All Chapters of กระดังงาสีรุ้ง: Chapter 1 - Chapter 10

32 Chapters

1

ณัฐวราเดินออกจากห้องประชุมพร้อมเพื่อนร่วมงาน หลังจากที่ประชุมเรื่องการจัดงานเลี้ยงเปิดตัวผู้บริหารคนใหม่อย่างเป็นทางการในเดือนหน้านี้ เธอเคยได้ยินสินีพูดเหมือนกันว่าเขาเป็นลูกชายของท่านประธาน ที่ไปดูแลกิจการในเครือแม็คแคนเลย์ของต้นตระกูลอยู่ที่อเมริการ่วมกับญาติ ๆ ทางฝั่งบิดา ส่วนธุรกิจในประเทศไทยนั้นเป็นของท่านประธานคนปัจจุบันที่ก่อตั้งขึ้นเอง หลังจากที่เดินทางมาเมืองไทยและได้พบรักกับภรรยาชาวไทย แต่ก็ไม่รู้ว่าทำไมลูกชายของท่านถึงต้องไปทำงานให้บริษัทแม่ที่อเมริกานานถึงสิบปีแล้วเพื่อนเธอยังบอกอีกว่าท่านประธานคนใหม่กลับมาได้สามเดือนแล้ว แต่อยู่ในระหว่างเดินทางไปดูธุรกิจที่มีสาขาอยู่มากมายทั่วประเทศไทย ไม่ได้เข้ามาบริษัทบ่อยนัก ส่วนเธอเองก็ยังไม่เคยเห็นเขาสักครั้ง ได้ยินแต่เพื่อนเธอบอกว่าหล่อมาก ๆ ดูดีไปทุกกระเบียดนิ้ว “น้ำผึ้ง ท่านประธานเชิญให้ไปพบที่ห้อง” สินิเรียกเพื่อนเอาไว้ “เรื่องอะไรวะแก” “อยากทราบก็เชิญไปถามท่านดูสิคะคุณเพื่อน” กระซิบตอบแบบกวน ๆ แล้วเดินกลับไป……………………….ภายในห้องท่านประธานสมิธมองหญิงสาวรุ่นลูกที่นั่งอยู่ฝั่งตรงข้ามด้วยความเมตตาและเอ็นดู แล้
last updateLast Updated : 2026-06-04
Read more

2

ถึงแม้หน้าตาเธอไม่ได้สวยฉูดฉาดบาดใจเหมือนกับคู่ขาทั้งหลายของเขา แต่เธอก็ดูน่ารักมาก แต่งหน้าบาง ๆ เผยให้เห็นเนื้อแท้ของผิว ปากเคลือบไว้ด้วยลิปมันดูเป็นประกายวาว แต่ที่น่าสนใจที่สุดก็หุ่นของเธอนี่แหละ ไม่น่าเชื่อว่าจะมีลูกสองคนแล้ว "สวัสดีค่ะคุณเควี่ ดิฉันณัฐวราค่ะ หรือจะเรียกน้ำผึ้งก็ได้นะคะ" ณัฐวราทักทายชายหนุ่มแปลกหน้า เขาคนนี้สเป็กเธอเลย สูงใหญ่ บึกบึน ทรงอย่างแบด แต่ถ้าจะเกินสเป็กไปหน่อยก็ตรงความหล่อนี่แหละ เพราะเขาหล่อมาก ๆ ที่สำคัญเป็นลูกครึ่งเสียด้วยสิ กรี๊ดมาก.. น้ำผึ้งเอ๊ย ถ้าชาตินี้แกได้ผู้ชายคนนี้เป็นสามีคงนอนตายตาหลับ"เควินครับ หรือจะเรียกเควี่ก็ได้" เขาแนะนำตัวเองบ้าง "ยินดีค่ะ คุณเควินมาติดต่อเรื่องแบบเหรอคะ จากที่ไหนคะเดี๋ยวน้ำผึ้งเช็คให้" เธอเรียกเขาด้วยชื่อจริง รู้สึกคุ้น ๆ กับชื่อนี้มากแต่นึกไม่ออก“ไม่ได้ติดต่อครับ วันนี้ผมตั้งใจมาพบท่านประธาน แต่บังเอิญเห็นน้องคิมกับน้องวาขึ้นลิฟต์มาแค่สองคน ก็เลยเดินมาส่งพวกเขาเท่านั้น" ความจริงแล้วตามมาดูมากกว่าว่าเป็นลูกเต้าเหล่าใคร และพอได้เห็นมารดาของเด็ก ๆ เขากลับคิดว่าคุ้มมาก ๆ ที่ตามมาดู ถึงแม้จะได้แค่ดูแต่
last updateLast Updated : 2026-06-04
Read more

3

สองพี่น้องทำงานอยู่กับเรา แล้วพี่ชายเขาก็เป็นแบบนี้เพราะเรา ถ้าเป็นแกจะทำยังไง ในเมื่อเขาไม่ยอมรับความช่วยเหลือเรื่องเงินจากเราเลย ทุกวันนี้ที่พ่อจ่ายให้เขาอยู่ก็เป็นแค่ค่ารักษาพยาบาลของพี่ชายเธอเท่านั้น ซึ่งเรื่องนี้แม่แกก็ถึงกับต้องขอร้องว่าวายุเขาเจ็บเพราะเรา ขอให้เราได้มีส่วนรับผิดชอบบ้างเธอถึงยอม เรื่องมันเกิดขึ้นแบบนี้ เป็นแกจะยอมให้อภิสิทธิ์กับเธอไหมล่ะ" "ผมเข้าใจแล้วครับ เลยเวลาเลิกงานแล้ว ผมว่าเรากลับบ้านกันดีกว่า""พ่อว่าแกกลับไปให้แม่เห็นหน้าบ้างก็ดีนะ ไปอยู่เมืองนอกเป็นสิบ ๆ ปี กลับมาหาพ่อแม่ปีละสองสามครั้ง พอถึงเวลากลับมาดูแลธุรกิจของตัวเอง กลับมายังไม่ทันให้แม่ได้หายคิดถึงก็ไปทัวร์ทั่วไทยซะนี่ แม่แกบ่นกับพ่อจนหูชาหมดแล้ว" "พ่อครับ ผมไปดูธุรกิจของเรานะครับ ไม่ได้ไปเที่ยวเล่น แล้วต่อไปนี้ก็จะกลับบ้านทุกวัน ตั้งใจว่าตั้งแต่พรุ่งนี้จะเริ่มเข้ามาเรียนรู้งานกับพ่อที่บริษัทด้วย" เควินอธิบายให้บิดาฟัง แล้วก็ชวนท่านให้กลับไปคุยกันต่อที่บ้าน ................................... ณัฐวรานั่งลงที่โต๊ะทำงานภายในห้องนอน หลังจากที่พาเด็ก ๆ เข้านอนเรียบร้อยแ
last updateLast Updated : 2026-06-04
Read more

4

ภายในห้องทำงานของท่านประธานเควินกำลังยืนมองลงไปที่ถนนที่มีพนักงานบริษัทต่าง ๆ เดินข้ามไปมาพลุกพล่าน และหยุดสายตาอยู่ที่หญิงสาวคู่หนึ่ง ที่กำลังยกมือขอทางจากรถที่วิ่งสวนไปมา พร้อมกับก้มศีรษะขอบคุณ ก่อนที่จะมาหยุดอยู่ตรงรถเข็นขายผลไม้ คนหนึ่งคือเลขาหน้าห้องของบิดา ส่วนอีกคนคือคนที่วิ่งเข้ามาอยู่ในความรู้สึกของเขาตั้งแต่ที่ได้เห็นรอยยิ้มของเธอ เขายืนมองพวกเธอจนกระทั่งเดินหายเข้าไปภายใต้อาคารแห่งนี้ “เควี่พ่อจะออกไปพบคุณประสาน ลูกจะไปด้วยไหม”ชายหนุ่มหันไปทางบิดา “ไปก็ได้ครับ แต่คงไม่นานใช่มั้ย เพราะผมนัดกับแม่ไว้แล้ว”“ไม่นานหรอก เพราะพ่อก็นัดกับแม่ไว้เหมือนกัน” สมิธพูดติดตลกแล้วพากันออกไปจากห้อง และเจอกับสินีที่เดินขึ้นมาพอดีจึงสั่งงานไว้ “ฉันจะออกไปพบเพื่อน วันนี้ไม่เข้ามาแล้วนะ ถ้ามีอะไรด่วนที่ตัดสินใจแทนไม่ได้ก็โทรหาฉันได้เลยนะ”“ค่ะท่าน”.....................................ห้องทำงานของณัฐวรา “สวัสดีค่ะท่าน” ณัฐวรากดรับโทรศัพท์ แล้วกล่าวทักทายไปตามสายอย่างนอบน้อม“หนูน้ำผึ้ง ป้าจะโทรมาเตือนว่าเย็นนี้อย่าลืมนัดของเรานะจ๊ะ แล้วบอกกี่ครั้งแล้วว่าให้เรียกป้า ทำไ
last updateLast Updated : 2026-06-04
Read more

5

เด็ก ๆ ยกมือทำความเคารพคุณตาอย่างนอบน้อม ท่านจึงอุ้มเด็กหญิงไปนั่งที่ตัก และเอาแขนอีกข้างโอบเด็กชายเอาไว้ พูดคุยถามไถ่ด้วยน้ำเสียงอ่อนโยน ก่อนจะปล่อยให้เด็กไปนั่งเก้าอี้เพื่อเตรียมกินข้าว “คุณคะ แล้วลูกชายเราไม่ลงมาทานด้วยกันเหรอคะ” “นั่นสิ ทำไมยังไม่ลงมานะ วรรณไปดูเขาหน่อยซิ”“ผมมาแล้วครับ”เสียงที่คุ้นหูทำให้หญิงสาวที่นั่งหันหลังให้ต้องหันไปมอง แต่ก็ยังช้ากว่าวาคิมที่นั่งอยู่ข้างคุณกานดาและเห็นชายหนุ่มเดินเข้ามา “ลุงเควี่!” เขาทักอย่างแปลกใจและดีใจปะปนกันไป “ลุงเควี่จริง ๆ ด้วยแม่ผึ้งขา” วลาลีที่นั่งอยู่ด้านข้างเขย่าแขนมารดา“สวัสดีครับคุณน้ำผึ้ง” เขาเองก็ประหลาดใจมากเมื่อได้พบกับแขกที่มารดาอยากให้รู้จัก และดีใจอย่างมากที่ได้เจอเธอที่นี่ ซึ่งนั่นก็แสดงให้เห็นว่าเขาได้เข้าใกล้เธออีกหนึ่งก้าว และจะก้าวได้ไวขึ้นกว่านี้ถ้ามารดาของเขาช่วย“สะ สวัสดีค่ะคุณเควิน” หญิงสาวตอบรับเสียงตะกุกตะกัก เธอนึกออกแล้วว่าทำไมถึงรู้สึกคุ้น ๆ หน้าเขา.. ก็ถอดแบบบิดามาซะขนาดนี้ จะมีก็แต่ผิวใสเรียบเนียนไร้ไฝ ฝ้าเหมือนฝรั่งทั่วไปนั่นแหละที่ได้จากคุณกานดา ส่วนชื่อของเขานั้นก็เคยได้ยินจา
last updateLast Updated : 2026-06-04
Read more

6

“คุณป้าคะ หนูว่า...” “ให้เด็ก ๆ ตัดสินใจดีกว่านะจ๊ะ.. ว่าไงจ๊ะน้องคิม น้องวา มาอยู่กับยายกับตาแล้วก็ลุงเควี่นะลูกนะ” วาคิมหันมายิ้มให้ทุกคน เด็กชายโตพอที่เข้าใจอะไรได้แล้ว เขารู้ว่าแม่น้ำผึ้งของเขานั้นคงเหนื่อยอย่างที่คุณยายบอกจริง ๆ เพราะต้องตื่นแต่เช้ามาทำอาหาร อาบน้ำแต่งตัวให้น้องสาว ส่วนตัวของเขานั้นเขาขอทำเองเพราะโตแล้วเสร็จแล้วก็พาเขากับน้องไปส่งที่โรงเรียนแล้วจึงไปทำงาน แม่ไม่มีเวลาแม้กระทั่งนั่งทานอาหารเช้าพร้อมเขากับน้อง แม่ต้องเตรียมข้าวใส่กล่องไปกินที่ออฟฟิศ เพราะถ้ากินที่บ้านพร้อมกันจะทำให้พวกเขาไปโรงเรียนสาย เขาสงสารแม่มาก การที่มาอยู่กับคุณยายก็จะทำให้แม่ไม่ต้องรีบตื่นแต่เช้าเพื่อมาดูแลเขากับน้องวา แม่จะได้เหนื่อยน้อยลงในช่วงปิดเทอม “น้องคิมจะมาอยู่กับคุณยายครับแม่น้ำผึ้ง น้องคิมคิดถึงคุณยาย อยากอยู่กับคุณยาย” แล้วเดินไปนั่งแทรกตรงกลางระหว่างมารดากับคุณยายพร้อมส่งยิ้มให้ทั้งสองคน วลาลีเห็นพี่ชายเดินไปนั่งกับมารดาและคุณยาย ตัวเธอจึงเดินไปเกาะเข่าลุงเควี่ที่นั่งอยู่ใกล้คุณตาสมิธและใกล้เธอที่สุด จึงถูกลุงเควี่อุ้มไปนั่งบนตักแล้วกอดฟัดด้วยความหมั่นเขี้ยว เ
last updateLast Updated : 2026-06-04
Read more

7

คำพูดและรอยยิ้มของเขา ทำให้ณัฐวราหลงเผลอคิดเข้าข้างตัวเองไปพักใหญ่ ๆ ถ้าเป็นผู้ชายอื่นมาทำแบบนี้เธอคงร้องหึด้วยความไม่ชอบอยู่ในใจ แต่พอเป็นผู้ชายคนนี้ทำไมถึงรู้สึกดีจัง คงเป็นเพราะเขาคือสเป็กของเธอสินะ “นะครับน้ำผึ้ง” เขาย้ำอีกครั้งเมื่อเห็นเธอเอาแต่อ้ำอึ้ง “ค่ะ น้ำผึ้งขอตัวกลับก่อนนะคะ” แล้วรีบเดินออกจากห้องทันที เพราะถ้าอยู่นานกว่านี้ก็กลัวเหลือเกิน กลัวว่าจะกระโดดใส่เขาเพราะอดใจไม่ไหวในขณะที่ณัฐวราเดินไปตามเด็ก ๆ ที่อีกห้องหนึ่งนั้น คุณกานดาก็รีบสอบถามสามีถึงเหตุการณ์บนโต๊ะอาหาร ที่อยู่ดี ๆ เขาก็ยิ้มแปลก ๆ ออกมาว่าเป็นเพราะเหตุใด.. แล้วเรื่องทั้งหมดก็ถูกถ่ายทอดออกมาจากปากของสามีอย่างไม่มีตกหล่น “เป็นเรื่องจริงเหรอคะสมิธ”“ผมว่าสิ่งที่คุณหวังคงไม่ไกลเกินเอื้อมหรอกที่รัก แล้วคุณก็ไม่จำเป็นต้องขุดหลุมดักด้วย”“ลูกเราต้องถูกตาต้องใจหนูน้ำผึ้งแน่ ๆ ดาก็ว่าทำไมลูกเราถึงคอยดูแลเทกแคร์พวกเขาอยู่ตลอด ที่แท้ก็เพราะแบบนี้นี่เอง ดาดีใจจังเลยค่ะสมิธ” “คุณก็คอยเป็นฝ่ายกองหนุนดี ๆ ก็แล้วกัน ผมก็อยากอุ้มหลานเต็มแก่แล้ว แค่สองคนนี้มันยังน้อยไป เราต้องมีเพิ่มอีกหลาย ๆ คนเลย จะได้มีค
last updateLast Updated : 2026-06-04
Read more

8

หญิงสาวแทบอยากจะเดินออกไปจากร้านด้วยความอาย แม้กระทั่งแม่ค้าโจ๊กยังมองมาทางเธอด้วยสายตาแปลก ๆ แอบมียิ้มนิด ๆ ด้วย “เอาโจ๊กใส่ไข่เยี่ยวม้า พิเศษทุกอย่างหนึ่งชามค่ะ” เธอรีบสั่งออกไปแก้เขิน แล้วหันมาป้อนโจ๊กให้หลานสาวต่อไปเรื่อย ๆ โดยไม่สนใจกับโจ๊กในชามของตัวเองอีก “น้ำผึ้งอิ่มแล้วเหรอครับ” เขาถามขณะที่เริ่มคนโจ๊กในชามของตัวเอง“อิ่มแล้วค่ะ” เพราะเขานั่นแหละทำให้เธออิ่ม เล่นมาให้เห็นหน้าแต่เช้าแบบนี้ แล้วยังมาส่งสายตาหวานซึ้งให้อีก แค่นี้เธอก็อิ่มอกอิ่มใจจนไม่ต้องกินข้าวแล้วเควินนั่งกินโจ๊กและพูดคุยกับเด็ก ๆ โดยมีหญิงสาวเป็นผู้ฟังที่ดี แต่กินไปได้ไม่ถึงครึ่งชามเขาก็ขอถอดสูทออกเพราะมันร้อนมาก และวางมันไว้บนหน้าตักดูเก้ ๆ กัง ๆ จนเธอออกปากว่าจะถือให้ เขาจึงยื่นมันให้เธอและลงมือกินต่อจนหมด คิดเงินเสร็จเรียบร้อยแล้วจึงพากันเดินกลับบริษัทไปพร้อมกัน เควินไม่สนใจที่จะเอาเสื้อสูทกลับมาจากหญิงสาวเพราะมันเป็นเจตนาของเขา ตอนที่นั่งอยู่ในร้านโจ๊กเขาเห็นมีหนุ่ม ๆ หลายคนแอบมองเธอ เขาเลยจงใจถอดสูทออก แล้วแกล้งทำเป็นกินไม่สะดวกเพื่อให้เธอเอาไปถือเขาอุ้มเด็กหญิงไว้ด้วยแขนข้างเดียว ส่วนข้างที่ว่างก็
last updateLast Updated : 2026-06-04
Read more

9

“เปล่าครับ แต่เมื่อกี้คุณน้ำผึ้งโทรมาหาคุณ บอกว่าเขาจะกลับก่อนเพราะต้องไปส่งเด็ก ๆ แล้วให้ไปเจอกันที่ร้าน... ร้านอะไรนะผมจำไม่ได้” เขาทำท่านึก ทั้งที่ความจริงอีกฝ่ายไม่ได้พูดถึงชื่อร้านเลย“โรงเบียร์....” สินีบอกชื่อร้านแก่ชายหนุ่ม“ใช่ครับ ร้านนั้นแหละครับ เธอย้ำว่าห้ามสายนะครับ” แล้วก็เดินเข้าห้องของบิดาไป พร้อมกับบันทึกชื่อร้านไว้ในสมองอันชาญฉลาดเป็นที่เรียบร้อยเมื่อเข้าห้องแล้วก็รีบนึกชื่อเพื่อน ๆ ที่ยังติดต่อกันระหว่างที่ไม่ได้อยู่เมืองไทย และคนแรกก็คือนภดล ที่เป็นทั้งเพื่อนและญาติสนิทที่โตกว่าเขาหนึ่งปี ……………………. โรงเบียร์ ณัฐวราและทิวารีเดินเข้าไปภายในร้าน บอกเลขโต๊ะที่จองกับพนักงานต้อนรับสาวสวยแล้วเดินตามไป เมื่อเดินไปใกล้ถึงที่หมายก็เห็นเพื่อน ๆ โบกมือทักทายมาให้ “นึกว่าเจ้าภาพจะเบี้ยวซะแล้ว” ทวีธาหรือวี ทักขึ้นเมื่อทั้งสองนั่งลงเรียบร้อยแล้ว “เฮ้ยไอ้วี ถ้ามันไม่มาแกจะจ่ายแทนใช่ปะ” อาภาหรือกี้ สาวทอมบอยถามเพื่อน“เอ่อใช่ ไอ้วีมันบอกเอไว้แล้ว ถ้าไม่มามันจะจ่ายมื้อนี้เอง ฮา ๆ ๆ” ทิวารี เจ้าภาพคืนนี้พูดออกไปแล้วหัวเราะเสียงดัง ทำให้คน
last updateLast Updated : 2026-06-04
Read more

10

แล้วเพื่อน ๆ ของเขาก็พากันเดินออกไปคงเหลือเพียงเขาคนเดียวที่ยังปักหลักนั่งอยู่ ไม่ใช่เพราะอยากอยู่ต่อ แต่อยู่เพราะเป็นห่วงหญิงสาวที่อยู่อีกโต๊ะหนึ่ง จึงคิดจะอยู่ต่อจนกว่าเธอจะกลับ…...........................“เอ ชั้นเรียกเช็คบิลไปแล้วนะ เที่ยงคืนกว่าแล้ว” สินีบอกกับเพื่อนที่เพิ่งเดินกลับจากห้องน้ำ “ค่ะคุณว่าที่เจ้าสาว” ทิวารีตอบรับ รออยู่สักพักใหญ่เด็กเสิร์ฟก็เดินมา “เท่าไหร่คะน้อง” เธอรีบแสดงตัวเป็นเจ้ามือมื้อนี้พนักงานเดินไปหาหญิงสาวที่ชูมือขึ้น แล้วก้มไปพูดใกล้ ๆ อย่างมีมารยาท“อะไรนะ! มีคนจ่ายให้แล้วเหรอ” ทิวารีถามเสียงสูงเล็กน้อยด้วยความแปลกใจ แล้วรับกระดาษจากเด็กเสิร์ฟ อ่านข้อความในกระดาษแล้วถึงกับยิ้มกว้างออกมา “ขอบใจจ้ะน้อง” เธอบอกกับเด็กหนุ่มพร้อมส่งทิปให้ “ทุกคน ๆ ฟังทางนี้หน่อยค่ะ มีเรื่องจะเซอร์ไพรส์” พร้อมโบกกระดาษในมือไปมา“อะไร ๆ เซอร์ไพรส์อะไรจ๊ะหล่อน” หนึ่งในกลุ่มทำท่าตื่นเต้นรอ “ฮะแฮ่ม.. มื้อนี้ผมขอเป็นเจ้าภาพเองนะครับน้ำผึ้ง ฮันนี่ของผม”แค่ก ๆ ๆ น้ำเปล่าที่กำลังดื่มสำลักพรวดออกมาตามทางเดิมเมื่อฟังเพื่อนอ่านจบ ณัฐวรามองไปรอบ ๆ เพื่อมองหาผู้ต้องสงสัย ก่อนหัน
last updateLast Updated : 2026-06-04
Read more
PREV
1234
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status