All Chapters of A Baby with the Dangerous Hotdog CEO (SPG): Chapter 31 - Chapter 40

“Narinig ko kayo ni Zora kanina. Hanggang sa permit ng mani ko, pinapahanap mo. Bakit? Akala mo ba kaya ko niligtas ang buhay mo kagabi dahil espiya ako ng Supremo ng katipunan? Akala mo ba kaya ko inaalagaan si Reyleigh ay para may makuha ako sa inyo?”Humakbang siya palapit, ang kaniyang malaking bulto ay nag-o-overshadow sa akin. “It's standard protocol, Roselei. I-I have enemies everywhere. You don't understand the world I live in.”“Naiintindihan ko na wala kang tiwala sa akin!” madiin kong bulong, pilit na pinapahina ang boses para hindi magising ang bata. “Kahit pa sinalo ko ang lason para sa'yo, duda ka pa rin. Okay lang sana eh, kasi nga boss kita. Pero 'yung isipin mo na gagamitin ko si Reyleigh... masakit 'yon, Mister Hotdog.”Mabilis niyang inabot ang pulso ko. Hindi madiin, kundi maingat. Hinila niya ako patayo, sapat para magkalapit kami. Ang dibdib niya ay halos dumikit na sa akin.“I trust you more than anyone else in this damn house,” mariin at garalgal niyang bulong.

“Roselei...” Isang mababa, paos, at tila nahihirapang bulong ang pinakawalan niya sa leeg ko. “You... you need to go back to your room. Right now.”Iminulat ko ang mga mata ko. Ang paningin ko ay medyo malabo pa dahil sa tindi ng emosyon. Tumingin ako sa kaniya.Ang mga mata ni Leonrei ay madilim na madilim, parang isang gabi na walang bituin, at ang kaniyang panga ay nakakuyom nang mahigpit. May bahid ng pagsisisi at matinding frustrasyon sa kaniyang mukha.“B-Bakit?” Ang tangang tanong na lumabas sa bibig ko.Bigla akong nakaramdam ng hiya. Pusang kinalbo, Roselei! Bakit mo tinatanong kung bakit?! Dapat nga ay sinampal mo siya dahil ninakawan ka ng halik!Dahan-dahan niyang binitiwan ang bewang ko at tumayo.Lumayo siya ng ilang hakbang, nakatalikod sa akin habang isinusuklay ang kaniyang malalaking daliri sa magulo niyang buhok. Isang malalim na mura ang pinakawalan niya.“Because if you stay here seconds longer, I won't care if my son is sleeping just a few feet away,” malamig at

“But that doesn't change the fact that you are now in danger. Last night, ang espiya ay nakapagpadala ng mensahe bago mo siya napatumba gamit ang chili oil mo. He told the Supremo that the 'ultimate leverage' is inside this mansion.”Kunot-noo akong tumingin sa kaniya. “Ano ba talaga ang ibig sabihin ng leverage na 'yan? Leverage para saan? Tsaka sin oba yang supremo? Criminal ka ba?”“What?! Fuck, I-I’m… I’m a businessman kaya mayroon at mayroon talaga akong mga ganitong uri ng kalaban, Roselei.”“At anong leverage? Gano’n ba ka intense ang away negosyo niyo?”“Leverage para mapabagsak ako— ang negosyo ko,” seryosong sagot ni Leonrei.“Because the Supremo is a monster. Mas malala pa siya sa akin,” sagot niya, ang mga mata ay biglang nag-apoy sa galit. “And because you were the one who stopped the assassination, you are now a target too, Roselei. Isa ka din sa naging hadlang sa mga plano niya.”Napahawak ako sa aking dibdib. Ang kaba na naramdaman ko noong nakaraang gabi ay mas lalo p

Dito na lang ako. Safe dito. Malayo sa kama niya, saisip ko.Humiga ako sa sofa at binalot ang sarili ko ng aking manipis na kumot.Ipinikit ko ang aking mga mata, pilit na pinapakalma ang aking sarili. “Isipin mo na lang nasa boarding house ka, Roselei. Isipin mo na lang na ang tunog ng aircon ay tunog ng electric fan mong maingay.”Ngunit hindi pa lumilipas ang limang minuto, narinig ko ang pagbukas ng pinto ng banyo.Iminulat ko ang isang mata ko at halos mapabalikwas ako sa pagkakahiga.Pusang kinalbo naman oh!Lumalabas si Leonrei mula sa banyo na may hawak na puting tuwalya na ipinampupunas sa kaniyang basang buhok.Nakasuot lang siya ng isang kulay abong sweatpants na nakababa nang kaunti sa kaniyang balakang... at walang pang-itaas!Ang mga patak ng tubig ay dahan-dahang gumagapang pababa mula sa malalapad niyang balikat, patungo sa matitigas na muscle ng kaniyang dibdib, at bumabagtas sa anim na pandesal sa tiyan niya bago tuluyang mawala sa loob ng kaniyang sweatpants.Mabil

“Damn it!”Isang malakas at puno ng frustrasyon na mura ang umalingawngaw sa loob ng tahimik na kwarto. Ang boses ni Leonrei ay parang kidlat na bumasag sa makapal na tensyon na bumabalot sa aming dalawa.Mabilis siyang gumulong paalis sa ibabaw ko.Ang biglaang pagkawala ng mabigat at mainit niyang katawan ay nag-iwan ng nakakapanibagong lamig sa aking balat.Napahawak ako sa aking dibdib, hinahabol ang aking hininga habang nakatitig sa kisame. Ang puso ko ay nagwawala, halos basagin ang sarili kong tadyang sa tindi ng pagkabog.Iminulat ko ang mga mata ko at nilingon siya. Nakaupo si Leonrei sa gilid ng kama, nakatalikod sa akin.Ang malalapad niyang balikat ay mabilis na tumataas-baba habang ang magkabilang kamay niya ay mahigpit na nakasabunot sa kaniyang sariling buhok.“Mister Hotdog...” mahina kong tawag, ang boses ko ay basag at nanginginig pa rin mula sa tindi ng halik na pinagsaluhan namin.“Don't,” madiin niyang putol sa akin. Ang boses niya ay mababa at puno ng pagpipigil.