Inicio / Romance / His Regret Began When I Abandoned Him (Tagalog) / Capítulo 11 - Capítulo 20

Todos los capítulos de His Regret Began When I Abandoned Him (Tagalog): Capítulo 11 - Capítulo 20

149 Capítulos

Kabanata 11

Sumingaw sa ilong ni Camelia ang matapang na amoy ng antiseptiko habang unti-unting bumabalik ang kanyang kamalayan. Mabigat ang kanyang mga talukap. Sinubukan niyang idilat ang kanyang mga mata, ngunit muli rin niya itong ipinikit dahil masyadong nakakasilaw ang ilaw.“Gising ka na?”Isang boses ng lalaki ang narinig niya sa malapit. Matigas ang tono nito, ngunit halatang may pinipigilang emosyon.Muling kumurap si Camelia, at sa pagkakataong ito ay pinilit niyang imulat ang kanyang mga mata. Isang puting kisame ng ospital ang bumungad sa kanyang paningin. Kumunot ang kanyang noo.“Saan... ako?” paos niyang tanong.“Sa ospital,” maikling sagot ng lalaki. “Nahimatay ka sa kalsada.”Dahan-dahang lumingon si Camelia. Sa tabi ng kanyang higaan ay nakatayo ang isang matangkad na lalaki na nakasuot ng maayos na kasuotan. Hindi niya ito kilala, ngunit sa kung anong dahilan ay tila hindi ito ganap na estranghero.“Ako...” Napalunok si Camelia. Kusang napunta ang kanyang kamay sa kanyang tiya

Kabanata 12

Matatagpuan ang apartment ni Jonathan sa pinakataas na palapag ng isang modernong gusali. Mula sa malalaking bintana nito ay tanaw ang abalang siyudad sa ibaba. Nakatayo si Camelia malapit sa bintana at tahimik na pinagmamasdan ang mga sasakyan at taong dumaraan sa kalsada. Hawak niya ang isang tasa ng mainit na tsaa, ngunit malayo ang kanyang isip sa silid na iyon.“Maaari kang manatili rito pansamantala,” sabi ni Jonathan habang hinuhubad ang kanyang amerikana at isinasabit ito sa sandalan ng upuan. “May aasikasuhin pa akong trabaho rito bukas. At sa makalawa, babalik na ako sa Amerika.”Agad na napalingon si Camelia.“Sa Amerika?”“Oo,” kaswal na sagot ni Jonathan. “Doon nakabase ang karamihan sa mga negosyo ko.”Mabilis na umiling si Camelia.“Ayokong bumalik sa Amerika.”Huminto si Jonathan sa kanyang ginagawa.“Bakit?”Huminga nang malalim si Camelia.“Ayoko nang bumalik doon.”Matiim siyang tiningnan ni Jonathan.“Dahil sa dati mong asawa?”Hindi agad sumagot si Camelia. Lumipa

Kabanata 13

Ipinikit ni Camelia Collyn ang kanyang mga mata. Nakahiga ang kanyang katawan sa sofa ng apartment ni Jonathan, habang natatakpan ng manipis na kumot. Malalim na ang gabi, at bahagyang tanaw ang mga ilaw ng lungsod mula sa likod ng mga kurtina. Ngunit sa halip na magbigay ng kapayapaan, lalo lamang nitong ginulo ang kanyang isipan.Unti-unting bumalik ang mga alaala.Sampung taon na ang nakalipas.Labinlimang taong gulang pa lamang noon si Camelia. Isa pa siyang dalagitang padalos-dalos at labis ang tiwala sa sarili.Tahimik ang dagat nang araw na iyon.Maliit lamang ang mga alon at kumikislap ang bughaw na tubig sa ilalim ng sikat ng araw.Napalayo si Camelia nang hindi namamalayan. Hindi niya napansin na hindi na sumasayad sa buhangin ang kanyang mga paa.Noong una ay hindi siya natakot.Ngunit bigla siyang hinila ng malakas na agos.Pumasok ang tubig sa kanyang ilong at bibig. Pilit siyang lumangoy paitaas, ngunit habang lalo siyang nagpupumiglas, lalo naman siyang lumulubog.“T-Tu

Kabanata 14

Mabilis na lumipas ang dalawang buwan, ngunit para kay Calvin Ashford, mas lalo namang bumigat ang bawat araw na dumaraan.Noong umagang iyon, kakaupo pa lamang ni Calvin sa hapag-kainan nang muling sumiklab ang matinding pagduduwal.Mabilis niyang tinakpan ang kanyang bibig, biglang tumayo, at nagmamadaling tumakbo papunta sa banyo.“Ugh—”Malinaw na narinig ang tunog ng kanyang pagsusuka.Napalingon agad si Samantha, na noon ay namimili ng isusuot niyang amerikana sa silid.“Calvin?”Pagkaraan ng ilang minuto, lumabas si Calvin na maputla ang mukha. Nagmumog siya bago sumandal sa dingding.“Pangatlong beses na ito ngayong araw,” inis niyang bulong.Lumapit si Samantha.“Masakit pa rin ba ang tiyan mo?”“Hindi sakit,” sagot ni Calvin habang hinihimas ang kanyang dibdib. “Pagduduwal. Ang kakaiba ng pakiramdam.”“Nagpatingin ka na sa doktor noong nakaraang linggo,” maingat na sabi ni Samantha. “Sinabi nilang hindi ito dahil sa tiyan mo.”“Iyon nga ang lalo kong ikinaiinis,” sagot ni Ca

Kabanata 15

Pagkalipas ng Anim na TaonHindi gaanong nagbago ang New York International Airport.Ngunit para kay Camelia Collyn, tila banyaga at nakakasakal pa rin ang lugar na iyon.Nakatayo siya malapit sa international arrivals exit habang itinutulak ang isang malaking maleta gamit ang isang kamay.Sa kanyang kanan ay isang munting batang babae na may maitim na kayumangging buhok, mahigpit na yakap ang isang teddy bear na halos kasinlaki na ng kanyang katawan.Sa kanyang kaliwa naman ay isang batang lalaki na abalang tumitingin sa paligid.Malalim na huminga si Camelia.Sa wakas... nakabalik na rin ako.Nanginig ang kanyang telepono.Lumabas ang pangalan ni Juna sa screen.Agad niya itong sinagot.“Kuya.”“Nakarating na ba kayo?” tanong ni Jonathan mula sa kabilang linya. Bahagyang putol-putol ang boses nito dahil sa pagkakaiba ng oras.“Oo. Kalalabas lang namin ng airport,” sagot ni Camelia habang sinusulyapan ang kanyang dalawang anak.“Nasa Milan pa rin ako. Pasensya na at hindi kita masusu

Kabanata 16

Bumukas ang pinto ng apartment ni Calvin nang eksaktong papalapit na ang hatinggabi.Mabilis na pumasok si Samantha, halos hindi na niya inabalang tanggalin nang maayos ang kanyang high heels. Nang makita niya si Calvin na nakatayo sa sala, suot pa rin ang keme de trabaho at hindi pa nagpapalit, agad na lumiwanag ang kanyang mukha.“Calvin!” masigla niyang tawag.Hindi na siya naghintay pa ng sagot. Agad niyang niyakap si Calvin mula sa harapan, ang kanyang manipis na braso ay pumulupot sa baywang ng lalaki. Kumalat sa hangin ang mamahaling pabango niya.“Miss na miss kita,” malambing niyang sabi habang idinidikit ang pisngi sa dibdib ni Calvin.Bahagyang nagulat si Calvin, saka marahang tinapik ang likod ni Samantha. “Kagagaling mo lang?”“Oo,” sagot ni Samantha habang tumitingala. “Kagagaling ko lang sa dinner kasama ang mga kaibigan. Nakakapagod.”Ngumiti siya, saka dahan-dahang lumapit ang kanyang mukha. Halatang balak niyang humalik.Agad na umiwas si Calvin.“Tata,” maikli niyan

Kabanata 17

Maagang-maaga pa lamang ay malamig na ang hangin sa New York, mas malamig kaysa karaniwan.Handa na si Camelia mula pa sa bukang-liwayway. Nakasuot siya ng mahabang kremang coat, maayos na nakapusod ang kanyang buhok.Sa sala, si Aurora ay nakaupo habang mahigpit na yakap ang teddy bear niya, samantalang si Daven ay nakatayo malapit sa sofa na may maliit na backpack sa kanyang balikat.“Handa na ba kayo?” tanong ni Camelia habang sinusuri ang oras sa kanyang relo.Tumango si Aurora. “Handa na, Mama.”Hindi agad sumagot si Daven. Saglit niyang hinaplos ang sentido niya.“Kamusta ang ulo mo?” agad na nilapitan siya ni Camelia.“Medyo masakit pa rin,” tapat na sagot ni Daven. “Pero kaya ko.”Tinitigan siya ni Camelia nang may pag-aalala, saka bumuntong-hininga.“Kailangan na nating umalis. Hindi tayo puwedeng ma-late.”Bumaba sila at sumakay sa taksi na naghihintay sa labas ng gusali. Ibinigay ni Camelia ang address ng ospital nang diretso. Tumango ang driver at umandar ang sasakyan.Sa

Kabanata 18

Biglang nanigas si Camelia. Mabilis na kumabog ang kanyang dibdib nang biglang lumabas sa bibig ni Aurora ang inosenteng tanong.“Oo nga po... siya ba ang Daddy namin?”Agad na yumuko si Camelia, pilit kinokontrol ang kanyang ekspresyon upang hindi mahalata ang gulat at kaba. Kusang humigpit ang hawak niya sa mga kamay ng dalawang bata.“Huwag kayong magsalita ng kung anu-ano,” mahina ngunit matatag niyang sabi.Napakunot-noo si Daven habang nakatingin sa kanya.“Pero kamukha niya ako, Mama. Sabi rin ni Aurora.”Napabuntong-hininga si Camelia. Lumuhod siya upang mapantayan ang taas ng mga anak at marahang hinawakan ang kanilang mga balikat.“Makinig kayong mabuti,” dahan-dahan niyang sabi. “Nasa langit na ang Daddy ninyo. Nagkataon lang na may pagkakahawig ang lalaking iyon. Maraming tao sa mundo ang magkamukha.”Bahagyang ikiniling ni Aurora ang ulo niya.“Talaga po?”“Oo,” sagot ni Camelia nang walang pag-aalinlangan. “Hindi nagsisinungaling si Mama.”Sandaling natahimik si Daven ba

Kabanata 19

Marahang nagsara ang pinto ng apartment sa likuran ni Camelia.Agad siyang sumandal dito. Hindi pantay ang paghinga niya habang mabilis na umaangat at bumababa ang kanyang dibdib. Ipinihit niya ang mga mata nang ilang segundo, pilit na pinapakalma ang mabigat na paghinga na kanina pa niya nararamdaman.“Sa wakas...” mahina niyang bulong.Napalingon si Aurora habang yakap pa rin ang kanyang teddy bear.“Mama, ano'ng nangyari?”Dahan-dahang iminulat ni Camelia ang kanyang mga mata at ngumiti nang bahagya.“Wala naman. Pagod lang si Mama.”Ibinaba ni Daven ang maliit niyang bag sa sofa.“Kanina sa restaurant, parang natatakot ka, Mama.”Sandaling natahimik si Camelia. Lumapit siya at lumuhod sa harap ng kanyang dalawang anak.“Hindi ako natatakot,” mahina niyang sagot. “Ayaw ko lang magkaroon ng problema.”“Anong problema?” inosenteng tanong ni Aurora.Hinaplos ni Camelia ang buhok ng kanyang anak.“Problema ng mga matatanda. Hindi ninyo kailangang isipin iyon.”Masusing pinagmasdan ni D

Kabanata 20

Hindi pa lubusang sumisikat ang araw nang imulat ni Calvin ang kanyang mga mata.Nakatulog siya sa sofa sa sala. Nakasampay ang kanyang suit jacket sa sandalan ng upuan. Halos hindi siya nakatulog buong magdamag. Sa tuwing ipinipikit niya ang kanyang mga mata, ang mukha ni Camelia ang lumilitaw sa kanyang isipan—nakatayong matigas at tila nagulat sa restaurant noong nakaraang gabi.Isang mahinang pag-ubo ang narinig mula sa silid.“Calvin...” mahina ang tawag ni Samantha.Tumayo si Calvin at agad na pumasok sa kuwarto.Bahagyang nakaupo si Samantha sa kama. Maputla ang kanyang mukha at magulo ang nakalaylay niyang buhok.“Gising ka na pala?” tanong ni Calvin.“Masakit na naman ang ulo ko,” reklamo ni Samantha habang hawak ang kanyang sentido. “Parang nilagnat ako kagabi.”Hinawakan ni Calvin ang kanyang noo.“Hindi ka naman mainit.”Kinagat ni Samantha ang kanyang labi.“Pero mabigat pa rin ang pakiramdam ng ulo ko. Huwag ka munang umalis, puwede?”Natahimik si Calvin.Napatingin siya

ANTERIOR

...

SIGUIENTE

ESCANEA EL CÓDIGO PARA LEER EN LA APP

DMCA.com Protection Status