All Chapters of เซวียนหรูย้อนเวลามาแหกบทภรรยาในยุค 80 : Chapter 51 - Chapter 60

เสียงนั้นทำให้คนทั้งหมดตกตะลึง เพราะไม่ได้เห็นผู้เฒ่าคนนี้มานานแล้ว ผู้เฒ่าเฉินผู้มีอิทธิพลที่รองจากนายหญิงผู้เฒ่าเซวียนทั้งแสงไฟที่ส่องไปยังจุดเดียว ก่อนที่ไฟในห้องจัดเลี้ยงจะค่อย ๆ สว่างขึ้นอย่างช้า ๆ ทำให้คนทั้งงานเห็นว่า นอกจากผู้เฒ่าเฉินแล้ว นายหญิงผู้เฒ่าที่ยืนอยู่ในชุดสีม่วงประกายส่องกับแสงไฟสวมใส่สร้อยมุก ใช้ไม้เท้าประจำตัวค้ำยันเดินออกมาอย่างช้า ๆ แล้วมายืนเคียงข้างกันช่างเป็นภาพที่หาดูได้ยากยิ่งนัก เพราะตลอดหลายปีมานี้ ผู้เฒ่าเฉินไม่ปรากฏตัวให้ใครที่ไหนได้เห็นเลย ไม่ว่าจะทำอะไรก็ยังมีตัวแทนของท่านผู้เฒ่าจัดการให้อีกทีซึ่งเป็นคนสนิทของผู้เฒ่าเฉินที่ไว้วางใจ แต่ว่ากันว่ามีหลานชายอยู่หนึ่งคนเช่นกัน พวกเขาไม่เห็นว่ามีใครที่ปรากฏตัวเคียงข้างผู้เฒ่าเฉินเลยสักคนนี่นาเซวียนหรูเห็นคุณย่าพลันโล่งอก เธอลุกขึ้นเดินไปบนเวที แต่ทว่าต้องโดนน้องสาวที่เดินตามมาขัดขวาง“พี่ใหญ่จะไปไหน”เซวียนหรูสะบัดแขนให้แม่นางเอกอย่ามาจับเธอ เธอเป็นห่วงคุณย่าแทบตาย แต่ทว่าหล่อนไม่ปล่อยให้เธอไป“ปล่อยฉันเดี๋ยวนี้นะ” เซวียนหรูกดเสียงต่ำสั่งหล่อน“เดี๋ยวสิพี่ใหญ่...ว้าย!”จู่ ๆ เซวียนหนิงก็หงายหลั

เซวียนเหว่ยโดนคุณแม่หักหน้าซ้ำแล้วซ้ำเล่า จนเขาแทบทนไม่ไหวแล้วนะ คุณแม่จะทำเหมือนเขาไม่ใช่ลูกไม่ได้ แล้วแบบนี้เขายังจะมีที่ยืนอยู่อีกเหรอ“คุณคะ...คิดให้รอบคอบก่อนค่ะ ใจเย็น ๆ เราไปล้างตัวเปลี่ยนชุดก่อนดีกว่า” อ้ายฉิงคิดว่าควรหลบออกไปก่อน ไม่เช่นนั้นคงจะต้องมีเรื่องราวใหญ่โตเธอต้องออกไปจัดการเก็บกวาดบางอย่างให้เสร็จเสียก่อน ไม่เช่นนั้นจะแย่กันเข้าไปใหญ่ แต่จะติดต่อคนที่เธอจ้างอย่างไรนี่สิคือปัญหาแต่ไม่เป็นไรตราบใดที่ยังมีเวลา ยังมีทางให้เธอได้แก้ไขใหม่เสมอ“คุณแม่รีบไปเถอะค่ะ...เดี๋ยวหนูจัดการทางนี้ต่อเอง” เซวียนหนิงที่ก็มีแผนเช่นกันกระซิบกับคุณแม่ อ้ายฉิงคิดว่าก็ดีเหมือนกันสำหรับแผนของลูกสาว ถึงเวลานั้นพวกเราจะจัดการไปทีละอย่าง จนในที่สุดเราจะได้สำเร็จตามเป้าหมายแต่ต้วนต้วนที่เพิ่งทำของตกใต้โต๊ะคลานไปเก็บได้ยินคนในโต๊ะนี้พูดแล้วมันน่าสงสัยนะเนี่ย‘รอพี่สาวดีกว่า’เด็กน้อยคิดอย่างนั้นก็มุดออกอีกทางที่ไม่มีคนนั่ง แล้วกลับไปนั่งที่เดิมทำเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้นเซวียนหรูลงจากเวทีอีกคนก็ตามติดแจ แต่ทว่าเธอเลือกจะเกาะแขนคุณย่าเพื่อไปนั่งที่โต๊ะเดียวกัน โดยไม่สนใจอีกคน“คุณย่าคะ...ทานอะไ

ต้วนต้วนส่งคุณย่าเสร็จแล้วลงมาหาพี่สาวไม่พบ จนกระทั่งคนของโรงแรมให้กลับไปนอนรอที่ห้องก่อน“พี่สาวกลับไปแล้วจริง ๆ เหรอ มั่นใจใช่ไหม”ต้วนต้วนไม่วางใจเลย นี่พี่เฉินไปไหนเนี่ย ทำไมบอกแล้วว่าให้ไปดูพี่สาวให้ดีเดี๋ยวเกิดเรื่อง ยังจะปล่อยให้พี่สาวไปคนเดียวอีก“พนักงานแจ้งว่า คุณหนูเซวียนหรูกลับไปพักผ่อนแล้วครับ คุณชายต้วนกลับไปนอนที่ห้องได้เลย เดี๋ยวผมจะพาไป”ต้วนต้วนลังเลนิดหน่อย แต่ว่าเดินไปแค่นี้ต้วนต้วนเดินได้อยู่แล้ว จึงโบกไม้โบกมือให้พี่ชายผู้นั้น“ไม่ต้องหรอก ต้วนต้วนมีกุญแจ เดินแค่นิดเดียวก็ถึงแล้ว ต้วนต้วนนอนกับพี่เฉิน” เด็กน้อยโบกมือหย็อย ๆ จากนั้นทำทีเดินลับไปก่อนจะแอบดูว่าพี่ชายคนนั้นไปไหนหรือยัง จนกระทั่งหันหลัง ตัวเองรีบวิ่งตับ ๆ ไปยังทิศที่เป็นห้องน้ำ ตรวจดูอีกทีก่อนอย่างน้อยต้องแน่ใจก่อนว่าพี่สาวไม่ได้ถูกใครกลั่นแกล้งขังไว้ในห้องน้ำ ต้วนต้วนฟังละครทางวิทยุมาไม่น้อย เรื่องแบบนี้เกิดขึ้นได้เจ้าเด็กตัวเล็กวิ่งไปแล้ว แต่ทว่ากลับถูกป้ายติดเอาไว้ว่ากำลังทำความสะอาดขวางเอาไว้ ทำให้ขมวดคิ้ว“อะ...อ้าว...แค่งานเลิกก็รีบทำความสะอาดเลยหรือไง แต่ไม่เป็นไรต้วนต้วนเข้าห้องน้ำชายก็ได้”

ร่างเล็กที่ไม่ประสากับเรื่องบนเตียงถูกคนตัวใหญ่บดจูบอย่างหนักหน่วงพลางกอดรัดไปด้วย เนินอกของเธออยู่ในเสื้อผ้าที่เริ่มหลุดลุ่ยนิด ๆ แนบกับแผงอกหนาที่เพิ่งปลดกระดุมยิ่งปลุกความต้องการในกายของเฉินฟ่านซางออกมามากขึ้น“อื้อ...ฮึก” ร่างเล็กส่งเสียงประท้วงเมื่อตัวเองโดนจูบจนหายใจไม่ทัน แต่แทนที่จะผลักไสเขาออกไปกลับตอบรับอย่างไม่ประสีประสา ยิ่งทำให้คนตัวใหญ่ทั้งดูดทั้งรัดลิ้นของเธออย่างไม่คิดจะผ่อนปรนความหนักหน่วงร่างใหญ่หอบหายใจหนักถอนจูบออกมองร่างเล็กที่กำลังหอบอยู่เช่นเดียวกัน ใบหน้าของเซวียนหรูยามนี้เหมือนจะต้องการเขาอีกแม้ตัวเองจะจูบไม่เป็นก็ตามเขาโน้มลงจูบอีกครั้ง คราวนี้ตั้งใจสอดลิ้นเข้าไปให้ลึกขึ้นอีก จากนั้นมอบจูบที่หวานล้ำให้กับเธอเมื่อเขาเริ่มตั้งสติได้ แม้ว่าครั้งนี้เธอจะทำไปเพราะฤทธิ์ยา แต่ทว่าเขาควรทะนุถนอมเธอให้มากแต่ร่างกายของเขากลับไม่ยอมจบแค่จูบน่ะสิ เมื่อกลิ่นกายหอมกรุ่นจากน้ำหอม ที่ราวกับรวมสวนดอกไม้มาไว้ทั้งสวนบนร่างของเธอ ดึงดูดให้เขาเริ่มอยากสูดดมเรือนกายหอม จึงยอมผละออกจากกลีบปากสวย ลากริมฝีปากจูบพรมไปตามลำคอขาวเนียนเขาไม่ทำร่องรอยเอาไว้ให้เห็นนอกเนื้อผ้าให้เธอต้อง

แท่งเนื้อใหญ่จับจ่อตรงช่องทางรักที่ฉ่ำวาวไปด้วยน้ำหวาน ร่างเล็กที่เดี๋ยวหดเดี๋ยวเกร็งหน้าท้องผงกหัวขึ้นมาดู ทั้งกัดมุมริมฝีปากหนึ่งเอาไว้มองดูเย้ายวนใจ ยิ่งเขาเห็นใบหน้าแสนยั่วขนาดนี้ เขาจะอดใจไหวได้อย่างไร“อ๊ะ!”ร่างเล็กร้องออกมาเมื่อปลายหัวหยักบานออกและฉ่ำไปด้วยน้ำสีใสค่อย ๆ หยัดเข้าไปในโพรงอุ่น จากนั้นเขาค่อย ๆ ดันเข้าไปให้ลำท่อนค่อย ๆ คืบคลานเข้าไปด้านหน้า แต่ทว่ามันยากเย็นนัก เพราะทั้งแคบและฝืดไปหมด“อย่าเกร็งครับ...ผ่อนคลายให้พี่หน่อย” เขากัดฟันจนสันกรามขึ้น เพราะคนตัวเล็กเกร็งจนเกินไป เขาต้องจับขาเธอฉีกออกให้กว้างขึ้นเพื่อรองรับตัวตนของเขาร่างเล็กหอบหายใจเล็กน้อยเมื่ออีกคนพยายามดันเข้ามา แม้จะรู้สึกเจ็บนิด ๆ แต่ทว่าเธอพยายามอดทนเหมือนกับในหนังสือที่บรรยายเรื่องเพศเอาไว้ร่างใหญ่โน้มเข้ามาหาตัวเธอ ทำให้สองมือที่เคยจิกลงบนที่นอนเปลี่ยนเป็นโอบแผ่นหลังใหญ่เอาไว้ จากนั้นจิกเล็บลงเมื่อความคับแน่นค่อย ๆ ลงลึกเข้าไปเรื่อยอย่างเชื่องช้าจนเมื่อเข้าไปได้ครึ่งทางร่างกายใหญ่ก็เริ่มขยับร่างกาย อีกคนครวญครางเสียงหวานเมื่อเขาเพิ่มจังหวะทีละนิด และไม่ใช่แค่ความเร็วที่เพิ่มขึ้น แต่เป็นแรงที่ห