All Chapters of The Billionaire's Son Playing Cupid: Chapter 121 - Chapter 130

"No! Of course not. Hindi naman ako galit sayo." Naging sagot ko bago ako lumayo sa kanya. Umayos na ng upo paharap ng manibela. Siya man ay ganun din. Umiwas pa ng tingin ng tingnan ko siya. "Umiiwas ka pa rin ba hanggang ngayon?" kuway tanong ko sa kanya.Matapos ang nangyari sa amin ay palagi na siyang umiiwas sa akin. Naging dahilan pa iyon kaya ako nakakapagisip ng hindi maganda lalo na sa mga araw na iniiwasan ako ay palagi ko siyang nakikitang lumalapit at kinakausap si Kendrick.Sino ang hindi makakapag isip ng hindi maganda kung ang inaasahan mong maganda ng simula sa aming dalawa ay mas naging komplikado pa dahil sa pag iwas niya.Naiisip ko pang baka narealized na niyang hindi talaga niya ako gusto. Ngayon pa? Ngayon pa na may nangyari sa amin?Ugh!Sumasakit ang ulo ko sa kakaisip ng bagay na iyon. Hindi talaga ako mapakali kapag naiisip ko na poseble talagang magkagusto si Sofia kay Kendrick. "I didn't." Mahinang sagot niya."Yes you do.""No! I am not." Pagmamatigas na

"Anong ibig sabihin nito?" kunot ang noo niya ng tignan ko siya. Hindi ko naman siya nakitaan ng galit bagkus may pagkalito sa mga matang pinaglipat ang tingin sa akin at sa papel na hawak."Sulat kamay ito ng inay. Huwag mong sabihin...""Oo na." Malakas na sagot ko para di na niya ituloy ang sasabihin. "Nakiusap ako kay Kendrick na alamin ang mga gusto mo. Siya lang naman ang alam kong lapitan." Nahihikbi pa akong nagsasalita dahil para na akong maiiyak sa pagkasukal ko."Si Kendrick?""Oo. Pero sinuntok mo siya. Wala naman siyang ginagawang masama pero sinuntok mo siya. Pwede ka namang magtanong muna bago ka gumawa ng aksyon diba? Kasalanan ko tuloy na nasaktan siya." mahaba ko pang dagdag na sumbat sa kanya. "Sinasabi mo sa akin noon, na huwag ako basta maghihinala ng walang matibay na ebidensya.""Haha. Hahaha." natigilan ako ng marinig ko ang pagtawa niya. "Hahaha.""May nakakatawa ba sa sinabi ko?" panita kong tanong sa kanya."Nothing, little Sofia. Natutuwa lang ako sa mga na

"Nawalan na ako ng pag asa na magkaroon ng pamilya. Kaya mas ginusto ko ng manatili sa ampunan hanggang sa pwede na akong umalis doon kapag dumating na ako sa tamang edad. But then, dumating ang mga magulang ni Sofia. Akala ko simpleng pamilya lang sila dahil hindi sila tulad ng iba na kapag mayaman na ay ipinapakita nila sa pananamit, pananalita at sa kanilang kilos. Pero nagkamali ako. Sa simpleng kilos, mapagkumbabang salita, sa simpleng pananamit ay nagtatago sa kanila kung gaano sila kayaman na ang akala ko pa noon ay baka tulad din sila ng mga naunang pamilyang umampon sa akin.""Akala ko ay mararanasan ko na naman ang maliitin ng pamilya nila. Akala ko ay ituturing nila akong alila. Ipaparamdam na isa lamang akong sampid sa kanilang pamilya. Sila ang nagturo sa akin kung ano ba ang tunay na kahulugan ng salitang pamilya. Sila ang nagparamdam sa akin na hindi ako nag iisa. At nagpamulat sa akin na hindi dapat ako mabalot ng hinanakit sa mga taong nakagawa sa akin ng masama dahil

"Can you still trust me, tito?" katagang hinihintay kong marinig sa kanya.Hindi ako sumagot. Naghintay sa mga salitang gusto ko pang marinig mula sa kanya para manatili ang tiwalang ipinagkaloob ko sa kanya."Utang ko sa inyo ang buhay na mayroon ako ngayon. Alam ko na hindi mababayaran ng kahit na ilang salapi pa ang magandang pagpapalaki niyo sa akin. Wala akong ibang maibabayad sa inyo maliban sa suklian ng mabuting loob ang kabutihan niyo. Maraming salamat sa inyo, tito Ace."Nanatili akong tahimik. Nakatingin lang sa kanya at sinusukat kung gaano siya kasinsero sa sinasabi. At habang nakatitig ako sa mga mata niya ay nakikita ko mismo ang sarili ko sa kanya."You asked me to look after her. Hindi ko kailanman naisip na isa iyong trabaho sa akin. Ang bantayan at masiguro na ligtas siya ay bukal sa loob ko at hindi naisip na isa lamang iyong utos galing sa inyo. Hindi ako mapapagod na bantayan siya ng halos bente kwatro oras sa bawat araw sa isang linggo. Hindi ko kayo sinunod lan

"Huh." nagulat pa ako ng hilain niya ako sa kaliwa niya habang naglalakad kami. Napasunod na lang ang tingin ko sa lalaking nakasalubong namin dahil sa kanya bumangga ang lalaki.Kapansin-pansin na dumoble pa ang nagpoprotekta niya sa akin. Kulang na lang ay huwag akong palabasin ng hindi ako makasalamuha ng ibang tao sa ipinapakita niyang pagpro-protekta.Hindi na ako naninibago dahil sa simula palang ay ganito na niya ako pinoprotektahan. Pero ang laki talaga ng ipinagbago niya simula ng may nangyari na sa amin. Lagi na siyang naglalambing sa akin. Hindi na ako ang kusang pupunta sa opisina niya dahil siya na mismo ang susundo sa akin para sabay na kaming umuwi. Naging clingy si kuya Kenneth na ako naman dati ang gumagawa."Susunduin kita mamaya kaya huwag ka ng lalabas, okay. Huwag sa kung sino-sino ka nakikipag kaibigan." Bilin niya sa akin.Unang araw ng pasukan at siya na mismo ang naghatid sa akin at heto kami ngayon. Para akong batang pinagsasabihan niya.Tumango na lang ako.