Semua Bab ย้อนเวลากลับมาเพื่อปิ๊งรัก: Bab 11 - Bab 13

แล้วที่แย่สุด ๆ ก็คือผู้ชายหน้าตาธรรมดาซึ่งทำให้เธอมั่นใจได้ว่าจะไม่มีเรื่องผู้หญิงแน่นอนอย่างกวินน่ะ ที่แท้กลับมีผีห่าซาตานสิงร่างตอนไหนไม่รู้ ไม่เจ้าชู้แต่กลับนอกใจมาโดยตลอดซะงั้นแล้วเธอก็เพิ่งรู้เช่นเห็นชาติตอนหลังแต่งงานซะได้ จะหย่าก็ไม่ง่าย ทำเรื่องฟ้องหย่าก็ไม่ทัน ดันตายซะก่อน...แล้วภาพตอนงานศพตัวเองก็ย้อนเข้ามาในหัว ตอนนั้นเธอยืนมองผัวที่ก้มหน้าอยู่กับโทรศัพท์มือถือเหมือนดูรูปเมียตลอดเวลา แต่ความจริงแล้ว แอบแชทหานังเมียน้อย ว่าคืนนี้จะไปนอนค้างด้วย ที่เธอรู้เพราะเป็นผีมันก็ดีอย่างนี้แหละ เดินเข้านอกออกใน ใครก็ไม่เห็น แอบขโมยอ่านแชทในมือถือตอนเขาพิมพ์ได้ง่ายๆแถมผัวตัวดียังส่งสติ๊กเกอร์ส่งจุ๊บๆให้นังนั่นอีก ลลนาอยากจะให้จุ๊บตีนเธอมากกว่าไม่พอ สามีแอบเข้าห้องน้ำเอาน้ำตาเทียมหยอด ทำทีว่าร้องห่มร้องไห้ เสียใจที่เธอตายไอ้ผู้ชายเฮงซวย!ใช่แล้ว!เรื่องแรกที่จะต้องเปลี่ยนก็คือ ‘บอกเลิกกวินซะ’มุมตึกเรียนคณะมนุษยศาสตร์ภายในมหาวิทยาลัยธรรมปพนพิพัฒน์“ว่าไงนะ นานัดวินมาถึงนี่เพื่อบอกเลิกเนี่ยนะ” กวินถึงกับงงหนักเมื่อได้ยินสิ่งที่ลลนาเพิ่งบอกออกมา เขาขยับแว่น ตั้งใจฟังอีก

ลลนามองค้อนขวับ กำลังจะเถียงว่าเมื่อก่อนน่ะใช่แต่ตอนนี้เธอรู้กระทั่งอนาคตข้างหน้าเลยนะ แต่ฉุกคิดได้ว่าไม่ควรพูด เชอะ! ช่างเถอะเธอว่า “เลี้ยงข้าวที่ศูนย์อาหารมหา’ลัยนี่แล้วกัน ถึงพอดี ไม่ต้องไปไกล เดี๋ยวมีเรียนต่อ”“อือ” ปรัชญาก็ไม่เรื่องมาก “อยากกินอะไรก็บอก”“กินข้าวราดแกงนี่แหละ ง่ายดี”ปรัชญาเลิกคิ้วสูง “รีบ?”“ไม่ๆ ฉันอยากกินแค่นี้ เกรงใจนายไง”“ไม่ต้องเกรงใจ ไปนั่งรอตรงนั้นไป เดี๋ยวยกมาให้ เอาอะไรบ้าง”ลลนาบอกกับข้าวสองอย่างกับน้ำเปล่าแล้วไปนั่งตามคำสั่ง เท้าคางมองปรัชญาที่เดินไปร้านข้าวแกง ทั้งสูง ทั้งหล่อ โดดเด่นสะดุดตาซะเหลือเกินไม่ง่ายเลยที่พ่อคนเย่อหยิ่งและถือตัวอย่างเขาจะบริการเธอ อืม เดี๋ยวใช้ให้ไปซื้ออะไรอีกดียังไม่ทันคิดออกก็มีมือมาสะกิดไหล่ยิกๆพอหันมอง เห็นเป็นกลุ่มเพื่อนผู้หญิงของปรัชญา ไม่สิ ต้องบอกว่าเป็นกลุ่มแฟนๆ ของเพื่อนปรัชญา“ยัยนา ไม่เจอกันนาน หายหน้าหายตาไปเลยนะ”คนแรกที่ทักลลนาชื่อเจี๊ยบท่าทางเหมือนทอมเพราะเป็นนักกีฬา กลิ่นตัวมาก่อนเสมอ“พอดีช่วงยุ่งๆ น่ะ” ลลนาว่าไปงั้น แต่อันที่จริงเธอหลบหน้าไปคบหาเพื่อนกลุ่มใหม่ซึ่งก็ทำผิดไปอย่างมหันต์ “แต่ต่อไปนี้จะมาบ