All Chapters of กระดังงาสีรุ้ง: Chapter 41 - Chapter 50

เขายอมหยิบกระเป๋าเงินส่งให้เธอ สงสัยว่าจะขอไปทำอะไร แต่ก็ไม่ได้ถามนอกจากมองดูเธอเปิดกระเป๋าของเขา“คุณต้องจ่ายค่าอาหารด้วยบัตรเครดิตใบนี้ใบเดียวเท่านั้น เงินสดในกระเป๋ามีกี่บาทน้ำผึ้งก็นับไว้แล้วนะคะ คุณห้ามใช้เด็ดขาด น้ำผึ้งขอคุณแค่นี้แหละค่ะ ทำได้มั้ย”คิ้วเข้มขมวดเข้าหากันขณะมองคนรักที่กอดเขาอ้อน ๆ แล้วก็ร้องอ๋อในใจ เข้าใจสิ่งที่เธอทำในทันที เพราะเมื่อถึงกำหนดชำระค่าบัตรเครดิต ทางธนาคารจะมีใบแจ้งยอดการใช้เงิน พร้อมระบุสถานที่และเวลามาให้ แค่ตรวจดูตรงนั้นเธอก็จะรู้ทุกอย่างนั่นเอง“ร้ายนักนะคุณนี่” เขานึกขำกับความเจ้าเล่ห์แบบน่ารัก ๆ ของเธอ “ปากบอกไม่หึง แต่แอบหวงเหมือนกันนะเนี่ย”“ห่วงสิ คู่หมั้นทั้งคน ทั้งหล่อทั้งตรงสเป็กทุกอย่าง น้ำผึ้งไม่ยอมเสียคุณไปง่าย ๆ หรอกค่ะ”เขาหัวเราะชอบใจ จูบปากช่างเจรจาดูดดื่มก่อนบอกรักเธอ “ผมรักคุณมากกว่าที่ผมรู้ตัวซะอีก”หญิงสาวหัวเราะกับคำบอกรักภาษาอังกฤษที่ฟังแล้วเกินจริงของเขา “น้ำผึ้งรู้ค่ะ” แล้วเผยอปากรับจูบที่แสนดูดดื่มของเขา และรีบดันเขาออกห่างเมื่อดูท่าเขาจะเริ่มเลยเถิด “รีบไปได้แล้วค่ะ อย่ามาทำให้น้ำผึ้งเสียสมาธิสิคะ” โชคดีที่วันทุกคนในแผนกขอ

“คุณแน่ใจได้ยังไง ผมอาจจะเป็นฝ่ายหมดความอดทนก่อนก็ได้ หมายถึงผมอาจจะตะคอกใส่เธอ เป็นฝ่ายไล่เธอไปเองก็ได้”“ก็ตามใจคุณสิคะ ทนไม่ไหวก็ระเบิดใส่เธอไปเลยค่ะ น้ำผึ้งไม่ว่าคุณหรอก อะไรที่ทำให้คุณมีความสุข น้ำผึ้งยินดีสนับสนุนเสมอ”เขาหัวเราะกับคำตอบสุดเฟี้ยวของเธอ “ผมยังเกรงใจพ่อเธออยู่ แต่ถ้าไม่ไหวจริง ๆ ก็คงต้องคุยกับเธอจริงจัง ขอบคุณนะครับที่เข้าใจผม”“ค่ะ” แล้วยื่นปากรับจุ๊บจากเขาหวานรีบหมุนตัวเดินกลับไปทางเดิมพร้อมอาการเขินอายทันที เพราะไม่อยากผ่านไปขัดจังหวะความสวีตของเจ้านาย..............................บริษัทแม็คแคนเลย์ลิปเดินตรงไปที่ประตูห้องทำงานของเควินแล้วเปิดประตูเข้าไปทันที ไม่สนใจสินีที่กำลังคุยโทรศัพท์อยู่ กลับรู้สึกดีเสียอีกที่ไม่ต้องมีคนคอยขัดขวาง “ไฮเควิน ฉันคิดถึงคุณจังเลยค่ะ” เธอเดินไปหอมแก้มซ้ายขวาของเขาแล้วทำท่าเหมือนจะนั่งลงบนตักอย่างฉวยโอกาสแต่ชายหนุ่มรีบลุกขึ้นยืนอย่างเร็ว จนเอกสารที่กำลังอ่านถึงกับร่วงลงพื้น “คุณควรเคาะประตูก่อนนะลิป” ปกติสินีจะเข้ามาด้วยตลอดแต่วันนี้ทำไมถึงไม่เข้ามา เขานึกสงสัย “พ่อขา ใครเหรอคะ” เด็กหญิงวลาลีผู้อยากรู้อยากเห็นถามทันทีเคว

“พูดแบบนี้หมายความว่ายังไงลิป” ท่าทางของอีกฝ่ายเรียกโทสะณัฐวราได้อย่างดีเยี่ยม ปากบอกสำนึกผิด แต่น้ำเสียงกับท่าทางดูไม่สำนึกเลย เธอเดินเข้าไปหาอีกฝ่ายอย่างต้องการคำตอบ สายตาเอาเรื่อง “ที่พูดเนี่ยเพราะสำนึกผิด หรือว่าเพราะอยากตัดความรำคาญ ช่วยตอบฉันหน่อยลิป”“เธอจะทำอะไรฉัน ฉันจะบอกเควินว่าเธอข่มขู่ฉัน” ลิปเริ่มกลัวผู้หญิงที่ตัวเล็กกว่า แต่ก็ยังวางท่าอวดดี “ตามใจคุณเถอะ ฉันก็อยากรู้เหมือนกันว่าระหว่างคนที่นั่งคุยแบบเธอ กับคนที่นอนคุยนอนคลำกันอยู่ทุกคืนแบบฉัน เขาจะเชื่อใคร” แล้วผลักหล่อนให้นั่งลงไปบนโซฟา “เรื่องนี้ฉันให้ความยุติธรรมกับเธอแน่ แต่รอให้ลูกฉันกลับมาก่อนเถอะ” แล้วหันหลังกลับไปหาสินีเพื่อจะคุยกับเธอต่อ แต่แล้วเธอก็ถลาลงไปกับพื้นอย่างไม่เป็นท่า“น้ำผึ้ง!” สินีรีบวิ่งเข้าไปประคองเพื่อน เธอเห็นลิปลุกขึ้น แต่ไม่คิดว่าจะทำแบบนี้กับเพื่อนของเธอ “นี่เธอ!” เมื่อพยุงเพื่อนได้แล้วก็ปรี่เข้าไปหาตัวต้นเหตุ ณัฐวรารีบดึงแขนเพื่อนเอาไว้ “ฉันเอง แกอยู่เฉย ๆ ก็พอ เดี๋ยวนางจะหาว่าไทยรุม” พูดกับเพื่อนแล้วจึงมองลูกชายที่ยืนหน้าตื่นอยู่ข้าง ๆ “น้องคิมเห็นใช่มั้ยว่าเขาทำร้ายแม่ก่อน”“ครับแม

บ้านแม็คแคนเลย์“น้ำผึ้งอาบน้ำก่อนนะคะ ต้องแต่งหน้าอีก” ณัฐวราบอกคนรักที่นอนดูทีวีอยู่บนเตียง “ครับ” เขามองภรรยาที่เดินไปทางห้องแต่งตัว สักพักก็เห็นเธอเดินกระโจมอกด้วยผ้าขนหนูหมิ่น ๆ ออกมา อวดอกสล้างครึ่งเต้าและเรียวขาเนียน แล้วเดินเข้าไปในห้องน้ำจากนั้นทีวีก็ไร้ความหมายสำหรับเขา รีบเด้งตัวขึ้นจากที่นอน ถอดเสื้อผ้าจนเหลือแต่ตัวล่อนจ้อน เดินยิ้มไปที่ประตูห้องน้ำทันที แนบหูฟังแล้วได้ยินเสียงน้ำฝักบัวก็เปิดประตูที่ไร้กลอนเข้าไปณัฐวราได้ยินเสียงประตูเปิดจึงหันไปมอง แล้วก็ต้องตกใจกับชีเปลือยร่างยักษ์ที่เดินโทง ๆ เข้ามา และบางอย่างของเขากำลังเล็งใส่เธออย่างเกรี้ยวกราด“ทำไมไม่บอกว่าจะอาบด้วย น้ำผึ้งจะได้เตรียมผ้าให้”เขากอดร่างนุ่ม พรมจูบอยู่ที่ซอกคอเปียกน้ำ “ผมเพิ่งเปลี่ยนใจ” แล้วจูบเธออย่างดูดดื่ม ซอกซอนลิ้นไปทั่วปากหวาน ลูบไล้ไปทั่วเรือนร่างเปียกน้ำที่นวลเนียน “เดี๋ยวไปงานไม่ทันนะคะ”“แค่คุณห้ามก็เสียเวลาไปโขแล้วนะครับฮันนี่” เขาดันตัวเธอไปติดกับผนัง จูบไซ้ซอกคอหอมกรุ่น ขบเม้มเบา ๆ ที่ใบหู ปลุกเร้าอย่างช่ำชองหญิงสาวกอดลำคอของคนรัก แอ่นอกรับสัมผัสชวนสยิวจากปากเขาอย่างเต็มใจ ส่งเสียงค

(ฉันจะโทรมาบอกว่าวันนี้อีนางฝรั่งนั่นมาอีกแล้ว คราวนี้ใช้มุกว่าจะมาคุยธุระแทนพ่อหล่อน)ณัฐวราฟังเพื่อนเล่าเรื่องที่เกิดขึ้นในวันนี้จบแล้วก็คุยเรื่องกันต่ออีกสักพักก่อนจะวางสาย แล้วเธอก็หลับตานึกถึงตัวการที่ทำให้ลูกสาวเธอหัวแตก เธอพยายามที่จะไม่คิดว่าเป็นความตั้งใจของลิป แต่ก็อดคิดไม่ได้สักครั้ง และยิ่งคิดก็ยิ่งรู้สึกแค้น อยากเอาคืนแทนลูกสาวให้สาสมกับความเจ็บปวดของเธอ“เมียจ๋า”หญิงสาวลืมตาแล้วหันไปมองคนขับรถสุดหล่อ “ขา”“คุยกับเพื่อนเสร็จแล้วไม่คิดจะสนใจผัวจ๋าบ้างเลยเหรอ ปล่อยให้ขับรถอยู่คนเดียวผมเหงานะ”“ก็นอนเก็บแรงไว้คืนนี้ไงคะ” เธอหยอกกลับแต่เขาหัวเราะชอบใจเสียงดังลั่นรถ “ผมขึ้นทางด่วนดีกว่า อยากถึงบ้านเร็ว ๆ แล้ว”หญิงสาวหัวเราะกับคำพูดของเขา แล้วเริ่มชวนคุยเรื่องสัพเพเหระเป็นเพื่อนเขาจนถึงบ้าน................................บริษัทแม็คแคนเลย์ ลิปกลับมาหาเควินอีกครั้งในช่วงสายของวันใหม่ เธอตั้งใจมาคุยเรื่องของบิดาแล้วก็จะชวนเขาไปกินข้าวมื้อกลางวันด้วยกันสองต่อสองเหมือนเดิม และจะขอปรับความเข้าใจกับเขาเรื่องที่เกิดขึ้นกับวลาลี แค่อ้อนนิดหน่อย ทำตัวให้น่าสงสาร ขี้คร้านคนใจ