เข้าสู่ระบบ

ห้องสมุด

หน้าหลัก / Romance / A Baby with the Dangerous Mafia Boss! / บทที่ 21 - บทที่ 30

บททั้งหมดของ A Baby with the Dangerous Mafia Boss!: บทที่ 21 - บทที่ 30

280

Hotdog 21:

“I told you to wear proper clothes inside my house, Roselei. Are you trying to test my patience?” nagbabanta niyang hakbang papalapit sa akin. Bawat yabag niya sa mamahaling carpet ay tila nagpapabilis ng tibok ng puso ko.“Aba, gabi na ah! Off-duty na ako bilang yaya. Nagbago na ang shift ko. Tindera na ako ngayon!” pamimilosopo ko, nakapamewang. “Saka presko 'to! Nakakangawit kayang magsuot ng pang-simba buong araw.”Huminto siya, isang hakbang na lang ang layo sa akin. Napakalapit na naman niya. Ang amoy ng kaniyang whiskey at mint ay mabilis na humalo sa amoy ng ginisang mani ko.Dahan-dahan siyang yumuko hanggang sa magpantay ang mga mukha namin. Ang kaniyang madilim na mga mata ay bumaba sa nakalantad kong baywang.Naramdaman ko ang pagtaas ng balahibo ko sa batok nang biglang umangat ang kaniyang malaking kamay. Akala ko ay sasakalin niya ako sa inis, pero sa halip, ang kaniyang magaspang at maiinit na daliri ay dumampi sa mismong balat ng baywang ko.Napasinghap ako. Ang kuryen

อ่านเพิ่มเติม

Hotdog 22:

“Swerte mo nga eh, may kainuman ka. Ang pangit kaya uminom mag-isa,” sabi ko, inaabot ang baso ko sa kaniya. “Oh, lagyan mo. Ang damot nito.”Binigyan niya ako ng masamang tingin bago sinalinan ng kaunting alak ang baso ko.“Oy! Bakit ang konti?! Kalahati lang?!” reklamo ko.“That bottle costs more than your life's earnings, street vendor. You sip it. You don't chug it like cheap gin,” masungit niyang paalala.“… at baka magkalat ka kapag lasing.” Dugtong niya na ikinataas ng kilay ko.“Sus! Alak lang din 'to. Walang pinagkaiba sa kwatro-kantos! At anong magkakalat? Hindi ako weak sa inuman no.” Itinaas ko ang baso ko at itinapat sa kaniya. “Tagay, Mister Hotdog! Para sa successful mong pagiging knight in shining armor ko kanina sa factory!”Hindi niya inabot ang baso ko. Tinitigan niya lang ako nang seryoso, pero sa huli, mahina niyang ipinagbangga ang baso niya sa baso ko.Isang lagukan lang ang ginawa ko. “Aaaaaah! Tangina, ang tapang pero ang sarap!”Mabilis akong dumakot ng mani a

อ่านเพิ่มเติม

Hotdog 23:

ROSELEI RIVAMONTE’S POV“Did we met before? Nakita na ba kita dati?”Umawang ang labi ko sa paraan ng pagtatanong niya. Tumigil ang pagtibok ng puso ko, at pakiramdam ko ay umurong lahat ng dugo ko papunta sa mga paa ko.Nakatingala ako sa kaniya, at ang kaniyang hinlalaki ay nananatiling nakadampi sa ibabang labi ko. Ang kaniyang mga mata, madilim, seryoso, at pilit na hinahalungkat ang bawat sulok ng aking mukha, ay naghihintay ng sagot.Bakit niya tinatanong iyon?Biglang nag-flash sa utak ko ang isang madilim na eskinita apat na taon na ang nakararaan. Ang matigas na dibdib. Ang pabango na amoy kape at mint.Ang mainit na hininga.Imposible.Napakadilim ng gabing iyon at dahil sa kalasingan ay hindi ko na maalala ng malinaw amg mukha lalaking kumuha ng una ko, maliban sa matangos na ilong at malapad nitong balikat.Imposibleng siya iyon, 'di ba?Pero bakit ganito na lang makapag-react ang katawan ko sa kaniya? Bakit parang kilalang-kilala ng balat ko ang bawat haplos niya?Mabilis

อ่านเพิ่มเติม

Hotdog 24:

“Relax ka lang, Pierre! Gumagawa ako ng himala.”“Huwag ka nalang makialam, baka ipasubok ko sa'yo 'yung sili ko,” banta ko sabay kindat at taas ng hawak kong sangkalan.Makalipas ang isang oras, dumating si Zora bitbit ang mga sangkap. Mabilis kong inihanda ang lahat. Nang buksan ko ang maliit na bote ng Truffle Oil na nagkakahalaga ng labinlimang libo, inamoy ko ito at halos mapangiwi ako sa tapang.“Pusang kinalbo, amoy gas! Ganito ba talaga ang amoy ng pampayaman? Baka naman lason ito?” reklamo ko habang pinapagpag ang hangin sa paligid ng ilong ko.“It smells like earth and damp oak, you uncultured vendor.”Halos mapatalon ako sa gulat, muntik ko nang mabitawan ang mamahaling bote. Mabilis akong lumingon sa pinanggalingan ng malalim at paos na boses na iyon.Nakatayo si Leonrei sa hamba ng pinto ng kusina.Nalaglag ang panga ko. Ngayon ko lang siya nakita nang ganito sa umaga. Nakasuot lang siya ng isang maluwag na itim na sweatpants na nakababa nang kaunti sa kaniyang balakang,

อ่านเพิ่มเติม

Hotdog 25:

Nagsisimula na akong pagpawisan. Hindi dahil sa init ng kalan, kundi dahil sa matinding presensya niya. Amoy na amoy ko ang pinaghalong mint, pawis ng lalaki, at ang pamilyar niyang pabango na laging nagpapasikip sa paghinga ko.“It's burning,” bigla niyang sabi.“Hindi 'yan nasusunog! Ganito talaga para maging malutong—”Bago ko pa matapos ang sasabihin ko, naramdaman ko na lang ang pag-init ng likuran ko.Suminghap ako nang malakas.Wala pang isang segundo, nasa likuran ko na siya. Ang kaniyang malapad at hubad na dibdib ay direktang nakadikit sa likod ko. Ang isang malaking kamay niya ay gumapang at pumulupot sa bewang ko para hindi ako makagalaw, habang ang kabilang kamay niya ay umabot sa kamay kong may hawak na sandok.“M-Mr. Hotdog...” nanginig ang boses ko. Ang pangalan niya ay kusang lumabas sa bibig ko.“Masyadong malakas ang apoy, little vendor,” garalgal at mababang bulong niya sa mismong tainga ko. Ang mainit niyang hininga ay tumama sa sensitibong balat ng aking leeg, da

อ่านเพิ่มเติม

Hotdog 26:

“Every time I touch you, you tremble. Every time I get close, your breath hitches. It’s almost as if... we’ve already done more than this.”Nanuyo ang lalamunan ko.Kinakain na ako ng matinding tensyon. Pareho ba kami ng nararamdaman? Na may kakaibang puwersa na humihila sa aming dalawa kahit hindi namin kilala ang isa't isa sa nakaraan?“Tabi nga! Titikman ko na 'tong niluto ko,” palusot ko. Tinulak ko siya nang mahina sa dibdib at mabilis na kumuha ng isang butil ng nilutong mani na nababalutan ng truffle oil mula sa kawali.Medyo mainit pa ito kaya napaso nang bahagya ang mga daliri ko.“Aray!” daing ko.Bago ko pa maibuka ang bibig ko, mabilis niyang hinawakan ang pulso ko. Inilapit niya ang kamay ko sa kaniyang mukha.“Careful,” bulong niya.Pagkatapos, sa isang galaw na halos magpatigil ng paghinga ko, ibinuka niya ang kaniyang mga labi at isinubo ang maning hawak ko... kasama ang dulo ng hintuturo ko.Nanlaki ang mga mata ko.Ang mainit at basang dila niya ay sinadyang humaplos

อ่านเพิ่มเติม

Hotdog 27:

ROSELEI RIVAMONTE’S POVAlas-diyes na ng gabi.Kanina pa mahimbing na natutulog si Reyleigh sa malawak niyang kama matapos kong basahin ang paborito niyang kwento.Nakabaluktot ang bata, yakap-yakap ang maliit niyang unan. Ang inosenteng mukha niya ay napakapayapa, malayong-malayo sa magulong mundong ginagalawan ng kaniyang ama sa ibaba.Nakasandal ako sa headboard ng kama ko sa kabilang kwarto, nakatingin sa kisame.“Stay in your room upstairs with Reyleigh tonight. Do not come out. Whatever you hear downstairs... you stay hidden.”Paulit-ulit na nag-e-echo sa isip ko ang huling utos ni Leonrei kaninang umaga sa kusina. Rule number two. Huwag makialam. Huwag lumabas.Rinig na rinig ko mula rito sa itaas ang mahinang ugong ng usapan at ang paminsan-minsang mabigat na paghalakhak ng mga lalaki.May tumutugtog ding mahinang classical music na lalong nagpapabigat sa awra ng buong mansyon.Underground poker game. Mga 'businessmen' daw.Pero sa klase ng higpit ng seguridad sa labas, kung s

อ่านเพิ่มเติม

Hotdog 28:

Shit! May papasok!Mabilis pa sa alas-kwatro kong isinara ang ref at nagtago sa likod ng malaking marble island, sa mismong madilim na sulok kung saan nakalagay ang mga malalaking kaldero.Nanikip ang dibdib ko sa kaba.Kung si Leonrei o si Zora ito at nahuli akong nakikialam, paniguradong lagot ako!Bumukas ang swinging door ng kusina. Isang lalaki ang pumasok.Sumilip ako mula sa gilid ng marmol. Hindi siya si Leonrei. Hindi rin si Zora. Isa siyang lalaki na nakasuot ng puting polo at itim na vest, isang waiter.Siguro ay isa sa mga inupahan para mag-serve ng inumin sa mga bisita ngayong gabi.Nakayuko ang lalaki at mabilis na lumapit sa counter kung saan nakahanda ang mga mamahaling alak at mga crystal glasses na nakapatong sa isang pilak na tray.Hihinga na sana ako nang maluwag at lalabas para sabihing nagugutom lang ako, pero may napansin akong kakaiba sa galaw niya.Luminga-linga ang waiter sa paligid, sinisiguradong walang ibang tao sa kusina.Nang makasigurong mag-isa siya, m

อ่านเพิ่มเติม

Hotdog 29:

“Don’t move!”Pumasok si Zora, kasunod ang anim na heavily armed guards, lahat ay nakatutok ang malalaking assault rifles sa direksyon namin.Sa likuran nila, naglalakad nang mabibigat na hakbang ang Hari ng mga Hotdog.Si Leonrei.Wala na ang sigarilyo sa bibig niya. Ang kaniyang mga mata ay nanlilisik sa purong galit, handang pumatay kung sino man ang nangahas na manggulo sa teritoryo niya.Hawak niya ang kaniyang itim na baril. Patay!Pero nang dumapo ang paningin niya sa eksena sa gitna ng kusina, natigilan silang lahat.Nandoon ako. Naka-pajama. Naka-oversized t-shirt. Nakasakay sa likod ng isang lalaking umiiyak sa sakit dahil sa chili oil, hawak ang isang dambuhalang kahoy na sangkalan na parang espadang handang itarak anumang oras.“R-Roselei?” basag at halos hindi makapaniwalang tawag ni Leonrei sa pangalan ko. Ibinaba niya nang bahagya ang baril niya, ang galit sa mata niya ay napalitan ng labis na pagkabigla.“M-Mister Hotdog!” hingal na hingal kong tawag, hindi umaalis sa

อ่านเพิ่มเติม

Hotdog 30:

ROSELEI RIVAMONTE’S POVKinabukasan, ang buong mansyon ay parang naging isang sementeryo na pinapabantayan sa isang hukbo ng mga demonyo.Wala ni isa ang pwedeng ngumiti.Wala ni isa ang pwedeng gumawa ng maling galaw. Doble—hindi, triple—ang dami ng mga nakaitim na guards na nagpapatrolya sa labas at loob ng bahay.Bawat bintana ay nakasara, bawat pinto ay may bantay.Hindi na ito bahay. Isa na itong kulungan.Kasalukuyan akong naglalakad sa pasilyo ng second floor, may bitbit na tray ng almusal para kay Reyleigh.Kagabi, matapos ang nakakapanindig-balahibong yakap ni Leonrei sa akin sa kusina, inihatid niya ako mismo sa pinto ng kwarto ko. Walang salita, puro mabibigat na hininga at nag-aapoy na titig.Nang malapit na ako sa office ni Leonrei, napahinto ako. Bahagyang nakabukas ang mabigat na double doors nito. Rinig na rinig ko ang malamig at walang-awang boses ng Hari ng mga Hotdog.“I want everyone investigated. Every single maid, every guard, every driver. Dig into their past te

อ่านเพิ่มเติม

ก่อนหน้า

...

ถัดไป

สแกนรหัสเพื่ออ่านบนแอป

DMCA.com Protection Status