ตอนที่ 21ไม่ได้อ่อนแอสักหน่อยกิจกรรมชมรมจบลงตั้งแต่กลับจากทะเลเข้าบ้านมาตั้งแต่หัวค่ำเฌอรีนก็เงียบหายเข้าห้องไปเลย จนเวลาล่วงมาถึงดึกดื่นลูกคลื่นเริ่มขมวดคิ้ว รู้สึกแปลก ๆชายหนุ่มเดินออกมาที่โถงบ้าน เห็นแม่บ้านกำลังเก็บแก้วน้ำพอดีจึงถามขึ้นเสียงเรียบ “เฌอรีน....เธอออกมาบ้างรึยัง”แม่บ้านเงยหน้าขึ้นยิ้มสุภาพ “ออกมาดื่มน้ำแค่ครั้งเดียวค่ะคุณคลื่น แล้วก็กลับเข้าห้องไป…สงสัยจะไม่สบาย”คำพูดนั้นทำให้เขาชะงักไปวินาที ความร้อนรุ่มแปลก ๆ เกิดขึ้นในอก แต่แทนที่จะยอมรับ เขากลับยกมือขึ้นเสยผม พูดเสียงห้วนกลบเกลื่อน“อ๋อ”“คุณคลื่นจะเข้าไปดูหน่อยมั้ยคะ”“ไม่ใช่ธุระของผมสักหน่อย”ถึงปากจะว่าอย่างนั้น แต่ขาเจ้ากรรมกลับพาเขาเดินขึ้นบันไดไปทางชั้นสองโดยไม่รู้ตัว หัวใจเต้นแรงขึ้นเรื่อย ๆ ยิ่งใกล้ประตูห้องเฌอรีน เสียงในใจยิ่งดังขึ้นจะเข้าไปดูดีมั้ยวะ?เขายกมือค้างอยู่หน้าลูกบิด ประสาทหูเงี่ยฟังความเงียบในห้อง สุดท้ายถอนหายใจแรง ๆ ตีหน้าเรียบเหมือนเดิม แต่ไม่ยอมเดินจากไปเสียทีจากนั้นเขาก็บิดลูกบิดประตู เขาผลักเข้าไปช้า ๆ ภายในห้องไฟเปิดสลัว ๆ เฌอรีนนอนขดอยู่บนเตียง มือเล็กกดขมับเบา
اقرأ المزيد
