All Chapters of เมื่อนางร้ายเลิกคลั่งรัก(ยุค1986) : Chapter 1 - Chapter 10

10 Chapters

ตอนที่ 1 ความจริงหรือความฝัน

ตอนที่ 1 ความจริงหรือความฝัน“เฮ้อ!...ทำไมจุดจบของมู่หรงเสวี่ยถึงต้องอนาถขนาดนี้ด้วยนะ”ลู่เหม่ยปิดหนังสือนิยายปกแข็งเล่มหนาชื่อ ‘บ่วงรักมาเฟียเซี่ยงไฮ้’ ลงด้วยความรู้สึกหน่วงในอก เธอทอดถอนใจออกมาท่ามกลางความเงียบเชียบของห้องนอนสี่เหลี่ยมแคบๆ ในกรุงปักกิ่ง แม้ในเรื่อง มู่หรงเสวี่ยจะเป็นนางร้ายสมองกลวงที่ทำทุกวิถีทางเพื่อครอบครองพระเอกอย่าง โม่เยี่ยนเฉิง มาเฟียหนุ่มผู้เย็นชาและโหดเหี้ยม แต่ท้ายที่สุดเธอกลับถูกตราหน้าว่าเป็นคนบ้า และต้องจบชีวิตลงอย่างโดดเดี่ยวในโรงพยาบาลบ้าลู่เหม่ยคิดว่าบทของมู่หรงเสวี่ยวยังไม่ร้ายรุนแรงถึงขั้นต้องจบชีวิตลงแบบนี้ มู่หรงเสวี่ยก็แค่ผู้หญิงที่รักคนผิด... รักคนที่ไม่มีหัวใจ"ถ้าเป็นฉัน...ฉันจะหนีไปให้ไกล ไม่ยอมให้ผู้ชายคนนั้นทำลายชีวิตจนย่อยยับแบบนี้แน่"เปลือกตาของลู่เหม่ยเริ่มหนักอึ้ง ความเหนื่อยล้าจากการโหมงานหนักและการอ่านนิยายรวดเดียวจบทำให้สติของเธอค่อยๆ ดับวูบไป พร้อมกับเสียงฝนที่เริ่มพัดกระหน่ำอยู่ริมหน้าต่างเปรี้ยง!เสียงสายฟ้าฟาดดังสนั่นจนร่างของลู่เหม่ยสะดุ้งสุดตัว เธอพยายามจะลืมตา แต่กลับรู้สึกถึงความร้อนรุ่มที่แปลกประหลาดที่แล่นพล่านไปทั่วร่
last updateLast Updated : 2026-06-03
Read more

ตอนที่ 2 ฉันคือนางร้าย

ตอนที่ 2 ฉันคือนางร้ายแสงแดดอ่อนๆ ยามเช้าลอดผ่านม่านหน้าต่างเข้ามา ลู่เหม่ยค่อยๆ รู้สึกตัวตื่น สิ่งแรกที่สัมผัสได้คือความเจ็บระบมที่ช่วงล่างเตือนให้นึกถึงเหตุการณ์ฝันร้ายอันโหดร้ายเมื่อคืน เธอพยายามค่อยๆ พยุงตัวลุกขึ้นนั่ง ความเจ็บปวดแปลบแล่นเข้าสู่สมองจนต้องนิ่วหน้า สายตาพร่าเบลอค่อยๆ ปรับโฟกัส สิ่งที่เห็นตรงหน้าทำให้หัวใจของเธอแทบหยุดเต้นห้องนอนสไตล์คลาสสิกที่ตกแต่งอย่างหรูหราทว่าดูเก่าแก่ เฟอร์นิเจอร์ไม้แกะสลักสีเข้ม โคมไฟระย้าแบบโบราณ และบรรยากาศที่แตกต่างจากห้องนอนของเธออย่างสิ้นเชิงลู่เหม่ยหันไปมองกระจกเงาบานใหญ่ที่ตั้งอยู่ปลายเตียง เงาที่สะท้อนออกมาทำให้เธอถึงกับช็อกใบหน้าในกระจกไม่ใช่ใบหน้าจิ้มลิ้มธรรมดาๆ ของลู่เหม่ย พนักงานออฟฟิศสาววัย 25 ปีอีกต่อไปแต่เป็นสาวสวยที่งดงามราวกับหลุดออกมาจากภาพวาด ใบหน้าเรียวรูปไข่ขาวเนียนละเอียดดุจกระเบื้องเคลือบชั้นดี รับกับคิ้วโก่งเรียวพาดเฉียงดั่งใบหลิวที่ขับให้ดวงตาหงส์คู่นั้นดูหยิ่งยโสและดื้อรั้นท้าทายโลกริมฝีปากอิ่มตึงที่บัดนี้บวมช้ำกลับยิ่งส่งให้เธอดูมีเสน่ห์ยั่วยวนอย่างร้ายกาจ เส้นผมสีดำขลับราวกับขนปีกกาแผ่สยายเต็มแผ่นหลังนวลเนียน
last updateLast Updated : 2026-06-03
Read more

ตอนที่ 3 นางเอก

ตอนที่ 3 นางเอกณ ห้องโถงชั้นล่างของคฤหาสน์ตระกูลโม่บรรยากาศในห้องโถงกว้างขวางสไตล์ยุโรปผสมจีนดูเคร่งเครียดและกดดัน โม่เยี่ยนเฉิงนั่งอยู่ที่โซฟาหนังตัวใหญ่ ใบหน้าคมคายเรียบเฉยทว่าแฝงไปด้วยรังสีฆ่าฟัน เขาสวมสูทสีดำสนิทที่ขับให้บุคลิกดูลึกลับและน่าเกรงขาม กลิ่นบุหรี่จางๆ ลอยอวลอยู่ในอากาศข้างๆ เขาคือเฉินอวี่ ชายหนุ่มในชุดสูทสีดำสนิทเช่นกัน ใบหน้าของเขามักจะเรียบตึงไม่แสดงความรู้สึกใดๆ แต่ดวงตาภายใต้กรอบแว่นกลับเต็มไปด้วยความระแวดระวังอยู่ตลอดเวลา เขาคือเลขาและเป็นมือขวาที่โม่เยี่ยนเฉิงไว้วางใจที่สุด“คุณโม่ครับ... ผมขอร้องขอเวลาให้ผมอีกสักสามเดือนเถอะครับ ผมจะรีบหาเงินมาคืนทั้งต้นทั้งดอก” ชายวัยกลางคนสภาพทรุดโทรมพยายามอ้อนวอนพร้อมกับก้มกราบแทบเท้ามาเฟียหนุ่มโม่เยี่ยนเฉิงไม่ได้ชายตามองชายผู้นั้น สายตาคมกริบของเขาจับจ้องไปที่หญิงสาวร่างบางในชุดเสื้อป่านสีซีดที่ยืนก้มหน้าตัวสั่นอยู่ข้างพ่อของเธอ ‘เถียนเซียง’ เธอมีใบหน้าที่สะอาดสะอ้าน ดวงตาโตที่ดูใสซื่อ แม้จะอยู่ในชุดซอมซ่อแต่มันกลับทำให้หญิงสาวดูน่าทะนุถนอมและน่าปกป้องมากยิ่งขึ้น“เธอชื่ออะไร” เสียงทุ้มของโม่เยี่ยนเฉิงดังขึ้นทำลายความเง
last updateLast Updated : 2026-06-03
Read more

ตอนที่ 4 วางแผน

ตอนที่ 4 วางแผนรถยนต์ยุโรปสีดำคลาสสิกแล่นทะยานไปตามท้องถนนของเซี่ยงไฮ้ ที่สองข้างทางเต็มไปด้วยตึกแถวทรงยุโรปสลับกับบ้านเรือนแบบจีนดั้งเดิม ผู้คนพลุกพล่านในชุดเสื้อผ้าสีหม่นเริ่มถูกแต่งแต้มด้วยสีสันตามกระแสแฟชั่นตะวันตกที่เริ่มหลั่งไหลเข้ามาลู่เหม่ยนั่งเหม่อมองออกไปนอกหน้าต่าง ในใจทบทวนเนื้อหานิยายที่เธอจำได้ ตระกูลมู่แม้จะเคยยิ่งใหญ่และมีพระคุณต่อตระกูลโม่ แต่ในปัจจุบันกลับเหลือเพียงเปลือกนอก พ่อของมู่หรงเสวี่ยเป็นคนใจอ่อนและทำธุรกิจไม่เก่ง ทำให้กิจการกาสิโนและโรงแรมที่เคยรุ่งเรืองเริ่มถดถอยเมื่อรถจอดสนิทหน้าคฤหาสน์หลังใหญ่ที่ดูโอ่อ่าแต่ทรุดโทรม ลู่เหม่ยก้าวลงจากรถด้วยความรู้สึกหนักอึ้ง เธอเดินผ่านประตูบานใหญ่เข้าไปยังห้องโถงกลาง“เสวี่ยเอ๋อร์! ลูกมาได้ยังไง?” เสียงแหบพร่าของชายสูงวัยดังขึ้น มู่หยวนพ่อนางร้ายรีบเดินเข้ามาหาลูกสาวเพียงคนเดียวด้วยแววตาเป็นห่วงลู่เหม่ยมองชายตรงหน้า ผิวพรรณและหน้าตาของเขาดูทรุดโทรมกว่าที่เธอคิด ในนิยายมู่หยวนรักลูกสาวมากจนยอมตามใจทุกอย่าง แม้กระทั่งบีบบังคับให้โม่เยี่ยนเฉิงแต่งงานกับเธอ นั่นทำให้โม่เยี่ยนเฉิงไม่เคยให้เกียรติหรือไว้หน้าพ่อของนางร้ายเลย
last updateLast Updated : 2026-06-03
Read more

ตอนที่ 5 ข้อตกลง

ตอนที่ 5 ข้อตกลงบรรยากาศภายในคฤหาสน์ตระกูลโม่ดูอึมครึมยิ่งกว่าวันไหนๆ รถยนต์ยุโรปคลาสสิกสีดำแล่นเข้ามาจอดสนิทที่หน้ามุขคฤหาสน์ แสงไฟสีเหลืองนวลจากโคมไฟกิ่งข้างเสาส่องกระทบใบหน้าเรียวสวยของมู่หรงเสวี่ยทันทีที่เธอก้าวเท้าลงจากรถร่างกายของเธอยังคงประท้วงจากความเจ็บระบม อาเจินที่มายืนรออยู่หน้าประตูรีบก้มหน้าหลบสายตา เพราะกลัวว่าจะโดนพายุอารมณ์ซัดเข้าใส่เหมือนทุกวัน“นายท่านล่ะ?” มู่หรงเสวี่ยเอ่ยถามเสียงเรียบ“อยู่ที่ห้องทำงานชั้นบนค่ะนายผู้หญิง แต่นายท่านสั่งไว้ว่าห้ามใครรบกวนเด็ดขาด เพราะกำลังคุยงานด่วนกับคุณเฉินอวี่อยู่ค่ะ” อาเจินตอบตะกุกตะกักลู่เหม่ยไม่ได้ฟังคำทัดทาน เธอหมุนตัวก้าวขึ้นบันไดวนไปทันที ความเจ็บแปลบที่กึ่งกลางกายทำให้เธอต้องเม้มปากแน่น แต่เป้าหมายสำคัญกว่าความเจ็บปวด เธอต้องการเงินสามแสนแปดหมื่นเก้าพันหยวนไปซื้ออนาคต และคนเดียวที่จะให้เงินก้อนนี้แก่เธอได้ในตอนนี้ก็คือไอ้พระเอกใจร้ายเมื่อเดินมาถึงหน้าห้องทำงานของโม่เยี่ยนเฉิง มู่หรเสวี่ยก็หยุดยืนสูดลมหายใจเข้าปอดลึกๆ ก่อนจะเคาะประตูเบาๆ สองครั้ง แล้วผลักประตูเข้าไปโดยไม่รอเสียงอนุญาต เพราะถ้าเธอรอเขาคงไม่ให้เข้าพบอยู่ด
last updateLast Updated : 2026-06-03
Read more

ตอนที่ 6 ยิ่งเกลียด ยิ่งปรารถนา

ตอนที่ 6 ยิ่งเกลียด ยิ่งปรารถนามือหนาของเขาข้างหนึ่งตรึงข้อมือทั้งสองข้างของเธอไว้เหนือหัว ส่วนอีกข้างกระชากสาบเสื้อกี่เพ้าที่คอสูงมิดชิดจนกระดุมมุกหลุดกระเด็นไปคนละทิศละทาง เผยให้เห็นเนินอกขาวสล้างภายใต้บราเซียลูกไม้ตัวบางที่ยังมีรอยรักสีกุหลาบจากเมื่อคืนเด่นชัดเสียงหัวใจของมู่หรงเสวี่ยเต้นระรัวจนแทบจะทะลุออกมานอกอก ความหวาดกลัวปนเปไปกับความรัญจวนที่เขาจงใจยัดเยียดให้ มือหนาบีบเค้นเต้าทรวงงามหนักสลับเบา จนเนื้อนุ่มล้นทะลักตามง่ามนิ้วแกร่ง เขาไม่ได้ออมแรงเลยสักนิด“อื้อ... อย่า!” เธออุทานเสียงหลงเมื่อนิ้วหัวแม่มือร้ายกาจสะกิดเขี่ยยอดปทุมถันผ่านเนื้อผ้าลูกไม้บางเบา “ปากบอกว่าอย่าแต่ดูสิ... ร่างกายของเธอมันกลับสั่นรับสัมผัสของฉันอย่างหน้าไม่อาย" เขาพึมพำชิดผิวคอขาวระหง ก่อนจะซุกไซ้ซอกคออย่างหิวกระหาย ลมหายใจร้อนผ่าวรดรินจนมู่หรงเสวี่ยสั่นสะท้านไปทั้งตัวท่ามกลางแสงไฟสลัวจากโคมไฟตั้งโต๊ะที่ส่องสว่างเพียงมุมเดียว โม่เยี่ยนเฉิงผละริมฝีปากออกมาชั่วครู่ ดวงตาคมกริบจ้องมองผลงานความป่าเถื่อนของตนเองบนผิวเนียนละเอียดด้วยสายตาที่ลุ่มลึกขึ้น มือหนาที่หยาบกร้านจากการจับอาวุธค่อยๆ เลื่อนลงมาตามส
last updateLast Updated : 2026-06-07
Read more

ตอนที่ 7 เมินเฉย

ตอนที่ 7 เมินเฉยเช้าวันรุ่งขึ้น มู่หรงเสวี่ยลุกขึ้นจากเตียงสามฟุตครึ่งภายในห้องเล็กท้ายคฤหาสน์ เธอสั่งให้อาเจินขนของย้ายมาที่นี่ตั้งแต่เมื่อคืน แม้สภาพร่างกายจะย่ำแย่จนแทบไม่อยากขยับตัว แต่เธอก็ต้องฝืนใจลุกขึ้นมาแต่งตัว ใบหน้าที่สะท้อนในกระจกดูซีดเซียว“ไอ้เลว! ไอ้คนหน้าเลือด!...” เธอเค้นเสียงลอดไรฟัน พลางมองดูรอยช้ำที่ตัดกับผิวขาวจัดบนลำคอและหน้าอกเธอกัดฟันหยิบตลับแป้งราคาแพงขึ้นมา พอกทับลงบนลำคอระหงซ้ำแล้วซ้ำเล่าเพื่อกลบรอยขบเม้มสีกุหลาบ เมื่อมั่นใจว่าร่องรอยถูกปกปิดจนเนียนกริบ มู่หรงเสวี่ยจึงหยิบชุดกี่เพ้าผ้าไหมซาตินสีน้ำเงินเข้มขลิบทองออกมาสวมใส่ ตัวชุดตัดเย็บอย่างประณีตเข้ารูปเน้นส่วนเว้าส่วนโค้งที่เย้ายวนใจ แต่ทว่าดูสวยสง่าด้วยคอเสื้อที่ตั้งสูงปิดมิดชิดถึงลำคอ หญิงสาวรวบผมยาวสลวยขึ้นไปม้วนเป็นมวยต่ำไว้ที่ท้ายทอยก่อนจะปักด้วยปิ่นทองประดับมุกแท้ที่ดูเรียบแต่แพงระยับ ใบหน้าที่เคยดูซีดเซียวถูกเติมแต่งด้วยเครื่องสำอางชั้นเลิศ เธอเขียนคิ้วให้โก่งเรียวรับกับดวงตาหงส์ที่ฉายแววเด็ดเดี่ยว และจบด้วยการทาริมฝีปากสีแดงก่ำราวกับกลีบกุหลาบป่าเธอมองตัวเองในกระจกเป็นครั้งสุดท้าย ก่อนจะหยิบกร
last updateLast Updated : 2026-06-07
Read more

ตอนที่ 8 หัวใจที่ถูกสั่นคลอน

ตอนที่ 8 หัวใจที่ถูกสั่นคลอนตลอดทั้งสัปดาห์ เถียนเซียงพิสูจน์ให้เห็นว่าเธอไม่ใช่แค่ผู้หญิงที่สวยแต่รูป เธอทำงานอย่างขยันขันแข็ง คอยช่วยเฉินอวี่จัดระเบียบเอกสารสำคัญต่างๆ มากมาย กลิ่นน้ำหอมอ่อนๆ ดอกมะลิที่ติดตัวเธอทำให้ห้องทำงานที่เคยอบอวลไปด้วยกลิ่นบุหรี่ดูสดชื่นขึ้นโม่เยี่ยนเฉิงเริ่มเสพติดการมีเธออยู่ใกล้ๆ ไม่ว่าเขาจะไปประชุมที่ท่าเรือ หรือไปตรวจความเรียบร้อยที่โกดังสินค้า เขามักจะสั่งให้เถียนเซียงติดตามไปด้วยเสมอ ในสายตาของคนภายนอก เถียนเซียงกลายเป็นคนโปรดของมาเฟียหนุ่มไปเสียแล้ว“คุณโม่คะ... วันนี้ต้องไปที่กาสิโนก่อนตอนทุ่มตรงค่ะ” เถียนเซียงเดินมารายงานตารางงานพร้อมสมุดจดเล่มเล็กในมือโม่เยี่ยนเฉิงเงยหน้าขึ้นมองนาฬิกา “วันนี้เธอต้องไปกับฉันด้วย”เถียนเซียงชะงักไปเล็กน้อย ดวงตาโตสั่นระริกด้วยความตื่นตระหนกที่ไม่อาจซ่อนเร้น มือที่ถือสมุดจดสั่นเทาจนสังเกตได้ชัด ภาพความทรงจำอันเลวร้ายที่เธอพยายามจะฝังกลบไว้ก็ผุดพรายขึ้นมาดั่งฝันร้ายที่ตามหลอกหลอนโม่เยี่ยนเฉิงวางแก้วกาแฟลง กิริยาของหญิงสาวตรงหน้าทำให้เขาเดาออกได้ไม่ยากว่าเธอกำลังกลัวอะไร ความทรงจำเกี่ยวกับพ่อสารเลวของเธอคงจะย้อนกลับม
last updateLast Updated : 2026-06-08
Read more

ตอนที่ 9 พายุหึง

ตอนที่ 9 พายุหึงคืนนั้น มู่หรงเสวี่ยกลับถึงคฤหาสน์ตระกูลโม่เกือบห้าทุ่ม เมื่อผ่านตึกใหญ่ที่มืดสลัว เธอหวังจะรีบกลับไปพักผ่อนที่ตึกเล็ก“ไปไหนมา!”เสียงทุ้มต่ำและทรงอำนาจดังมาจากเงามืดตรงพุ่มไม้ มู่หรงเสวี่ยชะงักกึก หัวใจเต้นรัวด้วยความตกใจก่อนจะปรับสีหน้าให้เรียบเฉยโม่เยี่ยนเฉิงก้าวออกมาจากเงามืด ในมือมีแก้วบรั่นดีที่พร่องไปกว่าครึ่ง เขาไม่ได้ใส่สูท แต่สวมเพียงเสื้อเชิ้ตสีขาวปลดกระดุมบนสามเม็ดเผยให้เห็นแผงอกกว้าง“เรื่องของฉัน” มู่หรงเสวี่ยตอบเสียงเย็น พลางก้าวเดินต่อหมายจะผ่านหน้าเขาไปหมับ!มือหนาคว้าข้อมือเธอไว้แน่น แรงบีบนั้นทำให้เธอต้องนิ่วหน้า “เมื่อกี้เธอพูดว่าอะไรนะ?!"มู่หรงเสวี่ยเงยหน้าสบตาเขา แววตาของเธอไม่มีความกลัว มีเพียงความเบื่อหน่าย “คุณโม่เราตกลงกันแล้วไม่ใช่เหรอ? ว่าฉันไม่มีสิทธิ์ก้าวก่ายชีวิตส่วนตัวของคุณ พวกเราต่างคนต่างอยู่ ฉันจะไปไหน ทำอะไร มันก็เรื่องของฉัน เหมือนกับที่คุณจะพาเถียนเซียงไปไหนต่อไหน ฉันก็ไม่เคยยุ่ง”“เธอประชดฉันงั้นเหรอ?” โม่เยี่ยนเฉิงบีบข้อมือเธอแรงขึ้นจนผิวขาวเริ่มขึ้นรอยแดง “ที่แท้ที่ทำเป็นเงียบไป เพราะจะเรียกร้องความสนใจด้วยวิธีนี้สินะ”“ฉั
last updateLast Updated : 2026-06-08
Read more

ตอนที่ 10 ศัตรูของสามี

ตอนที่ 10 ศัตรูของสามีหลายวันผ่านไปมู่หรงเสวี่ยใช้ชีวิตอยู่ในตึกเล็กราวกับตัดขาดจากโลกภายนอก ราวกับว่าเธอได้หายสาบสูญไปจากชีวิตของมาเฟียหนุ่มแล้วจริงๆ เธอใช้เวลาเกือบสิบวันเต็มขลุกอยู่แต่ในห้อง บนโต๊ะที่เธอใช้นั่งทำงานเต็มไปด้วยแบบร่างเครื่องประดับหยก“นายหญิงทานมื้อเที่ยงค่ะ” อาเจินยกถาดอาหารเข้ามาด้วยใบกน้าบึ้งตึงมู่หรงเสวี่ยวางปากกาวาดแบบลง พลางบิดขี้เกียจ “ขอบใจ... อ้อ วันนี้บอกคนเตรียมรถให้ฉันด้วย”อาเจินวางถาดอาหารลงบนโต๊ะเสียงดัง จนน้ำแกงกระฉอกออกมาเลอะขอบชาม ใบหน้าของสาวใช้แง่งอนและบึ้งตึงอย่างปิดไม่มิด เธอจัดถ้วยชามด้วยท่าทางกระแทกกระทั้น“จะไปไหนอีกล่ะคะ?... อยู่เงียบๆ ไม่เป็นหรือไง ท้ายคฤหาสน์นี่ก็ไกล ลำบากดิฉันต้องเดินไปเดินมา” อาเจินบ่นอุบอิบในลำคอ แต่ก็ดังพอที่จะให้คนข้างๆ ได้ยินมู่หรงเสวี่ยปรายตามองสาวใช้ด้วยสายตาเรียบนิ่ง เธอไม่ได้แผดเสียงด่าเหมือนเมื่อก่อน แต่นั่นกลับทำให้อาเจินรู้สึกชาวาบไปทั้งสันหลังอย่างประหลาด“ถ้าลำบากมาก... วันหลังเธอก็ไม่ต้องเดินมา ฉันจัดการตัวเองได้”อาเจินเม้มริมฝีปากแน่น กระทืบเท้าเบาๆ ก่อนจะเดินสะบัดก้นออกจากห้องไป ปากก็พึมพำบ่นพึมพำเบา
last updateLast Updated : 2026-06-09
Read more
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status