LOGINSERENA'S POVTahimik lang kaming kumakain sa opisina ni Sebastian.Nakaupo kami sa gilid ng malaking floor-to-ceiling window kung saan tanaw ang halos buong lungsod. The afternoon sunlight poured through the glass, bathing the office in a warm golden glow. May dalawang komportableng armchairs na magkaharap at isang coffee table na sapat lang ang laki upang paglagyan ng aming pagkain. The atmosphere was surprisingly peaceful, almost too peaceful for two people who had only recently entered each other's lives.Sa harapan namin ay apat na pinggan ng iba't ibang putahe. Perfectly grilled steak, buttered vegetables, creamy mashed potatoes, at isang seafood pasta na mabango pa lang ay nakakatakam na. The aroma of herbs and freshly cooked food lingered in the air, making every bite even more satisfying.Sumubo ako ng isang subo."Hmm... ang sarap," sabi ko habang kumakain ng steak. "Magaling pala talagang magluto ang mga chef niyo!""My grandma cooked it," sabi niya habang nakapokus lang sa
SERENA'S POVI hid myself behind the corner of the hallway, pressing my back lightly against the cold wall so they wouldn't notice me. I carefully peeked from the edge, making sure only a small part of my face was visible. My breathing slowed on its own as I silently listened, the distance between us just enough for every word to reach my ears."Bakit ka nagsinungaling sa'kin Eric?! Why?!" Celine yelled."Hindi ako nagsinungaling, sadyang hindi ko lang sinabi," Eric replied desperately, his voice trembling with panic."Then why didn't you tell me?!""...Kasi..." Napayuko si Eric at hindi mapakali. His hands kept fidgeting while his eyes searched for the right words, as if every excuse he could think of wasn't enough."Sa lahat ba naman ng magiging amo natin ay siya pa?! Of all people in the world, siya pa ang magiging asawa ng nagmamay-ari ng L-Electronics!""Alam ko na para sa'yo ay kabaliwan ito, pero sana maintindihan mo na ginagawa ko lang ito para sa Santos Enterprise. Ayaw ng mg
SERENA'S POVNasa opisina ko ako ngayon. Tahimik ang buong palapag habang nakaupo ako sa harap ng napakalawak na mesa. Nakatambak sa harapan ko ang iba't ibang papeles na kailangan kong suriin. Mga financial reports, funds, investments, sales records, contracts, at kung anu-ano pang dokumentong dati ay hindi ko man lang naisip na hahawakan ko. Halos bawat folder ay may nakadikit na kulay na label, at bawat pahina ay puno ng mga numerong kailangang maintindihan.Malinis ang opisina. Amoy kahoy at mamahaling kape ang paligid. Mula sa malawak na glass window ay tanaw ang buong lungsod na patuloy sa paggalaw."Ang dami ko pa lang gagawin...." Napasandal ako sa upuan ko.Even if I acted tough and confident earlier, alam ko na hindi ito magiging madali. Napakalaki talaga ng tiwala sa'kin ni Sebastian para ibigay ang trabahong ito kahit hindi ko natapos ang kolehiyo. Kahit anim na taon akong nagtrabaho sa hotel bilang tagalinis habang nagsisikap kumita para sa mga anak ko at mabayaran ang na
SERENA'S POVI slowly stepped out of the car after Sebastian opened the door for me like a true gentleman. His hand remained extended until I was completely out, making sure I wouldn't lose my balance. The morning breeze gently brushed against my skin as I looked up at him.He smiled at me softly. It wasn't the confident smile that he usually wore in front of everyone. This one was calmer, warmer. His eyes lingered on me for a moment, quietly saying things that his lips refused to. There was pride in them. Satisfaction. And strangely enough... excitement."You are a bit more excited than I am," I said as we walked side by side toward the entrance."I don't mean it to be that obvious, though.""Ah..." I shook my head while letting out a small laugh."I'm excited that my wife gets to come to the office with me every day."The laughter on my lips slowly faded.For a brief second, I simply stared at him. His words echoed inside my head far longer than they should have. There was no teasin
SEBASTIAN'S POVWe were already inside the car while my personal driver silently drove us toward the company.The morning sun had only begun to rise, casting a warm golden glow over the city. The roads were slowly filling with vehicles as people hurried to work, students walked along the sidewalks with heavy bags on their shoulders, and street vendors arranged their stalls for another busy day. It was another ordinary morning for everyone.I glanced at Serena, who was quietly staring out of the window. After saying goodbye to the kids, we drove straight to the company.Not gonna lie, she looks so different right now.She's looking fierce and confident.She really is a fast learner. Even in just one month, she was able to pull that off.I always knew that Serena had this kind of aura.The kind of aura that could stand against anyone without saying a single word.Last month on the rooftop...When she cried in front of me while telling me everything her father had confessed and how all s
SERENA'S POVIsang buwan na ang nakalipas mula noong araw ng kasal namin ni Sebastian.At sa araw na ito ang una kong araw sa kompanya.Huminga ako nang malalim habang pinagmamasdan ang sarili ko sa repleksyon ng salamin. Isang buwan lang ang lumipas, pero pakiramdam ko ay ilang taon na ang nagdaan. Marami nang nagbago. Ang dating Serena na tahimik lang na tinatanggap ang lahat ng panloloko at pang-aapi ay unti-unti nang nawawala.Ipapakita ko sa lahat na hindi ako karapat-dapat na tapakan. At lalong-lalo na ay hindi ako dapat maliitin.Sometimes, you don't need to serve love...you also need to be the lesson.Hindi lahat ng sugat ay kailangang pagalingin sa pamamagitan ng pagpapatawad. May mga pagkakataong ang tanging paraan para tuluyang magsara ang sugat ay ang iparamdam sa taong nanakit sa'yo ang bigat ng mga naging kasalanan nila.Lalong-lalo na ngayon na magtatrabaho si Celine sa kompanya nila Sebastian.Ipapakita ko sa kaniya kung paano ko ipapamukha kung sino talaga ang tanga.
SERENA'S POVKinabukasan, nagising ako sa malambot at malawak na kama ng hotel suite. Ang mamahaling puting kumot ay nakabalot pa rin sa aming tatlo habang ang mahinang sikat ng araw ay dahan-dahang sumisilip mula sa malalawak na bintana. Ang ginintuang liwanag nito ay tila marahang humahaplos sa m
SERENA'S POVMatapos kong pirmahan ang kontrata, I noticed Sebastian's satisfied face. Hindi ko akalain na siya ang CEO ng L-Electronics. Kung tutuusin, medyo bata pa siya para pangunahan ang ganoon kalaking kompanya.Maraming clause na inilagay si Sebastian sa kontrata, kabilang ang: Clause 2, act
SERENA'S POVHis deep voice echoed throughout the hallway.Ma'am Hannah, Daniel, and the two guards behind him visibly stiffened. Kahit ako ay napatuwid ng tayo nang marinig iyon. Hindi ko akalaing may isang estranghero—at isa pang VIP ng hotel na ito—ang sasagip sa akin.Sanay na akong maliitin sa
SERENA'S POVNagising ako at nakita ang sarili kong nakahiga sa isang kama sa clinic. Nakaupo si Mama sa gilid, magkasalikop ang mga kamay sa kandungan habang nakatitig sa sahig."Ma, anong nangyari?" tanong ko habang hinahawakan ang ulo ko. Hindi na gaanong umiikot ang paningin ko. "Ma?"Nag-angat
![Just One Night [Tagalog]](https://www.goodnovel.com/pcdist/src/assets/images/book/43949cad-default_cover.png)






