جميع فصول : الفصل -الفصل 20

อนุมาน ไม่ทันรู้ตัวเลยว่าเสื้อผ้าของเขาเริ่มคับขึ้นเรื่อย ๆ ตามกล้ามเนื้อในร่างกายที่ค่อย ๆ ใหญ่ขึ้น ผลจากการฝึกอย่างสม่ำเสมอตลอดสองเดือนครึ่งเริ่มเห็นชัด บวกกับรูปแบบการกินของเขาที่เปลี่ยนไปด้วยเขาเริ่มรู้มากขึ้นว่าอาหารแบบไหนช่วยเสริมกล้ามเนื้อได้เร็ว อนุมานยังมักฝึกวิชาป้องกันตัว คนเดียวอยู่บ่อย ๆ เขาไม่เคยลืมบทเรียนศิลปะป้องกันตัวนั้น ต่อให้ไม่มีครูฝึก เขาก็ยังสามารถฝึกได้อย่างคล่องแคล่วความมั่นใจของเขาเริ่มเพิ่มขึ้น แต่อนุมานก็ยังเจียมตัวดี เพราะในมหาวิทยาลัยนี้เต็มไปด้วยลูกคนรวยและผู้ชายหน้าตาดี หลายคนขับรถยนต์มาเรียน ส่วนเขาน่ะหรือ...?ตอนกินข้าวที่โรงอาหาร อนุมานยิ้มอย่างอารมณ์ดี เมื่อกัปตันทีมบาสอย่างชนัน เดินตรงมาหาเขาและหยุดอยู่ตรงหน้าเขายังจำความรู้สึกตอนที่ริมฝีปากของทั้งคู่เผลอชนกันได้ดี...ในใจก็อยากให้เกิดขึ้นอีกครั้ง แต่เขาไม่มีความกล้าพอ ได้แต่ฝันกลางวันไปเองเท่านั้น“กินข้าวไม่คิดจะชวนกันเลยนะ!” ชนันเอ่ยทัก จากนั้นก็เริ่มสังเกตร่างกายของอนุมาน โดยไม่รู้ตัว ร่างของเขาเริ่มเปลี่ยนไปแล้ว แม้จะเปลี่ยนไปเพียงประมาณสามสิบเปอร์เซ็นต์ แต่ก็ถือว่าดีขึ้นมาก ไม่ได้ผอมแห้

ตอนที่มือของกมลกำลังจะยื่นมาแตะหน้าเขา อนุมานก็สะบัดมือปัดออกตามสัญชาตญาณ แล้วปึกกก…อึกกก! โอ๊ยยย ไอ้เวรเอ๊ย!ท่าหนึ่งพุ่งเข้าใส่ท้องของ กมล จนไอ้นักเลงประจำมหาวิทยาลัยคนนี้งอตัวด้วยความเจ็บ ท่าตอบโต้ตามสัญชาตญาณที่อนุมานปล่อยออกไป ทำเอาท้องของมันปั่นป่วนขึ้นมาทันที ถึงขั้นมีเสียงปรู้ดดังออกมา หรือพูดง่าย ๆ ก็คือตดนั่นแหละจรัล กับ อิทธิพัทธ์ โกรธจนแทบคุมตัวเองไม่อยู่ ขณะเดียวกันก็อึ้งไปด้วย พวกเขาไม่คิดเลยว่า อนุมาน วันนี้จะกล้าตอบโต้แต่ทั้งสองก็รีบพา กมล ถอยออกไปทันที เมื่อเห็น ชนัน กำลังเดินเข้ามาทางนี้“ฝากไว้ก่อนเถอะมึง ไอ้เวร!” จรัลขู่พลางช่วยอิทธิพัทธ์ พยุงร่างของกมลที่ยังทำหน้าเหยเกด้วยความเจ็บ และจ้องอนุมานด้วยสายตาเดือดดาลเพราะความโกรธ“อี๋ ไอ้สามตัวนั้นมารังแกนายทำไม?” ชนันพูดขึ้น พลางมองอนุมานและสำรวจดูว่าอนุมาน มีบาดแผลตรงไหนไหม“ไม่รู้เหมือนกัน ชนัน ผมไม่เป็นไร ไปเข้าห้องกันเถอะ วันนี้ผมมีเรียนกับอาจารย์สุดโหด” อนุมานชวนชนัน จึงพยักหน้า แต่ตอนนี้เธอกลับเหลือบมองรูปร่างของ อนุมานที่ยิ่งดูแข็งแรงและมีกล้ามเนื้อขึ้นกว่าเดิมบ่อย ๆทั้งสองแยกกันที่ทางเดินในมหาวิทยาลัย

อนุมานจึงย่อตัวลง และไม่ลังเลที่จะเข้าไปใกล้บริเวณอ่อนไหวของเธอ ที่เริ่มแสดงให้เห็นว่าเธอเองก็เริ่มหวั่นไหวแล้ว"ถ้าเป็นแบบนี้ ใครจะปฏิเสธลงล่ะ" อนุมาน คิดในใจอย่างคึกคัก และ...จุ๊บ!ทันทีที่อนุมานเริ่มเอาใจเธออย่างช้า ๆ เสียงครางเบา ๆ ก็หลุดออกมาจากปากของป้าอารียาอย่างน่าฟังอนุมานทำได้อย่างคล่องแคล่วเกินคาด ราวกับรู้ว่าต้องทำอย่างไรให้เธอพอใจ“อือออ…ใช่แล้วที่รัก…ไม่นึกเลยว่าเธอจะเก่งขนาดนี้” เธอเผลอพูดออกมาโดยไม่รู้ตัว พลางลูบศีรษะของ อนุมานไปด้วยยิ่งเขาไม่แสดงท่าทีรังเกียจหรืออิดออดเลย ก็ยิ่งทำให้เธอปล่อยตัวปล่อยใจมากขึ้นผลก็คือคุณป้าสุดเร่าร้อนคนนี้ยิ่งแทบควบคุมตัวเองไม่อยู่ เพราะหลานชายร่างกำยำคนนี้จริง ๆ แล้วอนุมานเพิ่งเคยทำแบบนี้กับผู้หญิงเป็นครั้งแรก แต่ตำราทฤษฎีเรื่องความรักความใคร่ เขาอ่านมาหลายรอบจนแทบจำขึ้นใจ เพียงแต่เพราะไม่มั่นใจกับผู้หญิง เขาจึงเพิ่งกล้าลองทำจริงครั้งนี้เป็นครั้งแรกแถมยังเหมือนโชคหล่นทับอีกต่างหาก...!อนุมานยิ่งมีกำลังใจมากขึ้น เพราะป้าอารียาดูแลตัวเองดีจนเขารู้สึกได้ถึงความหอมสะอาดกว่าที่คิด "ก็ไม่แปลกหรอก ของคุณป้าหอมกว่า เธอเข้าซาลอนแพง ๆ

ดวงตาที่ง่วงงุนของอนุมานตาสว่างขึ้นมาทันทีอย่างเหลือเชื่อ เขาไม่ลังเล เริ่มจัดการกับจุดหวานหอมที่ทั้งนุ่มและมีกลิ่นเฉพาะตัวนั้น จนใบเฟิร์นเผลอครางออกมาไม่รู้ตัว เพลิดเพลินกับสัมผัสที่ทำให้ร่างกายของเธอเริ่มเปียกชุ่มขึ้นเรื่อย ๆอนุมานที่จำทฤษฎีได้ขึ้นใจ ไม่ได้ลำบากอะไรในการเอาความรู้ที่เคยอ่านมาลองใช้จริงทำเอาใบเฟิร์น ดิ้นพล่านเหมือนหนอนโดนความร้อน“โอ๊ยที่รัก…ฉันไม่ไหวแล้ว!” ใบเฟิร์นร้องออกมา เพราะกลั้นเสียงครางไว้ไม่อยู่จู่ ๆ ร่างของใบเฟิร์นก็เกร็งขึ้น และ…ซู่ ๆ เสียงเหมือนคนกำลังปัสสาวะดังไหลออกมาอย่างแรง จากนั้นอนุมาน ก็เหมือนคนกระหายน้ำมาหลายปี เขาไม่ลังเลที่จะรับมันไว้ทั้งหมด โดยไม่มีท่าทีรังเกียจเลยสักนิด“อร่อยเหมือนกันแฮะ เค็ม ๆ มัน ๆ ดีจริง ๆ” อนุมานคิดในใจอย่างดีใจสุด ๆ จินตนาการที่เขาเคยฝันไว้ตลอด ในคืนนี้ก็เป็นจริงแล้วตอนนี้เขาไม่กังวลอีกแล้วว่าจะพลาดการปลดปล่อยความต้องการดิบเถื่อนของตัวเองเหมือนหลายครั้งที่ผ่านมาร่างของใบเฟิร์นอ่อนยวบลงมาซบอกแกร่งของอนุมานอยู่ครู่หนึ่ง คราวนี้เป็นอนุมานที่ทนไฟปรารถนาที่พลุ่งพล่านของตัวเองไม่ไหวอีกต่อไปเขาถอดเสื้อผ้าทั้งหมดออก จ

อนุมานเอนตัวนอนอยู่ในห้อง คำพูดของลุงภูมินทร์ทำให้เขารู้สึกไม่สบายใจ “อ่า... ขอให้มันเป็นแค่ความรู้สึกของฉันเองเถอะ ลุงภูมินทร์ก็ดูสบายดีนี่นา” อนุมานคิดในใจ พยายามเถียงกับความรู้สึกของตัวเองอนุมานนึกถึงใบหน้าของดนัย ลูกพี่ลูกน้องของเขา ถ้าเทียบกับชนันแล้ว ทั้งสองคนต่างก็มีใบหน้าสวยสะดุดตาเหมือนกันต่างกันตรงที่ชนันค่อนข้างห้าว เพราะเธอเป็นนักบาสของมหาวิทยาลัย ส่วนดนัยนั้นดูอ่อนโยนกว่าลึก ๆ แล้วตั้งแต่เด็ก อนุมานมักจะแอบนึกถึงใบหน้าของลูกพี่ลูกน้องคนนี้อยู่บ่อย ๆ เพราะดนัยเป็นคนที่คอยใส่ใจเขามาก“อ่า ฉันนี่บ้าจริง ๆ จะไปชอบลูกพี่ลูกน้องตัวเองได้ยังไง เหมือนโลกนี้ไม่มีผู้หญิงคนอื่นแล้วงั้นแหละ” อนุมานเถียงกับใจตัวเองอีกครั้งจากนั้นเขาก็นึกถึงใบหน้าของชนัน แต่ก็รู้สึกไม่มั่นใจขึ้นมาเอง เพราะซารีฟ เพื่อนสนิทของเขาเคยบอกว่า คนที่ชอบชนันมีเยอะมาก รวมถึงพวกที่ตามจีบเธอด้วย"คู่แข่งหนักเลยนะเว้ย หนึ่งในนั้นก็จรัลไง พ่อมันเป็น ส.ส. แถมยังรวยมากอีกต่างหาก เพราะงั้นฉันถึงแอบแปลกใจ ชนันดันชอบคบกับนายเป็นเพื่อน ทั้งที่คนละสาขากันด้วยซ้ำ" ซารีฟพูดอย่างงง ๆอนุมานยิ้มกับตัวเอง ที่ซารีฟพูดม