ANMELDENบ่ายวันศุกร์ท้องฟ้าเหนือกรุงเทพมหานครเริ่มเปลี่ยนเป็นสีเทาหม่น เมฆฝนก้อนโตตั้งเค้ามาแต่ไกลพร้อมกับลมกระโชกแรงที่พัดพาเอาความชุ่มฉ่ำของหยาดฝนโปรยปรายลงมาสู่พื้นดินณ. ประตูรั้วเหล็กดัดลวดลายวิจิตรของโรงเรียนนานาชาติชื่อดัง บรรยากาศการจราจรหลังเลิกเรียนเต็มไปด้วยความคึกคักของรถยนต์หรูหลากยี่ห้อที่จอดเรียงรายทว่าไม่มีรถคันไหนจะโดดเด่นและสร้างแรงสั่นสะเทือนไปทั่วบริเวณได้เท่ากับขบวนรถโรลส์รอยซ์ สีดำสนิทที่เคลื่อนเข้ามาจอดนิ่งสนิทขนาบข้างด้วยรถเอสยูวีของผู้ติดตามอีกสองคันบานประตูรถเปิดออกอย่างนุ่มนวล เผยให้เห็นร่างสูงโปร่งทรงอำนาจของผู้กุมบังเหียนธุรกิจหมื่นล้านและกาสิโนที่ใหญ่ที่สุดในแทบเอเชียร่างสูงก้าวลงจากรถท่ามกลางสายตาของบรรดาผู้ปกครองและคุณครูที่พากันจดจ้องด้วยความเกรงขาม เสื้อเชิ้ตผ้าไหมสีดำสนิทพับแขนขึ้นจนเห็นรอยสักมังกรที่ขัดกับร่มคันโตในมือหนานัยน์ตาคมกริบสีนิลฉายแววความว้าวุ่นใจเล็กน้อยขณะชะเง้อมองหายอดดวงใจทั้งสอง“คุณพ่อขาทางนี้ค่ะ”เสียงหวานใสราวกังวานแก้วดังขึ้นท่ามกลางเสียงฝนน้องฟ้าวิ่งออกมาจากอาคารเรียนพร้อมกับโบกมือหยอย ๆ ชุดนักเรียนตัวจ้อยพลิ้วไหวตามแรงวิ่ง ดวงตากล
ท่ามกลางแสงแดดจ้าในยามสายของวันพฤหัสบดี ณ. สนามหญ้าสีเขียวขจีที่ถูกตัดแต่งอย่างประณีตของโรงเรียนนานาชาติชั้นนำระดับประเทศบรรยากาศแห่งความสนุกสนานและเสียงดนตรีมาร์ชดังกระหึ่มไปทั่วบริเวณ วันนี้คือวันกีฬาสีประจำปีที่รวบรวมเหล่าบรรดาผู้ปกครองระดับมหาเศรษฐีและเซเลบริตี้แถวหน้าของเมืองไทยมารวมตัวกันทว่าความวุ่นวายและเสียงพูดคุยเจื้อยแจ้วกลับเงียบลงชั่วขณะ เมื่อขบวนรถลีมูซีนสีดำสนิทเคลื่อนตัวเข้ามาจอดนิ่งสนิทที่หน้าประตูทางเข้าสนามกีฬาบอดี้การ์ดในชุดสูทสีเข้มสวมแว่นดำก้าวลงจากรถเป็นแถวขนาน ก่อนจะเปิดประตูต้อนรับครอบครัวที่ทรงอิทธิพลที่สุดดีเซลก้าวลงจากรถในลุคที่แปลกตาไปจากเดิม ในชุดวอร์มแบรนด์หรูสีดำขลับที่ขับเน้นมัดกล้ามเนื้อและรูปร่างที่สมบูรณ์แบบดุจรูปสลักข้างกายของเขาคือภรรยาที่ดูสง่างามในชุดสปอร์ตเกิร์ลสีขาวสะอาดตา รอยยิ้มทรงเสน่ห์ของเธอดึงดูดสายตาคนทั้งสนามได้ไม่ยาก จูงมือน้องฟ้าสวมชุดเชียร์ลีดเดอร์ตัวน้อยสีแดงเพลิงพลิ้วไหวส่วนสามีนั้นเดินขนาบข้างด้วยน้องดินลูกชายคนโตที่ทำหน้านิ่งขรึมและสวมหมวกแก๊ปสีแดงเลียนแบบผู้เป็นพ่อราวกับถอดแบบกันมา“พ่อครับ วันนี้ดินต้องได้เหรียญทองเท่านั้
หนึ่งปีต่อมา...ท้องฟ้าเหนือกรุงเทพมหานครยามเช้าถูกอาบด้วยแสงสีทองอ่อนแรง ทว่าภายในอาณาจักร The Diamond Throne กาสิโนระดับเจ็ดดาวของตระกูลอัครไพศาลโชติบรรยากาศกลับเต็มไปด้วยความตื่นตัวและระเบียบวินัยที่เคร่งครัด บรรดาบอดี้การ์ดในชุดสูทสีดำสนิทนับสิบชีวิตยืนเรียงแถวขนาบข้างทางเดินหินอ่อนขัดเงานัยน์ตาของพวกเขามั่นคงทว่าแฝงไปด้วยความประหม่า เนื่องจากวันนี้ไม่ใช่เพียงแค่วันจันทร์ที่ท่านประธานใหญ่จะเข้ามาตรวจงานตามปกติ หากแต่เป็นวันที่ ‘ยอดดวงใจ’ ทั้งสามของท่านเจ้าพ่อจะมาเยือนอาณาจักรแห่งนี้พร้อมกันเสียงลิฟต์แก้วส่วนตัวดังขึ้นเบา ๆ ก่อนที่บานประตูสีทองจะเลื่อนเปิดออกอย่างนุ่มนวล ปรากฏร่างสูงสง่าโดดเด่นของ ดีเซลชายหนุ่มผู้กุมบังเหียนธุรกิจสีเทาและอสังหาริมทรัพย์มูลค่ามหาศาล เขาอยู่ในชุดทักซิโด้สีดำสั่งตัดพิเศษที่ขับเน้นช่วงไหล่กว้างและส่วนสูงยิ่งดูทรงอำนาจ นัยน์ตาคมกริบสีนิลที่เคยเย็นชาดุจน้ำแข็งยามเผชิญหน้ากับศัตรู บัดนี้กลับฉายแววความละมุนตาและพราวระยับด้วยความสุขที่ไม่อาจปิดบังอย่างไรก็ตาม สิ่งที่ทำให้บอดี้การ์ดทุกคนต้องแอบกลั้นหายใจไม่ใช่รังสีอำมหิตที่เคยคุ้นตา แต่เป็นร่างเล็ก ๆ สอ
ห้าเดือนต่อมาเสียงคลื่นกระทบฝั่งดังแว่วมาเป็นจังหวะสม่ำเสมอสอดประสานกับสายลมเอื่อยที่หอบเอาความชุ่มฉ่ำของไอทะเลเข้ามาภายในวิลล่าหรูหลังงามแสงอาทิตย์ยามอัสดงสาดทอสีส้มทองผ่านผนังกระจกใส เผยให้เห็นร่างเพรียวระหงยืนทอดสายตาคู่สวยมองขอบฟ้าอยู่บนระเบียงไม้สักทองกอหญ้าอยู่ในชุดแม็กซี่เดรสผ้าไหมซาตินสีแชมเปญที่พลิ้วไหวไปตามแรงลม เน้นให้เห็นส่วนเว้าโค้งของสตรีวัยสามสิบที่ดูเพียบพร้อมและสง่างามกว่าครั้งใดพลันสัมผัสอุ่นร้อนก็ทาบทับลงบนแผ่นหลังพร้อมกับวงแขนแกร่งที่โอบกอดเอวบางไว้แน่นจนแผ่นหลังของเธอเบียดชิดกับแผงอกกว้างที่คุ้นเคย“หนีลูก ๆ มาอยู่กันสองคนแบบนี้ ฝันคิดถึงเจ้าแฝดไหมครับ?”เธอเอียงใบหน้าไปสบตากับสามี รอยยิ้มบางเบาที่ประดับบนใบหน้าสวยคมช่างดูเย้ายวนใจ“คิดถึงสิคะ แต่ฝันก็คิดถึงเวลาส่วนตัวของเราเหมือนกัน พี่เล่นทำตัวเป็นคุณพ่อบ้างานและคุณพ่อติดลูกขนาดนั้น ฝันแทบจะจำไม่ได้แล้วว่าเราคุยกันเรื่องอื่นที่ไม่ใช่เรื่องโรงเรียนของลูกครั้งสุดท้ายเมื่อไหร่”ดีเซลกระตุกยิ้มอ่อนโยน หมุนร่างบางให้กลับมาเผชิญหน้ากันคนทั้งสองสอดประสานสายตากันท่ามกลางแสงสีทองของดวงอาทิตย์ที่กำลังจะลับขอบฟ้า“ถ้
สายหมอกยามเช้าที่โอบล้อมคฤหาสน์ตระกูลอัครไพศาลโชติยังไม่ทันมลายหายไปตามแสงตะวันทว่าภายในห้องรับรองขนาดใหญ่กลับมีรังสีแห่งสงครามขนาดย่อมแผ่กระจายไปทั่วทุกหย่อมหญ้าเสียงฝีเท้าเล็ก ๆ สองคู่ที่วิ่งสลับกันไปมาบนพรมขนแกะราคาแพง ดังสะท้อนแข่งกับเสียงทุ้มต่ำที่พยายามจะควบคุมสถานการณ์ของชายหนุ่มร่างยักษ์ผู้เป็นเจ้าของบ้านดีเซลยืนเท้าเอว ขมวดคิ้วมุ่นให้กับความวุ่นวายขณะจ้องมอง เจ้าแฝดตัวแสบที่กำลังปฏิบัติการป่วนบ้านในเช้าวันที่ ภรรยาสุดที่รักต้องเข้าประชุมด่วนกับบอร์ดบริหารแต่เช้าตรู่“น้องดินครับ อย่าเอารถสปอร์ตบังคับวิทยุไปจอดบนโซฟาแบบนั้นสิลูก เดี๋ยวคุณแม่กลับมาเห็นจะดุเอาได้นะ” พยายามจะรักษาความเคร่งขรึม แต่แววตากลับเคลือบไปด้วยความอ่อนโยนน้องดินเงยหน้าขึ้นมองผู้เป็นพ่อ พร้อมรอยยิ้มเจ้าเล่ห์“พ่อบอกว่าเราเป็นลูกผู้ชายต้องกล้าหาญนี่ครับ ดินแค่กำลังทดสอบสมรรถนะรถในสนามแข่ง โซฟาแรลลี่เฉย ๆ เอง”ในขณะที่พี่ชายกำลังซิ่งรถ น้องฟ้าลูกสาวคนเล็กที่สวยสะพรั่งดุจตุ๊กตากระเบื้อง กลับนั่งนิ่งอยู่กลางกองเพชรปลอมและอัญมณีของเล่นที่เธอขนออกมาจากห้องนอน“พ่อขา ช่วยน้องฟ้าเลือกสร้อยเส้นนี้หน่อยสิคะ น้องฟ
สามเดือนต่อมากลิ่นอายของความตึงเครียดแผ่กระจายไปทั่วโถงทางเดินหน้าห้องคลอดวีไอพี แสงไฟนีออนสีขาวนวลสะท้อนกับร่างสูงใหญ่กำยำเขาเดินกลับไปกลับมาด้วยจังหวะถี่รัว ความกังวลและห่วงใยจนแทบจะคลุ้มคลั่ง มือหนาที่ประสานกันแน่นจนเส้นเลือดปูดโปนทุกครั้งที่ได้ยินเสียงครางแผ่วด้วยความเจ็บปวด หัวใจของชายหนุ่มร่างยักษ์แทบจะขาดรอนตามไปด้วย“ใจเย็น ๆ ก่อนนะคะ คุณหมอบอกว่าฝันปลอดภัยดีค่ะ”พยายามปลอบสามีที่ร้อนใจให้มั่นคงที่สุด แม้ใบหน้าสวยคมจะซีดเซียวและมีหยาดเหงื่อผุดพรายตามไรผมจากการปวดท้องคลอดที่ยาวนานหลายชั่วโมง เธอกุมมือสามีไว้แน่น“ฝันไม่เป็นไรค่ะ อีกนิดเดียวเราจะได้เห็นหน้าลูกแล้วนะคะ”ร่างสูงทรุดตัวลงคุกเข่าเบื้องหน้าเตียงเข็นที่กำลังจะเคลื่อนเข้าสู่ห้องคลอด ประทับจูบหนัก ๆ ลงบนหลังมือเรียวของภรรยา“พี่อยู่ตรงนี้... พี่จะอยู่ข้างฝันตลอดเวลา อย่าทิ้งพี่ไปไหนนะยอดดวงใจของพี่ ถ้าฝันเป็นอะไรไป พี่คงมีชีวิตอยู่ต่อไม่ได้จริง ๆ”เขาแสดงถึงความอ่อนแอที่สุดในชีวิตออกมา ทั้งที่เคยเผชิญความตายมานับครั้งไม่ถ้วน แต่เวลานี้กลับหวาดกลัวการสูญเสียผู้หญิงตรงหน้ายิ่งกว่าสิ่งใดในโลก“ไม่พูดแบบนี้สิคะ ลูกเราเก่
คฤหาสน์ตระกูลเจริญเกียรติโอ่อ่าและโอ่โถงสมฐานะมหาเศรษฐีอันดับต้นของประเทศ ทว่าบรรยากาศภายในห้องนอนขนาดมหึมาของทอฝันกลับเปลี่ยนไปจากเดิมจนผิดหูผิดตา จากที่เคยเต็มไปด้วยตุ๊กตาราคาแพงและข้าวของสีหวานแหววที่เจ้าของร่างเดิมโปรดปรานตอนนี้มันถูกจัดวางใหม่ด้วยโต๊ะทำงานไม้
“ต่อจากนี้ไปพื้นที่ส่วนตัวของคุณก็คือของคุณ ฉันจะไม่ก้าวก่าย ไม่ถามหา และจะไม่หึงหวงให้คุณต้องรำคาญอีก ส่วนพื้นที่ของฉัน ฉันก็ขอคืนเช่นกันค่ะ”ดีเซลยืนนิ่งค้างไปครู่ใหญ่ รอยยิ้มหยันที่เคยใช้ข่มขวัญภรรยาหายไปจากใบหน้าคมสัน ความเงียบปกคลุมไปทั่วห้องจนได้ยินเสียงเครื่องปรับอากาศที่ทำงานอย่างต่อเนื่อง
4 วันผ่านไปนับตั้งแต่วินาทีที่ชีวิตของดีไซเนอร์สาวระดับโลกอย่างกอหญ้าถูกหล่อหลอมเข้ากับร่างของทอฝัน หญิงสาวที่ใครต่อใครต่างตราหน้าว่าไร้ค่ากลิ่นน้ำยาฆ่าเชื้อในโรงพยาบาลเริ่มถูกแทนที่ด้วยกลิ่นหอมอ่อน ๆ ของดอกลิลลี่สีขาวที่วางประดับอยู่ในห้องพักฟื้นดีไซเนอร์สาวในร่างใหม่ไม่ได้ใช้เวลาสี่วันที่ผ่านม
“ไม่ต้องหรอกค่ะแม่ ของที่เขายังไม่ได้แย่งไป ก็ปล่อยให้เขาพยายามต่อไปเถอะค่ะ ส่วนหนูมีเรื่องที่สำคัญกว่านั้นอยากจะขอคุณพ่อ”“ว่ามาเลยลูก ไม่ว่าอะไรพ่อก็ให้ได้” อาทิตย์รีบรับคำกอหญ้าขยับตัวนั่งหลังตรง ท่าทางที่ดูเด็ดเดี่ยวและเปี่ยมไปด้วยบุคลิกของผู้นำทำให้ห้องพักฟื้นดูขลังขึ้นมาทันตา“หนูอยากเข้าไปท







