“ไม่ต้องกลัว ข้าคิดแทนเจ้าเอาไว้แล้ว”แน่นอนคนเช่นเขามีหรือจะไม่คิดแผนสำรอง หากนางให้กำเนิดบุตรชายมิได้ ก็ยังเหลือองค์ชายสิบสาม เด็กคนนี้จะเป็นฮองเต้ที่เขาเลี้ยงเอง ภายหน้าไม่ต้องกลัวว่าอีกฝ่ายจะคิดร้ายเขากับครอบครัว“ข้า เฉินเสวียนไท่ รับปากกับเจ้าแล้วว่า ชาตินี้ข้าจะไม่เป็นฮ่องเต้ เจ้าก็ไม่ต้องอดทนใช้สามีร่วมกับสตรีใด และยิ่งไม่ต้องเข้าไปติดอยู่ในวังหลังแน่”“จริงนะเพคะ?”“จริงแท้”เพียงสองคำสั้น ๆ กลับทำให้หัวใจของหรงเยียนเหมยอ่อนยวบลงในที่สุด“เช่นนั้นก็ตกลงหม่อมฉัน ไม่หย่าเพคะ”จุ๊บ! จุ๊บ! จุ๊บ!เฉินเสวียนไท่ ดึงร่างเล็กเข้ามากอดแน่นก่อนกดจุมพิตลงบนหน้าผากงามของนางอย่างอดใจไม่ไหว“ขอบคุณนะ เสี่ยวเฟิ่ง”หรงเยียนเหมยมิได้ขัดขืนอีกต่อไป นางเพียงยกสองแขนขึ้นกอดตอบพระสวามีของตนเอาไว้เช่นกัน นับจากวันนั้น ความสัมพันธ์ของคนทั้งสองก็กลับคืนสู่ความสงบหลังจากปรับความเข้าใจและตัดสินใจว่าจะไม่หย่าร้างกันอีกแล้ว เฉินเสวียนไท่กับหรงเยียนเหมยก็เข้าวังกราบทูลเรื่องนี้ต่อเฉินตี้จงฮ่องเต้ สวีฮองเฮา และเฝิงไทเฮาทั้งสามพระองค์ต่างดีพระทัยอย่างยิ่ง ในที่สุดสตรีที่พวกเขารักใคร่และเอ็นดู ก็ไม่ได้ทอดท
Zuletzt aktualisiert : 2026-09-17 Mehr lesen