All Chapters of มาเฟียเถื่อนอ้อนรัก: Chapter 41 - Chapter 50

พอสองสาวพูดออกมาพร้อมกับก็ทำให้ลินดาและหยางอี้หันไปมองทันที หยางอี้ก็จึงมองพวกเธอแล้วพูดออกไปทันที“ใช่...ลินดาเป็นเมียของผมเอง...ต่อไปพวกคุณอย่าชวนเมียผมออกมาเที่ยวที่แบบนี้อีก ไม่งั้นผมจะให้ชยุทไล่พวกคุณออก...เข้าใจไหม” หยางอี้ตอบรับแล้วบอกสองสาวไม่ให้ชวนเมียเขาเที่ยว “เข้าใจค่ะ...พวกเราจะไม่ชวนพี่ลินดามาเที่ยวที่แบบนี้แล้วค่ะ” นิกก็รีบตอบไปแบกลัวๆว่าจะโดนไล่ออก เพราะเขาเป็นเพื่อนกับเจ้าของโรงแรมเชียวนะ ดังนั้นพวกเธอสามารถถูกไล่ออกได้ทุกเมื่อ“พรึบ...ไม่ต้องไปขู่พวกน้องๆเขาเลยนะคุณหยางอี้ ฉันเป็นคนชวนน้องเขามาเที่ยวเอง พวกเขาไม่ได้ผิดอะไร...ถ้าคุณจะไล่ใครออกก็ไล่ฉันออกเลยค่ะ ฉันยินดีออก” ลินดาเอามือผลักตัวเขาออก ก่อนจะหันมาประจันหน้ากับเขาแล้วบอกไป เพราะเธอก็ไม่อยากจะทำงานต่อแล้ว“หึ...คุณได้ออกแน่ๆลินดา...เพราะคุณต้องไปเซี่ยงไฮ้กับผม...ไป...กลับกันได้แล้ว หมดเวลาแรดของคุณแล้ว...” หยางอี้มองเธอด้วยรอยยิ้ม ก่อนจะจับมือเธอแล้วจูงแขนเดินออกไป“อือ..คุณหยางอี้...” ลินดาก็ได้แต่ว่าเขาแล้วเดินตามเขาไป เพราะตอนนี้เธอทำอะไรไม่ได้นอกจากยอมเขา“ห้ามพูดเรื่องคุณหยางอี้กับคุณลินดากับใครที่โรงแ

ด้านลินดาก็มองตัวเองถูกเขาจับอ้าขาแบบนี้ก็ทำให้เธอนั้นได้เห็นตัวเอง แถมมือของเขาก็ยังถูเล่นที่ร่องสาวของเธอ เธอก็รู้สึกเขินอายมากที่เขาจงใจเล่นกับร่องสาวของเธอให้เธอดูแบบนี้ “อื้อ...คุณมันหื่นที่สุดเลยคุณหยางอี้...อ้ะ...คุณจะทำให้ฉันอายไปถึงไหนคะ” ลินดามองเขาผ่านกระจกตรงหน้าแบบค้อนๆ “ทำไมคุณต้องอายด้วยล่ะ ในเมื่อเรากำลังทำสิ่งที่เราชอบกันอยู่” หยางอี้พูดกับเธอด้วยรอยยิ้ม แล้วเขาก็แยงนิ้วเข้าไปในร่องสาวของเธออย่างแกล้งๆ“อ้ะ....อื้ม....คุณชอบ แต่ว่าฉันไม่ได้ชอบเลย...อ้ะ....ซี๊ด....ฉันไม่ได้ชอบสิ่งที่คุณทำเลย...” ลินดาครางไปแบบปฏิเสธเขา เพราะถ้าเธอยอมรับก็เท่ากับว่าเธอเป็นผู้หญิงร่านน่ะสิ“หึ...ไม่ชอบจริงเหรอ...งั้นผมขอทดสอบดูหน่อยละกันว่าคุณชอบหรือว่าไม่ชอบสิ่งที่ผมทำกันแน่...มองตัวเองในกระจกลินดา..แล้วบอกผมสิว่าคุณชอบหรือไม่ชอบกันแน่” หยางอี้พูดไปเขาก็แยงยิ้วสองนิ้วเข้าออกในร่องสาวของเธอ พร้อมกับเอามืออีกข้างสอดเข้าไปถูติ่งเสียวของเธอไปด้วยแบบหื่นๆ“อ้ะ อ้ะ อ้ะ...ไม่....ฉันไม่ชอบ...อ้ะ อ้ะ...หยุดนะ....อ้ะ อ้ะ....” ลินดาก็เอนตัวพิงเขาแล้วร้องครวญครางออกมาอย่างเสียวกระสัน ก่อนจะเด้งเอ

ด้านลินดาพอลงมาที่ล็อบบี้แล้วก็เดินออกไปที่หน้าประตูก็เจอรถตู้คันหรูมาจอดอยู่ด้านหน้าแล้วมีชายชุดดำยืนนิ่งๆอยู่ข้างรถ เธอก็เดาได้เลยว่าต้องเป็นลูกน้องของหยางอี้แน่ๆ ใส่ชุดซะเต็มยศซะขนาดนี้น่ะ ลินดาก็ตัดสินใจยืนรอเขาเพราะถ้าเธอไม่กลับกับเขาล่ะก็ เธอคงโดนเขาจับลงโทษอีกแน่ๆ ตอนนี้เธอสู้เขาไม่ได้ดังนั้นเธอเอาตัวรอดไว้ก่อนดีที่สุด “นึกว่าคุณจะหนีผมกลับไปก่อนซะแล้ว ผมดีใจนะที่คุณยังรอกลับกับผมน่ะ” หยางอี้เดินมาแล้วพูดด้วยรอยยิ้มชอบใจที่เห็นเธอยืนรอเขาอยู่“ฉันไม่อยากจะโดนคุณทำโทษอีก รีบกลับกันเถอะค่ะ ฉันต้องรีบไปตอกบัตรเข้างาน...นี่ก็สายมากแล้ว” ลินดาบอกเขาด้วยสีหน้าจริงจัง“ตอกบัตรอะไร...ผมจะให้คุณออกจากงานแล้ว เป็นผู้หญิงของผมคุณไม่จำเป็นต้องทำงาน...ขึ้นรถกันเถอะ” หยางอี้บอกเธอก็เดินนำไปขึ้นรถที่จอดรออยู่ทันที“ออกงานอะไรน่ะคุณหยางอี้ คุยกันให้รู้เรื่องก่อนสิคุณ...” ลินดาก็ทำหน้าตกใจแล้วมองเขา ก่อนจะรีบตามเขาไปขึ้นรถ แล้วนั่งข้างๆเขา ส่วนซูหานก็เดินตามไปขึ้นด้านหน้าทันที จากนั้นรถก็ขับแล่นออกไปทันที“ผมว่าผมบอกคุณชัดเจนแล้วนะว่าเป็นผู้หญิงของผมคุณไม่จำเป็นต้องทำงาน ผมดูแลคุณได้...เอาบัต

หยางอี้ได้ยินแบบนั้นก็ยิ้มมุมปากอย่างชอบใจที่เธอใจกล้าแบบนี้ เขาก็อยากรู้เหมือนกันว่าเธอจะทำได้ดีแค่ไหน หยางอี้จึงมองเธอแล้วพูดออกไป “งั้นจะรออะไรล่ะ...มาจัดการมันซะสิ” หยางอี้บอกกับเธอแล้วยิ้มแบบเจ้าเล่ห์“ค่ะ...ใจเย็นหน่อยสิคะ ให้ฉันทำใจหน่อยได้ไหมคะ..” ลินดาบอกเขาแล้วเธอก็ลุกจากเก้าอี้แล้วเดินอ้อมไปหาเขา ก่อนจะยืนตรงหน้าเขา“แค่อมให้ผมคุณถึงกับต้องทำใจเลยเหรอลินดา ถ้ามันฝืนใจคุณขนาดนั้นก็ไม่ต้องอมแล้ว..คุณกลับไปทำงานของคุณเถอะ...” หยางอี้ได้ยินแบบนั้นก็ทำหน้างอน พร้อมกับพูดออกไปแล้วเอามือดึงกางเกงขึ้นแล้วรูดซิบกลับดังเดิม“อะไรของคุณเนี่ย ฉันพูดแค่นี้คุณก็งอนแล้วเหรอคะ คุณจะทำตัวไม่มีเหตุผลเกินไปแล้วนะคะ” ลินดามองเขาแบบอึ้งๆ ก่อนจะต่อว่าเขาไป“ผมเนี่ยนะไม่มีเหตุผล คุณลองคิดดูสิว่าถ้าผมจะเลียหอยคุณแล้วผมบอกคุณว่า ให้เวลาผมทำใจที่จะเลียหอยของคุณหน่อย คุณจะรู้สึกยังไงหึ..บอกผมหน่อยสิ” หยางอี้ถามเธอกลับด้วยสีหน้าตึงๆลินดาพอโดนเขาถามกลับแบบนั้นก็ถึงกลับไปไม่เป็นเลย เพราะถ้าเขาพูดแบบนั้นกับเธอจริงๆเธอก็คงจะโกรธเขาแน่ๆ มันก็เหมือนกับว่าเขารังเกียจของเธอ งั้นความหมายที่เธอบอกกับเขา เขาก็

ด้านลินดาก็นั่งเล่นโทรศัพท์ของเธอไป เพราะหยางอี้ไม่ได้มีอะไรให้เธอดูแลเขาแล้ว เธอก็หาข้อมูลเกี่ยวกับหยางอี้อย่างอยากรู้ว่าเขาเป็นใครมาจากไหน และเธอก็เจอข้อมูลของเขาในไป๋ตู้ ซึ่งเป็นแหล่งค้นหาข้อมูลในประเทศจีน“อื้อหือ...นี่เขาเป็นทายาทตระกูลใหญ่ในเซี่ยงไฮ้เลยเหรอเนี่ย” ลินดาอ่านข้อมูลของเขาแล้วคิดในใจอย่างอึ้งๆ เพราะเธอรู้ว่าเขารวยแต่ไม่คิดว่าจะรวยจนติดอันดับเศรษฐีในประเทศแบบนี้ “ไม่น่าล่ะเขาถึงให้เงินเธอใช้ราวกับกระดาษแบบนี้ แค่นี้ขนหน้าแข้งเขาไม่ร่วงหรอก” ลินดาพูดในใจแล้วเธอก็หันไปมองเขาแบบอดไม่ได้ “รวยขนาดนี้เขาจะมาชอบอะไรเราเนี่ย...” ลินดาถามตัวเองอย่างสงสัย เพราะคนอย่างเขาจะเอาคนที่สวยกว่าเธอ ดีกว่าเธอกี่คนก็ได้ ทำไมเขาต้องมาตามตื้อจะเอาเธอให้ได้นะ ลินดามองเขาแล้วคิดไปแบบไม่เข้าใจจริงๆ“มองผมขนาดนี้ หรือว่าเมื่อกี้คุณยังไม่พอใจ อยากจะเอาอีกงั้นเหรอ” หยางอี้ที่ทำงานอยู่ก็รู้สึกถึงสายตาของเธอที่จ้องมองเขา เขาจึงเอ่ยพูดไปก่อนจะเงยหน้ามองเธอ“เปล่าค่ะ ฉันไม่ได้อยากจะเอาอีกค่ะ คุณอย่ามาคิดแต่เรื่องลามกสิคะคุณหยางอี้” ลินดาว่าใส่เขา“แล้วคุณนั่งมองผมทำไมหึ...หรือว่าคุณตกหลุมรักผมเข้