Sa loob ng taksi, nakasandal si Camelia sa upuan habang bahagyang nakabukas ang bintana. Hinahampas ng hangin ang kanyang leeg, kaya awtomatiko niyang hinila pataas ang kuwelyo ng jacket niya. Napahawak ang mga daliri niya sa balat sa ilalim ng kanyang tenga, eksaktong lugar kung saan siya hinalikan ni Calvin kanina.“Ang hirap naman nitong mawala,” inis niyang bulong.Binuksan niya ang camera ng cellphone niya, bahagyang inikot ang mukha, tinitiyak kung hindi masyadong kita ang marka. Marahang kinuskos iyon ni Camelia, saka kumuha ng wet tissue mula sa kanyang bag at dahan-dahang pinatong-patong sa balat.“Kalma,” sabi niya sa sarili. “Mawawala rin ’to mamaya.”Tumingin ang tsuper sa rearview mirror. “Palakasan ko po ba ang aircon, Ma’am?”“Huwag na po, Kuya. Sapat na po ’to,” mabilis na sagot ni Camelia.Pinatay niya ang cellphone at tumingin sa labas ng bintana. Dumaraan ang mga gusali, pero ang isip niya ay naiwan sa iisang lugar.Sana huling pagkikita na ’yon, naisip niya.Pero p
最終更新日 : 2026-06-14 続きを読む