เซวียนหรูย้อนเวลามาแหกบทภรรยาในยุค 80

📻เสียงเพลงแจ๊สแผ่วเบาดังลอดจากลำโพงทรงกระบอกที่แขวนอยู่เหนือบาร์ไม้เก่า เคล้ากับเสียงเครื่องเล่นแผ่นเสียงบางเบาแทรกเป็นจังหวะขาด ๆ หาย ๆ ตามอายุของเครื่อง เสียงแก้วกระทบกันเบา ๆ ดังขึ้นเป็นระยะ ปะปนกับเสียงหัวเราะคิกคักและกลิ่นควันบุหรี่ที่ลอยคลุ้งอยู่ในอากาศเหมือนม่านหมอกจาง ๆ

บาร์แห่งนี้ซ่อนตัวอยู่ในตรอกแคบ ๆ ด้านหลังโรงภาพยนตร์เก่า ย่านการค้าริมแม่น้ำหวงผู่ แม้จะไม่มีป้ายไฟสว่างจ้า ไม่มีพนักงานแต่งตัวหรูหราแบบโรงแรมห้าดาว แต่กลับมีเสน่ห์แปลกประหลาดที่ดึงดูดคนที่ต้องการมุมสงบเพื่อหลีกหนีความวุ่นวายของชีวิตแบบสังคมนิยม ที่ใช้ชื่อเสียงและเงินทองมานำมาวัดค่าความเป็นคนแทนจิตใจ

บนผนังยังแปะโปสเตอร์นักร้องฮ่องกงที่โด่งดังในตอนนั้น ข้าง ๆ โต๊ะไม้กลมเก่า ๆ มีถาดอลูมิเนียมเสิร์ฟเหล้าขาว บรั่นดีผสมโซดา เบียร์กวางโจวขวดเขียว และบุหรี่ยี่ห้อจงหัวที่จุดค้างไว้ครึ่งมวน

ไฟหลอดไส้สีส้มอ่อนเหนือโต๊ะกลาง ทำให้ทั้งร้านเหมือนหยุดนิ่งในบรรยากาศครึ่งฝันครึ่งจริง บรรยากาศชวนให้คนเข้ามาลืมโลกภายนอกชั่วขณะ…ราวกับต้องการพักพิงจิตใจที่แหลกสลาย...

แก้วบรั่นดีสีอำพันตรงหน้าเธอถูกเสิร์ฟแก้วแล้วแก้วเล่าให้กับลูกค้าที่เข้ามา เธอมองไปรอบ ๆ ให้กับบรรยากาศที่อึมครึมเหมือนกับจิตใจเธอตอนนี้

ที่บาร์มีที่นั่งด้วยกันสี่ที่ ที่ถูกจับจองด้วยสุภาพสตรีสี่คนและต่างมีแววตาเหนื่อยล้าปนเศร้า ในมือทุกคนมีแก้วเหล้าประคองไว้ราวกับยึดเป็นที่พึ่งสุดท้าย รวมถึงเธอที่ยกจิบอย่างช้า ๆ ริมฝีปากแตะขอบแก้วเย็นเยียบก่อนรสขมปร่าจะไหลลงคอ ความอุ่นร้อนซ่านไล่ไปตามลำคอและแผ่ซ่านลงสู่กลางอก พลางคิดถึงชีวิตอันขมขื่นอย่างที่ผ่านมา

เธอคือ เซวียนหรู คุณหนูใหญ่ตระกูลเซวียน ที่มีน้องสาวนอกสมรสของพ่อหนึ่งคนที่ทำตัวเป็นดอกบัวขาว จนพ่อของเธอทะนุถนอมดั่งไข่มุกกลางฝ่ามือ นั่นคือสิ่งที่ทำให้เธออิจฉาจนตัดสินใจผิดพลาดอย่างมหันต์ คือการรีบแต่งงานกับผู้ชายสารเลวคนหนึ่งที่คิดว่ารักเธอ

สามีไม่ได้รักยังพอทำใจได้ แต่น้องสาวที่ต่อหน้าทำดีลับหลังแอบตีท้ายครัวลอบยั่วสามีเธอจนยอมให้หล่อนชักจูงเหมือนลาโง่ตัวหนึ่ง นั่นคือสิ่งที่แสนเจ็บปวดใจ

แต่น่าเสียดายที่เธอรู้ตัวก็สายเสียแล้ว

เมื่อทำตัวเป็นภรรยาแสนดีที่สามีไม่รักมาหลายปี เธอก็กลับกลายเป็นแม่ไก่ออกไข่ไม่ได้เพราะเขาไม่เคยเข้าหอสักครั้ง และถูกครอบครัวสามีรังเกียจ สุดท้ายเข้าทางน้องสาวของเธอร่วมมือกับแม่สามีวางแผนปีนเตียง

แต่เมื่อเห็นตำตากลับกลายเป็นสามีเองก็รู้เห็นเป็นใจให้เกิดเรื่องนี้ คงคิดว่าเธอเป็นพวกสมองหมูสินะ

ชีวิตของเธอจึงเหมือนถูกหักหลังซ้ำไปซ้ำมา

เพราะเมื่อเข้าบ้านมาก็ถูกให้รับน้องสาวเป็นภรรยาอีกคนของบ้าน และสินเดิมของแม่เธอยังถูกแม่สามีบังคับให้หักครึ่งหนึ่งให้น้องสาว

เธอจิบเหล้าเคล้าน้ำตาที่มันเหือดแห้งไปแล้ว จนเวลาผ่านไปครึ่งคืนจึงเดินออกจากบาร์ลับ ๆ แห่งนี้

แต่ใครจะนึกว่าวันนี้คือวันสุดท้ายที่เธอจะมีชีวิตอยู่ เมื่อเธอมายืนโบกแท็กซี่อยู่หน้าถนนใหญ่ กลับมีคนจงใจขับรถพุ่งมายังเธอที่ยืนอยู่ริมถนน โดยไม่ได้ยินเสียงแตะเบรกด้วยซ้ำ

เธอที่เมาอยู่แล้วการทรงตัวและหลบหลีกช้ากว่าคนปกติ และทำให้เธอถูกรถชนตาย วิญญาณดวงน้อยที่โดดเดี่ยวออกจากร่างล่องลอยไปไกลแสนไกลราวกับไร้ทิศทางและไร้ที่ไป

แต่ทว่ากลับได้ยินเสียงยิ้มเยาะจากน้องสาว แม่สามี และแม่เลี้ยง...แต่ไม่รู้ว่าแว่วมาจากที่ใด

จนกระทั่งอยู่ ๆ เธอก็สะดุ้งตื่นอีกครั้งในตอนที่ตัวเองตอนอายุยี่สิบสองปี และเป็นช่วงก่อนงานแต่ง ที่เธอไม่คาดว่าจะย้อนกลับมาได้ราวกับนี่เป็นเพียงความฝัน

จนได้รู้ว่าตัวเองก็แค่นางรอง ที่รอนางเอกตัวจริงอย่างเซวียนหนิงขึ้นรับตำแหน่ง

เธอมีชีวิตอยู่ไม่ถึงครึ่งเรื่องก็จบชีวิตเสียแล้ว แต่ทว่าเมื่อได้รับโอกาสให้ได้ดำเนินชีวิตใหม่ ใครจะอยากตายก่อนนิยายจบกันล่ะ

‘จะแสนดีไปทำไม ในเมื่อเขาเลือกคนถูกใจไม่ใช่คนดี’

และใช่...เธอก็ไม่อยากเป็นคนดีสักหน่อย