All Chapters of พี่สาวครับ...ผมจีบได้ไหม: Chapter 51 - Chapter 53

53 Chapters

บทที่ 50 มึงเอางานมาอ้างเพื่ออ่อยเพื่อนกูหรือเปล่า

บทที่ 50 มึงเอางานมาอ้างเพื่ออ่อยเพื่อนกูหรือเปล่าเมลยืนซ้อนอยู่ด้านหลังเก้าอี้ของภาคิน มือข้างหนึ่งวางค้ำไว้บนพนักเก้าอี้ที่ภาคินนั่งอยู่ ส่วนอีกมืออีกข้างยื่นข้ามไหล่หนาลงไปชี้บนแผ่นแปลน ร่างทั้งร่างโน้มเอียงข้ามไหล่ชายหนุ่มลงไปโดยไม่รู้ตัวเลยว่า ระยะห่างระหว่างเธอกับเขามันแทบไม่เหลืออยู่แล้ว“ตรงนี้...” ปลายนิ้วของเธอลากไปตามแนวทางเดินบนแบบแปลนด้วยความตั้งใจ โดยไม่ได้สังเกตเลยว่าคนที่นั่งอยู่ไม่ได้มองแปลนเลยสักนิด...แต่ภาคินกำลังเอาแต่นั่งเงยหน้าขึ้นมองใบหน้าหวานของเธอจากมุมล่าง นัยน์ตาคู่คมจับจ้องทุกรายละเอียดเงียบๆ พร้อมกับหัวใจที่เริ่มเต้นผิดจังหวะ‘แกร๊ก’เสียงลูกบิดประตูห้องนอนอีกฝั่งส่งเสียงเบาๆ ก่อนจะเปิดออกอย่างเชื่องช้า...เผยให้เห็นร่างของเคนที่เดินออกมาในสภาพโซซัดโซเซประหนึ่งเพิ่งฟื้นคืนชีพมาจากซากปรักหักพังของสงครามเบียร์เมื่อค่ำคืนที่ผ่านมาเส้นผมชี้ฟูไม่เป็นทรงกระเซิงไปคนละทิศทาง เสื้อยืดตัวเดิมยับยู่ยี่ราวกับถูกยัดซุกอยู่ใต้หมอนตลอดทั้งคืน ใบหน้าคมคายบัดนี้ซีดเผือดแถมขอบตายังปรือจนแทบปิด มือข้างหนึ่งยกขึ้นนวดขมับ ส่วนมืออีกข้างเกาะขอบประตูเอาไว้แน่น...สภาพราวกับว่าถ้
Read more

บทที่ 51 ใครบังคับให้มึงเปิดสงครามกับตับ

บทที่ 51 ใครบังคับให้มึงเปิดสงครามกับตับภาคินไม่ได้พูดอะไรต่อ เขาเพียงแค่ก้มหน้ามองจอตรงหน้าเหมือนเดิม แต่รอยยิ้มจางๆ ตรงมุมปากกลับยังไม่ยอมหายไปไหน...เมลที่เห็นรอยยิ้มนั้นก็ทำได้แค่ตักข้าวต้มเข้าปากอีกคำอย่างจริงจังขึ้น ราวกับตั้งใจประกาศสงครามกับตัวเองว่า ต่อจากนี้เธอจะสนใจแค่ข้าวต้ม น้ำเปล่า และความสงบสุขของเช้าวันอาทิตย์เท่านั้น ไม่ใช่เด็กหนุ่มที่นั่งอยู่ตรงหน้า ไม่ใช่แววตาตั้งใจฟังของเขา และไม่ใช่รอยยิ้มอันตรายที่ทำให้คนกำลังแฮงก์อย่างเธอเริ่มสมองรวนโดยไม่จำเป็นเคนประคองถ้วยข้าวต้มกลับมาทิ้งตัวลงนั่งข้างเมล แม้หัวจะยังปวดตุบๆ แต่ปากกลับพร้อมทำงานก่อนสมองเสมอ ชายหนุ่มก้มมองถ้วยในมือแล้วถอนหายใจยาว“ข้าวต้มถ้วยนี้แม่งเหมือนอาหารประทังชีวิตผู้ประสบภัยฉิบหาย”เมลเหลือบสายตามองเพื่อนสนิทอย่างไร้ความสงสาร“มึงแดกเอง ใครบังคับให้มึงเปิดสงครามกับตับ”คณินชะงักมือที่กำลังถือช้อน พลางปรายตามองเพื่อนสนิท ก่อนจะค่อยๆ ตักข้าวต้มเข้าปากแล้วพึมพำเสียงแห้ง“คำพูดมึงนี่ช่วยเยียวยากูมากเลยเพื่อน”“ดี งั้นรีบกินเข้าไป เผื่อมันจะช่วยเยียวยาปากมึงให้เงียบได้บ้าง”“กำลังพยายามอยู่”คณินเคี้ยวตุ้ยๆ
Read more

บทที่ 52 กูคุยกับเมล็ดข้าวในถ้วยอยู่

บทที่ 52 กูคุยกับเมล็ดข้าวในถ้วยอยู่“ในเมื่อมึงรู้ดีขนาดนี้ แล้วทำไมมึงไม่ไปช่วยดูงานให้น้องมึงเองล่ะ”คณินนิ่งไปก่อนจะค่อยๆ ก้มลงสำรวจสารรูปของตัวเอง ตั้งแต่เสื้อยืดเนื้อผ้ายับยู่ยี่ราวกับเพิ่งผ่านการสู้รบกับที่นอนมาทั้งคืน กางเกงขาสั้นที่ชายกางเกงข้างหนึ่งพับขึ้นอย่างไร้ทิศทางเส้นผมยุ่งเหยิงชนิดที่แปรงหวีผมยังอยากยื่นใบลาออก ไปจนถึงใบหน้าซีดเซียวของคนที่ร่างกายยังไม่อภัยให้แอลกอฮอล์เมื่อคืนเขาเงยหน้าขึ้นสบตาเมลด้วยแววตาซื่อสัตย์จริงใจขั้นสุด“มึงดูสภาพกูก่อน เหมือนเพิ่งโดนขุดขึ้นมาจากหลุม...กูจะเอาปัญญาที่ไหนออกนอกบ้าน”เมลกวาดสายตามองเพื่อนสนิทตั้งแต่หัวจรดเท้า แล้วทำสีหน้าเหมือนเพิ่งเห็นหลักฐานชิ้นสำคัญในคดีอุกฉกรรจ์“กูดื่มมาสองวันติด สภาพกูยังไม่วิกฤตเท่ามึงเลย”“มึงอย่าเอาตัวเองมาเทียบกับกูสิ” คณินพยายามทำน้ำเสียงจริงจัง แต่สารรูปโดยรวมไม่ให้ความร่วมมือเลยสักนิด“ทำไม”“มึงมันเป็นสิ่งมีชีวิตประเภทตับเหล็กและแข็งแรงผิดมนุษย์มนา เปิดสกิลตับทองคำ คอทองแดงมาตั้งแต่สามขวบ”“ขอบคุณที่ชม”“กูไม่ได้ชม! กูเปิดโปงความไม่ปกติของมึงอยู่ต่างหาก” คณินโต้กลับ ทว่ามือที่ถือช้อนยังสั่นระริกจา
Read more
PREV
123456
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status