All Chapters of สยบรัก เลขาจอมพยศ: Chapter 11 - Chapter 16

ทางด้านปัญชิตา หลังจากที่หญิงสาวขึ้นมาบนห้องก็จัดการถอดเสื้อผ้า คว้าผ้าเช็ดตัว แล้วเดินหายเข้าไปในห้องน้ำ เสียงสายน้ำไหลทำให้เธอไม่ได้ยินเสียงกดรหัสประตูเข้ามา“ว้ายยยย คุณวีเข้ามาได้ยังไง!!!” เมื่ออาบน้ำเสร็จเปิดประตูออกมาก็ร้องวี้ดลั่นแล้วถอยหลังกลับเข้าห้องน้ำไปด้วยความรวดเร็ว“รหัสคุณเดาง่ายเกินไปหน่อย ผมเอากระเป๋ามาให้ คุณลืมไว้เบาะหลัง” วีรวัฒน์บอกจุดประสงค์ของเขาแต่ก็ไม่วายแขวะเธอไปด้วย“ค่ะ!!! ขอบคุณค่ะ กลับไปได้แล้วค่ะ” ปัญชิตาออกปากไล่อย่างไม่เกรงใจเหมือนเช่นเคย“.....” เสียงหัวเราะหึหึดังขึ้นเบาๆ ก็จะไม่ให้เขาหัวเราะได้อย่างไร ก็เขาเห็นเธอมาตั้งนาน ครั้งนี้ครั้งแรกเลยที่เขาเห็นเธออายขนาดนี้ ผิวขาวซีดแดงทั้งตัวจนแทบจะเหมือนสตรอเบอรี่ที่สุกจัด มันน่าทำให้ผิวบางๆมีร่องรอยจากฝีมือของเขา คงน่ามองน่าดูชายหนุ่มชะงักไปเมื่อสะดุดกับความคิดของตัวเอง เขาไม่เคยคิดแบบนี้กับผู้หญิงคนไหนเลย เขาเป็นผู้ชาย.....ที่ผ่านมามันต้องมีเรื่องเซ็กส์อยู่แล้ว แต่มันก็แค่ดีลจบแล้วแยกย้าย เพราะส่วนใหญ่พวกหล่อนเสนอมาให้เขากินเองทั้งนั้น และที่สำคัญ.....เขาไม่เคยกินผู้หญิงคนไหนซ้ำแม้แต่คนเดียว“.....ออกไ

“เดี๋ยววันนี้พี่โทรบอกน้าปิ่นนะว่าพี่เจอปัน รอรับสายน้าปิ่นด้วยล่ะ” ภัทรบอกหญิงสาว หลังจากที่เธอก้าวลงจากรถ“ค่าๆ ขอบคุณนะคะที่มาส่ง” ปัญชิตารับคำเขา แต่เธอไม่ได้รับปากว่าจะรับสายมารดา“อย่าดื้อมาก พี่รู้ว่าเรามันลูกสาวคนเล็ก ยังไงก็รั้น แต่เราโตแล้ว ต้องรับผิดชอบหน้าที่ในส่วนของเรา เข้าใจไหม” ภัทรยังไม่วายบ่นตามประสาคนที่เติบโตมาด้วยกัน“รู้แล้วค่า เอาไว้ปันจะกลับบ้านเมื่อไหร่ปันจะบอกพี่คนแรกเลยนะคะ” ปัญชิตาบอกยิ้มๆ เธอไม่ได้โกหก ถ้าเธอจะกลับบ้านเธอจะบอกเขา“ให้มันจริง พี่ไปละ ขึ้นไปดีๆล่ะ” ภัทรส่งยิ้มน้อยๆ“ค่ะ ฝันดีค่ะ” ปัญชิตาโบกมือก่อนจะหมุนตัวเดินตรงไปที่ลิฟต์“คุณวี!!!.....มาทำอะไร.....คะ”ทันทีที่เปิดประตูเข้าห้อง หญิงสาวก็สะดุ้งสุดตัวเมื่อเห็นว่าวีรวัฒน์นั่งหน้าตึงอยู่บนโซฟาวีรวัฒน์ก้าวย่างด้วยฝีเท้าหนักแน่นและรวดเร็วตรงเข้ามาที่ร่างเล็กที่ยังยืนอยู่หน้าประตูห้อง เขาอุ้มเธอไว้ในอ้อมแขนอันแข็งแกร่ง ร่างกายนุ่มนวลของเธอแนบชิดกับอกกว้างของเขา ปัญชิตาตัวสั่นเล็กน้อยด้วยความตกใจ มือทั้งสองข้างของเธอพยายามผลักเขาออก แต่แรงของเธอไม่ทำให้เขาสะเทือนแม้แต่น้อย“ปล่อยฉันนะ.....” เธอพยา

แต่แทนที่จะกระแทกอย่างเดียว เขาก้มลงใกล้ จูบซอกคอเธอเบาๆ แล้วเลื่อนปากขึ้นมาดูดไล้ใบหูอ่อนนุ่มของเธอ มือใหญ่ข้างหนึ่งที่ไม่ได้จับข้อมือเธอ ลูบไล้ลงไปที่เนินอกนุ่มผ่านเสื้อเชิ้ตบางๆอย่างแผ่วเบาแต่เร่าร้อน“ผ่อนคลายหน่อย.....ฉันจะทำให้เจ็บน้อยลง” เขากระซิบเสียงทุ้มต่ำ ปากยังคงจูบและดูดซอกคอเธอสลับกับเลียใบหู ขณะที่สะโพกยังคงขยับเข้าออกช้าๆเป็นจังหวะนิ้วโป้งของเขาลูบวนรอบหัวนมที่เริ่มแข็งชูชันผ่านเนื้อผ้า แล้วบีบเบาๆอย่างทะนุถนอม หญิงสาวสะดุ้งเฮือก ร่างกายเกร็งขึ้นมาอีกครั้ง“อย่า.....อย่าลูบแบบนี้.....อ๊ะ!!!” เสียงของเธอสั่นเครือ ผสมระหว่างความเจ็บปวดและความเสียวซ่านที่เริ่มก่อตัววีรวัฒน์ยิ้มมุมปากเล็กน้อย เขาดึงกระชากเสื้อเชิ้ตตัวบางเพียงครั้งเดียว กระดุมก็กระเด็นหลุดออก เผยให้เห็นเนินอกขาวผ่องที่ล้นออกมาจากบราลูกไม้สีดำที่ไม่มีฟองน้ำดันทรงเขาขยับสะโพกแรงๆจนหญิงสาวแอ่นตัวด้วยความเสียวที่เริ่มเข้ามาแทนที่ความเจ็บ ชายหนุ่มใช้จังหวะสอดมือเข้าไปด้านหลังแล้วปลดตะขอบราด้วยมือเพียงข้างเดียว ปลดสายทั้งสองข้างแล้วกระชากออกโยนทิ้งไว้อย่างไม่ใยดี ใบหน้าหล่อเหลาก้มลงใช้ลิ้นวนวนรอบหัวนมข้างหนึ่ง