่วขณะเมื่อกี้เธออยู่ที่ออฟฟิศไม่ใช่เหรอตายหรือยัง?'กึก...กึก...กึก...'เสียงฝีเท้าของใครบางคนเดินกระทบพื้นทางเดินเข้ามาใกล้เรื่อยๆ จนเธอหยุดสนใจเรื่องของตนเองไปชั่วครู่ ยิ่งเสียงนั้นเข้ามาใกล้จุดที่ตนเองยืนอยู่สภาพห้องสีขาวก็ค่อยๆ เปลี่ยนไปกลายเป็นห้องโถงกว้างหรูหรา เต็มไปด้วยผู้คนมากหน้าหลายตาภายในงานแอนนาเงยหน้ามองแชนเดอร์เลียคริสตัลขนาดใหญ่กลางห้องโถง ความยิ่งใหญ่ของมันแสดงให้เห็นว่า ที่แห่งนี้คือสถานที่จัดงานเลี้ยงที่คนอย่างแอนนา ลีนส์ไม่มีวันได้รับเกียรติให้เข้าร่วมทุกคนในงานสวมหน้ากากขนนกปิดบังใบหน้า แต่งกายด้วยชุดสูทและเดรสธีมสีดำแดง แถมยังประโคมเครื่องประดับแบบจัดเต็มชนิดไม่กลัวถูกจี้ปล้น ต่างคนต่างขยับปากพูดคุยเรื่องของตนเอง แต่แอนนาไม่ได้ยินเสียงสนทนาสักประโยคราวกับเป็นลำโพงที่ถูกปิดเสียงเอาไว้'กึก...กึก...กึก...'เสียงเดินนี่อีกแล้ว น่าแปลกที่เธอไม่ได้ยินเสียงสนทนาอะไรเลย แต่กลับได้ยินเสียงเดินของใครบางคนชัดเจนราวกับกำลังเดินวนไปมาในสมองของเธอไม่หยุด พนักงานออฟฟิศสาวหันตามทิศทางของเสียง จึงพบว่าเป็นผู้ห

เฮือก!!แอนนาสะดุ้งตื่นขึ้นมาจากความฝัน ก่อนจะพบว่าตนเองกำลังถูกห้อมล้อมไปด้วยคนแปลกหน้านับสิบทว่าเครื่องแต่งกายโทนสีดำแดงคุ้นตาทำให้ผู้จัดการสาวนิ่งงันไปชั่วขณะ สภาพห้องที่เหมือนจะเป็นห้องแต่งตัวหลังเวทีในโรงแรมที่เธอเคยเห็นตอนงานวันปีใหม่บริษัทยิ่งตอกย้ำว่า ตอนนี้เธออยู่ที่งานเลี้ยงวันเกิดของคริส คลาสันจริงๆ เป็นครั้งแรกที่เธอไม่มั่นใจเลย ว่าตอนนี้ตนเองคือใครกันแน่แอนนา ลีนส์หรือวิเวียน วิลกินสัน“คุณหนูวิลกินสันเป็นอย่างไรบ้างคะ” หญิงวัยกลางคนในชุดเมดสีขาวดำโน้มตัวเข้ามาถามเธอด้วยความสุภาพคุณหนูวิลกินสัน...วิเวียน!!เฮือก!!แอนนาอดยกมือทาบอกด้วยความตกใจไม่ได้ เธอมองหาสิ่งที่พอจะยืนยันตัวตนของตนเอง ก่อนจะพบว่ามีกระเป๋าคลัทช์สีแดงที่เคยเห็นวิเวียนหิ้วมางานวางอยู่ข้างลำตัวเธอไม่ลังเลที่จะหยิบตลับแป้งมาเปิด...และส่องกระจกใบหน้าของผู้หญิงที่เพิ่งสาดไวน์ใส่คนอื่น ตอนนี้ปรากฏบนกระจกทรงกลมในมือเธอใช่ไหมวะ -_-;ชูสองนิ้ว ('_') vกำมือ ('_') oทำปากจู๋ (•o•) ชัดเลย!!“กรี๊ดดด~!!!”เฮือก!!ทันทีที่กรีดร้องออกมาด้วยความตกใจระคนดีใจ บรรดาคนที่กำลังมุงก็ต่างผวาถอดกรูออกคนละทิศละทาง แต่คน

วิเวียนเห็นกับตาว่าเขากลืนน้ำลายลงคอหลังจากได้ยินคำว่า 'ขอร้อง' ค่อยๆ ยื่นมือที่เต็มไปด้วยเส้นเลือดปูดโปนแข็งแรงมารับแก้วยกขึ้นดื่ม จนกระทั่งไวน์อีกห้าแก้วหมดเกลี้ยง “ดื่มอีกหรือเปล่า” คนหน้าเนือยส่ายหน้าแทนคำตอบ ปากของเขาแดงและเจ่อจากฤทธิ์ร้อนของเหล้ายิ่งกว่าเดิม แถมใบหน้ายังเป็นสีเข้มขึ้นเรื่อยๆ เจ้าของผมลอนสีดำขลับโบกมือไล่พนักงานไปให้พ้นทาง ตามด้วยการถอนหายใจด้วยความโล่งอก แค่นี้ก็หมดปัญหากับคริส คลาสัน เขาจะได้ไม่มีเรื่องให้มาวุ่นวายกับเธอ พรึ่บ! ความโล่งใจที่มีหายวับไปกับตา เมื่อร่างสูงชะลูดโถมกายทิ้งตัวทับหญิงสาวจนเกือบล้มคว่ำกับพื้น เธอต้องดันเขาไปยืนพิงผนัง ลอบมองเข้าไปในห้องจัดงานเลี้ยงก็เห็นว่าประตูบานใหญ่ห้องบอลรูมกำลังปิดตัวลง คงจะเริ่มเป่าเค้กกันแล้ว “นี่...บ้านอยู่ไหน” เธอจะได้หาวิธีไปส่ง “ริเวิร์นเดลซิตี้...อึก!” เสียงทุ้มพูดชื่อเมืองนี้จบก็สะอึกเสียงดัง ได้กลิ่นแอลกอฮอล์ออกมาจากลมหายใจชัดเจน “ฉันหมายถึงที่อยู่บ้านของนาย ไม่ใช่ชื่อเมือง” มือเล็กหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาจากกระเป๋าเปิดกูเกิ้ลแมพไปด้วย “ถนนไวท์ไลแลค...บ้านเลขที่เก้า...” น้ำเสียงเนือยเริ่มเจืออาการอ้อ

“อื้อ!!! แลนซ์...”เขากระแทกเสยขึ้นทีเดียวเข้าไปสุดทาง วิเวียนทิ้งตัวซบหน้าลงกับอกกำยำโดยมีสองแขนแกร่งโอบกอดเอาไว้“เสียวมาก ของคุณแน่น...อา...”ฤทธิ์แอลกอฮอล์และยาปลุกกำหนัดสอนให้ร่างกายเขาจัดการกับเธออัตโนมัติ คนออกกำลังกายทุกวันล็อกสะโพกผายกระแทกลงถี่ๆ จนลูกสาวนายกเทศมนตรีจุกเจ็บไปทั้งช่องท้องปึก! ปึก! ปึก!“อื๊อ~! ละ แลนซ์”“ข้างในของคุณดูดของผมแรงมาก” เขาบรรยายความรู้สึกด้วยสีหน้าเหยเกใสซื่อแต่แรงมหาศาลที่โถมเขามาทำเอาแข้งขานางร้ายสาวเหยียดเกร็งและเริ่มสั่น วิเวียนหมดเรี่ยวแรงในการควบคุมจังหวะและถูกผลักล้มลงกับเตียงอย่างง่ายดาย ก่อนจะถูกเขาจัดแจงให้อยู่ในท่านอนหงายพร้อมกับดันความเป็นชายเข้ามาและสอบเอวเข้าจังหวะต่อจากเมื่อครู่“อ๊า ละ แลนซ์ ฉันจุก!”“ข้างในของคุณมีน้ำ” เขาพูดและตอกตรึงสะโพกเข้าใส่ระรัวให้เธอฟังเสียงลามก “ต้องทำยังไงถึงจะออกมา”คนถูกถามกัดริมฝีปากตนเองแน่นด้วยความอาย วิเวียนเริ่มไม่มั่นใจว่าเขาซื่อหรือเขาแกล้ง แต่แรงรักที่กระหน่ำเข้าหาทำให้เธอตัดสินใจบอกกับตัวเองว่า 'ช่างมัน'“อ๊ะ อ๊า! นะ นายต้องทำแรงกว่านี้ แล้วปล่อยข้างใน”เขาที่ได้ฟังจับขาสั่นเทาของเธอกางออกแล

“ฮึบ! อ่า...”ขมวดคิ้ว...“ฮึบ! อา...”พลิกตัว....“ฮึบ~!!”“โว้ยยย~!!”เจ้าของร่างระหงหยัดกายลุกขึ้นมานั่งบนเตียงด้วยท่าทางหัวเสียในช่วงสายของวัน ยกมือขึ้นสางผมตนเองที่มักจะพันกันยุ่งในตอนเช้าให้เข้าที่ ใบหน้าสวยของเธอหงิกงอขมวดเป็นปมกับเสียง 'ฮึบๆ อ่าๆ' ที่อดทนฟังมาเกือบครึ่งชั่วโมงมันน่ารำคาญจนนอนต่อไม่ได้ คนที่ต้องตื่นแต่เช้าไปทำงานทุกวันยกมือตบหน้าเรียกสติตนเองอย่างที่ทำมาทุกเช้า จากนั้นจึงหันไปมองนาฬิกาที่ปกติต้องตั้งอยู่บริเวณหัวเตียงฝั่งขวาแต่วันนี้กลับไม่พบ“กี่โมงแล้วเนี่ย วันนี้ฉันต้องประชุมหรือเปล่า”หากไปสายแม้แต่นาทีเดียว พีทต้องหาเรื่องแซะเธอจนหงุดหงิดทำงานไม่ได้ทั้งวัน“คุณต้องทำงานด้วยเหรอ @-@”เฮือก!!หญิงสาวชักเท้าที่เพิ่งหย่อนลงพื้นกลับขึ้นไปบนเตียงใหม่ เมื่อกี้เสียงใครบางคนดังมาจากบริเวณพื้นพรมใกล้ปลายเท้าด้านล่างของเตียงและเมื่อสังเกตดีๆ กลับพบว่าเขาคือผู้ชายที่เธออยู่ด้วยทั้งคืนแลนซ์ เซอร์ล็อตเชี่ย!!เธอทะลุมิติเข้ามาในนิยายนี่นา!!เจ้าของร่างกะทัดรัดพุ่งตัวไปส่องกระจกสำรวจร่างเปลือยเปล่าของตนเองเป็นอย่างแรก นอกเหนือจากรอยแดงจากการถูกกัดเม้มระหว่างมีเซ็กซ์ ท