Alle Kapitel von สตรีร้ายกาจเช่นข้า หาได้ยากยิ่ง: Kapitel 91 – Kapitel 100

ทิวเขาเหลียงซาน เมืองคัง แคว้นเป่ยฉี ดินแดนแห่งนี้ติดกับชายขอบทะเลทรายทางตะวันตก และเป็นรอยต่อระหว่างเป่ยฉีกับถิ่นอาศัยของชนเผ่าหู ภูมิประเทศเต็มไปด้วยภูเขาสลับซับซ้อน หุบเหวลึก และเส้นทางคดเคี้ยวอันตรายแม้แต่กองทหารของทางการก็ยังไม่กล้าเข้ามาลาดตระเวนบ่อยนัก เพราะนอกจากโจรภูเขาที่ซ่อนตัวตามสันเขาแล้ว ยังมีโจรทะเลทรายที่เคลื่อนไหวรวดเร็วดุจหมาป่า คอยดักปล้นผู้คนที่ผ่านเส้นทางนี้อยู่เสมอหลังเดินทางมาถึงเมืองคัง หรงเยียนเหมยแทบไม่ได้หยุดพัก นางเพียงเปลี่ยนอาภรณ์ รับฟังรายงานจากหลงจู๊เสิ่น ก่อนพาคนของสำนักคุ้มภัยหรงอัน ร้อยสามสิบชีวิตรวมทั้งคนบังคับรถม้า ซึ่งล้วนคัดเลือกจากยอดฝีมือประจำสาขาเมืองคัง ออกเดินทางเป็นขบวนคุ้มกันสินค้าไปส่งยังเผ่าหูทันทีทุกคนผ่านการคุ้มกันสินค้าในเส้นทางอันตรายมานับครั้งไม่ถ้วน แต่ครั้งนี้สีหน้าของพวกเขายังคงเคร่งเครียด เพราะศัตรูที่ต้องเผชิญไม่ใช่โจรธรรมดา หากเป็นกลุ่มคนที่กล้าปล้นขบวนสินค้าของสำนักคุ้มภัยของเถ้าแก่เนี้ยโม่ถึงสามครั้งภายในเวลาเพียงเดือนเดียวอาชาพันธุ์ดีหลายสิบตัวควบทะยานไปตามเส้นทางกันดารคุ้มกันขบวนเกวียนบรรทุกสินค้ายี่สิบคัน โดยเฉพาะม้าศ

ผ่านไปร่วมสองเดือน ข่าวที่ฉีอ๋องรับอี๋เหนียงเข้าตำหนักชางเหอก็ไปถึงหูของซ่งเยี่ยนหราน น้องสาวต่างมารดาของซ่งอวิ๋นเซียง ไท่จื่อเฟยผู้เพิ่งแต่งเข้าตำหนักบูรพาได้หนึ่งปีเศษข่าวนี้แพร่สะพัดอยู่ในหมู่สกุลสูงศักดิ์ของต้าเหยียนหลายวัน ผู้คนต่างวิพากษ์วิจารณ์กันไปต่าง ๆ นานา บ้างว่าฉีอ๋องเริ่มเบื่อพระชายาฉีแล้ว บ้างก็ว่าการรับอี๋เหนียงเข้าจวนเป็นเรื่องปกติของบุรุษสูงศักดิ์ บางส่วนยังกล่าวอีกว่าพระชายาฉีมิใช่สตรีที่ฉีอ๋องรักใคร เขาย่อมไม่เกรงใจแต่สำหรับซ่งเยี่ยนหราน ข่าวนี้กลับมีความหมายต่างออกไป เพราะนางแอบรักเฉินเสวียนไท่มานานหลายปีแล้ว ทว่าเฉินเสวียนไท่กลับมีใจให้พี่สาวของนางแล้วคุณหนูห้าที่ถือกำเนิดจากอี๋เหนียงเช่นนาง จะนำสิ่งใดไปแข่งขันกับคุณหนูรองผู้ซึ่งเกิดจากฮูหยินใหญ่ได้เล่าหลายปีมานี้นางจึงได้แต่เก็บซ่อนความรู้สึกเอาไว้ภายในใจ เฝ้ามองบุรุษที่ตนชื่นชมตามเกี้ยวพาพี่สาวอยู่ห่าง ๆ แม้จะเจ็บปวดอยู่บ้าง แต่นางก็ไม่เคยโทษผู้ใดทว่าบัดนี้ทั้งพี่สาวของนางและเฉินเสวียนไท่ต่างแยกย้ายกันไปคนละทาง ทำให้ความหวังที่เคยดับมอดกลับลุกโชนขึ้นอีกครั้งยิ่งได้ยินว่าตำหนักชางเหอเริ่มรับสตรีเพิ่ม ซ่งเยี

เฉินเสวียนไท่เอ่ยถามพลางมองนางด้วยสีหน้าสงบนิ่ง ผ่านมาเกือบสิบสองปีแล้วที่เขารู้จักสตรีผู้นี้ หรงเยียนเหมยเฉลียวฉลาดมาก แต่นางกลับมิคิดแก้แค้นคนซึ่งสังหารจนสกุลหรงสายหลักสายรองสูญสิ้นนางเอาแต่สร้างฐานะ รักเงินทอง สร้างอำนาจด้านการข่าว มีนักฆ่ามากฝีมือ มีสายลับอยู่มากกว่าเขาที่เป็นฉีอ๋อง และยังมีกิจการค้ามากมายจนเขานับไม่ไหว หากกล่าวว่าใครร่ำรวยที่สุดในต้าเหยียน เฉินเสวียนไท่ก็คิดว่าหรงเยียนเหมยคงอยู่อันดับต้น ๆ“เพคะ”หรงเยียนเหมยตอบรับอย่างนอบน้อม เพราะดูจากสีหน้าพระสวามีในยามนี้ นางคิดว่าอีกฝ่ายคงมีเรื่องลำบากใจไม่น้อยเป็นแน่“นั่งสิ”เฉินเสวียนไท่กล่าวพลางผายมือไปยังเบาะฝั่งตรงข้าม สิบกว่าปีจากเด็กหญิงวัยห้าขวบที่เฉลียวฉลาดเกินวัย วันนี้เด็กหญิงตัวอวบกลายเป็นสาวงามจนมองยามใด หัวใจของเขาก็สั่นไหวทุกคราไป“เพคะ”หรงเยียนเหมยรับคำ ก่อนจะก้าวไปทรุดนั่งลงบนเบาะฝั่งตรงข้ามอย่างสำรวม กิริยาท่าทางยังคงงดงามและเรียบร้อยดังเช่นทุกครั้ง แต่เฉินเสวียนไท่รู้ดี หรงเยียนเหมยตัวตนจริงห่างไกลคำว่า ‘อ่อนหวาน’ อยู่หลายขุมนักระหว่างที่นางเก็บมือเก็บปลายเท้า เฉินเสวียนไท่ก็รินน้ำชาเลื่อนมาตรงหน้า เพี

"ส่วนฝ่าบาทกับไทเฮา พวกเราก็ทราบกันดีอยู่แล้ว สุดท้ายผลประโยชน์ย่อมมาก่อนเรื่องรักใคร่ของชายหญิง หากท่านอ๋องอยู่ในฐานะสูงสุดในใต้หล้า สตรีเช่นหม่อมฉันย่อมมิคู่ควรกับท่านอ๋องอีกต่อไป"คำตอบนั้นทำให้เฉินเสวียนไท่ยิ่งเงียบงัน เขามองเห็นความลำบากใจในแววตาของนางมาตลอด แต่ท่านอ๋องหนุ่มพลันเจ็บร้าวในหัวใจยิ่งนัก เขาจึงเงียบงันไปครู่ใหญ่ ก่อนจะตัดใจหันมากล่าวเรื่องรับคุณหนูซ่งเข้าเรือนหลัง"แต่คราวนี้เป็นพระชายารอง มิใช่อี๋เหนียง"เฉินเสวียนไท่ยังเอ่ยถึงฐานะที่นางจะให้ตนรับสตรีอีกคนมาร่วมตำหนัก ซึ่งออกจะสูงส่งเกินไปสักหน่อย ซ่งเยี่ยนหรานเช่นไรก็เพียงบุตรีที่เกิดจากอี๋เหนียงเท่านั้น"ที่สำคัญ นางเป็นคนของสกุลซ่ง เปิ่นหวางมิวางใจกลัวแต่จะกลายเป็นนำงูพิษมาไว้ข้างหมอน"หรงเยียนเหมยฟังมาถึงตรงนี้ นางกลับไม่รีบร้อนตอบ หญิงสาวทำเพียงยกถ้วยชาขึ้นจิบ ก่อนวางลงอย่างแผ่วเบายิ้มมุมปากอ่อนหวานแต่ไปมิถึงดวงตา"ก็เพราะเป็นคนของสกุลซ่ง จึงยิ่งต้องรับเข้าตำหนักในฐานะพระชายารองเพคะ รู้ว่านางเป็นงูพิษ หม่อมฉันยิ่งยากให้ท่านเก็บนางเอาไว้ข้างหมอน"น้ำเสียงของหรงเยียนเหมยยังคงหนักแน่นไม่เปลี่ยน ส่วนเฉินเสวียนไท่ได

แม่สื่อผู้มีชื่อเสียงถูกส่งไปยังจวนสกุลซ่งอย่างเป็นทางการ ขณะเดียวกัน ของกำนัลสำหรับการสู่ขอก็ถูกจัดเตรียมไว้อย่างครบถ้วน สมฐานันดรของฉีอ๋องแห่งเป่ยฉีเช่นกันต่อให้แม่ทัพซ่งไม่เต็มใจเพียงใด ก็ไม่อาจปฏิเสธได้ การรับใช้เบื้องสูงไม่ใช่เรื่องง่าย หากทำให้มังกรพิโรธขึ้นมา สกุลซ่งย่อมต้องลำบากเป็นแน่ทันทีที่ซ่งเยี่ยนหรานได้รับข่าวว่าตนจะได้เข้าสู่ตำหนักชางเหอในฐานะพระชายารองของฉีอ๋อง มิใช่อี๋เหนียง หญิงสาวถึงกับร้องไห้ออกมาด้วยความปลาบปลื้ม น้ำตาแห่งความยินดีไหลอาบแก้มอยู่นานกว่าครึ่งวันเพราะสำหรับนางแล้ว นี่คือความปรารถนาที่เฝ้ารอมานานเหลือเกิน ราวกับคนผู้หนึ่งหลงทางอยู่กลางทะเลทรายมานานแรมปี และในที่สุดก็ได้พบแหล่งน้ำที่เฝ้าตามหาต่อให้ผู้ใดมองว่านางเป็นเพียงหมากตัวหนึ่งทางการเมืองของราชวงศ์ ซ่งเยี่ยนหรานก็ไม่สนใจ เพราะสิ่งที่นางต้องการมีเพียงสิ่งเดียว นั่นคือการได้อยู่ข้างกายเฉินเสวียนไท่ขอเพียงได้เป็นสตรีของเขา ต่อให้ต้องแบกรับคำครหามากมายเพียงใด นางก็ยินดี จะกล่าวว่าซ่งเยี่ยนหรานเป็นสตรีที่รักจนหน้ามืดตามัวก็คงไม่ผิดนักครึ่งเดือนต่อมา หลังตรวจสอบวันเดือนปีเกิดและเวลาเกิดของคนทั้งสอ