Todos os capítulos de BAD STORIES เด็กมาเฟีย | NC20+ |: Capítulo 51 - Capítulo 60

เอี๊ยด!!รถสปอร์ตคันหรูสีแดงเพลิงเลี้ยวเข้ามาจอดหน้าบ้านหลังใหญ่ที่ยังคงเปิดไฟส่องแสงสว่างรอบบ้าน ดวงตาคมจ้องมองหลังคาบ้านนิ่ง ภายในรถสปอร์ตเต็มไปด้วยกลิ่นแอลกอฮอล์คละคลุ้งทุกขณะลมหายใจเข้าออกคาร์เตอร์เอนหลังลงปรับเบาะให้นอนได้ เปิดกระจกลงเล็กน้อยในขณะที่สายตายังคงไม่ยอมละออกจากหลังคาบ้านหลังใหญ่เลยด้วยซ้ำ เขามานอนอยู่หน้าบ้านของคนอื่นแบบนี้มามากกว่าสามวันแล้ว หวังเพียงอยากจะเจอคนตัวเล็กบ้างแม้จะมองอยู่ห่างๆ ก็ตามแต่เธอ... เหมือนจะรู้ตัว หลบหน้าตลอดเวลาแม้แต่เงายังไม่ได้เจอเลยด้วยซ้ำใจอยากจะบุกเข้าไปกระชากคนตัวเล็กให้กลับบ้านพร้อมกัน แต่ก็ไม่อยากบังคับเธอเพราะกลัวเรื่องจะถึงหูแม่ตนเมื่อถึงตอนนั้นถึงแม้เขาจะเป็นลูกชายหัวแก้วหัวแหวนเพียงคนเดียวมาดามโอลิเวียก็คงจะไม่ยอมให้เขาเจอเธออีกแน่ ใครๆ ต่างรู้ดีว่าแม่เขานั้นเป็นคนเด็ดขาดแค่ไหน ปกติเหมือนคนอบอุ่นโอนอ่อนง่ายแต่หากได้พูดอะไรออกไปแล้วเธอเด็ดขาดมากแม้แต่มาเฟียรุ่นใหญ่ผู้เป็นพ่อของเขายังเกรงกลัวในบางครั้งเลยเพียงแค่ไม่กี่วันที่เขาไม่เจอเธอใจก็ร้อนรุ่มอยู่ไม่สุขจนทำอะไรไม่ได้แล้วนอกจากมานั่งมองหลังคาบ้านคนอื่น ดักรอเจออยู่แบบนี้แล้วถ้

ครืน~ครืนเสียงเรียกเข้าจากโทรศัพท์เครื่องหรูดังขึ้นพอดีในจังหวะที่ก้านแก้วเดินออกจากห้องน้ำมา ดวงตากลมเหลือบมองตามแสงสว่างวาบขึ้นก่อนจะเดินมาทิ้งตัวนั่งลงบนขอบเตียงโดยวางขวดครีมบำรุงไว้ข้างกันแล้วคว้าเครื่องมือสื่อสารขึ้นมามองดูปลายสายแล้วยิ้มบางๆ เพราะเป็นสายจากผู้มีพระคุณ"ฮัลโหลค่ะมัม"'หนูแก้วเหรอลูก'"ค่ะหนูเองค่ะ" เสียงหวานกรอกลงไปตามสาย วางโทรศัพท์ลงบนเตียงแล้วกดเปิดลำโพงคว้าขวดครีมบำรุงขึ้นเปิดฝาบีบชโลมเนื้อครีมสีชมพูอ่อนลงบนมือแล้วถูกันไปมาเบาๆ พอให้แตกตัวก่อนจะลูบไล้แขนเรียวทั้งสองข้าง'หนูแก้วมัมได้ยินจากฟีลิกซ์มาว่าพี่คาร์เขาไม่สบายหนูรู้หรือเปล่าลูก'"..."'เห็นว่าเป็นไข้เลือดออก มันจะเป็นได้ยังไงพี่เขาไม่ได้เป็นคนป่วยออดๆ แอดๆ แต่ไหนแต่ไรนับว่าเป็นคนที่ป่วยยากมากเลยก็ว่าได้ มัมยังสงสัยอยู่เลยว่าป่วยได้ยังไง'"..."'หนูแก้ว... ฟังมัมอยู่ไหมคะ หนูแก้ว'"อ่อ... ค่ะ หนูฟังอยู่ค่ะ"ใช่เธอฟังอยู่ แต่แค่เผลอใจลอยไปตามคำพูดของท่านเท่านั้นเอง พยายามไม่คิดถึงเขาแล้วแท้ๆ แต่สุดท้ายก็หนีไม่พ้นต้องมานั่งฟังอีกเพราะเธอเป็นเด็กในปกครองของท่านและท่านคง... จะห่วงลูกชายมาก ยิ่งตอนนี้ท่าน

"มึงแน่ใจนะว่าจะเอาแบบนี้จริงๆ"ลีโอถามขึ้นหลังจากยืนจ้องมองเด็กสาวที่ยังคงหลับตาพริ้มอยู่ในอ้อมแขนเพื่อนอยู่นาน เลื่อนสายตาขึ้นมองใบหน้าคมคายที่หลุบตาลงมองใบหน้าจิ้มลิ้มแล้วพยักหน้าเชิงบอกว่าต้องการแบบนี้ "มึงอาจจะลำบากมากกว่านี้ถ้าเด็กมันรู้เข้าว่ามึงทำอะไร""กูตัดสินใจแล้ว""แล้วถ้าผลที่ออกมาไม่เป็นแบบที่มึงคิดล่ะ""....ถ้าไม่กูก็จะทำจนกว่าจะได้""ห่ามึงนี่โคตรเลวเลยว่ะกูยอมใจเลย ลงทุนให้เด็กมันเกลียดเพื่อจะผูกมัดร่างกายเขาไว้กับตัวเอง""พูดมากเร็วๆ เดี๋ยวก็ตื่นพอดี"คุณหมอหนุ่มส่ายหน้าน้อยๆ ก่อนจะส่งสัญญาณให้คุณหมอที่ตามเข้ามาด้วยเข้าไปหาคนบนเตียง และแน่นอนว่าคุณหมอที่เขาพามาด้วยเป็นคุณหมอหญิง เพราะเพื่อนตัวดีเจ้าแผนการย้ำนักย้ำหนาว่าต้องเป็นผู้หญิงเท่านั้น และต้องเป็นคนที่มือเบาที่สุดด้วย เขาเองก็ขี้เกียจฟังเสียงมันมากจึงตามใจมันไป"อื้อ~" เสียงหวานครางในลำคอในขณะที่เข็มเล่มเล็กทิ่มลงบนผิวนุ่ม ความเจ็บจี๊ดทำให้คนตัวเล็กยกมือขึ้นมาปัดออกอัตโนมัติคาร์เตอร์รีบจับกุมมือเล็กไว้ได้ทันก่อนจะได้ถึงมือหมอที่กำลังเจาะเลือดเธออยู่ ดวงตาคมจ้องหลอดเลือดหลอดยาวแล้วเงยหน้าขึ้นมองเพื่อนที่ยืนม

"นายครับ"มือขวาคนสนิทเข้ามายืนประชิดกายเจ้านายหนุ่มกระซิบบางอย่างข้างหูก่อนใบหน้านิ่งของมาเฟียหนุ่มจะแปรเปลี่ยนเป็นตึงเรียบแล้วรีบดึงสีหน้ากลับอย่างรวดเร็ว คาร์เตอร์หันมองคนตัวเล็กที่เดินมายืนห่างจากตัวเองเล็กน้อย เธอไม่ได้สนใจเขาหรือลูกน้องเขาเธอกำลังก้มหน้ากดมือยุกยิกส่งข้อความหาใครอยู่"จัดการให้เรียบร้อยอย่าให้ถึงตัวเมียกูได้""ครับ"สั่งเสียงนิ่งก่อนจะเดินมาหาคนตัวเล็ก อ้อมแขนโอบเอวคอดไว้แล้วดึงเข้าหาตัวทำให้เธอเงยหน้าขึ้นมามองเขาด้วยความไม่สบอารมณ์ แววตาขุ่นไม่พอใจ"จะคุยอะไรนักหนาเหมือนไม่เคยคุยกัน""ปล่อยมือออกค่ะ""อยากกอดเมียตัวเองไม่ได้หรือไง""เมียพี่คงจะเยอะนะคะเพราะเห็นกอดแทบจะทุกคนเลย" ก้านแก้วกระทุ้งศอกใส่เอวหนาก่อนจะสะบัดตัวเดินออกจากอ้อมแขนแกร่งแล้วเดินมาขึ้นนั่งบนรถที่เข้ามาจอดพอดีมาเฟียหนุ่มนิ่วหน้าเล็กน้อยก่อนจะเดินตามคนตัวเล็กมาขึ้นนั่งเบาะหลังด้วยกันรถคันหรูวิ่งอยู่บนถนนเส้นหลักที่มีรถติดเป็นทางยาวเพราะเป็นช่วงเวลาของผู้คนที่กำลังเริ่มทยอยกลับจากทำงาน ความร้อนแรงของดวงตะวันยามบ่ายยังคงมีมากแม้เวลาเป็นช่วงเย็นของวันแล้วก็ตามมาเฟียหนุ่มที่นั่งเงียบอยู่นานก็หัน

พิไลเข็นฉันเข้ามาในห้องพักฟื้นวีไอพีซึ่งก็อยู่ข้างๆ ห้องที่ฉันพักอยู่นั่นแหละในห้องมีพี่ฟีลิกซ์กำลังนั่งอยู่บนโซฟากลางห้อง พี่เขาดันตัวลุกขึ้นแทบจะทันทีที่เห็นฉันเข้ามาในห้อง ฉันสังเกตเห็นหางคิ้วของพี่เขามีปลาสเตอร์ปิดแผลอยู่ ซึ่งคงเกิดจากอุบัติเหตุวันก่อนแน่เลย ยังดีที่พี่เขาไม่ได้เป็นอะไรมากดวงตากลมโตมองตรงไปยังเตียงคนไข้ที่มีคนตัวสูงนอนหลับอยู่ เขาเหมือนคนกำลังหลับจริงๆ นะแต่ทำไมเขาถึงดูซีดมากขนาดนั้นเลยล่ะ"เราไปรอแก้วที่ห้องนะ""ขอบใจนะ"พิไลก้มลงกระซิบบอกฉันเสียงเบา คงกลัวจะเพราะรบกวนเวลาพักผ่อนของพี่คาร์ก่อนจะเดินออกจากห้องไปเงียบๆหลังจากพิไลออกไปแล้วฉันก็หันกลับมาหาคนบนเตียงต่อ ยื่นมือเล็กเข้าไปสัมผัสมือหนาเบาๆ มือเขาเย็นมากเลย ทั้งตัวซีดหน้าซีดแล้วมือยังเย็นขนาดนี้อีกพี่คาร์คง... ไม่ได้เป็นอะไรมากใช่ไหมมองสำรวจร่างหนาจนทั่วก็เห็นเพียงแขนข้างซ้ายกับบนหัวเขาเท่านั้นที่เห็นได้ว่าเกิดความผิดปกติ แต่ทำไมพี่เขาถึงได้ตัวเย็นและซีดขนาดนี้นะ"พี่ฟีลิกซ์คะ พี่คาร์... ไม่ได้เป็นอะไรมากใช่ไหมคะ""นายไม่ได้เป็นอะไรมากคุณวางใจเถอะครับ อย่าคิดมากมันจะเป็นผลเสียต่อตัวคุณและเด็กได้""ทำไม