Todos os capítulos de Secret Contract:The CEO is my Twins' unknown father: Capítulo 71 - Capítulo 80

SERENA'S POV Nasa opisina ko ako ngayon. Tahimik ang buong palapag habang nakaupo ako sa harap ng napakalawak na mesa. Nakatambak sa harapan ko ang iba't ibang papeles na kailangan kong suriin. Mga financial reports, funds, investments, sales records, contracts, at kung anu-ano pang dokumentong dati ay hindi ko man lang naisip na hahawakan ko. Halos bawat folder ay may nakadikit na kulay na label, at bawat pahina ay puno ng mga numerong kailangang maintindihan. Malinis ang opisina. Amoy kahoy at mamahaling kape ang paligid. Mula sa malawak na glass window ay tanaw ang buong lungsod na patuloy sa paggalaw. "Ang dami ko pa lang gagawin...." Napasandal ako sa upuan ko. Even if I acted tough and confident earlier, alam ko na hindi ito magiging madali. Napakalaki talaga ng tiwala sa'kin ni Sebastian para ibigay ang trabahong ito kahit hindi ko natapos ang kolehiyo. Kahit anim na taon akong nagtrabaho sa hotel bilang tagalinis habang nagsisikap kumita para sa mga anak ko at mabayaran

SERENA'S POV Tahimik lang kaming kumakain sa opisina ni Sebastian. Nakaupo kami sa gilid ng malaking floor-to-ceiling window kung saan tanaw ang halos buong lungsod. The afternoon sunlight poured through the glass, bathing the office in a warm golden glow. May dalawang komportableng armchairs na magkaharap at isang coffee table na sapat lang ang laki upang paglagyan ng aming pagkain. The atmosphere was surprisingly peaceful, almost too peaceful for two people who had only recently entered each other's lives. Sa harapan namin ay apat na pinggan ng iba't ibang putahe. Perfectly grilled steak, buttered vegetables, creamy mashed potatoes, at isang seafood pasta na mabango pa lang ay nakakatakam na. The aroma of herbs and freshly cooked food lingered in the air, making every bite even more satisfying. Sumubo ako ng isang subo. "Hmm... ang sarap," sabi ko habang kumakain ng steak. "Magaling pala talagang magluto ang mga chef niyo!" "My grandma cooked it," sabi niya habang nakapokus lan

SERENA'S POV Tahimik na muling naupo ang lahat matapos ang maikling pagpapakilala. Sebastian folded his hands on top of the conference table. "Let's begin." Agad na bumukas ang malaking screen sa harapan ng silid. Lumitaw ang iba't ibang charts, graphs, at financial reports ng L-Electronics. Sunod-sunod na ipinakita ang quarterly revenue, operating expenses, market performance, at projected income para sa susunod na quarter. "Our second-quarter revenue increased by twelve percent compared to the previous quarter," sabi ng Finance Director habang pinapalitan ang presentation. Tumango ang ilan sa mga board members. "However," dagdag nito, "our operating expenses also increased by nine percent due to our expansion projects and supplier adjustments." Nagkaroon ng maikling katahimikan habang isa-isang sinusuri ng lahat ang report sa kanilang tablets. "Our current cash flow remains stable," sabi naman ng isa pang executive. "If everything goes according to plan, we can proc

SERENA'S POV Nanatili lang siyang nakatingin sa akin. Hindi siya ngumiti. Hindi rin siya nagsalita. Pero kitang-kita ko sa mga mata niyang puno ng kumpiyansa ang pagmamaliit niya sa akin. Para sa kaniya... Isa lang akong babaeng sinuwerte. Katulad din ng tingin sa akin ni Eric noon. Isang taong walang pinag-aralan. Isang taong hindi karapat-dapat sa posisyong hawak ko ngayon. "Darling..." Isang malalim at pamilyar na boses ang bumasag sa tensyon. Napalingon ako. Si Sebastian. Naglalakad siya papalapit sa amin habang nakapulupot ang isang kamay sa bulsa ng kaniyang slacks. Mas malambot ang boses niya kaysa karaniwan. "Why are you still here?" tanong niya habang huminto sa tabi ko. "Shouldn't you be in your office by now?" "I was..." Napatingin ako kay Auntie Louisa na ngayon ay nakangiti na naman nang napakabait. "...just talking with your aunt." "Hmm?" Lumingon si Sebastian sa kaniya. "I believe your husband is looking for you, Auntie." Bah

SERENA'S POV Hindi ko napigilang bahagyang ngumiti. Kasabay noon ay mabilis kong iniwas ang tingin dahil ayokong mahalata nilang namumula na ang pisngi ko. Naputol lamang ang sandaling iyon nang marahang ngumiti ang lolo ni Sebastian. "Well then," sabi niya. "Let's eat before everything gets cold." Unti-unting nabuhay muli ang usapan sa hapag. Isa-isang nagsimula ang lahat na kumuha ng pagkain habang ang kambal ay masayang abala sa kani-kanilang plato. "Mama, ang sarap!" masayang sabi ni Chloe habang sumusubo ng pasta. "I'm glad you like it," sagot ni Sebastian habang nilalagyan pa siya ng kaunting grilled salmon. Si Caleb naman ay tahimik na kumakain. Paminsan-minsan ay inaayos niya ang salamin niya bago muling magpatuloy sa pagkain. Napangiti ang lola ni Sebastian. "They're such lovely children." "They really are," pagsang-ayon ng lolo. "The mansion has become livelier because of them." Tahimik akong napangiti. Ngunit ang katahimikang iyon ay hindi nagtagal.