جميع فصول : الفصل -الفصل 30

อนุมานทั้งตกใจทั้งดีใจแน่นอน ตอนที่ชนันให้เขาลองกางเกงสองตัว เสื้อเชิ้ตสามตัว แล้วก็เสื้อยืดอีกสามตัว และพอเห็นว่าใส่แล้วเข้ากับตัวเขามากชนันก็พูดทันทีว่า...ห่อเลย!“ว้าว ลมอะไรหอบมาเนี่ย ทำไมฉันถึงได้ของขวัญล่ะ” อนุมานหลุดปากพูดอย่างดีใจ“ใจเย็น เงินฉันยังพออยู่หรอกน่า!” ชนันตอบพร้อมหัวเราะ แล้วเธอก็ซื้อชุดที่ตัวเองชอบอีก 3 ชุดด้วย“ชนัน…ผมอยากคุยด้วย ขอร้องล่ะ ให้โอกาสผมหน่อย!”จู่ ๆ ชายหนุ่มหน้าตาหล่อ ร่างกายดูแข็งแรงคนหนึ่งก็เข้ามาทักชนันตอนที่เธอกำลังจะจ่ายเงินที่แคชเชียร์พอชนันหันไป เธอก็ทำหน้าบึ้งทันทีอนุมานที่กำลังยืนรอชนันอยู่ก็รู้มารยาท เขาถอยออกไปเล็กน้อย ราวกับเปิดโอกาสให้ชายหนุ่มหล่อคนนี้ คนที่เขาเคยเห็นอยู่กับคุณป้า อารียา มาก่อน ซึ่งไม่ใช่ใครอื่น เขาก็คือ เอกวิทย์นั่นเอง“มิน่าล่ะคุณป้าถึงชอบ เอกวิทย์ หล่อจริง ๆ แถมสไตล์ก็ดูมีระดับด้วย” อนุมานคิดในใจ แล้วก็อดรู้สึกด้อยไม่ได้ เพราะเสื้อผ้าของเขาเทียบชั้นกับ เอกวิทย์ คนนี้ไม่ติดเลยแน่นอนว่า อนุมานไม่รู้เลยว่าเอกวิทย์คนนี้ก็เป็นนายแบบเหมือนกัน ถึงจะไม่ใช่ระดับแถวหน้า แต่เขาก็มักได้เดินเฉิดฉายบนแคตวอล์กอยู่บ่อย ๆ

อนุมาน ไม่ลังเลอีกต่อไป รีบก้มลงดูดแตงโมสุกทั้งสองลูกที่อยู่ตรงหน้าจมูกเขาทันที ราวกับเด็กทารกที่กำลังกระหายน้ำ ยิ่งร่างของป้าอารียาหอมกว่าร่างของใบเฟิร์นมากด้วย“อ๊าาา ใช่เลยที่รัก…ต่อเลยยย…!” ป้าอารียาครางออกมา ยิ่งถูกไฟราคะของตัวเองเผาจนร้อนแรงขึ้นเรื่อย ๆอนุมานปลุกความซ่านในตัวเธอได้เก่งจริง ๆ ในตอนนี้ครั้งนี้อนุมานที่ไม่สนใจอีกแล้วว่าตัวเองกำลังเกี่ยวพันกับใคร ก็เป็นฝ่ายคุมเกมทันที ด้วยร่างกายแข็งแรงของเขา การอุ้มร่างของน้าคนนี้จึงเป็นเรื่องง่ายมากสำหรับอนุมานเขากอดร่างของน้าอย่างค่อนข้างรุนแรง แล้วจับเธอนั่งลงบนเตียง จากนั้นก็ถลกชุดของเธอขึ้นและกระชากกางเกงในออกไปพร้อมกัน“อ๊ายยย ดุจริง ๆ เลยยย แต่ฉันชอบบบ” ป้าอารียาครางเสียงพร่า ดวงตาปรือ ๆจากนั้นด้วยท่าทางค่อนข้าง “ดิบเถื่อน” อนุมานก็ย่อตัวลง แล้วเริ่มจัดการกับของหอมหวานสดใหม่ที่นูนสวย มีไรขนอ่อน ๆ บาง ๆ ปกคลุมอยู่เม็ดถั่วน้อยกลายเป็นเป้าหมายทันที นั่นคือวิชาจากกามสูตรที่เขาเคยอ่านซ้ำไปซ้ำมา เพื่อให้ผู้หญิงได้รับความสุขแบบสุดขีดถ้าของใบเฟิร์นดกหนา ของป้าอารียาก็ดูเหมือนเพิ่งตัดแต่งมาไม่นาน จนแทบจะเกลี้ยงเกลา“ว้าวว

หลังจากเดินทางมาได้ 4 ชั่วโมง คนขับรถตู้ก็จอดรถที่ร้านเล็ก ๆ แห่งหนึ่ง แน่นอนว่าไม่มีจุดพักรถแบบบนเกาะชวาแต่ร้านนี้ก็ค่อนข้างกว้างและเป็นร้านประจำของพวกคนขับรถตู้ ทว่าคืนนี้มีแค่รถที่อนุมานกับดาวนั่งมาเท่านั้นที่บังเอิญแวะพักอนุมานที่กำลังง่วง ๆ มองนาฬิกาข้อมือ ก็เห็นว่าเป็นเวลาสี่ทุ่มแล้ว“เอ้า คุณผู้ชาย คุณผู้หญิง น้อง ๆ ทุกคน เราพักกันก่อนนะครับ ใครอยากกินข้าวหรือแค่ดื่มกาแฟก็เชิญเลย หรือใครอยากเข้าห้องน้ำ ห้องน้ำอยู่ด้านหลังนะครับ” คนขับรถตู้ตะโกนบอก“พี่ดาว ตื่นเถอะ เราถึงร้านเล็ก ๆ สำหรับพักแล้ว” อนุมานปลุกดาวเบา ๆ หลังจากที่เธอเอนหัวพิงไหล่เขามาตลอดทาง“อ้าว ถึงร้านแล้วเหรอ นอนพิงไหล่นายสบายมากเลยอนุมาน” ดาว กระซิบพลางค่อย ๆ บิดตัว เพื่อไม่ให้ลูกตื่น ชั่วขณะนั้น อนุมานเหลือบเห็นรักแร้เนียน ๆ ของดาวที่มีกลิ่นหอมของโรลออน“เนียนมากเลยแฮะ” เขาคิดในใจอย่างหวั่นไหวผู้โดยสารทั้งหมดทยอยลงจากรถ รวมถึงอนุมานกับดาวที่อุ้มเจ้าหนูกมล ซึ่งหลับสนิทมากอนุมานกับดาวต่างก็เลือกแค่ดื่มกาแฟและกินของว่าง เพราะยังรู้สึกอิ่มอยู่มองเผิน ๆ ทั้งสองคนเหมือนคู่สามีภรรยากันมาก ทำให้ผู้โดยสารผู

“เอ้า ผู้โดยสารที่เคารพทุกท่าน เรามาถึงแล้วนะครับ!” คนขับตะโกนขึ้น ทำให้อนุมานกับดาวที่หลับสนิทมากสะดุ้งตื่นทันที แม้แต่เจ้าหนูกมลก็เริ่มงอแงอยากกินนมแม่แล้ว“ลงกันเถอะ ของพี่อยู่ไหน พี่ดาว เดี๋ยวผมช่วยถือให้” อนุมานเสนอดาว แน่นอนว่าเธอดีใจ แล้วบอกว่ากระเป๋าของเธออยู่ในช่องเก็บของใต้รถด้วยอนุมานมองนาฬิกาข้อมือ แล้วเห็นว่าท้องฟ้ายังมืดอยู่ ตอนนี้เพิ่งตีสามครึ่ง ใกล้รุ่งสางเท่านั้น“เอาไงดีล่ะพี่ดาว ฟ้ายังมืดอยู่เลย?” อนุมานพูดพลางมอง ดาวที่ตอนนี้ไม่ลังเลที่จะให้นมลูกแล้ว“เราหาที่พักกันก่อนดีกว่าอนุมาน…แต่ว่า นายมีเงินใช่ไหม? เพราะเงินติดตัวฉันมีแค่พอดี ๆ เอง...” ดาว ตอบด้วยท่าทางลังเลอนุมานยิ้มแล้วบอกว่าเรื่องนั้นไม่ต้องคิดมาก จากนั้นเขาก็เรียกรถเบ็นตอร์ หรือรถสามล้อมอเตอร์ไซค์ ให้พาเขากับดาวรวมถึงเจ้าหนูกมล ไปยังที่พักใกล้ ๆ ในเมืองอำเภออังเกรกแห่งนี้สุดท้ายพวกเขาก็มาถึงที่พักธรรมดา ๆ แห่งหนึ่ง ค่าเช่าแค่ 150,000 รูเปียห์ ที่พักแถวนี้มักถูกพวกพ่อค้าแม่ค้าใช้บริการทุกสุดสัปดาห์ ดังนั้นตอนนี้จึงยังมีห้องว่างอยู่หลายห้องพอเห็นดาวอุ้มลูกมาด้วย เจ้าของที่พักก็ไม่ได้ถามหาทะเบียนส

อนุมาน ตอบข้อเสนอสุด “อลังการ” ของผู้ใหญ่บ้านพายัพไม่ออก เขาสับสนมากที่อายุยังน้อยแบบนี้กลับต้องแต่งงานกับกนกที่ตอนนี้กำลัง…ท้องอยู่“ลุงครับ…ขอเวลาผมคิดก่อนสักหน่อยได้ไหม?” อนุมานตอบเบา ๆ เขาไม่อยากรีบให้คำตอบ“ได้สิ อนุมาน แต่ลุงหวังว่าอย่านานเกินไปนะ เอาแค่ 3 วันพอ หวังว่าคำตอบจะทำให้ลุง ป้าของเธอ แล้วก็แน่นอนว่ากนกดีใจ!” ผู้ใหญ่บ้านพายัพตอบ แล้วเดินไปส่งอนุมานจนถึงระเบียงบ้านตอนนั้นเองอนุมานก็เห็นใบหน้าสวยผิวขาวสะอาดของใครบางคน กำลังมองเขาจากหน้าต่างชั้นสองของบ้าน ผู้ใหญ่บ้านพายัพ“นั่นมันกนกนี่นา…บ้าเอ๊ย เดี๋ยวนี้สวยขึ้นขนาดนี้เลยเหรอ? เมื่อก่อนยังดูมอมแมมอยู่เลย” อนุมานคิดในใจ แล้วส่งยิ้มไปให้ แต่กนกกลับเบ้ปากใส่และสะบัดหน้าหนีหายไปจากหน้าต่าง“ให้ตายสิ…หน้าบึ้งชะมัด ยัยปากเสียเอ๊ย! ดีใจอะไรกันล่ะ ใครจะไปดีใจที่ต้องแต่งกับยัยปากจัดนี่ แถมยังท้องอยู่อีก” อนุมานพึมพำอย่างหงุดหงิดระหว่างเดินเท้ากลับบ้าน เพราะโดนกนกทำหน้าบึ้งใส่พอกลับถึงบ้าน เขาก็ทิ้งตัวลงนั่งบนเก้าอี้ที่ระเบียงบ้าน อนุมานกลับมานั่งเหม่ออีกครั้ง สับสนว่าตัวเองควรพูดอะไรในอีก 3 วันข้างหน้าถ้าเมื่อกี้กนกยอมยิ