Semua Bab Tiny Cupid: Helping Daddy Catch Mommy: Bab 121 - Bab 130

Venice’s POV“Mommy, pauwi ka na po ba?” Ang malungkot at naiinip na saad ni Vyron mula sa kabilang linya, dalawang araw kasi ang tinagal ng business meeting ko kaya isang gabi rin niya akong hindi nakasama sa bahay. Mabuti na lang din talaga ay sinamahan siya ni manang Dori at ng asawa niya.“Pauwi na ako, nakasakay na ako. H’wag mo na akong hintayin, anong oras na oh pero gising ka pa. H’wag mo ng pagurin si manang Dori, baka inaantok na rin siya,” sambit ko gamit ang marahan na tono.“Pero miss na miss na kita mommy, please bilisan mo!” Saad niya gamit ang malambing na boses bago pinatay ang tawag, hindi ko naman mapigilan na mapangiti. Kahit malaki na siya at sa gano’n na edad ay nahihiya ng maging sweet, siya ay wala pa ring pagbabago.“May anak ka na pala, hindi halata sa mukha mong maganda at sobrang bata pa,” sambit bigla ng driver na nakakuha ng atensyon ko. “Ang sexy mo pa, talaga bang nanganak ka na? Ang swerte siguro ng asawa mo ano?” May kung ano sa paraan ng pagsasalita

Troy’s POVNakagat ko ang ibaba kong labi at napatingin na lang sa kaniyang mariin na nakapikit ngayon at nakasandal ang ulo sa bintana ng kotse, halata ang pagod sa mukha niya. Mahigpit kong nahawakan ang manibela ng maalala ang itsura niya kanina ng lumabas sa taxi, pinaghalong takot, kaguluhan at kaginhawaan ang pumaskil sa mukha niya ng makita ako.Paano niya nagawang hayaan na lang ang gago na ‘yon na makatakas, kung hindi lang niya tinawag ang pangalan ko ng mga oras na ‘yon ay hindi ko papakawalan ang gagong ‘yon. Wala akong pakialam kung umabot kami sa presinto, gago ba siya para bastusin ang sakay niya at si Venice pa talaga?Gustuhin ko man na makipagtalo pa kay Venice tungkol doon ay nanahimik na ako, wala na rin naman akong magagawa ngayon.Ang kinakainis ko lang, nasaan ba ang walang k’wentang daddy ni Vyron at parang mas gusto pa na nasa malayo. Gusto yatang magbuhay binata, baka kaya lang ayaw umuwi sa kanila ay dating nambababae na. Kung professional siya at may magand

Venice’s POV“Oh! Sorry ma’am, pasok na po kayo sa loob!” Mabilis na yumuko ang dalawa sa harapan namin ni Vyron na muling nakakuha ng atensyon ko. “Pasensya na po kayo at natagalan kami sa pag v-verify ng pangalan ninyo!”“A-Ayos lang,” nahihiya rin akong yumuko sa kanila at agad na tumingin kay Troy. “Thank you, pasensya na kailangan mo pang sumali para mapabilis ang—”“It’s fine, let’s go inside,” sambit niya at sumenyas na mauna na kaming pumasok ni Vyron at susunod siya.“Tara na, naghihintay na si Yohan sa loob,” mabilis kong sabi kay Vyron para mawala ang atensyon niya sa nangyari, mabilis naman na nalipat ang tingin niya sa akin at bumalik ang liwanag sa ekspresyon niya.Excited siyang naglakad papasok, ngunit hindi ko magawang kumalma lalo na ramdam na ramdam ko ang presensya ni Troy sa likuran ko.Pakiramdam ko ay isang maling hakbang ko lang ay babagsak ako anumang oras sa sobrang kaba, wala naman akong ginagawang mali ngunit dahil nasa likuran ko siya at ramdam ko ang titi

Troy’s POV“That’s enough, I’m tired,” sambit ko ng may kaunting sama ng loob, nakailang ulit na sila ngunit hindi man lang magawang sabihin ni Yohan na isama ako sa picture. Talagang gumagawa siya ng paraan para ipakitang mas kaya niyang maging ka-close ni Venice kaysa sa akin, porket bata pa siya.“Okay,” sambit niya na parang napipilitan pa, agad kong inabot sa kaniya ang camera niya at akmang uupo na ng muli siyang magsalita. “ako naman ang mag p-picture, uncle dadi. Tumayo ka na sa tabi nila,” sambit niya na agad kong ikinalingon.Naituro ko pa ang sarili ko sa gulat.“Ako?”“Yes, maybe you want some pictures with Vyron too and Aunt mami so I will take some too for you,” agaran niyang sagot na parang nababagot pa sa tagal kong pumunta sa tabi nila Venice.Kahit nagtataka kung bakit kay ako magpapa-picture kahit siya ang may kaarawan ay hindi na ako nagsalita o nagreklamo, mahirap na at baka sabihin na andami ko pang dada at biglang magbago ang isip niya.Agad akong tumayo sa kabi

Troy’s POV “Here’s your blueberries,” sambit ko ng makalapit na ako sa kanila, agad naman na umangat ang tingin sa akin ni Venice at nag-aalangan na kinuha ang plato sa akin. “Salamat,” maiksi niyang saad at nahihiyang sumulyap kila Ced at Carlos na nakatitig lang sa kaniya. “Guys!” Boses ni Yael ang umalingawngaw sa hindi kalayuan sa p’westo namin, kung hindi dahil sa kaniya ay baka natunaw na si Venice sa titig ng dalawa. “Kanina pa ba kayo rito? Bakit hindi ninyo man lang sinabi sa akin o kaya ay hindi ninyo ako nilapitan?” Umakbay siya sa dalawa, halata na wala pa siyang ideya sa nangyayari, ngunit ng hindi kumibo ang dalawa ay sa akin na siya tumingin. Naguguluhan ang tingin niya sa akin, nagtatanong ang mga mata at gustong malaman kung ano ang nangyayari. “What’s wrong, why are you guys so quiet?” Tanong niya at bumulong na, kahit hindi alam ang nangyayari ay sinusubukan niyang maging maingat. Napabuntonghininga na lang ako at napailing, tinuro ko ang dalawa. “Itanong mo