All Chapters of The Billionaire's Son Playing Cupid: Chapter 71 - Chapter 80

"Busy pa ako, Sofia."Pagbabaliwala ko kay Sofia na ngayon ay nasa opisina ko. Pilit na huwag siyang tapunan ng tingin kaya naman sa papel na nasa ibabaw lang ng lamesa ako nakatingin kahit na hindi ko na halos maintindihan ang nilalaman ng dokumentong binabasa ko."I hate you. Palagi mong kasama ang babae na iyon. Mas mahalaga na siya kaysa sa akin."Gusto kong itama ang sinabi niya. Sabihing mas mahalaga siya kay Layla. At wala ng ibang mas mahalaga pa sa kanya para sa akin. Pero kailangan kong baliwalain ang mga iyon. Para sa utos ni tito Ace kahit na nahihirapan na rin akong makita siyang laging nagagalit sa akin."Magkaiba kayo. Mahalaga ka sa akin bilang isang nakakabatang kapatid. Pero iba ang pagpapahalaga ko sa kanya. Hindi bilang isang kapatid o isang kaibigan." Pinatatag ko ang tinig ko.Tumingin na ako sa kanya at ipinakitang hindi na uubra sa akin ang mga matalim niyang tingin."I hate you. Sabi mo kami lang ang pamilya mo. Iiwan mo na kami nina mommy. Iiwan mo na ako par

"Kenneth.""Oo, tito Ace.. Minsan nagagalit talaga ako kay Sofia dahil pinag iinitan niya lahat ng mga taong malapit sa akin. Ipinagwawalang bahala ko na lang dahil ayaw ko siyang masaktan. Iniisip ko na lang noon na, kaya kong baliwalain ang pagkaspoiled niya, ang pang boboss niya, ang minsan pinapamukha niya sa akin na kung hindi dahil sa pagkupkop niyo sa akin ay wala ako ngayon sa kinatatayuan ko ngayon. At iyon na ang isa sa ginagawa kong dahilan para manatiling kalmado sa harapan niya." Mahabang linya ko.Hindi ko alam kung paano ko ba talaga sisimulan ang makipag usap dito matapos ang mga narinig ko."I hated all of that kung hindi ko lang talaga iniisip ang ginawa niyong maganda para sa akin." Isang gahiblang guhit ng ngiti sa mga labi ko ang pumaskil.Yumuko at sinamahan ng pagak na tawa. Naisuklay ang daliri ko sa buhok ko bago ako muling tumingin kay tito Ace."Pero.. hindi lang iyon ang dahilan ko kaya parin ako nanatili dito sa katotohanang minsan niyang ipinaparamdam sa

"Calm down, little Sofia. Kuya Kenneth won't leave you. Kuya Kenneth will stay at your side no matter what." Marahang saad ko para makalma lamang siya at nagtagumpay naman ako.Ang pagpupumiglas niyang makawala ay unti unting nanghina at tumigil na siya.Isang ngiti ang gumuhit sa aking mga labi. Ang mga kamay ko ay masuyong humuhugod sa likod niya na isa sa paraan para mapakalma siya."Please, little Sofia. Huwag mo ng awayin ang kuya Kenneth, hmmm." Pagpapatuloy ko sa pagsasalita.Kahit na wala siyang imik ay alam ko ng hindi na siya magwawala kaya lumuwang na ang hawak at pagkakayakap ko sa kanya.Hinawakan ko siya sa magkabilang balikat at bahagyang lumayo. Tumaas ang isa kong kamay at hinaplos ang pisngi."Kuya Kenneth miss her Little Sofia na naglalambing sa akin every single day." Sabi ko. Nakatingin lang siya sa akin at hindi pa rin sumasagot.Niyuko ko siya at dinampian ng halik sa nuo."Huwag mo na akong awayin huh!"Sumimangot siya. Akala ko ay magagalit na naman siya at si

"Ayaw po kasing sagutin ni Sofia ang tawag ko tito. Kaya nagbabakasakali na akong makausap ko siya gamit ang cellphone niyo.""Sige, hijo. Sandali lang at kakausapin ko ang kapatid mo."Isang mabigat na paghinga ang pinakawalan ko habang naghihintay. Sana nga sagutin na ni Sofia ang tawag ko. Gusto ko siyang batiin ng happy birthday. Kahit na iyon na lang muna sa ngayon. Basta mabati ko lamang siya at hindi sabihing nakalimutan ko ang isa sa mahalagang araw ng buhay niya.I already message her pero ni hindi niya iyon binabasa. Kaya kailangan kong makausap siya."Baby, Kuya Kenneth is on the phone." Sa kabilang linya."No! I don't want to talk to him." Sigaw naman na sagot ni Sofia kay tita. "I hate him now. I hate him."Muli na naman akong napabuntong hininga dahil sa narinig ko. Ilang sandali pa ay narinig ko na ulit si tita sa kabilang linya na kausap ako."Pasensya ka na, hijo." Si Tita Ellena na may pag aalala sa tuno ng boses nito. "Hayaan mo muna ang kapatid mo. Alam mo naman na

"Saan mo gusto mag istambay?" Tanong nito ng makalayo na kami kay kuya Kenneth.Tumingin ako sa rear mirror. Nakatingin parin si kuya Kenneth sa amin habang suklay ang buhok nito.Bahala na siya sa buhay niya. Akala niya siguro ay ganun lang kadali ang pang i-indyan niya ng birthday ko.Manigas siya. Hindi ko na talaga siya papansinin."Ihatid mo na lang ako pauwi." Sagot ko ng ibaling ko ang tingin ko dito."Ano ba naman iyan, Sofia. Halos isang linggo na nga kitang inihahatid ayaw mo parin akong makasama ng matagal. Kahit ngayon man lang ba.""Sa susunod na lang." Tanging sagot ko."Kahit kalahating oras lang naman. Kumain tayo sa labas. Magmeryenda bago kita ihatid.""Hindi ka ba nakakaintindi. Gusto mo bang hindi na ako makisabay sayo ng tuluyan?" Pananakot ko."Okay, okay. Ikaw naman. Kung makakalusot lang naman."Tinapunan ko ito ng talim ng tingin. Hindi na ako nagsalita pa habang nasa daan kami pauwi. Hindi naman ako sinisita ni daddy na may naghahatid sa akin sa bahay. At ni