All Chapters of สยบรัก เลขาจอมพยศ: Chapter 1 - Chapter 10

“คุณปัน ผมรบกวนมาเอาเอกสารไปให้พี่ธีหน่อย”‘รับทราบค่ะ’เสียงคำสั่งที่การพูดแลดูเหมือนจะนุ่มนวลแต่กลับไม่ใช่ คนฟังอย่างปัญชิตารับรู้ได้ถึงความเย็นชาในน้ำเสียงเรียบง่ายนั้นร่างเล็กลุกขึ้นจากโต๊ะทำงานของตัวเอง เดินตรงไปยังอีกฟากฝั่งของอาคารในชั้นเดียวกัน เธอทำหน้าที่เลขาสาวที่เป็นลูกน้องสายตรงของธีรภัทร ชายผู้ดำรงตำแหน่งรักษาการแทนท่านประธานใหญ่ หรือเรียกง่ายๆว่าทายาทผู้สืบทอดตำแหน่งรุ่นต่อไปมือขาวซีดเคาะไปที่บานประตูหนาตามมารยาท เมื่อได้ยินคำอนุญาติจากเจ้าของห้องก็ผลักประตูเปิดออกพร้อมกับเดินเข้าไปหยุดอยู่ตรงหน้าโต๊ะทำงานตัวใหญ่ที่ตอนนี้มีแฟ้มเอกสารที่รอตรวจสอบกองอยู่เป็นพะเนิน“ชุดนี้ ฝากพี่ธีตรวจสอบที เห็นพี่ธีบอกว่าคุณจับสังเกตอะไรที่ผิดปกติเก่ง หลังเลิกงานวันนี้รบกวนอยู่ช่วยผมที” วีรวัฒน์สั่งโดยไม่ได้เงยหน้าขึ้นมองหญิงสาวแม้แต่น้อย“เอ่อ ค่ะ” ปัญชิตาตอบรับด้วยท่าทางสีหน้าที่ตั้งรับไม่ทันอย่างเห็นได้ชัด แต่สัญชาตญาณสั่งให้เธอรับคำสั่งและหมุนตัวเดินกลับออกจากห้องไปปัญชิตา หญิงสาววัย 22 ปี ที่ก่อนหน้านี้รูปร่างอวบค่อนไปทางอ้วน แต่เกิดฮึดที่จะลดหุ่นของตัวเองจนกลับมาผอมสวยได้ภายในเวล

“สวัสดีค่ะ”‘ลงมา’“อะ.....ค่ะ”หลังจากหญิงสาวสำรวจความเรียบร้อยของตัวเองและเตรียมตัวที่จะออกจากห้อง ก็ชะงักก่อนจะก้าวถึงหน้าประตูเมื่อโทรศัพท์ของเธอส่งเสียงร้อง เมื่อหยิบขึ้นมาดูหน้าเจอก็พบว่าเป็นเบอร์แปลกจึงรับด้วยความสงสัย แต่ก็ต้องสงสัยกว่าเมื่อปลายสายคือวีรวัฒน์‘อ้อ ใส่ชุดกระโปรงด้วย วันนี้คุณต้องเข้าประชุมกับผม’“.....ค่ะ งั้นต้องรบกวนคุณรอสักครู่ค่ะ”เท้าเล็กที่กำลังจะก้าวพ้นประตูห้องชะงัก เสียงถอนหายใจดังขึ้นหลังจากปลายสายกดวางไป หญิงสาวที่กำลังยืนนิ่งอยู่หมุนตัวกลับเข้าห้องไปหลังจากถอนหายใจเฮือกใหญ่ สรุปว่าเธอเป็นเลขาของใครกันแน่หลังจากใช้เวลาเปลี่ยนเสื้อผ้าไม่กี่นาที ร่างเล็กบอบบางก็กลับออกมาในชุดเสื้อเชิ้ตสีขาวกับกระโปรงทรงเอสั้นเหนือเข่าสีครีมขนาดพอดีตัว ซึ่งจะเรียกว่าพอดีก็คงไม่น่าได้ เพราะคนเคยอ้วนอย่างเธอ ต่อให้ลดหุ่นจนผอมบางแต่หน้าอกหน้าใจมันก็ยังอลังการอยู่ดีเมื่อลงมาข้างหน้าคอนโด ดวงตากลมโตก็กวาดมองหารถของคนที่สั่งให้เธอทำนั่นทำนี่ แต่ดูเหมือนว่าเธอจะอยู่ในสายตาของเขา เมื่อเธอหันมองซ้ายมองขวา รถยนต์ยี่ห้อดังคันหรูก็เคลื่อนมาจอดอยู่ตรงหน้าเธอ ซึ่งมันคนละคันกับเมื่อ

หลายอาทิตย์ต่อมาหลังจากที่ธีรภัทรกับวีรวัฒน์ได้สืบหาเรื่องการทุจริตในบริษัทอย่างเงียบๆ โดยมีคนที่รู้แค่ 4 คน นอกจากตัวพวกเขาทั้งสองคนก็มีพรีญาภัสกับปัญชิตาที่รู้ ทำให้การหาต้นตอค่อนข้างช้า แต่ก็ไม่ได้ยากเกินความสามารถของทั้ง 3 คน เมื่อคนรู้น้อยจึงทำให้อีกฝ่ายไม่มีการระแคะรคาย จึงทำให้วีรวัฒน์ตามหาต้นตอเจอ และบุคลากรเหล่านั้นก็ถูกจัดการไปในที่สุด แต่นั่นก็ทำให้ภายในบริษัทต้องจัดการเรื่องบุคลากรที่มีตำแหน่งสูงหลายตำแหน่ง ทั้งการโยกย้าย หาเพิ่ม หรือแม้แต่การแต่งตั้งขึ้นมาใหม่ปัญชิตาได้ถูกแต่งตั้งเป็นหัวหน้าทีมเลขา อีกทั้งธีรภัทรยังได้จัดตั้งบุคลากรทีมเลขานุการเพิ่มเติมขึ้นมาหลายคนเพื่อแบ่งเบางานของปัญชิตา เพราะหญิงสาวต้องดูแลงานเพิ่มอีกหลายอย่าง ซึ่งรวมถึงการติดต่อประสานงานกับทางวีรวัฒน์เป็นระยะด้วย นั่นหมายความว่าปัญชิตามีโต๊ะทำงานอยู่ที่หน้าห้องของธีรภัทรและวีรวัฒน์ธาดาได้เข้ามาจัดการความเรียบร้อยภายในบริษัทหลังจากที่ปล่อยให้ธีรภัทรดูแลมาเป็นเวลานาน แต่ถึงอย่างนั้นเขาก็ยังมอบหมายการตัดสินใจหลักๆให้ธีรภัทรเป็นคนจัดการอยู่ดีวิริญญาเองก็วุ่นวายอยู่กับการจัดการเรื่องข่าวของธีรภัทรและพร

ช่วงเช้าของวันต่อมา รถยุโรปสีดำคันหรูเลี้ยวเข้าสู่รั้วสูงราว 2 เมตร อย่างช้า ๆ ที่นี่ต่างจากงานหมั้นที่ปัญชิตาเคยจินตนาการไว้ บรรยากาศภายในบ้านกลับอบอุ่นและเรียบง่าย สนามหญ้าหน้าบ้านถูกตกแต่งด้วยดอกไม้สีขาวกับไฟประดับเล็กๆ โต๊ะอาหารยาวถูกจัดไว้ใต้ต้นไม้ใหญ่ มีเพียงเสียงหัวเราะของคนในครอบครัวและเพื่อนสนิทไม่กี่คน“ไม่ต้องเกร็ง” วีรวัฒน์พูดขึ้นขณะดับเครื่องยนต์“แต่ฉันเป็นแค่เลขาคุณธีนะคะ ฉันไม่เข้าใจว่าคุณพาฉันมาทำไม” ปัญชิตาที่นั่งข้างคนขับกำชายกระโปรงไว้แน่นเล็กน้อย“ผมสั่ง คุณก็แค่ทำตาม” คำตอบสั้น ๆ ทำให้เธอเงียบไปวีรวัฒน์ลงจากรถ ก่อนเดินอ้อมมาเปิดประตูให้ ปัญชิตาตกใจ เธอก้าวลงมาช้าๆในชุดเดรสสีโอรสเรียบหรู ผมยาวถูกรวบครึ่งศีรษะอย่างอ่อนหวาน ดูต่างจากลุคเลขาสาวที่ใส่แต่กางเกงขายาวในบริษัทโดยสิ้นเชิง“วี มาแล้วเหรอลูก” ทันทีที่เดินเข้าบ้าน เสียงทักทายก็ดังขึ้นหญิงวัยกลางคนที่ดูสง่างามเดินเข้ามาพร้อมรอยยิ้มอบอุ่น เธอคือ วิริญญา มารดาของวีรวัฒน์และธีรภัทร“สวัสดีค่ะ” ปัญชิตายกมือไหว้ทันที“คุณแม่ นี่คุณปัน เลขาพี่ธี ตอนนี้เธอกำลังช่วยงานผมอยู่ครับ พ่อกับพี่ธีน่าจะบอกคุณแม่แล้ว” วีรวัฒ

หลายชั่วโมงต่อมา หลังจากถึงเวลาเลิกงาน ปัญชิตาได้หยิบกระเป๋าสะพายขึ้นมาถือแล้วเดินตรงไปยังห้องทำงานของวีรวัฒน์ มือเล็กเคาะเบาๆแล้วเปิดเข้าไปเพราะถึงอย่างไรเขาต้องรู้อยู่แล้วว่าเธอจะมาจึงไม่รอคำอนุญาต“ไปเปลี่ยนสิ วันนี้เราต้องไปงานแทนพี่ธี” เสียงเข้มที่ดังพร้อมคำสั่ง สายตาเขามองไปที่ราวแขวนสูทที่มีชุดราตรีสีครีมทองผ้าชีฟองทั้งตัวแขวนอยู่“ไปงาน.....เหรอคะ” ปัญชิตาทวนคำถาม เพราะเธอจำได้ว่าตารางงานของทั้งธีรภัทรและวีรวัฒน์ไม่มีไปงานเลี้ยงที่ไหน“อืม ไปเปลี่ยนในห้องส่วนตัวผมไป จะได้ไม่มีใครรบกวน” เขาพยักหน้าไปที่ห้องพักผ่อนส่วนตัวของเขาที่ซ่อนอยู่“ฉันไปเปลี่ยนห้องพักกลางดีกว่าค่ะ” หญิงสาวเดินไปคว้าเอาชุดที่แขวนอยู่ เตรียมจะหมุนตัวก็ชะงักเมื่อเสียงวางแก้วลงบนโต๊ะมันดังจนเธอตกใจ“คุณปัน.....” เสียงเข้มขึ้นกว่าในคราแรก“ค่าๆ” เธอถอนหายใจอย่างไม่ปิดบัง ก่อนจะหมุนตัวไปอีกทาง แล้วผลักประตูซ่อนเข้าไป ซึ่งมันอยู่เยื้องกับโต๊ะทำงานของวีรวัฒน์พอดีห้องด้านในเป็นห้องพักส่วนตัวของวีรวัฒน์ มีเตียงนอน ห้องน้ำ ตู้เสื้อผ้าขนาดเล็ก และโซฟา ทุกอย่างถูกจัดวางอย่างเป็นระเบียบ แปลบห้องฝั่งนี้ต่างกับของธีรภั