BAD STORIES เด็กมาเฟีย | NC20+ |의 모든 챕터: 챕터 61 - 챕터 70

"เราจะไปไหนคะ"เสียงหวานเอ่ยถามเจ้าของตักแกร่งที่นั่งอยู่ขึ้นมาหลังจากมองสำรวจเส้นทางแล้วเห็นว่าไม่ใช่ทางกลับบ้านอย่างที่ควรจะเป็น"มีงานนิดหน่อยต้องไปจัดการก่อน" มาเฟียหนุ่มพูดน้ำเสียงหงุดหงิดเล็กน้อย ใบหน้าคมคายเกยลงบนบ่าเล็กสอดแขนกอดรัดเอวคอดไว้พอหลวมหันหน้าเข้าหาลำคอระหงสูดดมกลิ่นกายหอมหวานของคนตัวเล็กเพื่อให้ช่วยคลายความหงุดหงิดที่กำลังเป็นหลังจากแยกทางกับพิไลและอลิน่าแล้ว คาร์เตอร์ก็ได้รับข้อความจากคาเรนถึงงานที่ติดขัดเล็กน้อยก่อนจะส่งออกไปให้ลูกค้า แต่ที่ทำให้เขาหงุดหงิดไม่ใช่เพราะงานแต่เพราะสถานที่ที่ต้องไปต่างหาก คฤหาสน์เมอร์ฟอร์ดอยู่ห่างจากโกดังเก็บของเป็นซีกโลกและที่น่าหงุดหงิดมากกว่านั้นคือ เพื่อนเขาให้เหตุผลว่าเมียกำลังหลับไม่อยากปลุกไม่อยากรบกวนเวลาพักผ่อนจึงจะให้เขาไปหาถึงที่เอง แล้วเมียเขาล่ะ... คนกำลังท้องกำลังไส้จะให้นั่งรถเดินทางเป็นสองสามชั่วโมงเนี่ยนะ แต่สุดท้ายแล้วงานก็ควรต้องจัดการก่อนอยู่ดีเขาเลยเลี่ยงไม่ได้ที่จะไปเพราะเอกสารและทุกอย่างอยู่กับคาเรนทั้งหมดแล้ว"เป็นอะไรคะ ทำไมต้องทำเสียงหงุดหงิดด้วย หนูทำอะไรให้พี่ไม่พอใจเหรอคะ""อยากกลับไปนอนกอดเมีย""...."

"พี่คาร์ว่าน้องคิร่าน่ารักไหมคะ""....""แล้วพี่คิดว่าตัวเล็กในนี้จะเป็นเด็กผู้หญิงหรือเด็กผู้ชายคะ ชักอยากรู้ว่าจะน่ารักน่าเอ็นดูเหมือนน้องคิร่าหรือเปล่า""หึ! อยากได้แบบนั้นก็ไปให้ไอ้คาเรนเป็นพ่อสิจะมาหาพี่ทำไม""หนูทำได้เหรอคะ"คนตัวเล็กยื่นหน้าเข้ามาหาเอียงคอเล็กน้อยยิ้มกว้างแววตาแพรวพราวจับแขนแกร่งไว้รอคอยคำตอบ คาร์เตอร์หันขวับกลับมามองคนกวนประสาทยิ้มร่าด้วยแววตาดุดัน เหยียดยิ้มเหี้ยมเกรียมมุมปากก่อนจะหันกลับมาหาจับไหล่บางทั้งสองข้างแน่นเขย่าแรงๆ"กล้าไหมล่ะ? ถ้ากล้าทำพี่ก็กล้าให้ แต่เสียใจด้วยไอ้คาเรนมีลูกมีเมียแล้ว แล้วมันก็รักลูกเมียมันมากด้วย""ไม่เป็นไรค่ะหนูรอพี่เขาเลิกกันก็ได้""ก้านแก้ว! จะเถียงให้ชนะเลยใช่ไหมพี่ประชดอยู่อย่ามาอ้างว่าไม่รู้""ชิ! คิดว่าจะแน่""...." มาเฟียหนุ่มกัดฟันดังกรอดแสยะยิ้มร้ายมุมปากก่อนจะดึงร่างเล็กเข้ามากอดรัดแนบอกแน่นกดหอมแก้มเนียนหนักๆ"ตรงนี้มันของพี่ ตรงนี้ ตรงนี้ ตรงนี้และ.... ตรงนี้มันเป็นที่ของพี่คนเดียวเธอกล้าให้คนมาซ้ำ ไม่ตายดีแน่"เสียงทุ้มเอ่ยขึ้นขณะที่กดจูบหนักๆ ที่แก้มข้างซ้าย ตามด้วยขวา หน้าผากมน ปลายจมูกโด่งเล็กและกลีบปากอวบอิ่มรั

ปึก!!เสียงแก้วเหล้าราคาแพงกระแทกลงบนโต๊ะเสียงดังตามอารมณ์เจ้าของการกระทำ พีระตวัดลิ้นดุนกระพุ้งแก้มด้วยความหงุดหงิดหัวเสีย ยกมือหนาที่ถูกพันด้วยผ้าพันแผลขึ้นใช้นิ้วหัวแม่มือเช็ดเลือดบนมุมปากออกแรงๆ"มึงไปยุ่งกับเมียมันทำไมวะ แม่งก็รู้ว่าหวงโครตแต่มึงก็ยังอยากลอง""เป็นชู้มันเร้าใจดี""ไอ้โรคจิตมึงควรไปหาหมอเช็คประสาทมึงมากกว่าไปหาหมอทำแผลนะสัส""หึ!" ดวงตาคมหลุบลงมองผ้าขาวบนมือแล้วนึกถึงใบหน้าสวยหวานของรุ่นน้องสาวที่เป็นสาเหตุของรอยแผลนี้ แววตาคมลุ่มลึกขึ้นมาแลบลิ้นสากเลียริมฝีปากด้วยใบหน้าเรียบนิ่งดินส่ายหัวอย่างระอากับแววตาและใบหน้าเรียบนิ่งไร้ความรู้สึกผิดชอบชั่วดีของเพื่อนในตอนนี้ ยกแก้วเหล้าของตัวเองขึ้นกระดกลงคอ ตามด้วยศิลาที่ส่ายหน้าอย่างระอาไม่ต่างกันความครื้นเครงของบรรยากาศในยามเกือบเที่ยงคืนของคลับหรูใจกลางเมือง สถานที่ที่เหล่านักท่องราตรีต่างโหวตให้เป็นคลับหรูและดีที่สุด บริเวณกว้างขวางรองรับนักท่องราตรีได้มากกว่าที่อื่นแต่คนส่วนน้อยมากที่จะรู้ว่าคลับหรูแห่งนี้มีเจ้าของเป็นถึงลูกชายสส. ชื่อดังของจังหวัด พีระหนุ่มบริหารการบัญชีปีสองที่เริ่มเปิดคลับแห่งนี้ขึ้นมาเพราะความช

-- พิไล --"แล้วเจอกันพรุ่งนี้นะ""แล้วเจอกันค่ะ สวัสดีค่ะพี่กายสวัสดีค่ะพี่สาลี่""หวัดดีจ้า"ฉันส่งยิ้มให้กับพี่สาลี่กับพี่กายที่ยังยืนอยู่หน้าเคาน์เตอร์ จับกระชับสายกระเป๋าสะพายเข้าหาตัวแขนเรียวพาดด้วยเสื้อคลุมตัวบางที่ฉันใส่ติดตัวมาด้วยตอนนี้ฉันอยู่ในชุดนักศึกษาพอดีตัวกำลังเดินออกจากหลังร้านมายังลานจอดรถที่ไว้สำหรับพนักงานแต่ฉันต้องชะงักไปเพราะกลิ่นบุหรี่ที่ส่งกลิ่นเหม็นลอยมา บอกตรงๆ ฉันเป็นคนที่ไม่ชอบกลิ่นของมันสักเท่าไหร่แต่ก็ไม่ได้อคติกับคนสูบหรอกนะดวงตากลมหันกลับกวาดสายตามองหาเจ้าของการกระทำ ทั้งที่มีป้ายขึ้นว่าเป็นเขตปลอดบุหรี่แต่ก็ยังมีคนมาสูบอีกอ่านไม่ออก ไม่รู้สัญลักษณ์หรือยังไงกันนะพอยืนมองหาเจ้าของกลิ่นอยู่สักพักสายลมเย็นก็พัดโชยมาจากด้านหลังร้านซึ่งเป็นห้องน้ำสำหรับพนักงานโดยเฉพาะ ตอนนี้เป็นเวลาสองทุ่มกว่าแล้วแต่เพราะตรงนั้นมันมีไฟติดเปิดอยู่หนึ่งดวงฉันเลยสามารถมองเห็นร่างสูงของคนที่ยืนอิงไหล่กับผนังได้ ร่างสูงกำยำหันหลังให้ฉันเห็นเพียงเงาสีดำรางๆ เพราะเป็นจุดมุมอับแสงพอดีแต่ว่า.... ร่างสูงในชุดนักศึกษาปล่อยชายเสื้อหลุดลุ่ยออกมานอกกางเกง มือหนาข้างหนึ่งคีบมวนบุหรี่ไ

"ไอ้พีไปไหน?""....""ไอ้ดินกูถามมึงอยู่"ดินวางแก้วเหล้าลงบนโต๊ะถอนหายใจเสียงดัง เหลือบตากลับมามองศิลาแล้วถอนหายใจอีกครั้ง"อะไรของมึงวะเมนส์มาหรือไง""เมนส์พ่องมึงสิไอ้ห่า! โน้นพ่อคนดีประเสริฐศรีของมึงมาแล้วไปถามมันเองว่าไปไหนมา"บุ้ยหน้าไปทางร่างสูงของเพื่อนสนิทที่เดินเข้ามาด้านในโซนวีไอพีของคลับหรู ใบหน้าคมสันหล่อเหลาของเพื่อนดูเหมือนอารมณ์ดีมีเรื่องดีๆ บางอย่างเกิดขึ้นทั้งที่เพิ่งจะมีเรื่องบาดหมางกับนักเลงใหญ่ประจำคณะวิศวะไปหมัดๆ พรึ่บ!"หน้ามึงดูอารมณ์ดีนะ มีเรื่องอะไรแล้วปิดกูหรือเปล่าวะ""....""อ้าวไอ้สัสเป็นเหี้ยไรทั้งสองคนถามแล้วไม่ตอบทำเมินกวนตีนสัส"ศิลาสบถหัวเสียไม่จริงจัง หยิบแก้วใบใหม่ขึ้นมาชงเหล้าให้เพื่อนก่อนจะเลื่อนไปด้านหน้าคนที่เพิ่งเข้ามาใหม่ พีระทำเมินเสียงเพื่อนยกแก้วเหล้าด้านหน้าขึ้นดื่มด้วยใบหน้านิ่ง ยกเท้าขึ้นไขว่ห้างกวาดสายตามองรอบคลับหรูของตัวเองทั้งสามคนนั่งดื่มด้วยกันจนเวลาผ่านล่วงเลยมาประมาณสองชั่วโมงกว่า ผู้คนเริ่มหนาตามากขึ้นตามกาลเวลาบวกกับสติที่เริ่มไม่อยู่กับเนื้อกับตัวเพราะน้ำเมาของนักท่องราตรีพีระปรายตาขึ้นจากกลมเหล้าบนโต๊ะ มือหนาจับปากแก้วเหล